Lucas 10
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC
1 Ɛhɩ anzin, yɛ́ Mɩn kɔ yɩ menian abulasʋ nʋn nnyuan biekun. Ɔ kɔ sʋan bɛ́ nnyuan nnyuan kɛ bɛ lí mʋa kulo'n-mɔ kʋalaa asʋ ɔ nʋn lɩka kʋalaa mɔ yɩ́ muonun ɔ 'ba sɩn'n.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 Yɩ́ nwan: “Mmaka mma'n mɔ bɛ 'tɩ'n tɛ sʋn, kʋsʋ ajunmanfʋ'n-mɔ a nzʋn man. Yɩ́ ti, ɛmɔ sɛ́lɛ ebo nɩn asʋ mɩnlɩan'n maan ɔ gúa ajunmanfʋ dɔʋn yɩ́ ebo nɩn asʋ.
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 Ɛmɔ hɔ́! Mɩɩn sʋan ɛmɔ kɛ mmʋa mma-mɔ bedi'n-mɔ afian.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 Ɛhɔlɛ mɔ ɛmɔ lɛ kɔ'n, nán bɛ fa esika, nán bɛ fa bɔ́lɛ, nán bɛ fa mgbabʋa, nán bɛ jinlan atunnun bɛ bisa sʋanlan fɩ́ɩ́ ahɩn.
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Sɛ ɛmɔ ju ɛlɔ a, awulo biala mɔ ɛmɔ kɔ wʋlʋ nun'n, ɛmɔ lí mʋa hán kɛ: ‘Alʋacɩcɩɛ hán ɛmɔ kʋalaa mɔ bɛ wɔ awulo ɛhɩ anun'n.’
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 Sɛ alʋacɩcɩɛ sʋanlan wɔ awulo sɔ nɩn anun an, ɛmɔ alʋacɩcɩɛ'n 'kan yɩ́. Sɛ ɔ tɩ man sɔ a, ɛmɔ alʋacɩcɩɛ'n 'ka ɛmɔ ɛlɔ.
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 Ɛmɔ tánlan awulo sɔ nɩn anun ɛbɛlɛ. Alɩɛ biala mɔ bɛ kɔ fɛlɛ ɛmɔ yɩ́ nwʋn'n, ɛmɔ nʋn bɛ́ lí bɛ nʋ́n sʋ nzan'n. Afɩ ɔ fata kɛ kpafʋ biala nyan yɩ́ junman nɩn anwʋn ahatua. Nán bɛ di tutanlan.
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Kulo biala mɔ ɛmɔ kɔ ju sʋ'n, sɛ bɛ de ɛmɔ a, like biala mɔ bɛ kɔ tʋn bɛ kɔ man ɛmɔ'n, ɛmɔ lí.
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 Ɛmɔ mán kulo sɔ nɩn asʋ nwuluwafʋɛ'n-mɔ anwʋn sa, ɛsɛ bɛ sé kulo mma'n-mɔ kɛ: ‘Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn a kpunnge ɛmɔ.’
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 Nan kulo kʋsʋ mɔ ɛmɔ kɔ hɔ sʋ mɔ b'a nne man ɛmɔ'n, ɛmɔ fíte bɛ́ gua nɩn asʋ, bɛ sé kɛ:
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 ‘Ɛmɔ kulo'n muonun asʋ anyʋan'n mɔ ɔ'a bɔ ɔ'a gua yɛ́ ja'n-mɔ anwʋn'n, yɛ lɛ kpɔkpala yɛ gua ɛmɔ anwʋn. Nan kʋsʋ, ɛmɔ nwún yɩ́ kɛ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn a kpunnge ɛmɔ.’
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ kulo sɔ'n, ndɛɛ ebua cɩan nɩn anun, ɔ 'nwun yalɛ tala *Sodɔmʋn kulo'n.”
