Lucas 10

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɛhɩ anzin, yɛ́ Mɩn kɔ yɩ menian abulasʋ nʋn nnyuan biekun. Ɔ kɔ sʋan bɛ́ nnyuan nnyuan kɛ bɛ lí mʋa kulo'n-mɔ kʋalaa asʋ ɔ nʋn lɩka kʋalaa mɔ yɩ́ muonun ɔ 'ba sɩn'n.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Yɩ́ nwan: “Mmaka mma'n mɔ bɛ 'tɩ'n tɛ sʋn, kʋsʋ ajunmanfʋ'n-mɔ a nzʋn man. Yɩ́ ti, ɛmɔ sɛ́lɛ ebo nɩn asʋ mɩnlɩan'n maan ɔ gúa ajunmanfʋ dɔʋn yɩ́ ebo nɩn asʋ.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Ɛmɔ hɔ́! Mɩɩn sʋan ɛmɔ kɛ mmʋa mma-mɔ bedi'n-mɔ afian.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Ɛhɔlɛ mɔ ɛmɔ lɛ kɔ'n, nán bɛ fa esika, nán bɛ fa bɔ́lɛ, nán bɛ fa mgbabʋa, nán bɛ jinlan atunnun bɛ bisa sʋanlan fɩ́ɩ́ ahɩn.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 “Sɛ ɛmɔ ju ɛlɔ a, awulo biala mɔ ɛmɔ kɔ wʋlʋ nun'n, ɛmɔ lí mʋa hán kɛ: ‘Alʋacɩcɩɛ hán ɛmɔ kʋalaa mɔ bɛ wɔ awulo ɛhɩ anun'n.’
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Sɛ alʋacɩcɩɛ sʋanlan wɔ awulo sɔ nɩn anun an, ɛmɔ alʋacɩcɩɛ'n 'kan yɩ́. Sɛ ɔ tɩ man sɔ a, ɛmɔ alʋacɩcɩɛ'n 'ka ɛmɔ ɛlɔ.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Ɛmɔ tánlan awulo sɔ nɩn anun ɛbɛlɛ. Alɩɛ biala mɔ bɛ kɔ fɛlɛ ɛmɔ yɩ́ nwʋn'n, ɛmɔ nʋn bɛ́ lí bɛ nʋ́n sʋ nzan'n. Afɩ ɔ fata kɛ kpafʋ biala nyan yɩ́ junman nɩn anwʋn ahatua. Nán bɛ di tutanlan.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 “Kulo biala mɔ ɛmɔ kɔ ju sʋ'n, sɛ bɛ de ɛmɔ a, like biala mɔ bɛ kɔ tʋn bɛ kɔ man ɛmɔ'n, ɛmɔ lí.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Ɛmɔ mán kulo sɔ nɩn asʋ nwuluwafʋɛ'n-mɔ anwʋn sa, ɛsɛ bɛ sé kulo mma'n-mɔ kɛ: ‘Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn a kpunnge ɛmɔ.’
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Nan kulo kʋsʋ mɔ ɛmɔ kɔ hɔ sʋ mɔ b'a nne man ɛmɔ'n, ɛmɔ fíte bɛ́ gua nɩn asʋ, bɛ sé kɛ:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 ‘Ɛmɔ kulo'n muonun asʋ anyʋan'n mɔ ɔ'a bɔ ɔ'a gua yɛ́ ja'n-mɔ anwʋn'n, yɛ lɛ kpɔkpala yɛ gua ɛmɔ anwʋn. Nan kʋsʋ, ɛmɔ nwún yɩ́ kɛ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn a kpunnge ɛmɔ.’
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ kulo sɔ'n, ndɛɛ ebua cɩan nɩn anun, ɔ 'nwun yalɛ tala *Sodɔmʋn kulo'n.”
12 E Jesus disse mais isto:
13 “Ɛmɔ Kolazɩn amma, munnzue hán ɛmɔ! Ɛmɔ Bɛtɩsayida amma, munnzue hán ɛmɔ! Afɩ asinbɛnwʋn ninnge'n-mɔ mɔ bɛ yɔlɩ yɩ́ ɛmɔ afian'n, sɛ bɛ yɔlɩ yɩ́ *Tii nʋn *Sidʋn kulo'n-mɔ asʋ a, ahan ndɛ-ndɛ kpa, ɛbɛlɛ menian'n-mɔ a tanlan asɩ, b'a wula kotoku b'a bɔ nzʋan m'ɔ kele kɛ b'a nun bɛ́ nwʋn b'a kaci bɛ́ abalabɔ'n.
13 Jesus continuou:
14 Ɛhɩ ati, yalɛ mɔ ɛmɔ 'ba nwun yɩ́'n, ɔ 'tala Tii nʋn Sidʋn amma'n-mɔ dɩɛ'n.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Ɛmɔ Kapɛɛnawɔmʋn amma, ɛmɔ jʋnlɩn kɛ bɛ 'kuku bɛ́ nwʋn sʋ dede bɛ́ nʋn Nyanmɩan sɛ ɔ? Cɛcɛ. Bɛ 'kan ɛmɔ asɩ dede ɛmɔ ju sɩ̂n m'ɔ le man ayuelɩɛ nɩn anun.”
