Lucas 13

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mɛlɛ sɔ nɩn anun, menian mmie-mɔ kɔ a kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Kpain, anɩn Galile menian lɛ yɩ tɛɛ bɛ man Nyanmɩan. *Lɔmʋn kʋnmanna Pilatɩ kɔ man bɛ kɔ hun bɛ́.”
1 Naquela mesma ocasião, chegando alguns, falavam a Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Zozi kɔ bisa kɛ: “Ɛmɔ jʋnlɩn kɛ kɛmɔ b'a hun bɛ́ sɔ nɩn ati, anɩn ɔ kele kɛ bɛ tɩ ɛtɛfʋɛ bɛ tala Galile mân nɩn anun menian bʋ nga'n-mɔ kʋalaatin ɔ?
2 Ele, porém, lhes disse: Pensais que esses galileus eram mais pecadores do que todos os outros galileus, por terem padecido estas coisas?
3 Cɛcɛ. Nan mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ, sɛ ɛmɔ a nnun man bɛ́ nwʋn b'a ngaci man bɛ́ abalabɔ nɩn an, ɛmɔ kʋsʋ kʋalaatin 'wu kɛ bɛ́.
3 Não eram, eu vo-lo afirmo; se, porém, não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
4 Menian bulu nʋn mɔcʋɛ'n kʋsʋ mɔ Silowe sua hyilili'n buli gualɩ bɛ́ sʋ ɔ hunlin bɛ́'n, ɛmɔ de di kɛ bɛ tɩ ɛtɛfʋɛ bɛ tala Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ menian bʋ nga'n kʋalaatin ɔ?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou eram mais culpados que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Cɛcɛ. Nan mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ, sɛ ɛmɔ a nnun man bɛ́ nwʋn b'a ngaci man bɛ́ abalabɔ nɩn an, ɛmɔ kʋsʋ kʋalaatin 'wu kɛ bɛ́.”
5 Não eram, eu vo-lo afirmo; mas, se não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
6 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ bu anyɩnndala ɛhɩ ɔ kɔ hele bɛ́. Yɩ́ nwan: “Bian kʋn kɔ lua *figi baka kʋn yɩ́ divɩn ebo nɩn asʋ. Ɛlɛhʋn kʋn, ɔ kɔ hɔ kɔ nɛnɩan sɛ ɔ kɔ nyan figi mma sʋ o. Ɔ hɔlɩ o, ɔ ngɔ nyan man bie sʋ.
6 Então, Jesus proferiu a seguinte parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha e, vindo procurar fruto nela, não achou.
7 Ɛhɩ a, bian'n kɔ han kɔ hele sʋanlan'n m'ɔ tɩ yɩ́ ebo'n kɛ: ‘Yɩ́ afʋɛ nsan ahɩ. Mɩn kɔ figi baka nɩn abʋ ɛlɔ, kʋsʋ mɩn nnyan man bie sʋ. Yɩ́ ti, bu yɩ́ tʋ. Afɩ, mɩn nnwun man like ati m'ɔ man ɔ jin ɛwa ɔ.’
7 Pelo que disse ao viticultor: Há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não acho; podes cortá-la; para que está ela ainda ocupando inutilmente a terra?
8 “Mɔ bian'n hanlɩn sɔ'n, sʋanlan'n m'ɔ nɩan ebo nɩn asʋ'n nwan: ‘Kpain, yaci yɩ́ maan ɔ jínlan ɛbɛlɛ afʋɛ ɛhɩ biekun. Mɩn 'ba fufun yɩ́ nwʋn mɩn gugua yɩ́ bʋ ewula.
8 Ele, porém, respondeu: Senhor, deixa-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e lhe ponha estrume.
9 Ɛ 'su yɩ́ akpʋlʋwa a, afʋɛ biekun ɔ 'ba su. Sɛ ɔ'a nzu man an, ɛ kɔ man bɛ kɔ bu yɩ́.’”
9 Se vier a dar fruto, bem está; se não, mandarás cortá-la.
10 Ɛlɛhʋn kʋn, anɩn Zozi lɛ kele menian'n-mɔ ninnge Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua kʋn anun.
10 Ora, ensinava Jesus no sábado numa das sinagogas.
11 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn balasua kʋn kʋsʋ wɔ asɔnɩn sua nɩn anun ɛbɛlɛ bie. Balasua sɔ'n ndɩ man akpɔlɛ yɩ́ afʋɛ bulu ɔ nʋn mɔcʋɛ ahɩ. Wawɛ ɛtɛ'n m'ɔ di junman sɔ nɩn a man balasua nɩn a hʋlʋ sʋ. Ɔ ngʋala man yɩ́ nwʋn nun tɩnngɛ.
11 E veio ali uma mulher possessa de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; andava ela encurvada, sem de modo algum poder endireitar-se.
