Lucas 15
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs BKJ
1 Ɛlɛhʋn kʋn, bɛ́ mɔ bɛ dide ajule'n nʋn bɛ́ mɔ bɛ bɔ bɛ́ dunman ɛtɛ'n dɔʋn kpa kɔ a Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Bɛ lɛ ba tie ɛjɔlɛ'n m'ɔ kan'n.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Nan mɔ *Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ kɔ fɛ ɛya. Bɛ́ nwan: “Bian ɛhɩ dɩɛ, ɔ sɔ ɛtɛfʋɛ'n-mɔ anun, ɛsɛ ɔ nʋn bɛ́ yɛ̂ bɛ didi ɔ!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Ɛhɩ a, Zozi kɔ bu anyɩnndala ɛhɩ ɔ kɔ hele bɛ́. Yɩ́ nwan:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Yɛ bú yɩ́ kɛ ɛmɔ anun kʋn le mmʋa ɛya kʋn. Sɛ kʋn minlin nun an, asʋ ɔ nyaci man abulahʋanlan nʋn ngʋanlan'n bɛ́ adidie lɩka ɛbɛlɛ, ɔ ngɔ mgbʋnndɛ man ɛhɩnlɩn dede ɔ nnwun man yɩ́ ɔ?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Mɛlɛ m'ɔ kɔ nwun yɩ́'n, ɔ di fɛ kpa ɔ fa yɩ́ tʋ yɩ́ kɔmɩn sʋ.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Ɔ ju awulo a, ɔ fɛfɛlɛ yɩ́ manngʋn-mɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ mantan mantan yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ'n, ɔ kan kele bɛ́ kɛ: ‘Ɛmɔ bála maan yɛ lí ndutue. Ɔ sanlɩn kɛ m'an nwun mɩ́n bʋa'n m'ɔ minlinlin'n!’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ nyanmɩansʋ ɛlɔ, kɛ ɔ tɩ yɩ́ nɩn ala anɩn. Sɛ ɛtɛfʋɛ kʋnmgba cein nun yɩ́ nwʋn ɔ yaci yɩ́ nyɔlɩɛ ɛtɛ'n-mɔ a, yɩ́ dunman nun, bɛ di ndutue kpili kpa nyanmɩansʋ ɛlɔ ɔ tala sɛsɛfʋɛ abulahʋanlan nʋn ngʋanlan mɔ b'a nun bɛ́ nwʋn b'a yaci bɛ́ nyɔlɩɛ ɛtɛ'n-mɔ ndutue dɩɛ'n.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Yɛ bú yɩ́ biekun kɛ balasua kʋn le jɛtɛ fufue mma bulu. Sɛ kʋn minlin nun an, asʋ ɔ nzɔ man kanlannɩɛ ɔ mgbʋnndɛ man dede ɔ nnwun man yɩ́ ɔ?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Sɛ ɔ nwun yɩ́ a, ɔ fɛfɛlɛ yɩ́ manngʋn-mɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ mantan mantan yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ'n, ɔ kan kele bɛ́ kɛ: ‘Ɛmɔ bála maan yɛ lí ndutue. Ɔ sanlɩn kɛ m'an nwun mɩ́n esika'n m'ɔ minlinlin'n!’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ nyanmɩansʋ ɛlɔ, kɛ ɔ tɩ yɩ́ nɩn ala anɩn. Sɛ ɛtɛfʋɛ kʋnmgba cein nun yɩ́ nwʋn ɔ yaci yɩ́ nyɔlɩɛ ɛtɛ'n-mɔ a, yɩ́ dunman nun, Nyanmɩan mmɔfʋɛ'n-mɔ di ndutue.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Ɛsɛ Zozi kɔ bu anyɩnndala kʋn biekun kɔ hele bɛ́. Yɩ́ nwan: “Anɩn bian kʋn le yɩ́ mma mmelenzua nnyuan.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ɛlɛhʋn kʋn, nunhan kaan'n jasʋlɩ a, ɔ kɔ fa kɔ tʋ yɩ́ sɩ anyunnun kɛ: ‘Baba, ninnge'n mɔ ɛ 'fa man yɛ́'n, bu nun nán fa mɩ́n dɩɛ man mɩ́n.’ Ɛhɩ a, sɩɛ'n kɔ hye ninnge'n ɔ kɔ man yɩ́ mma nnyuan'n.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 “Ɔ lili kɔ yɔ ɛlɛsan kʋn, baa kasian kɔ tɔnɩn yɩ́ nwʋn ninnge dɩɛ'n. Cuein, ɔ kɔ fa yɩ́ esika'n ɔ kɔ hɔ mʋa kpa mân bie anun. M'ɔ juli ɛlɔ'n, ɔ kɔ yɔ yɩ́ nwʋn basa basa ɔ kɔ sɛcɩ yɩ́ esika'n kʋalaatin.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 M'ɔ yuelɩ yɩ́ esika'n kʋalaa di'n, ɛhɔɛ kpili kʋn kɔ kpɩn mân sɔ nɩn anun. Sian dɩɛ anɩn yɩ́ nwʋn lɛ cɩlɩ yɩ́.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ɛhɩ a, ɔ kɔ hɔ junman ɛkpʋnndɛ mân sɔ nɩn anun ɛbɛlɛ bian kʋn asa nun. Bian sɔ'n kɔ man ɔ kɔ hɔ nanmue nun kɛ ɔ hɔ́ nɩ́an yɩ́ mgbolike'n-mɔ asʋ.