Lucas 18
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA
1 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ bu anyɩnndala ɛhɩ ɔ kɔ hele bɛ́ kɛ bɛ yɔ́ asɔnɩn tɛmʋn biala, nán bɛ man bɛ́ nwʋn bubu bɛ́.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Yɩ́ nwan: “Anɩn sʋanlan kʋn wɔ kulo kʋn asʋ ɔ di ɛjɔlɛ. Sʋanlan sɔ'n, ɔ nzulo man Nyanmɩan ɛsɛ yɩ́ nyɩn nzɔ man sʋanlan fɩ́ɩ́.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Anɩn kunlannvʋɛ balasua kʋn kʋsʋ wɔ kulo sɔ nɩn asʋ bie. Kunlannvʋɛ sɔ'n ba tʋ sʋanlan'n m'ɔ di ɛjɔlɛ'n cɩan daa a, yɩ́ nwan: ‘Di mɩ́n ɛjɔlɛ'n m'ɔ la mɩn nʋn mɩ́n kpɔfʋɛ nɩn afian'n man mɩ́n.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 “Kunlannvʋɛ'n ba ɔ kan an, sʋanlan'n m'ɔ di ɛjɔlɛ'n ndɛ man yɩ́ sʋ dede ɔ'a hyɛ kpa. Cɩan kʋn, ɔ kɔ se yɩ́ nwʋn kɛ: ‘Ɔ tɩ ananhɔlɛ kɛ mɩn nzulo man Nyanmɩan ɛsɛ mɩ́n nyɩn nzɔ man sʋanlan fɩ́ɩ́.
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 Nan kʋsʋ, kɛmɔ kunlannvʋɛ balasua ɛhɩ man mɩn nnyan mɩn nwʋn'n, mɩn 'di yɩ́ ɛjɔlɛ'n mɩn man yɩ́. Sɛ m'an nyɔ man yɩ́ sɔ a, ɔ 'tan mɩ́n nyɩnsʋ.’”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Mɔ yɛ́ Mɩn buli anyɩnndala sɔ'n yuelɩ'n, ɔ kɔ han kɔ tʋ sʋ kɛ: “Ɛmɔ tíe ɛjɔlɛ mɔ sʋanlan ɛtɛfʋɛ ɛhɩ m'ɔ di ɛjɔlɛ'n lɛ kan'n!
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Sɛ ɛtɛfʋɛ ɛhɩ m'ɔ di ɛjɔlɛ'n kʋala kɛ ɔ di sʋanlan ɛjɔlɛ maan yɩ́ kunnun jɔ a, asʋ Nyanmɩan lɩlɩ yɛ̂ yɩ́ mma'n-mɔ sun fɛlɛ yɩ́ kɔngɔɛ nʋn eyue a, ɔ nni man bɛ́ ɛjɔlɛ mman man bɛ́ ɔ? Asʋ ɔ 'cɛ nán ɔ'a bʋka bɛ́ ɔ?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ Nyanmɩan 'di bɛ́ ɛjɔlɛ'n man bɛ́ ndɛ-ndɛ. Nan *Mân Baa nɩn ɛwalɛ nun, asʋ ɔ 'ba tʋ menian'n-mɔ asɩɛ nɩn asʋ ɛwa kɛ bɛ de Nyanmɩan bɛ di ɔ?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Zozi kɔ bu anyɩnndala ɛhɩ ɔ kɔ man bɛ́ mɔ bɛ bu bɛ́ nwʋn sɛsɛfʋɛ Nyanmɩan anyunnun, mɔ bɛ mmu man bɛ́ manngʋn-mɔ like'n.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Yɩ́ nwan: “Menian nnyuan kɔ hɔ asɔnɩn ɛyɔlɛ Nyanmɩan awulo ɛlɔ. Nunhan kʋn tɩ *Falisifʋɛ, kʋn'n dide ajule.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Falisifʋɛ nɩn a tɩ yɩ́ nwʋn ɔ'a jinlan bɛ́ nyunnun yɛ̂ ɔ lɛ sɛlɛ ɔ. Yɩ́ nwan: ‘Nyanmɩan, mɩn 'da wɔ́ asɩ, afɩ n dɩ man kɛ menian bʋ nga'n-mɔ. Bɛ́ dɩɛ, bɛ tɩ awofʋɛ, ɛtɛfʋɛ ɛsɛ bɛ tʋn ajaa. Mɩn 'da wɔ́ asɩ, afɩ n dɩ man kɛ sʋanlan ɛhɩ m'ɔ dide ajule'n.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Mɔlɛ kʋn anun, mɩn bua mɩn da kpɛ̂ nnyuan. Like mɔ n gɔ nyan yɩ́'n, mɩn bu nun bulu mɩn tu kʋn mɩn man wɔ́.’
