Lucas 13

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɛlɛ sɔ nɩn anun, menian mmie-mɔ kɔ a kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Kpain, anɩn Galile menian lɛ yɩ tɛɛ bɛ man Nyanmɩan. *Lɔmʋn kʋnmanna Pilatɩ kɔ man bɛ kɔ hun bɛ́.”
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Zozi kɔ bisa kɛ: “Ɛmɔ jʋnlɩn kɛ kɛmɔ b'a hun bɛ́ sɔ nɩn ati, anɩn ɔ kele kɛ bɛ tɩ ɛtɛfʋɛ bɛ tala Galile mân nɩn anun menian bʋ nga'n-mɔ kʋalaatin ɔ?
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Cɛcɛ. Nan mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ, sɛ ɛmɔ a nnun man bɛ́ nwʋn b'a ngaci man bɛ́ abalabɔ nɩn an, ɛmɔ kʋsʋ kʋalaatin 'wu kɛ bɛ́.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Menian bulu nʋn mɔcʋɛ'n kʋsʋ mɔ Silowe sua hyilili'n buli gualɩ bɛ́ sʋ ɔ hunlin bɛ́'n, ɛmɔ de di kɛ bɛ tɩ ɛtɛfʋɛ bɛ tala Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ menian bʋ nga'n kʋalaatin ɔ?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Cɛcɛ. Nan mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ, sɛ ɛmɔ a nnun man bɛ́ nwʋn b'a ngaci man bɛ́ abalabɔ nɩn an, ɛmɔ kʋsʋ kʋalaatin 'wu kɛ bɛ́.”
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ bu anyɩnndala ɛhɩ ɔ kɔ hele bɛ́. Yɩ́ nwan: “Bian kʋn kɔ lua *figi baka kʋn yɩ́ divɩn ebo nɩn asʋ. Ɛlɛhʋn kʋn, ɔ kɔ hɔ kɔ nɛnɩan sɛ ɔ kɔ nyan figi mma sʋ o. Ɔ hɔlɩ o, ɔ ngɔ nyan man bie sʋ.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Ɛhɩ a, bian'n kɔ han kɔ hele sʋanlan'n m'ɔ tɩ yɩ́ ebo'n kɛ: ‘Yɩ́ afʋɛ nsan ahɩ. Mɩn kɔ figi baka nɩn abʋ ɛlɔ, kʋsʋ mɩn nnyan man bie sʋ. Yɩ́ ti, bu yɩ́ tʋ. Afɩ, mɩn nnwun man like ati m'ɔ man ɔ jin ɛwa ɔ.’
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 “Mɔ bian'n hanlɩn sɔ'n, sʋanlan'n m'ɔ nɩan ebo nɩn asʋ'n nwan: ‘Kpain, yaci yɩ́ maan ɔ jínlan ɛbɛlɛ afʋɛ ɛhɩ biekun. Mɩn 'ba fufun yɩ́ nwʋn mɩn gugua yɩ́ bʋ ewula.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Ɛ 'su yɩ́ akpʋlʋwa a, afʋɛ biekun ɔ 'ba su. Sɛ ɔ'a nzu man an, ɛ kɔ man bɛ kɔ bu yɩ́.’”
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Ɛlɛhʋn kʋn, anɩn Zozi lɛ kele menian'n-mɔ ninnge Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua kʋn anun.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn balasua kʋn kʋsʋ wɔ asɔnɩn sua nɩn anun ɛbɛlɛ bie. Balasua sɔ'n ndɩ man akpɔlɛ yɩ́ afʋɛ bulu ɔ nʋn mɔcʋɛ ahɩ. Wawɛ ɛtɛ'n m'ɔ di junman sɔ nɩn a man balasua nɩn a hʋlʋ sʋ. Ɔ ngʋala man yɩ́ nwʋn nun tɩnngɛ.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Nan mɔ Zozi nwunlin balasua sɔ'n, ɔ kɔ fɛlɛ yɩ́ ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Balasua, wɔ́ nwʋn a sa!”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Zozi kɔ fa yɩ́ sa'n kɔ fua balasua nɩn anwʋn. Ɛbɛlɛ ala, balasua'n kɔ tɩnngɛ yɩ́ nwʋn nun, ɔ kɔ yɩ Nyanmɩan ayɛ.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, asɔnɩn sua nɩn asʋ kpain'n kɔ fɛ Zozi anwʋn ɛya. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ'a man balasua nɩn anwʋn a sa *ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn anun. Ɛhɩ a, ɔ kɔ jasʋ ɔ kɔ han kɔ hele bagua'n kɛ: “Junman elie tɛmʋn'n tɩ elesian. Ɛmɔ bála tɛmʋn sɔ'n bɛ mán bɛ́ nwʋn sá. Nan nán ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn anun yɛ̂ bɛ fa bɛ di junman sɔ nɩn ɔ!”
