Lucas 13
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ACF
1 Mɛlɛ sɔ nɩn anun, menian mmie-mɔ kɔ a kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Kpain, anɩn Galile menian lɛ yɩ tɛɛ bɛ man Nyanmɩan. *Lɔmʋn kʋnmanna Pilatɩ kɔ man bɛ kɔ hun bɛ́.”
1 E, Naquele mesmo tempo, estavam presentes ali alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Zozi kɔ bisa kɛ: “Ɛmɔ jʋnlɩn kɛ kɛmɔ b'a hun bɛ́ sɔ nɩn ati, anɩn ɔ kele kɛ bɛ tɩ ɛtɛfʋɛ bɛ tala Galile mân nɩn anun menian bʋ nga'n-mɔ kʋalaatin ɔ?
2 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Cuidais vós que esses galileus foram mais pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Cɛcɛ. Nan mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ, sɛ ɛmɔ a nnun man bɛ́ nwʋn b'a ngaci man bɛ́ abalabɔ nɩn an, ɛmɔ kʋsʋ kʋalaatin 'wu kɛ bɛ́.
3 Não, vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Menian bulu nʋn mɔcʋɛ'n kʋsʋ mɔ Silowe sua hyilili'n buli gualɩ bɛ́ sʋ ɔ hunlin bɛ́'n, ɛmɔ de di kɛ bɛ tɩ ɛtɛfʋɛ bɛ tala Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ menian bʋ nga'n kʋalaatin ɔ?
4 E aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, cuidais que foram mais culpados do que todos quantos homens habitam em Jerusalém?
5 Cɛcɛ. Nan mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ, sɛ ɛmɔ a nnun man bɛ́ nwʋn b'a ngaci man bɛ́ abalabɔ nɩn an, ɛmɔ kʋsʋ kʋalaatin 'wu kɛ bɛ́.”
5 Não, vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ bu anyɩnndala ɛhɩ ɔ kɔ hele bɛ́. Yɩ́ nwan: “Bian kʋn kɔ lua *figi baka kʋn yɩ́ divɩn ebo nɩn asʋ. Ɛlɛhʋn kʋn, ɔ kɔ hɔ kɔ nɛnɩan sɛ ɔ kɔ nyan figi mma sʋ o. Ɔ hɔlɩ o, ɔ ngɔ nyan man bie sʋ.
6 E dizia esta parábola: Um certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha, e foi procurar nela fruto, não o achando;
7 Ɛhɩ a, bian'n kɔ han kɔ hele sʋanlan'n m'ɔ tɩ yɩ́ ebo'n kɛ: ‘Yɩ́ afʋɛ nsan ahɩ. Mɩn kɔ figi baka nɩn abʋ ɛlɔ, kʋsʋ mɩn nnyan man bie sʋ. Yɩ́ ti, bu yɩ́ tʋ. Afɩ, mɩn nnwun man like ati m'ɔ man ɔ jin ɛwa ɔ.’
7 E disse ao vinhateiro: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho. Corta-a; por que ocupa ainda a terra inutilmente?
8 “Mɔ bian'n hanlɩn sɔ'n, sʋanlan'n m'ɔ nɩan ebo nɩn asʋ'n nwan: ‘Kpain, yaci yɩ́ maan ɔ jínlan ɛbɛlɛ afʋɛ ɛhɩ biekun. Mɩn 'ba fufun yɩ́ nwʋn mɩn gugua yɩ́ bʋ ewula.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a este ano, até que eu a escave e a esterque;
9 Ɛ 'su yɩ́ akpʋlʋwa a, afʋɛ biekun ɔ 'ba su. Sɛ ɔ'a nzu man an, ɛ kɔ man bɛ kɔ bu yɩ́.’”
9 E, se der fruto, ficará e, se não, depois a mandarás cortar.
10 Ɛlɛhʋn kʋn, anɩn Zozi lɛ kele menian'n-mɔ ninnge Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua kʋn anun.
10 E ensinava no sábado, numa das sinagogas.
11 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn balasua kʋn kʋsʋ wɔ asɔnɩn sua nɩn anun ɛbɛlɛ bie. Balasua sɔ'n ndɩ man akpɔlɛ yɩ́ afʋɛ bulu ɔ nʋn mɔcʋɛ ahɩ. Wawɛ ɛtɛ'n m'ɔ di junman sɔ nɩn a man balasua nɩn a hʋlʋ sʋ. Ɔ ngʋala man yɩ́ nwʋn nun tɩnngɛ.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; e andava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Nan mɔ Zozi nwunlin balasua sɔ'n, ɔ kɔ fɛlɛ yɩ́ ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Balasua, wɔ́ nwʋn a sa!”
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade.
