Lucas 16
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT
1 Ɛhɩ, Zozi kɔ bu anyɩnndala kʋn kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ. Yɩ́ nwan: “Anɩn esikafʋɛ bian kʋn le yɩ́ sʋanlan kʋn mɔ yɩ́ ninnge'n kʋalaa wɔ yɩ́ sa nun ɔ. Cɩan kʋn, menian kɔ a kɔ han kɔ hele esikafʋɛ'n kɛ yɩ́ sʋanlan'n lɛ fɩn yɩ́ ninnge'n gua gua sʋ.
1 Jesus contou a seguinte história a seus discípulos: “Um homem rico tinha um administrador que cuidava de seus negócios. Certo dia, foram-lhe contar que esse administrador estava desperdiçando seu dinheiro.
2 Esikafʋɛ'n kɔ man bɛ kɔ fɛlɛ yɩ́ sʋanlan'n. Ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: ‘Ɛjɔlɛ mɔ mɩn tɩtɩ yɩ́ wɔ́ nwʋn'n nyɔ man mɩ́n fɛ. Yɩ́ ti, bu wɔ́ junman nɩn anwʋn mgbʋnndan kele mɩ́n. Afɩ mɩn mma nva man mɩ́n junman'n mɩn nwula man wɔ́ sa nun kʋ́n.’
2 Então mandou chamá-lo e disse: ‘O que é isso que ouço a seu respeito? Preste contas de sua administração, pois não pode mais permanecer nesse cargo’.
3 “Sʋanlan'n kɔ se yɩ́ nwʋn kɛ: ‘Anɩn mɩn 'yɔ mɩ́n nwʋn sɛ? Afɩ mɩ́n mɩn'n lɛ yɩ mɩ́n junman nun. N ne man anwʋnsɛlɛ nán m'an li ebolo junman. Sɛ mɩn 'nanndɩ nun mɩn sɛsɛlɛ nán m'an li alɩɛ a, ɔ tɩ mɩ́n anyunnunguasɩɛ.
3 “O administrador pensou consigo: ‘E agora? Meu patrão vai me demitir. Não tenho força para trabalhar no campo, e sou orgulhoso demais para mendigar.
4 Kɩkaala dɩɛ, m'an nwun kɛ mɩn 'kpɩn mɩn yɔ yɩ́'n! Yɩ́ dɩɛ, sɛ bɛ yɩ mɩ́n junman nun an, anɩn menian'n-mɔ sʋsɔ mɩ́n nun!’
4 Já sei como garantir que as pessoas me recebam em suas casas quando eu for despedido!’.
5 “Ɛhɩ a, ɔ kɔ fɛfɛlɛ bɛ́ nun kʋn biala m'ɔ tua yɩ́ mɩn kalɛ'n yɩ́ nwʋn. Ɔ kɔ bisa alimʋa dɩɛ'n kɛ: ‘Kalɛ nyɛ yɛ̂ ɛ tua mɩ́n mɩn ɔ?’
5 “Então ele convocou todos que deviam dinheiro a seu patrão. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve a meu patrão?’.
6 “Yɩ́ nwan: ‘Mɩn tua wɔ́ mɩn *olivʋ ngo balugo abulaa.’
6 O homem respondeu: ‘Devo cem tonéis de azeite’. Então o administrador lhe disse: ‘Pegue depressa sua conta e mude-a para cinquenta tonéis’.
7 “Ɔ fɛlɛlɩ kʋn biekun, ɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: ‘Wɔ́ kʋsʋ, kalɛ nyɛ yɛ̂ ɛ tua mɩ́n mɩn ɔ?’
7 “‘E quanto você deve a meu patrão?’, perguntou ao segundo. “Devo cem cestos grandes de trigo’, respondeu ele. E o administrador disse: ‘Tome sua conta e mude-a para oitenta cestos’.
8 “Mɩnlɩan'n kɔ yɩ yɩ́ sʋanlan awofʋɛ nɩn ayɛ kɛ ɔ nwunlin ɛbɛlɛ amanmuo nɩn anwʋn ngɛlɛ. Ɔ sanlɩn kɛ mân awosin ɛhɩ anun menian'n-mɔ sɩ bɛ́ nwʋn yɔ ɔ tala jawe nɩn anun menian'n-mɔ.