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Baka mma'n mɔ bɛ tɩ bɛ man mgbolike'n-mɔ di'n, kpafɛlɛ'n kulo kɛ ahan ɔ nyan bie di. Kʋsʋ sʋanlan fɩ́ɩ́ mman man yɩ́.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 “Sian'n, ɔ kɔ tanlan asɩ ɔ kɔ jʋnlɩn. Ɔ kɔ se yɩ́ nwʋn kɛ: ‘Mɩ́n sɩ ɛlɔ ajunmanfʋ'n-mɔ di alɩɛ dede bɛ ngʋala man yɩ́ di. Kʋsʋ afɩ n na ɛwa, ɛhɔɛ lɛ kun mɩ́n!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Mɩn 'sa mɩn kɔ mɩ́n sɩ anwʋn ɛlɔ, mɩn 'fa mɩn tʋ yɩ́ nyunnun kɛ: Baba, Nyanmɩan anyunnun, m'an yɔ ɛtɛ m'an tia wɔ́.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Yɩ́ ti, mɩn nzɛ nvata man kɛ ɛ fá mɩ́n ɛ yɔ́ wɔ́ wa kʋ́n. Bu mɩ́n kɛ wɔ́ ajunmanfʋ'n-mɔ anun kʋn.’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Sakpa, ɔ kɔ jasʋ kɔ hɔ yɩ́ sɩ anwʋn.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 “M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, baa'n nwan: ‘Baba, Nyanmɩan anyunnun, m'an yɔ ɛtɛ m'an tia wɔ́. Yɩ́ ti, mɩn nzɛ nvata man kɛ ɛ fá mɩ́n ɛ káci wɔ́ wa kʋ́n.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 “M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, sɩɛ'n kɔ han kɔ hele yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɛ: ‘Ɛmɔ hán bɛ́ nwʋn bɛ fá taladɩɛ kanlanman kpa'n bɛ bála maan bɛ wúla yɩ́. Bɛ wúla yɩ́ sa ngaa, bɛ wówula yɩ́ ja mgbabʋa.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Ɛnalɛ'n mɔ ɔ'a lɔ kpa'n, bɛ fá bɛ bála, bɛ hún yɩ́ maan yɛ tʋ́n ndutue alɩɛ.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Ɔ sanlɩn kɛ mɩ́n wa ɛhɩ mɔ ɛmɔ anyɩn tua yɩ́ ɛwa'n, ɔ a wu ɛsɛ ɔ'a tinnge, ɔ minlinlin yɛ̂ m'an nwun yɩ́ ɔ.’ Ɛbɛlɛ ala, bɛ kɔ bɔ ndutue elie nɩn abʋ.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn baa kpain nɩn a hɔ ebolo. Ɔ walɩ dede m'ɔ ka kaan ju awulo nɩn anwʋn ɛbɛlɛ'n, ɔ 'tie a, anɩn bɛ lɛ tʋ ejue bɛ si abile.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Ɔ kɔ fɛlɛ ngʋa'n-mɔ anun kʋn ɔ bisa yɩ́ like mɔ yɩ́ ti yɛ̂ bɛ lɛ tʋ ejue bɛ si abile'n.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Akʋa'n nwan: ‘Wɔ́ nianman bian nɩn a sa a a. Kɛmɔ wɔ́ sɩ a nwun kɛ ɔ tɩ akpɔlɛ mɔ ɛjɔlɛ ɛtɛ fɩ́ɩ́ a ndʋ man yɩ́'n, ɔ a man b'a hun ɛnalɛ'n mɔ ɔ'a lɔ kpa'n.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 “Mɔ baa kpain'n tɩlɩ yɩ́ sʋa'n ɔ kɔ fɛ ɛya. Yɩ́ nwan ɔ nwʋlʋ man awulo. Yɩ́ sɩ kɔ fite kɔ a, ɔ kɔ kpata yɩ́ kɛ ɔ wʋ́lʋ awulo.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Baa kpain'n nwan: ‘Baba, m'an sʋ wɔ́ dede afʋɛ kɔ yɔ nyɛ, n nvʋnndʋnlʋn man wɔ́ lé. Kʋsʋ, esile bɔbɔ mgban mɔ mɩn 'fa mɩn tʋn mɩ́n nʋn mɩ́n manngʋn'n-mɔ yɛ di'n, ɛ manlɩn man mɩ́n bie lé.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Nan kɛmɔ wɔ́ wa nɩn a sa a a'n, yɩ́ mɔ ɔ nʋn tutu'n-mɔ b'a li wɔ́ esika'n, yɩ́ lɩlɩ yɛ̂ ɛ kun ɛnalɛ'n mɔ ɔ'a lɔ kpa'n man yɩ́ ɔ!’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “Yɩ́ sɩ nwan: ‘Mɩ́n wa, wɔ́ dɩɛ ɛ nʋn mɩ́n yɛ̂ yɛ tɩ ɛwa cɩan daa ɔ. Ninnge kʋalaa mɔ n ne yɩ́'n tɩ wɔ́ kʋsʋ wɔ́ dɩɛ.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Nan kʋsʋ, ɔ fata kɛ yɛ di ndutue. Ɔ sanlɩn kɛ wɔ́ nianman'n mɔ ɛ nwun yɩ́ ɛbɛlɛ'n, ɔ'a wu ɛsɛ ɔ'a tinnge, ɔ minlinlin yɛ̂ m'an nwun yɩ́ ɔ!’”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.