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 “Ɛmɔ Kolazɩn amma, munnzue hán ɛmɔ! Ɛmɔ Bɛtɩsayida amma, munnzue hán ɛmɔ! Afɩ asinbɛnwʋn ninnge'n-mɔ mɔ bɛ yɔlɩ yɩ́ ɛmɔ afian'n, sɛ bɛ yɔlɩ yɩ́ *Tii nʋn *Sidʋn kulo'n-mɔ asʋ a, ahan ndɛ-ndɛ kpa, ɛbɛlɛ menian'n-mɔ a tanlan asɩ, b'a wula kotoku b'a bɔ nzʋan m'ɔ kele kɛ b'a nun bɛ́ nwʋn b'a kaci bɛ́ abalabɔ'n.
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 Ɛhɩ ati, yalɛ mɔ ɛmɔ 'ba nwun yɩ́'n, ɔ 'tala Tii nʋn Sidʋn amma'n-mɔ dɩɛ'n.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 Ɛmɔ Kapɛɛnawɔmʋn amma, ɛmɔ jʋnlɩn kɛ bɛ 'kuku bɛ́ nwʋn sʋ dede bɛ́ nʋn Nyanmɩan sɛ ɔ? Cɛcɛ. Bɛ 'kan ɛmɔ asɩ dede ɛmɔ ju sɩ̂n m'ɔ le man ayuelɩɛ nɩn anun.”
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 Ɛsɛ Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Sʋanlan m'ɔ kɔ tie ɛmɔ ɛjɔlɛ'n, anɩn ɔ'a tie mɩ́n. Sʋanlan mɔ ɔ'a nzɔ man ɛmɔ nun'n, anɩn mɩ́n yɛ̂ ɔ'a nzɔ man mɩ́n nun ɔ. Yɛ̂ nunhan mɔ ɔ'a nzɔ man mɩ́n nun'n, anɩn sʋanlan'n m'ɔ sʋanlɩn mɩ́n nɩn anun yɛ̂ ɔ'a nzɔ man ɔ.”
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Ɛhɩ, menian abulasʋ nʋn nnyuan'n mɔ Zozi sʋanlɩn bɛ́'n kɔ hɔ kɔ a. Bɛ 'ba a, anɩn b'a li fɛ. Bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, yɛ bɔ wɔ́ dunman nɩn ala, wawɛ ɛtɛ'n-mɔ ngʋala man yɛ́ nyunnun jinlan!”
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Zozi nwan: “Ɔ tɩ sɔ. Mɩn 'nɩan an, anɩn *Satan fi anwunno ɔ'a yɩ ɔ'a tɔ asɩ kɛ nyanmɩan'n m'ɔ lɛ kpɛ mɩaɩn ɔ.
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Ɛmɔ nɩ́an, m'an man ɛmɔ tunmin kɛ ɛmɔ nánndɩ owo nʋn nyanmɩan aka'n-mɔ asʋ, m'an man ɛmɔ tunmin kɛ ɛmɔ tía ɛmɔ kpɔfʋɛ'n tunmin dɩɛ nɩn asʋ. Like fɩ́ɩ́ ngɔ hʋala man ɛmɔ yɔ.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 Nan kʋsʋ nán bɛ di fɛ kɛ wawɛ ɛtɛ'n-mɔ ngʋala man ɛmɔ anyunnun jinlan, nan ɛmɔ lí fɛ kɛ b'a hɛlɛ ɛmɔ dunman'n wɔ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ.”
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 Mɛlɛ kʋnmgba sɔ'n, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ man Zozi kɔ li fɛ. Yɩ́ nwan: “Mɩ́n Sɩ, wɔ́ mɔ ɛ bɔlɩ anwunno nʋn asɩɛ'n, mɩn 'da wɔ́ asɩ. Ɔ sanlɩn kɛ a yɩ nvɩalɩɛ nun ninnge'n-mɔ a hele mmatʋnman ɛhɩ-mɔ. Nan bɛ́ mɔ bɛ́ nwan bɛ sɩ ngɛlɛ ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ sɩ kalata'n, a man b'a nnwun man yɩ́. Mɩ́n Sɩ, ɔ tɩ ananhɔlɛ, a man ɔ'a yɔ sɔ. Ɔ sanlɩn kɛ mɔ ɛ hulolɩ nɩn anɩn. Yɩ́ ti, mɩn da wɔ́ asɩ.