8 “O patrão elogiou o administrador desonesto por sua astúcia. E é verdade que os filhos deste mundo são mais astutos ao lidar com o mundo ao redor que os filhos da luz.
9 Mɔ mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ'n y'ɔ le kɛ ɛmɔ fá mân ɛhɩ anun anwʋndɩɛ'n mɔ ɛmɔ le yɩ́'n bɛ tíla amanngʋan. Yɩ́ dɩɛ, cɩan mɔ ɛmɔ asa nun kɔ yue'n, anɩn bɛ sɔ ɛmɔ nun nyanmɩansʋ ɛlɔ.
9 Esta é a lição: usem a riqueza deste mundo para fazer amigos. Assim, quando suas posses se extinguirem, eles os receberão num lar eterno.
10 “Sʋanlan mɔ bɛ fa ninnge nganngan bɛ wula yɩ́ sa nun an, ɔ man bɛ nwun yɩ́ ti anun'n, mgbili'n-mɔ anun, ɔ 'man bɛ nwun yɩ́ ti anun. Sʋanlan kʋsʋ mɔ bɛ nnwun man yɩ́ ti anun ninnge nganngan'n-mɔ anun'n, mgbili'n-mɔ anun bɛ nnwun man yɩ́ ti anun.
10 “Se forem fiéis nas pequenas coisas, também o serão nas grandes. Mas, se forem desonestos nas pequenas coisas, também o serão nas maiores.
11 Eyuadɩ ɛhɩ anun anwʋndɩɛ'n-mɔ anwʋn, sɛ b'a nnwun man ɛmɔ ati anun an, nwan sʋanlan dɩɛ yɛ̂ ɔ 'fa anwʋndɩɛ kpa'n wula ɛmɔ asa nun ɔ?
11 E, se vocês não são confiáveis ao lidar com a riqueza injusta deste mundo, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Sʋanlan fa like wula ɛmɔ asa nun nán ɔ'a nnwun man ɛmɔ ati anun an, nán Nyanmɩan yɛ̂ ɔ 'fa ɛmɔ muonun dɩɛ'n wula ɛmɔ asa nun ɔ.
12 E, se não são fiéis com os bens dos outros, por que alguém lhes confiaria o que é de vocês?
13 “Kanga fɩ́ɩ́ ngʋala nzʋ man mɩnlɩan nnyuan. Ɔ 'kpɔ kʋn nán ɔ kulo kʋn. Yɩ́ nyɩn 'sɔ kʋn, ɔ tu yɩ́ nyɩn sa kʋn. Ɛmɔ ngʋala man kɛ bɛ kan Nyanmɩan nʋn esika bɛ bɔ nun bɛ sʋ bɛ́ ɔ.”
13 “Ninguém pode servir a dois senhores, pois odiará um e amará o outro; será dedicado a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e ao dinheiro”.
14 Falisifʋɛ'n-mɔ kɔ tie ɛjɔlɛ'n kʋalaatin mɔ Zozi hanlɩn'n. Nan kɛmɔ bɛ kulo esika nɩn ati, bɛ kɔ gʋlʋ yɩ́ nwʋn.
14 Os fariseus, que tinham grande amor ao dinheiro, ouviam isso tudo e zombavam de Jesus.
15 Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ dɩɛ menian'n-mɔ anyunnun an, ɛmɔ bu bɛ́ nwʋn kɛ bɛ tɩ meninkpa. Nan Nyanmɩan sɩ ɛmɔ ahʋnlɩn nɩn anun ɛjɔlɛ. Ɔ sanlɩn kɛ like mɔ menian'n-mɔ bu yɩ́ kɛ ɔ tɩ kpa'n, Nyanmɩan anyunnun an, like sɔ'n tɩ nvuin.
15 Então ele disse: “Vocês gostam de parecer justos em público, mas Deus conhece o seu coração. Aquilo que este mundo valoriza é detestável aos olhos de Deus.