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 “Sʋanlan'n m'ɔ dide ajule'n jin bɛ́ nzin mʋa, ɔ ngulo man kɛ ɔ tʋ yɩ́ nyɩn anwunno bɔbɔ, ɔ kɔ fa yɩ́ sa kɔ bɔ yɩ́ hue sʋ, yɩ́ nwan: ‘Nyanmɩan, nwun mɩ́n nwʋn anwunnvoe. Ɔ sanlɩn kɛ n dɩ ɛtɛfʋɛ.’”
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Zozi nwan: “Mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ mɛlɛ mɔ sʋanlan'n m'ɔ dide ajule'n 'kɔ yɩ́ awulo'n, anɩn ɔ nʋn Nyanmɩan, bɛ́ afian a sɛ. Nan Falisifʋɛ'n, ɔ nʋn Nyanmɩan, bɛ́ afian a nzɛ man. Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan biala m'ɔ kɔ kuku yɩ́ nwʋn sʋ'n, bɛ 'kan yɩ́ asɩ. Sʋanlan kʋsʋ m'ɔ kɔ han yɩ́ nwʋn asɩ'n, bɛ 'kuku yɩ́ sʋ.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Menian mmie-mɔ kɔ fa mmatʋnman nganngan-mɔ bɛ kɔ bɛlɛ Zozi kɛ ɔ fá yɩ́ sa ɔ fúa bɛ́ nwʋn ɔ yéyila bɛ́ sʋ. Mɔ yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ kɔ totua menian sɔ'n-mɔ atɩn.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Zozi kɔ man bɛ kɔ fɛlɛ mmatʋnman'n-mɔ. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ yáci mmatʋnman'n-mɔ maan bɛ bála mɩ́n nwʋn! Nán bɛ totua bɛ́ atɩn. Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan Belemgbin Mân'n, ɔ tɩ bɛ́ mɔ bɛ tɩ kɛ bɛ́'n dɩɛ.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ sʋanlan mɔ ɔ'a nyɔ man yɩ́ nwʋn batʋnman ɔ'a man Nyanmɩan a nni man yɩ́ sʋ belemgbin'n, sʋanlan sɔ'n ngɔ hʋala man Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ kɔ lé.”
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Zufʋ kpain'n kʋn kɔ bisa Zozi kɛ: “Mɩnlɩan kpa, nzu like dɩɛ y'ɔ di kɛ mɩn yɔ nán m'an nyan ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n?”
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛ fɛlɛ mɩ́n mɩnlɩan kpa ɔ? Sʋanlan fɩ́ɩ́ tɩ man kpa, sannan Nyanmɩan angʋnmɩn cein.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ɛ sɩ mala bulu'n: N'ɛ tʋn ajaa, n'ɛ kun sʋanlan, n'ɛ wua, n'ɛ di ato adanzɩɛ, man wɔ́ nyɩn sɔ́ wɔ́ sɩ nʋn wɔ́ nin.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Bian'n nwan: “M mantanlɩn mala sɔ'n-mɔ asʋ elie mɩ́n mmatʋnman nun angʋnmɩn.”
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Ɔ ka wɔ́ like kʋn biekun. Tɔnɩn wɔ́ nwʋn ninnge'n kʋalaatin nán ce yɩ́ esika'n man ehianfʋɛ'n-mɔ.”
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ mɔ bian'n tɩlɩ'n, yɩ́ nwʋn kɔ bubu yɩ́. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ tɩ esikafʋɛ kpili kpa.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Mɔ Zozi nwunlin kɛ bian nɩn anwʋn a bubu yɩ́'n, yɩ́ nwan: “Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ ɛwʋlʋɛ'n yɔ sɩ man esikafʋɛ'n-mɔ o!
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ɔ yɔ sɩ man naan kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ sʋamo'n kɛ ɔ wʋ́lʋ dɔlɔwa bɔɛ nun. Nan ɔ yɔ sɩ kpa man esikafʋɛ kʋn kɛ ɔ wʋ́lʋ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun.”
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Bɛ́ mɔ anɩn bɛ lɛ tie Zozi ɛjɔlɛ sɔ'n nwan: “Nan sɛ ɛjɔlɛ'n tɩ sʋa a, anɩn nwan yɛ̂ ɔ kʋala ɔ nyan yɩ́ ti ɔ?”