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Yɛ́ Mɩn kɔ totua yɩ́ sʋ, yɩ́ nwan: “Apoo mma tɩ kɛ ɛmɔ! ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n, ɛmɔ nunhan kʋn biala nyannjɩ yɩ́ ɛnalɛ anaan yɩ́ afunlunmun'n maan ɔ kɔ nʋn nzue. Sɛ ato e?
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Balasua ɛhɩ kʋsʋ m'ɔ tɩ Abalahamʋn abie, mɔ *Satan a cɩcɩ yɩ́ dede afʋɛ bulu nʋn mɔcʋɛ'n, asʋ nán ɛnwʋnmɩan ele cɩan yɛ̂ ɔ fata kɛ bɛ nyannjɩ yɩ́ ɔ?”
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Zozi mmua sɔ'n kɔ man anyunnunguasɩɛ kɔ han bɛ́ mɔ bɛ kpɔ yɩ́'n-mɔ. Nan bagua'n dɩɛ, ɛnyɩnmɩan junman'n kʋalaa mɔ Zozi lili'n yɔlɩ bɛ́ fɛ.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ han kɔ hele bagua'n kɛ: “Nzu like dɩɛ yɛ̂ Nyanmɩan Belemgbin Mân'n soman yɩ́ ɔ? Nzu yɛ̂ mɩn kʋala kɛ mɩn fa mɩn susu yɩ́ ɔ?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Nyanmɩan Belemgbin Mân'n soman muntadɩ baa mɔ sʋanlan kʋn a lua yɩ́ tola nun ɔ. Muntadɩ baa sɔ nɩn a fifi ɔ a kaci dukpa. Nnʋnman'n-mɔ a nwʋn bɛ́ sâ yɩ́ sa mma'n-mɔ asʋ”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Ɛsɛ Zozi kɔ bu anyɩnndala kʋn biekun kɔ hele bɛ́ kɛ: “Nzu yɛ̂ mɩn kʋala kɛ mɩn fa Nyanmɩan Belemgbin Mân'n mɩn susu yɩ́ ɔ?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Ɔ tɩ kɛ fali ayile mɔ balasua kʋn a fa a fɔtɔ fali cilo abulaa ɔ nʋn nnun dede yɩ́ kʋalaa a tu ɔ.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Ɛhɩ, anɩn Zozi aja wɔ atunnun ɔ lɛ kɔ Zoluzalɛmʋn. Atɩn nɩn asʋ kulo mgbili mgbili'n-mɔ ɔ nʋn nganngan'n-mɔ, ɔ kɔ sɩsɩn bɛ́ sʋ ɔ kɔ hehele menian'n-mɔ ninnge.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Bian kʋn kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Yɛmɩnlɩn, asʋ menian kaan sʋa yɛ̂ bɛ 'nyan bɛ́ ti ɔ?”
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 “Ɛmɔ bɔ́ mɔndɩnlɩn kpa bɛ sɩ́n anʋan fɩtɩɩ nɩn anun. Afɩ, mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ menian dɔʋn 'ba kpʋnndɛ atɩn bɛ bu sʋ, kʋsʋ bɛ ngɔ hʋala man Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ kɔ.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Mɔ awulo nɩn asʋ mɩnlɩan'n 'ba jasʋ ɔ tʋ anʋan nɩn anun'n, ɛmɔ 'ba ha anʋan nzin. Ɛmɔ 'ba jinlan bɛ bɔ anʋan'n bɛ kan kɛ: ‘Yɛmɩnlɩn, tike yɛ́ anʋan.’