13 Zozi kɔ fa yɩ́ sa'n kɔ fua balasua nɩn anwʋn. Ɛbɛlɛ ala, balasua'n kɔ tɩnngɛ yɩ́ nwʋn nun, ɔ kɔ yɩ Nyanmɩan ayɛ.
13 E pôs as mãos sobre ela, e logo se endireitou, e glorificava a Deus.
14 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, asɔnɩn sua nɩn asʋ kpain'n kɔ fɛ Zozi anwʋn ɛya. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ'a man balasua nɩn anwʋn a sa *ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn anun. Ɛhɩ a, ɔ kɔ jasʋ ɔ kɔ han kɔ hele bagua'n kɛ: “Junman elie tɛmʋn'n tɩ elesian. Ɛmɔ bála tɛmʋn sɔ'n bɛ mán bɛ́ nwʋn sá. Nan nán ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn anun yɛ̂ bɛ fa bɛ di junman sɔ nɩn ɔ!”
14 E, tomando a palavra o príncipe da sinagoga, indignado porque Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que é mister trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Yɛ́ Mɩn kɔ totua yɩ́ sʋ, yɩ́ nwan: “Apoo mma tɩ kɛ ɛmɔ! ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n, ɛmɔ nunhan kʋn biala nyannjɩ yɩ́ ɛnalɛ anaan yɩ́ afunlunmun'n maan ɔ kɔ nʋn nzue. Sɛ ato e?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor, e disse: Hipócrita, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, e não o leva a beber?
16 Balasua ɛhɩ kʋsʋ m'ɔ tɩ Abalahamʋn abie, mɔ *Satan a cɩcɩ yɩ́ dede afʋɛ bulu nʋn mɔcʋɛ'n, asʋ nán ɛnwʋnmɩan ele cɩan yɛ̂ ɔ fata kɛ bɛ nyannjɩ yɩ́ ɔ?”
16 E não convinha soltar desta prisão, no dia de sábado, esta filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Zozi mmua sɔ'n kɔ man anyunnunguasɩɛ kɔ han bɛ́ mɔ bɛ kpɔ yɩ́'n-mɔ. Nan bagua'n dɩɛ, ɛnyɩnmɩan junman'n kʋalaa mɔ Zozi lili'n yɔlɩ bɛ́ fɛ.
17 E, dizendo ele isto, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ han kɔ hele bagua'n kɛ: “Nzu like dɩɛ yɛ̂ Nyanmɩan Belemgbin Mân'n soman yɩ́ ɔ? Nzu yɛ̂ mɩn kʋala kɛ mɩn fa mɩn susu yɩ́ ɔ?
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Nyanmɩan Belemgbin Mân'n soman muntadɩ baa mɔ sʋanlan kʋn a lua yɩ́ tola nun ɔ. Muntadɩ baa sɔ nɩn a fifi ɔ a kaci dukpa. Nnʋnman'n-mɔ a nwʋn bɛ́ sâ yɩ́ sa mma'n-mɔ asʋ”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu, e fez-se grande árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Ɛsɛ Zozi kɔ bu anyɩnndala kʋn biekun kɔ hele bɛ́ kɛ: “Nzu yɛ̂ mɩn kʋala kɛ mɩn fa Nyanmɩan Belemgbin Mân'n mɩn susu yɩ́ ɔ?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Ɔ tɩ kɛ fali ayile mɔ balasua kʋn a fa a fɔtɔ fali cilo abulaa ɔ nʋn nnun dede yɩ́ kʋalaa a tu ɔ.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher, tomando-o, escondeu em três medidas de farinha, até que tudo levedou.
22 Ɛhɩ, anɩn Zozi aja wɔ atunnun ɔ lɛ kɔ Zoluzalɛmʋn. Atɩn nɩn asʋ kulo mgbili mgbili'n-mɔ ɔ nʋn nganngan'n-mɔ, ɔ kɔ sɩsɩn bɛ́ sʋ ɔ kɔ hehele menian'n-mɔ ninnge.
22 E percorria as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 Bian kʋn kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Yɛmɩnlɩn, asʋ menian kaan sʋa yɛ̂ bɛ 'nyan bɛ́ ti ɔ?”
23 E disse-lhe um: Senhor, são poucos os que se salvam? E ele lhe respondeu:
24 “Ɛmɔ bɔ́ mɔndɩnlɩn kpa bɛ sɩ́n anʋan fɩtɩɩ nɩn anun. Afɩ, mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ menian dɔʋn 'ba kpʋnndɛ atɩn bɛ bu sʋ, kʋsʋ bɛ ngɔ hʋala man Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ kɔ.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 Mɔ awulo nɩn asʋ mɩnlɩan'n 'ba jasʋ ɔ tʋ anʋan nɩn anun'n, ɛmɔ 'ba ha anʋan nzin. Ɛmɔ 'ba jinlan bɛ bɔ anʋan'n bɛ kan kɛ: ‘Yɛmɩnlɩn, tike yɛ́ anʋan.’
