Lucas 16
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs BKJ
1 Ɛhɩ, Zozi kɔ bu anyɩnndala kʋn kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ. Yɩ́ nwan: “Anɩn esikafʋɛ bian kʋn le yɩ́ sʋanlan kʋn mɔ yɩ́ ninnge'n kʋalaa wɔ yɩ́ sa nun ɔ. Cɩan kʋn, menian kɔ a kɔ han kɔ hele esikafʋɛ'n kɛ yɩ́ sʋanlan'n lɛ fɩn yɩ́ ninnge'n gua gua sʋ.
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Esikafʋɛ'n kɔ man bɛ kɔ fɛlɛ yɩ́ sʋanlan'n. Ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: ‘Ɛjɔlɛ mɔ mɩn tɩtɩ yɩ́ wɔ́ nwʋn'n nyɔ man mɩ́n fɛ. Yɩ́ ti, bu wɔ́ junman nɩn anwʋn mgbʋnndan kele mɩ́n. Afɩ mɩn mma nva man mɩ́n junman'n mɩn nwula man wɔ́ sa nun kʋ́n.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 “Sʋanlan'n kɔ se yɩ́ nwʋn kɛ: ‘Anɩn mɩn 'yɔ mɩ́n nwʋn sɛ? Afɩ mɩ́n mɩn'n lɛ yɩ mɩ́n junman nun. N ne man anwʋnsɛlɛ nán m'an li ebolo junman. Sɛ mɩn 'nanndɩ nun mɩn sɛsɛlɛ nán m'an li alɩɛ a, ɔ tɩ mɩ́n anyunnunguasɩɛ.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Kɩkaala dɩɛ, m'an nwun kɛ mɩn 'kpɩn mɩn yɔ yɩ́'n! Yɩ́ dɩɛ, sɛ bɛ yɩ mɩ́n junman nun an, anɩn menian'n-mɔ sʋsɔ mɩ́n nun!’
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 “Ɛhɩ a, ɔ kɔ fɛfɛlɛ bɛ́ nun kʋn biala m'ɔ tua yɩ́ mɩn kalɛ'n yɩ́ nwʋn. Ɔ kɔ bisa alimʋa dɩɛ'n kɛ: ‘Kalɛ nyɛ yɛ̂ ɛ tua mɩ́n mɩn ɔ?’
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 “Yɩ́ nwan: ‘Mɩn tua wɔ́ mɩn *olivʋ ngo balugo abulaa.’
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 “Ɔ fɛlɛlɩ kʋn biekun, ɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: ‘Wɔ́ kʋsʋ, kalɛ nyɛ yɛ̂ ɛ tua mɩ́n mɩn ɔ?’
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Mɩnlɩan'n kɔ yɩ yɩ́ sʋanlan awofʋɛ nɩn ayɛ kɛ ɔ nwunlin ɛbɛlɛ amanmuo nɩn anwʋn ngɛlɛ. Ɔ sanlɩn kɛ mân awosin ɛhɩ anun menian'n-mɔ sɩ bɛ́ nwʋn yɔ ɔ tala jawe nɩn anun menian'n-mɔ.
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 Mɔ mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ'n y'ɔ le kɛ ɛmɔ fá mân ɛhɩ anun anwʋndɩɛ'n mɔ ɛmɔ le yɩ́'n bɛ tíla amanngʋan. Yɩ́ dɩɛ, cɩan mɔ ɛmɔ asa nun kɔ yue'n, anɩn bɛ sɔ ɛmɔ nun nyanmɩansʋ ɛlɔ.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 “Sʋanlan mɔ bɛ fa ninnge nganngan bɛ wula yɩ́ sa nun an, ɔ man bɛ nwun yɩ́ ti anun'n, mgbili'n-mɔ anun, ɔ 'man bɛ nwun yɩ́ ti anun. Sʋanlan kʋsʋ mɔ bɛ nnwun man yɩ́ ti anun ninnge nganngan'n-mɔ anun'n, mgbili'n-mɔ anun bɛ nnwun man yɩ́ ti anun.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Eyuadɩ ɛhɩ anun anwʋndɩɛ'n-mɔ anwʋn, sɛ b'a nnwun man ɛmɔ ati anun an, nwan sʋanlan dɩɛ yɛ̂ ɔ 'fa anwʋndɩɛ kpa'n wula ɛmɔ asa nun ɔ?