12 Nan mɔ Zozi nwunlin balasua sɔ'n, ɔ kɔ fɛlɛ yɩ́ ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Balasua, wɔ́ nwʋn a sa!”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Zozi kɔ fa yɩ́ sa'n kɔ fua balasua nɩn anwʋn. Ɛbɛlɛ ala, balasua'n kɔ tɩnngɛ yɩ́ nwʋn nun, ɔ kɔ yɩ Nyanmɩan ayɛ.
13 e, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, asɔnɩn sua nɩn asʋ kpain'n kɔ fɛ Zozi anwʋn ɛya. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ'a man balasua nɩn anwʋn a sa *ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn anun. Ɛhɩ a, ɔ kɔ jasʋ ɔ kɔ han kɔ hele bagua'n kɛ: “Junman elie tɛmʋn'n tɩ elesian. Ɛmɔ bála tɛmʋn sɔ'n bɛ mán bɛ́ nwʋn sá. Nan nán ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn anun yɛ̂ bɛ fa bɛ di junman sɔ nɩn ɔ!”
14 O chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, nesses dias para serdes curados e não no sábado.
15 Yɛ́ Mɩn kɔ totua yɩ́ sʋ, yɩ́ nwan: “Apoo mma tɩ kɛ ɛmɔ! ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n, ɛmɔ nunhan kʋn biala nyannjɩ yɩ́ ɛnalɛ anaan yɩ́ afunlunmun'n maan ɔ kɔ nʋn nzue. Sɛ ato e?
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, cada um de vós não desprende da manjedoura, no sábado, o seu boi ou o seu jumento, para levá-lo a beber?
16 Balasua ɛhɩ kʋsʋ m'ɔ tɩ Abalahamʋn abie, mɔ *Satan a cɩcɩ yɩ́ dede afʋɛ bulu nʋn mɔcʋɛ'n, asʋ nán ɛnwʋnmɩan ele cɩan yɛ̂ ɔ fata kɛ bɛ nyannjɩ yɩ́ ɔ?”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Zozi mmua sɔ'n kɔ man anyunnunguasɩɛ kɔ han bɛ́ mɔ bɛ kpɔ yɩ́'n-mɔ. Nan bagua'n dɩɛ, ɛnyɩnmɩan junman'n kʋalaa mɔ Zozi lili'n yɔlɩ bɛ́ fɛ.
17 Tendo ele dito estas palavras, todos os seus adversários se envergonharam. Entretanto, o povo se alegrava por todos os gloriosos feitos que Jesus realizava.
18 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ han kɔ hele bagua'n kɛ: “Nzu like dɩɛ yɛ̂ Nyanmɩan Belemgbin Mân'n soman yɩ́ ɔ? Nzu yɛ̂ mɩn kʋala kɛ mɩn fa mɩn susu yɩ́ ɔ?
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Nyanmɩan Belemgbin Mân'n soman muntadɩ baa mɔ sʋanlan kʋn a lua yɩ́ tola nun ɔ. Muntadɩ baa sɔ nɩn a fifi ɔ a kaci dukpa. Nnʋnman'n-mɔ a nwʋn bɛ́ sâ yɩ́ sa mma'n-mɔ asʋ”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu aninharam-se nos seus ramos.
20 Ɛsɛ Zozi kɔ bu anyɩnndala kʋn biekun kɔ hele bɛ́ kɛ: “Nzu yɛ̂ mɩn kʋala kɛ mɩn fa Nyanmɩan Belemgbin Mân'n mɩn susu yɩ́ ɔ?
20 Disse mais: A que compararei o reino de Deus?
21 Ɔ tɩ kɛ fali ayile mɔ balasua kʋn a fa a fɔtɔ fali cilo abulaa ɔ nʋn nnun dede yɩ́ kʋalaa a tu ɔ.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Ɛhɩ, anɩn Zozi aja wɔ atunnun ɔ lɛ kɔ Zoluzalɛmʋn. Atɩn nɩn asʋ kulo mgbili mgbili'n-mɔ ɔ nʋn nganngan'n-mɔ, ɔ kɔ sɩsɩn bɛ́ sʋ ɔ kɔ hehele menian'n-mɔ ninnge.
22 Passava Jesus por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Bian kʋn kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Yɛmɩnlɩn, asʋ menian kaan sʋa yɛ̂ bɛ 'nyan bɛ́ ti ɔ?”
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “Ɛmɔ bɔ́ mɔndɩnlɩn kpa bɛ sɩ́n anʋan fɩtɩɩ nɩn anun. Afɩ, mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ menian dɔʋn 'ba kpʋnndɛ atɩn bɛ bu sʋ, kʋsʋ bɛ ngɔ hʋala man Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ kɔ.
24 Respondeu-lhes: Esforçai-vos por entrar pela porta estreita, pois eu vos digo que muitos procurarão entrar e não poderão.
25 Mɔ awulo nɩn asʋ mɩnlɩan'n 'ba jasʋ ɔ tʋ anʋan nɩn anun'n, ɛmɔ 'ba ha anʋan nzin. Ɛmɔ 'ba jinlan bɛ bɔ anʋan'n bɛ kan kɛ: ‘Yɛmɩnlɩn, tike yɛ́ anʋan.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vós, do lado de fora, começardes a bater, dizendo: Senhor, abre-nos a porta, ele vos responderá: Não sei donde sois.