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 Mɩ́n Sɩ, a fa tunmin'n kʋalaa a wula mɩ́n sa nun. Sɛ nán Sɩɛ nɩn angʋnmɩn cein an, sʋanlan fɩ́ɩ́ nzɩ man Baa'n. Yɛ̂ sɛ nán Baa'n kʋsʋ angʋnmɩn cein, ɔ nʋn kɛ bɛ́ mɔ Baa'n kulo kɛ ɔ yɩ Sɩɛ'n kele bɛ́ nɩn an, sʋanlan fɩ́ɩ́ kʋn nzɩ man Sɩɛ'n.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ kpɛ yɩ́ nyɩn yɩ́ menian'n-mɔ anwʋn ɛlɔ. Yɩ́ nwan: “Nyila hán ɛmɔ wɔ nunhan mɔ ɛmɔ anyɩn'n nwun yɩ́ nɩn anwʋn!
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 Afɩ mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ daba Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ dɔʋn kpa, nʋn daba mmelemgbin dɔʋn kpa hulolɩ kɛ ahan bɛ nwun mɔ ɛmɔ anyɩn nwun yɩ́'n, kʋsʋ bɛ́ nyɩn a nnwun man yɩ́. Bɛ hulolɩ kɛ ahan bɛ tɩ mɔ ɛmɔ lɛ tɩ'n, kʋsʋ b'a ndɩ man.”
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 Ɛhɩ, *mala nɩn asʋ kpain'n kʋn kɔ jasʋ, ɔ 'sɔ Zozi nɩan. Ɔ kɔ bisa yɩ́ kosuan kɛ: “Kpain, anɩn nzukɛ yɛ̂ mɩn yɔ a, n gɔ nyan nyanmɩansʋ ngʋan'n m'ɔ le man ayuelɩɛ nɩn ɔ?”
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Zozi nwan: “Nzu ɛjɔlɛ dɩɛ yɛ̂ b'a hɛlɛ wɔ yɛ́ mala nɩn anun ɔ? Sɛ ɛ kɩnnga a, ɛ tɩ yɩ́ bʋ sɛ?”
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Bian'n nwan: “Ɔ di kɛ ɛ fa wɔ́ ahʋnlɩn'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ ɛkala'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ anwʋnsɛlɛ'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ ajʋnlɩn'n kʋalaa, ɛ kulo yɛ́ Mɩn m'ɔ tɩ wɔ́ Nyanmɩan'n. Ɛsɛ ɔ di kɛ ɛ kulo wɔ́ manngʋn kɛ wɔ́ muonun wɔ́ nwʋn.”
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi nwan: “Ɩnhɩn, a bua yɩ́ kpa. Kɔ nán yɔ yɩ́ sɔ, ɛ 'ba nyan ngʋan.”
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 Ɛhɩ, kɛmɔ mala nɩn asʋ kpain'n kulo kɛ ɔ bu yɩ́ nwʋn bɩ nɩn ati, ɔ kɔ bisa Zozi kɛ: “Anɩn nwan lɩlɩ yɛ̂ ɔ tɩ mɩ́n manngʋn'n?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Zozi kɔ sʋsɔ ɛjɔlɛ sʋ, yɩ́ nwan: “Anɩn bian kʋn fi Zoluzalɛmʋn, ɔ lɛ sɩn kɔ Zoliko. Atunnun, kodiawu-mɔ kɔ hyɩ yɩ́, bɛ kɔ le yɩ́ nwʋn ninnge'n kʋalaatin, bɛ kɔ bili yɩ́ dede ɔ ka m'ɔ wu, nán b'a yaci yɩ́ ɛbɛlɛ b'a hɔ.