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Like mɔ kulo menian'n-mɔ ngʋala man yɩ́ yɔ'n, like sɔ'n nza man Nyanmɩan yɔ.”
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Ɛhɩ a, Pɩɛlɩ nwan: “Nɩan, y'a yaci yɛ́ nwʋn ninnge'n kʋalaa y'a gua y'a si wɔ́ sʋ.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ sɛ Nyanmɩan Belemgbin Mân'n dunman nun, sʋanlan kʋn yaci yɩ́ awulo, yɩ́ yɩ, yɩ́ nianman-mɔ, yɩ́ sɩ nʋn nʋn yɩ́ nin nʋn mma-mɔ a,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 ɔ 'nyan yɩ́ nwʋn sʋ dɔʋn kpa mɛlɛ ɛhɩ anun. Ɛsɛ mɛlɛ'n m'ɔ lɛ ba nɩn anun, ɔ 'nyan ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Zozi nʋn yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n kɔ tɩ bɛ́ nwʋn. Ɔ kɔ han hɔ hele bɛ́ kɛ: “Yaa, yɛ lɛ kɔ Zoluzalɛmʋn o! Ɛjɔlɛ'n kʋalaa mɔ mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn m'ɔ tʋ de Mân Baa'n, ɛbɛlɛ yɛ̂ ɔ 'kpɩn sʋ ɔ.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Bɛ 'ba yɩ *Mân Baa'n bɛ man bɛ́ mɔ bɛ nzʋ man Nyanmɩan'n. Bɛ́ kʋsʋ bɛ 'ba gʋlʋ yɩ́ nwʋn, bɛ 'kpɛ yɩ́ nzʋba ɛsɛ bɛ 'tʋtʋ yɩ́ nwʋn ngɛsɛlɛ.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Bɛ 'fin yɩ́ mgbele ɛsɛ bɛ 'kun yɩ́. Nan bɛ kun yɩ́ a, yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, ɔ fi ewue nun ɔ 'tinnge.”
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Ɛjɔlɛ'n mɔ Zozi hanlɩn'n, yɩ́ menian'n-mɔ ngɔ tɩ man yɩ́ bʋ fɩ́ɩ́ sʋa. Ɔ sanlɩn kɛ ɛjɔlɛ'n mɔ Zozi hanlɩn'n tɩ nvɩalɩɛ nun ɛjɔlɛ bɛ́ nyɩnsʋ. Ɔ man b'a ndɩ man yɩ́ bʋ.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Anɩn Zozi ka kaan ju Zoliko. Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn anyɩnsinlinwafʋɛ kʋn tɩ atɩn nɩn anʋan ɛbɛlɛ yɛ̂ ɔ sɛsɛlɛ ɔ.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 M'ɔ tɩlɩ kɛ meninsʋnman lɛ sɩ̂n'n, ɔ kɔ bisa nun ɛjɔlɛ.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Bɛ kɔ han bɛ kɔ hele yɩ́ kɛ Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ'n y'ɔ lɛ sɩn ɛbɛlɛ ɔ.
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 M'ɔ tɩlɩ kɛ bɛ́ nwan Zozi y'ɔ lɛ sɩn ɛbɛlɛ'n, ɔ kɔ tɩan. Yɩ́ nwan: “Belemgbin *Davidi Awa Zozi, nwun mɩ́n nwʋn anwunnvoe!”
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Bɛ́ mɔ bɛ li bɛ́ nyunnun'n kɔ totua yɩ́ kɛ ɔ múan yɩ́ nʋan. Mɔ bɛ 'totua yɩ́'n, bɛlɛ mɔ anɩn ɔ lɛ tɩan sɛlɛ kpa ɔ. Yɩ́ nwan: “Belemgbin Davidi Awa, nwun mɩ́n nwʋn anwunnvoe!”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Zozi kɔ jinlan ɔ kɔ man atɩn kɛ bɛ fá yɩ́ bɛ bɛ́lɛ yɩ́. Mɔ anyɩnsinlinwafʋɛ'n juli ɛbɛlɛ'n, Zozi kɔ bisa yɩ́ kɛ:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Nzu yɛ̂ ɛ kulo kɛ n yɔ́ m mán wɔ́ ɔ?”
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Nwun asɩ! Wɔ́ dedi nɩn a man wɔ́ nwʋn a sa.”
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ nwun asɩ. Ɔ kɔ yɩ Nyanmɩan ayɛ ɔ kɔ si Zozi sʋ. Mɔ bɛ́ kʋalaa bɛ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ kɔ yɩ Nyanmɩan ayɛ.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.