26 “Ɛmɔ 'ba se yɩ́ kɛ: ‘Yɛ́ nʋn wɔ́ y'a didi, yɛ́ nʋn wɔ́ y'a nʋn nzue, a hehele yɛ́ ninnge yɛ́ kulo'n-mɔ gua'n-mɔ asʋ.’
26 Então, direis: Comíamos e bebíamos na tua presença, e ensinavas em nossas ruas.
27 “Yɩ́ kʋsʋ ɔ 'ba bua ɛmɔ kɛ: ‘Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ mɩn nzɩ man ɛmɔ lɩka mɔ ɛmɔ fi ɔ. Nyɔlɩɛtɛfʋɛ, ɛmɔ fi mɩ́n nwʋn ɛwa bɛ hɔ́ mʋa!’
27 Mas ele vos dirá: Não sei donde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais iniquidades.
28 Mɛlɛ mɔ ɛmɔ 'ba nwun Abalahamʋn, Izakɩ, Zʋakɔbʋ nʋn Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ kʋalaatin yɩ́ belemgbin mân nɩn anun ɛlɔ, mɔ ɛmɔ dɩɛ bɛ 'ba hɩhan ɛmɔ bɛ tʋ gua sʋ'n, mɛlɛ sɔ nɩn anun yɛ̂ ɛmɔ 'ba sun bɛ kʋan bɛ́ je nɩn ɔ!
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes, no reino de Deus, Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas, mas vós, lançados fora.
29 Menian mmie-mɔ fi sɛnzɛ nɩn afitelɩɛ nʋn yɩ́ atɔlɩɛ, mmie-mɔ fi sɔlɔ nʋn ngʋa, bɛ́ nʋn Nyanmɩan bɛ 'ba tanlan tɔbɩlɩ kʋn anwʋn yɩ́ belemgbin mân nɩn anun ɛlɔ.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugares à mesa no reino de Deus.
30 Tɛmʋn sɔ'n, bɛ́ mɔ ɛnɛ bɛ li menian'n-mɔ anzin'n, bɛ 'ba li bɛ́ ti. Yɛ̂ bɛ́ mɔ ɛnɛ bɛ li menian'n-mɔ ati'n, bɛ 'ba li bɛ́ nzin.”
30 Contudo, há últimos que virão a ser primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Cɩan kʋnmgba sɔ'n, *Falisifʋɛ mmie-mɔ walɩ tʋlɩ Zozi a, bɛ́ nwan: “Kpain, belemgbin *Elɔdɩ nwan ɔ nyan wɔ́ a, ɔ 'man bɛ kun wɔ́. Yɩ́ ti, fi ɛwa jasʋ kɔ.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer-lhe: Retira-te e vai-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ hɔ́ hán héle aminsanɩn sɔ'n kɛ: ‘Mɩɩn fʋan wawɛ ɛtɛ'n-mɔ ɛnɛ nʋn ɛhɩnman mɩn man menian'n-mɔ anwʋn sa. Yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, mɩn 'gua mɩ́n junman nɩn abʋ.’
32 Ele, porém, lhes respondeu: Ide dizer a essa raposa que, hoje e amanhã, expulso demônios e curo enfermos e, no terceiro dia, terminarei.
33 Kʋsʋ, ɔ fata kɛ mɩn tu atɩn ɛnɛ, ɛhɩnman nʋn ɛhɩnman nzin. Afɩ, ɔ nzɛ nvata man kɛ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ kʋn wú ahanmɩan cɛlɛkɛ Zoluzalɛmʋn.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Zoluzalɛmʋn, Zoluzalɛmʋn, wɔ́ mɔ ɛ kun Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ, mɔ ɛ tʋtʋ bɛ́ mɔ ɔ kɔ sʋan bɛ́ wɔ́ nwʋn ɛlɔ nɩn ɛbʋɛ ɛ kun bɛ́'n, yɩ́ kpɛ̂ nyɛ ahɩ! N gulolɩ kɛ ahan mɩn kokuan wɔ́ mma'n-mɔ anʋan kɛ akɔ ɛta'n kokuan yɩ́ mma'n-mɔ anʋan yɩ́ ndɛba nɩn abʋ'n. Kʋsʋ a ndie man.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te foram enviados! Quantas vezes quis eu reunir teus filhos como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, e vós não o quisestes!
35 Yɩ́ ti, bɛ 'ba yaci ɛmɔ awulo'n bɛ wula ɛmɔ asa nun. Nan kʋsʋ, mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛmɔ lɛ ngɔ nwun man mɩ́n nwʋn kʋ́n dede ɔ 'ju cɩan mɔ ɛmɔ 'se kɛ: ‘Nyila hán sʋanlan'n m'ɔ lɛ ba wɔ yɛ́ Mɩn dunman nun!’”
35 Eis que a vossa casa vos ficará deserta. E em verdade vos digo que não mais me vereis até que venhais a dizer:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.