16 “Menian'n-mɔ lili *Moyizɩ mala'n ɔ nʋn mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ ɛjɔlɛ nɩn asʋ dede ɔ juli Zʋan Batisi mɛlɛ sʋ. Ɔ fi ɛbɛlɛ m'ɔ kɔ'n, b'a bɔ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn Ɛjɔlɛkpa'n kpayɛ. Yɩ́ ti, sʋanlan kʋn biala lɛ kpɩlɩ wʋlʋ Nyanmɩan belemgbin mân nɩn anun ɛlɔ.
16 “Até a chegada de João, a lei de Moisés e a mensagem dos profetas eram seus guias. Agora, porém, as boas-novas do reino de Deus estão sendo anunciadas, e todos estão ansiosos para entrar.
17 Anwunno nʋn asɩ'n kʋala kɛ bɛ kpɛ nun bɛ sɩn ndɛ-ndɛ tala mala nɩn anun ɛjɔlɛ kpɔlɛ sin kaan sʋa.
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem que ser anulado até o menor traço da lei de Deus.
18 “Belenzua biala m'ɔ kɔ yila yɩ́ yɩ ɔ kɔ ja fʋfɔlɛ'n, belenzua sɔ'n, anɩn ɔ'a tʋn aja. Sʋanlan biala kʋsʋ m'ɔ kɔ ja balasua mɔ yɩ́ hun a yila yɩ́'n, sʋanlan sɔ'n, anɩn ɔ'a tʋn ajaa.
18 “Assim, o homem que se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério. E o homem que se casa com uma mulher divorciada também comete adultério”.
19 “Ɛhɩ, anɩn esikafʋɛ bian kʋn wɔ ɛbɛlɛ. Taladɩɛ kɛ mmelemgbin'n-mɔ dɩɛ'n yɛ̂ anɩn ɔ wula ɔ. Ɔ le yɩ́ kʋalaa m'ɔ kulo ɛsɛ cɩan daa ɔ di mân.
19 Jesus disse: “Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho fino e vivia sempre cercado de luxos.
20 Anɩn ehianfʋɛ kʋsʋ kʋn wɔ ɛbɛlɛ. Bɛ fɛlɛ yɩ́ Lazaa. (Dunman Lazaa'n, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ sʋanlan mɔ Nyanmɩan bʋka yɩ́.) Yɩ́ nwʋn'n tɩ nganlan nganlan ngʋnmɩn. Ɔ la esikafʋɛ nɩn awulo nɩn anʋan nɩn anyunnun ɛbɛlɛ.
20 À sua porta ficava um mendigo coberto de feridas chamado Lázaro.
21 Ɔ kulo kɛ ahan esikafʋɛ nɩn alɩɛ nɩn abʋ mgbʋkpʋlʋka'n m'ɔ gua tɔbɩlɩ nɩn abʋ asɩ'n, ɔ nyan yɩ́ di. Kɛmɔ ɔ la ɛbɛlɛ'n, njʋa'n-mɔ ba bɛ tafɩ tafɩ yɩ́ nganlan'n-mɔ anun.
21 Ele ansiava comer o que caía da mesa do homem rico, e os cachorros vinham lamber suas feridas abertas.
22 “Ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede ehianfʋɛ'n kɔ wu. Ɔ wuli a, nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ'n-mɔ nʋn yɩ́ kɔ hɔ Abalahamʋn anwʋn ɛlɔ nyanmɩansʋ. Ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede esikafʋɛ'n kʋsʋ kɔ wu bɛ kɔ sie yɩ́.
22 “Por fim, o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado,
23 Ɔ kɔ hɔ sɩ̂n'n m'ɔ le man ayuelɩɛ nɩn anun, anɩn ɔ tɩ nyinlinlin kpili kpa man yɩ́. Ɔ 'tʋ yɩ́ nyɩn anwunno a, ɔ kɔ nwun Abalahamʋn mʋa ɛlɔ, Lazaa tɩ yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ.
23 e foi para o lugar dos mortos. Ali, em tormento, ele viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 Esikafʋɛ'n kɔ tɩan, yɩ́ nwan: ‘Mɩ́n sɩ Abalahamʋn, nwun mɩ́n nwʋn anwunnvoe. Sʋan Lazaa maan ɔ bɔ́ yɩ́ sa bɛtɩa kʋn nzue nɩn anun ɔ fá kpɩ́n mɩ́n tofeleman nɩn asʋ. Ɔ sanlɩn kɛ sɩ̂n'n lɛ kele mɩ́n yalɛ kpili sʋnman.’