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Sʋanlan fa like wula ɛmɔ asa nun nán ɔ'a nnwun man ɛmɔ ati anun an, nán Nyanmɩan yɛ̂ ɔ 'fa ɛmɔ muonun dɩɛ'n wula ɛmɔ asa nun ɔ.
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 “Kanga fɩ́ɩ́ ngʋala nzʋ man mɩnlɩan nnyuan. Ɔ 'kpɔ kʋn nán ɔ kulo kʋn. Yɩ́ nyɩn 'sɔ kʋn, ɔ tu yɩ́ nyɩn sa kʋn. Ɛmɔ ngʋala man kɛ bɛ kan Nyanmɩan nʋn esika bɛ bɔ nun bɛ sʋ bɛ́ ɔ.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Falisifʋɛ'n-mɔ kɔ tie ɛjɔlɛ'n kʋalaatin mɔ Zozi hanlɩn'n. Nan kɛmɔ bɛ kulo esika nɩn ati, bɛ kɔ gʋlʋ yɩ́ nwʋn.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ dɩɛ menian'n-mɔ anyunnun an, ɛmɔ bu bɛ́ nwʋn kɛ bɛ tɩ meninkpa. Nan Nyanmɩan sɩ ɛmɔ ahʋnlɩn nɩn anun ɛjɔlɛ. Ɔ sanlɩn kɛ like mɔ menian'n-mɔ bu yɩ́ kɛ ɔ tɩ kpa'n, Nyanmɩan anyunnun an, like sɔ'n tɩ nvuin.
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 “Menian'n-mɔ lili *Moyizɩ mala'n ɔ nʋn mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ ɛjɔlɛ nɩn asʋ dede ɔ juli Zʋan Batisi mɛlɛ sʋ. Ɔ fi ɛbɛlɛ m'ɔ kɔ'n, b'a bɔ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn Ɛjɔlɛkpa'n kpayɛ. Yɩ́ ti, sʋanlan kʋn biala lɛ kpɩlɩ wʋlʋ Nyanmɩan belemgbin mân nɩn anun ɛlɔ.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 Anwunno nʋn asɩ'n kʋala kɛ bɛ kpɛ nun bɛ sɩn ndɛ-ndɛ tala mala nɩn anun ɛjɔlɛ kpɔlɛ sin kaan sʋa.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 “Belenzua biala m'ɔ kɔ yila yɩ́ yɩ ɔ kɔ ja fʋfɔlɛ'n, belenzua sɔ'n, anɩn ɔ'a tʋn aja. Sʋanlan biala kʋsʋ m'ɔ kɔ ja balasua mɔ yɩ́ hun a yila yɩ́'n, sʋanlan sɔ'n, anɩn ɔ'a tʋn ajaa.
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 “Ɛhɩ, anɩn esikafʋɛ bian kʋn wɔ ɛbɛlɛ. Taladɩɛ kɛ mmelemgbin'n-mɔ dɩɛ'n yɛ̂ anɩn ɔ wula ɔ. Ɔ le yɩ́ kʋalaa m'ɔ kulo ɛsɛ cɩan daa ɔ di mân.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Anɩn ehianfʋɛ kʋsʋ kʋn wɔ ɛbɛlɛ. Bɛ fɛlɛ yɩ́ Lazaa. (Dunman Lazaa'n, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ sʋanlan mɔ Nyanmɩan bʋka yɩ́.) Yɩ́ nwʋn'n tɩ nganlan nganlan ngʋnmɩn. Ɔ la esikafʋɛ nɩn awulo nɩn anʋan nɩn anyunnun ɛbɛlɛ.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Ɔ kulo kɛ ahan esikafʋɛ nɩn alɩɛ nɩn abʋ mgbʋkpʋlʋka'n m'ɔ gua tɔbɩlɩ nɩn abʋ asɩ'n, ɔ nyan yɩ́ di. Kɛmɔ ɔ la ɛbɛlɛ'n, njʋa'n-mɔ ba bɛ tafɩ tafɩ yɩ́ nganlan'n-mɔ anun.