25 Quando o pai de família se levantar e cerrar a porta, e começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; e, respondendo ele, vos disser: Não sei de onde vós sois;
26 “Ɛmɔ 'ba se yɩ́ kɛ: ‘Yɛ́ nʋn wɔ́ y'a didi, yɛ́ nʋn wɔ́ y'a nʋn nzue, a hehele yɛ́ ninnge yɛ́ kulo'n-mɔ gua'n-mɔ asʋ.’
26 Então começareis a dizer: Temos comido e bebido na tua presença, e tu tens ensinado nas nossas ruas.
27 “Yɩ́ kʋsʋ ɔ 'ba bua ɛmɔ kɛ: ‘Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ mɩn nzɩ man ɛmɔ lɩka mɔ ɛmɔ fi ɔ. Nyɔlɩɛtɛfʋɛ, ɛmɔ fi mɩ́n nwʋn ɛwa bɛ hɔ́ mʋa!’
27 E ele vos responderá: Digo-vos que não vos conheço nem sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 Mɛlɛ mɔ ɛmɔ 'ba nwun Abalahamʋn, Izakɩ, Zʋakɔbʋ nʋn Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ kʋalaatin yɩ́ belemgbin mân nɩn anun ɛlɔ, mɔ ɛmɔ dɩɛ bɛ 'ba hɩhan ɛmɔ bɛ tʋ gua sʋ'n, mɛlɛ sɔ nɩn anun yɛ̂ ɛmɔ 'ba sun bɛ kʋan bɛ́ je nɩn ɔ!
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Menian mmie-mɔ fi sɛnzɛ nɩn afitelɩɛ nʋn yɩ́ atɔlɩɛ, mmie-mɔ fi sɔlɔ nʋn ngʋa, bɛ́ nʋn Nyanmɩan bɛ 'ba tanlan tɔbɩlɩ kʋn anwʋn yɩ́ belemgbin mân nɩn anun ɛlɔ.
29 E virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul, e assentar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 Tɛmʋn sɔ'n, bɛ́ mɔ ɛnɛ bɛ li menian'n-mɔ anzin'n, bɛ 'ba li bɛ́ ti. Yɛ̂ bɛ́ mɔ ɛnɛ bɛ li menian'n-mɔ ati'n, bɛ 'ba li bɛ́ nzin.”
30 E eis que derradeiros há que serão os primeiros; e primeiros há que serão os derradeiros.
31 Cɩan kʋnmgba sɔ'n, *Falisifʋɛ mmie-mɔ walɩ tʋlɩ Zozi a, bɛ́ nwan: “Kpain, belemgbin *Elɔdɩ nwan ɔ nyan wɔ́ a, ɔ 'man bɛ kun wɔ́. Yɩ́ ti, fi ɛwa jasʋ kɔ.”
31 Naquele mesmo dia chegaram uns fariseus, dizendo-lhe: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ hɔ́ hán héle aminsanɩn sɔ'n kɛ: ‘Mɩɩn fʋan wawɛ ɛtɛ'n-mɔ ɛnɛ nʋn ɛhɩnman mɩn man menian'n-mɔ anwʋn sa. Yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, mɩn 'gua mɩ́n junman nɩn abʋ.’
32 E respondeu-lhes: Ide, e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e efetuo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia sou consumado.
33 Kʋsʋ, ɔ fata kɛ mɩn tu atɩn ɛnɛ, ɛhɩnman nʋn ɛhɩnman nzin. Afɩ, ɔ nzɛ nvata man kɛ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ kʋn wú ahanmɩan cɛlɛkɛ Zoluzalɛmʋn.
33 Importa, porém, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte, para que não suceda que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 “Zoluzalɛmʋn, Zoluzalɛmʋn, wɔ́ mɔ ɛ kun Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ, mɔ ɛ tʋtʋ bɛ́ mɔ ɔ kɔ sʋan bɛ́ wɔ́ nwʋn ɛlɔ nɩn ɛbʋɛ ɛ kun bɛ́'n, yɩ́ kpɛ̂ nyɛ ahɩ! N gulolɩ kɛ ahan mɩn kokuan wɔ́ mma'n-mɔ anʋan kɛ akɔ ɛta'n kokuan yɩ́ mma'n-mɔ anʋan yɩ́ ndɛba nɩn abʋ'n. Kʋsʋ a ndie man.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que te são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha os seus pintos debaixo das asas, e não quiseste?
35 Yɩ́ ti, bɛ 'ba yaci ɛmɔ awulo'n bɛ wula ɛmɔ asa nun. Nan kʋsʋ, mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛmɔ lɛ ngɔ nwun man mɩ́n nwʋn kʋ́n dede ɔ 'ju cɩan mɔ ɛmɔ 'se kɛ: ‘Nyila hán sʋanlan'n m'ɔ lɛ ba wɔ yɛ́ Mɩn dunman nun!’”
35 Eis que a vossa casa se vos deixará deserta. E em verdade vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.