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kʋn kɔ fa atɩn sɔ'n. Ɔ hɔlɩ dede mɔ yɩ́ nyɩn bɔlɩ bian'n mɔ b'a li yɩ́ awue nɩn ala a, ɔ kɔ sɩn ahanmɩan, yɛ̂ ɔ kɔ hɔ.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 *Levifʋɛ kʋn kʋsʋ kɔ a kɔ ju ɛbɛlɛ, yɩ́ nyɩn bɔlɩ bian nɩn ala a, ɔ kɔ sɩn ahanmɩan, yɛ̂ ɔ kɔ hɔ.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 Nan Samali bian kʋn, mɔ yɩ́ kʋsʋ ɔ lɛ kpɛ nun sɩn'n, ɔ kɔ a kɔ ju wuluwafʋɛ nɩn anwʋn ɛbɛlɛ. M'ɔ nwunlin wuluwafʋɛ'n, koun kɔ hun yɩ́ sʋnman.
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 Ɔ kɔ hyʋɩn kɔ kpunnge yɩ́, ɔ kɔ gugua yɩ́ nganlan'n-mɔ anun ayile, ɔ kɔ cɩcɩ sʋ. Ɛsɛ afunlunmun'n mɔ yɩ́ muonun ɔ tɩ sʋ'n, ɔ kɔ fa wuluwafʋɛ'n kɔ síe sʋ, ɔ nʋn yɩ́ kɔ hɔ kpɛnunsɩn sua kʋn anun, nán ɔ'a nɩan yɩ́.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Bɛ lalɩ alɩ́ɛ hɩnlɩn, ɔ kɔ yɩ esika kɔ man bian'n m'ɔ le kpɛnunsɩn sua'n, nán ɔ'a han ɔ'a hele yɩ́ kɛ: ‘Mɩɩn kɔ o, yɩ́ ti, nɩan bian ɛhɩ asʋ kanlanman. Mɛlɛ mɔ mɩn 'ba sa mɩn ba ɛwa'n, kalɛ biekun mɔ ɛ kɔ bɔ yɩ́ nwʋn'n, mɩn 'tua mɩn man wɔ́.’”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Ɛ nɩan an, anɩn bɛ́ menian nsan'n, benin y'ɔ tɩ sʋanlan'n mɔ ahan kodiawu'n-mɔ kun yɩ́'n, yɩ́ manngʋn ɔ?”
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 Mala nɩn asʋ kpain'n nwan: “Nunhan m'ɔ nwunlin yɩ́ nwʋn anwunnvoe ɔ yɔlɛ yɩ́ ye nɩn ɔ.” M'ɔ bualɩ ɛhɩ'n, nán Zozi a se yɩ́ kɛ: “Wɔ́ kʋsʋ, kɔ nán yɔ yɩ́ sɔ ala.”
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Kɛmɔ anɩn Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ aja wɔ atunnun'n, bɛ hɔlɩ juli kulo kʋn asʋ. Mɔ bɛ juli ɛbɛlɛ'n, balasua kʋn kɔ sike bɛ́ yɩ́ awulo. Bɛ fɛlɛ balasua sɔ'n Maatɩ.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Maatɩ le yɩ́ nianman balasua kʋn ɛbɛlɛ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Mali. Malɩ kɔ tanlan yɛ́ Mɩn aja abʋ, ɔ lɛ tie ɛjɔlɛ'n m'ɔ lɛ kan'n, ɔ nʋn ninnge'n-mɔ m'ɔ lɛ kele'n.
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 Maatɩ dɩɛ, anɩn yɩ́ nyɩn a bʋlʋ kpa, ɔ lɛ yɔ like maan bɛ di. Ɔ kɔ a kɔ tʋ bɛ́. Yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, kɛmɔ mɩ́n nianman nɩn a yaci junman'n kʋalaa a kpolo mɩ́n'n, ɔ njɩjɩ man wɔ́ ɔ? Kan kele yɩ́ kɛ ɔ bála a bʋka mɩ́n.”
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Yɛ́ Mɩn kɔ bua yɩ́ kɛ: “Maatɩ, Maatɩ, ɛ lɛ susu, ɛsɛ ɛ lɛ di ninnge dɔʋn anwʋn yalɛ.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 Nan kʋsʋ like kʋnmgban cein ala yɛ̂ ɔ tɩ cɩnnjɩn ɔ. M'ɔ tɩ kpa'n, yɛ̂ Mali a fa nɩn ɔ. Sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man yɩ́ tʋa de.”
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.