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 “Ɛmɔ 'ba se yɩ́ kɛ: ‘Yɛ́ nʋn wɔ́ y'a didi, yɛ́ nʋn wɔ́ y'a nʋn nzue, a hehele yɛ́ ninnge yɛ́ kulo'n-mɔ gua'n-mɔ asʋ.’
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 “Yɩ́ kʋsʋ ɔ 'ba bua ɛmɔ kɛ: ‘Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ mɩn nzɩ man ɛmɔ lɩka mɔ ɛmɔ fi ɔ. Nyɔlɩɛtɛfʋɛ, ɛmɔ fi mɩ́n nwʋn ɛwa bɛ hɔ́ mʋa!’
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Mɛlɛ mɔ ɛmɔ 'ba nwun Abalahamʋn, Izakɩ, Zʋakɔbʋ nʋn Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ kʋalaatin yɩ́ belemgbin mân nɩn anun ɛlɔ, mɔ ɛmɔ dɩɛ bɛ 'ba hɩhan ɛmɔ bɛ tʋ gua sʋ'n, mɛlɛ sɔ nɩn anun yɛ̂ ɛmɔ 'ba sun bɛ kʋan bɛ́ je nɩn ɔ!
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Menian mmie-mɔ fi sɛnzɛ nɩn afitelɩɛ nʋn yɩ́ atɔlɩɛ, mmie-mɔ fi sɔlɔ nʋn ngʋa, bɛ́ nʋn Nyanmɩan bɛ 'ba tanlan tɔbɩlɩ kʋn anwʋn yɩ́ belemgbin mân nɩn anun ɛlɔ.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Tɛmʋn sɔ'n, bɛ́ mɔ ɛnɛ bɛ li menian'n-mɔ anzin'n, bɛ 'ba li bɛ́ ti. Yɛ̂ bɛ́ mɔ ɛnɛ bɛ li menian'n-mɔ ati'n, bɛ 'ba li bɛ́ nzin.”
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Cɩan kʋnmgba sɔ'n, *Falisifʋɛ mmie-mɔ walɩ tʋlɩ Zozi a, bɛ́ nwan: “Kpain, belemgbin *Elɔdɩ nwan ɔ nyan wɔ́ a, ɔ 'man bɛ kun wɔ́. Yɩ́ ti, fi ɛwa jasʋ kɔ.”
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ hɔ́ hán héle aminsanɩn sɔ'n kɛ: ‘Mɩɩn fʋan wawɛ ɛtɛ'n-mɔ ɛnɛ nʋn ɛhɩnman mɩn man menian'n-mɔ anwʋn sa. Yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, mɩn 'gua mɩ́n junman nɩn abʋ.’
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Kʋsʋ, ɔ fata kɛ mɩn tu atɩn ɛnɛ, ɛhɩnman nʋn ɛhɩnman nzin. Afɩ, ɔ nzɛ nvata man kɛ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ kʋn wú ahanmɩan cɛlɛkɛ Zoluzalɛmʋn.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Zoluzalɛmʋn, Zoluzalɛmʋn, wɔ́ mɔ ɛ kun Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ, mɔ ɛ tʋtʋ bɛ́ mɔ ɔ kɔ sʋan bɛ́ wɔ́ nwʋn ɛlɔ nɩn ɛbʋɛ ɛ kun bɛ́'n, yɩ́ kpɛ̂ nyɛ ahɩ! N gulolɩ kɛ ahan mɩn kokuan wɔ́ mma'n-mɔ anʋan kɛ akɔ ɛta'n kokuan yɩ́ mma'n-mɔ anʋan yɩ́ ndɛba nɩn abʋ'n. Kʋsʋ a ndie man.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Yɩ́ ti, bɛ 'ba yaci ɛmɔ awulo'n bɛ wula ɛmɔ asa nun. Nan kʋsʋ, mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛmɔ lɛ ngɔ nwun man mɩ́n nwʋn kʋ́n dede ɔ 'ju cɩan mɔ ɛmɔ 'se kɛ: ‘Nyila hán sʋanlan'n m'ɔ lɛ ba wɔ yɛ́ Mɩn dunman nun!’”
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.