24 “O rico gritou: ‘Pai Abraão, tenha compaixão de mim! Mande Lázaro aqui para que molhe a ponta do dedo em água e refresque minha língua. Estou em agonia nestas chamas!’.
25 “M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Abalahamʋn kɔ bua yɩ́ kɛ: ‘Mɩ́n wa, kacɩ kɛ wɔ́ anwʋndɩɛ dɩɛ'n, ɛ nyanlɩn yɩ́ mɛlɛ mɔ anɩn ɛ wɔ asɩɛ nɩn asʋ'n. Lazaa kʋsʋ a, ɛfɛ yɛ̂ ɔ tɔlɩ yɩ́ sʋ ɔ. Kɩkaala dɩɛ, yɩ́ lʋa a cɩcɩ ɛwa. Wɔ́ kʋsʋ wɔ́, ɛ lɛ nwun yalɛ.
25 “Abraão, porém, respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a vida você teve tudo que queria e Lázaro não teve coisa alguma. Agora, ele está aqui sendo consolado, e você está em agonia.
26 M'ɔ wɔ nun biekun'n y'ɔ le kɛ bɔnza kpili kʋn la yɛ́ nʋn ɛmɔ afian. Ɔ man bɛ́ mɔ bɛ wɔ ɛwa mɔ bɛ kulo kɛ bɛ kɔ ɛlɔ'n, anaan bɛ́ mɔ bɛ wɔ ɛmɔ ɛlɔ mɔ bɛ kulo kɛ bɛ ba yɛ́ ɛwa'n, bɛ ngʋala man yɩ́ sɔ yɔ.’
26 Além do mais, há entre nós um grande abismo. Ninguém daqui pode atravessar para o seu lado, e ninguém daí pode atravessar para o nosso’.
27 “Esikafʋɛ'n nwan: ‘Mɩ́n sɩ Abalahamʋn, mɩn 'sɛlɛ wɔ́ kpa, sʋan Lazaa mɩ́n sɩ awulo ɛlɔ, ɔ sanlɩn kɛ mɩ́n nianman nnun wɔ ɛbɛlɛ.
27 “Então o rico disse: ‘Por favor, Pai Abraão, pelo menos mande Lázaro à casa de meu pai,
28 Yɩ́ dɩɛ ɔ ju ɛlɔ a, anɩn ɔ kan kele bɛ́ kɛ mɩɩn nwun yalɛ kpa, nán bɛ́ kʋsʋ, b'a mma man ɛwa yalɛ nɩn anun bie.’
28 pois tenho cinco irmãos e quero avisá-los para que não terminem neste lugar de tormento’.
29 “Abalahamʋn kɔ bua yɩ́ kɛ: ‘Moyizɩ mala'n wɔ bɛ́ sa nun, bɛ nʋn mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ yɛ̂ bɛ tɩ ɛlɔ ɔ. Man bɛ tíe bɛ́!’
29 “‘Moisés e os profetas já os avisaram’, respondeu Abraão. ‘Seus irmãos podem ouvir o que eles disseram.’
30 “Esikafʋɛ'n nwan: ‘Cɛcɛ, mɩ́n sɩ Abalahamʋn, sɛ sʋanlan kʋn fi ewue mma afian ɛwa ɔ kɔ ɛlɔ a, bɛ 'nun bɛ́ nwʋn bɛ yaci bɛ́ nyɔlɩɛ ɛtɛ'n-mɔ.’
30 “Então o rico disse: ‘Não, Pai Abraão! Mas, se alguém dentre os mortos lhes fosse enviado, eles se arrependeriam!’.
31 “Ɛhɩ a, Abalahamʋn kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: ‘Sɛ bɛ ngulo man kɛ bɛ di Moyizɩ mala nɩn asʋ bɛ tie mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ a, man sʋanlan fi ewue mma afian bɔbɔ ɔ hɔ́ tʋ́ bɛ́, bɛ ngɔ le bɛ ngɔ li man.’”
31 “Abraão, porém, disse: ‘Se eles não ouvem Moisés e os profetas, não se convencerão, mesmo que alguém ressuscite dos mortos’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.