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 “Ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede ehianfʋɛ'n kɔ wu. Ɔ wuli a, nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ'n-mɔ nʋn yɩ́ kɔ hɔ Abalahamʋn anwʋn ɛlɔ nyanmɩansʋ. Ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede esikafʋɛ'n kʋsʋ kɔ wu bɛ kɔ sie yɩ́.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 Ɔ kɔ hɔ sɩ̂n'n m'ɔ le man ayuelɩɛ nɩn anun, anɩn ɔ tɩ nyinlinlin kpili kpa man yɩ́. Ɔ 'tʋ yɩ́ nyɩn anwunno a, ɔ kɔ nwun Abalahamʋn mʋa ɛlɔ, Lazaa tɩ yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Esikafʋɛ'n kɔ tɩan, yɩ́ nwan: ‘Mɩ́n sɩ Abalahamʋn, nwun mɩ́n nwʋn anwunnvoe. Sʋan Lazaa maan ɔ bɔ́ yɩ́ sa bɛtɩa kʋn nzue nɩn anun ɔ fá kpɩ́n mɩ́n tofeleman nɩn asʋ. Ɔ sanlɩn kɛ sɩ̂n'n lɛ kele mɩ́n yalɛ kpili sʋnman.’
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 “M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Abalahamʋn kɔ bua yɩ́ kɛ: ‘Mɩ́n wa, kacɩ kɛ wɔ́ anwʋndɩɛ dɩɛ'n, ɛ nyanlɩn yɩ́ mɛlɛ mɔ anɩn ɛ wɔ asɩɛ nɩn asʋ'n. Lazaa kʋsʋ a, ɛfɛ yɛ̂ ɔ tɔlɩ yɩ́ sʋ ɔ. Kɩkaala dɩɛ, yɩ́ lʋa a cɩcɩ ɛwa. Wɔ́ kʋsʋ wɔ́, ɛ lɛ nwun yalɛ.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 M'ɔ wɔ nun biekun'n y'ɔ le kɛ bɔnza kpili kʋn la yɛ́ nʋn ɛmɔ afian. Ɔ man bɛ́ mɔ bɛ wɔ ɛwa mɔ bɛ kulo kɛ bɛ kɔ ɛlɔ'n, anaan bɛ́ mɔ bɛ wɔ ɛmɔ ɛlɔ mɔ bɛ kulo kɛ bɛ ba yɛ́ ɛwa'n, bɛ ngʋala man yɩ́ sɔ yɔ.’
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 “Esikafʋɛ'n nwan: ‘Mɩ́n sɩ Abalahamʋn, mɩn 'sɛlɛ wɔ́ kpa, sʋan Lazaa mɩ́n sɩ awulo ɛlɔ, ɔ sanlɩn kɛ mɩ́n nianman nnun wɔ ɛbɛlɛ.
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 Yɩ́ dɩɛ ɔ ju ɛlɔ a, anɩn ɔ kan kele bɛ́ kɛ mɩɩn nwun yalɛ kpa, nán bɛ́ kʋsʋ, b'a mma man ɛwa yalɛ nɩn anun bie.’
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 “Abalahamʋn kɔ bua yɩ́ kɛ: ‘Moyizɩ mala'n wɔ bɛ́ sa nun, bɛ nʋn mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ yɛ̂ bɛ tɩ ɛlɔ ɔ. Man bɛ tíe bɛ́!’
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 “Esikafʋɛ'n nwan: ‘Cɛcɛ, mɩ́n sɩ Abalahamʋn, sɛ sʋanlan kʋn fi ewue mma afian ɛwa ɔ kɔ ɛlɔ a, bɛ 'nun bɛ́ nwʋn bɛ yaci bɛ́ nyɔlɩɛ ɛtɛ'n-mɔ.’
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 “Ɛhɩ a, Abalahamʋn kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: ‘Sɛ bɛ ngulo man kɛ bɛ di Moyizɩ mala nɩn asʋ bɛ tie mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ a, man sʋanlan fi ewue mma afian bɔbɔ ɔ hɔ́ tʋ́ bɛ́, bɛ ngɔ le bɛ ngɔ li man.’”
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.