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Ɛsɛ Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Sʋanlan m'ɔ kɔ tie ɛmɔ ɛjɔlɛ'n, anɩn ɔ'a tie mɩ́n. Sʋanlan mɔ ɔ'a nzɔ man ɛmɔ nun'n, anɩn mɩ́n yɛ̂ ɔ'a nzɔ man mɩ́n nun ɔ. Yɛ̂ nunhan mɔ ɔ'a nzɔ man mɩ́n nun'n, anɩn sʋanlan'n m'ɔ sʋanlɩn mɩ́n nɩn anun yɛ̂ ɔ'a nzɔ man ɔ.”
16 Então disse aos discípulos:
17 Ɛhɩ, menian abulasʋ nʋn nnyuan'n mɔ Zozi sʋanlɩn bɛ́'n kɔ hɔ kɔ a. Bɛ 'ba a, anɩn b'a li fɛ. Bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, yɛ bɔ wɔ́ dunman nɩn ala, wawɛ ɛtɛ'n-mɔ ngʋala man yɛ́ nyunnun jinlan!”
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Zozi nwan: “Ɔ tɩ sɔ. Mɩn 'nɩan an, anɩn *Satan fi anwunno ɔ'a yɩ ɔ'a tɔ asɩ kɛ nyanmɩan'n m'ɔ lɛ kpɛ mɩaɩn ɔ.
18 Jesus respondeu:
19 Ɛmɔ nɩ́an, m'an man ɛmɔ tunmin kɛ ɛmɔ nánndɩ owo nʋn nyanmɩan aka'n-mɔ asʋ, m'an man ɛmɔ tunmin kɛ ɛmɔ tía ɛmɔ kpɔfʋɛ'n tunmin dɩɛ nɩn asʋ. Like fɩ́ɩ́ ngɔ hʋala man ɛmɔ yɔ.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Nan kʋsʋ nán bɛ di fɛ kɛ wawɛ ɛtɛ'n-mɔ ngʋala man ɛmɔ anyunnun jinlan, nan ɛmɔ lí fɛ kɛ b'a hɛlɛ ɛmɔ dunman'n wɔ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ.”
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Mɛlɛ kʋnmgba sɔ'n, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ man Zozi kɔ li fɛ. Yɩ́ nwan: “Mɩ́n Sɩ, wɔ́ mɔ ɛ bɔlɩ anwunno nʋn asɩɛ'n, mɩn 'da wɔ́ asɩ. Ɔ sanlɩn kɛ a yɩ nvɩalɩɛ nun ninnge'n-mɔ a hele mmatʋnman ɛhɩ-mɔ. Nan bɛ́ mɔ bɛ́ nwan bɛ sɩ ngɛlɛ ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ sɩ kalata'n, a man b'a nnwun man yɩ́. Mɩ́n Sɩ, ɔ tɩ ananhɔlɛ, a man ɔ'a yɔ sɔ. Ɔ sanlɩn kɛ mɔ ɛ hulolɩ nɩn anɩn. Yɩ́ ti, mɩn da wɔ́ asɩ.
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 Mɩ́n Sɩ, a fa tunmin'n kʋalaa a wula mɩ́n sa nun. Sɛ nán Sɩɛ nɩn angʋnmɩn cein an, sʋanlan fɩ́ɩ́ nzɩ man Baa'n. Yɛ̂ sɛ nán Baa'n kʋsʋ angʋnmɩn cein, ɔ nʋn kɛ bɛ́ mɔ Baa'n kulo kɛ ɔ yɩ Sɩɛ'n kele bɛ́ nɩn an, sʋanlan fɩ́ɩ́ kʋn nzɩ man Sɩɛ'n.”
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ kpɛ yɩ́ nyɩn yɩ́ menian'n-mɔ anwʋn ɛlɔ. Yɩ́ nwan: “Nyila hán ɛmɔ wɔ nunhan mɔ ɛmɔ anyɩn'n nwun yɩ́ nɩn anwʋn!
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Afɩ mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ daba Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ dɔʋn kpa, nʋn daba mmelemgbin dɔʋn kpa hulolɩ kɛ ahan bɛ nwun mɔ ɛmɔ anyɩn nwun yɩ́'n, kʋsʋ bɛ́ nyɩn a nnwun man yɩ́. Bɛ hulolɩ kɛ ahan bɛ tɩ mɔ ɛmɔ lɛ tɩ'n, kʋsʋ b'a ndɩ man.”
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Ɛhɩ, *mala nɩn asʋ kpain'n kʋn kɔ jasʋ, ɔ 'sɔ Zozi nɩan. Ɔ kɔ bisa yɩ́ kosuan kɛ: “Kpain, anɩn nzukɛ yɛ̂ mɩn yɔ a, n gɔ nyan nyanmɩansʋ ngʋan'n m'ɔ le man ayuelɩɛ nɩn ɔ?”
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Zozi nwan: “Nzu ɛjɔlɛ dɩɛ yɛ̂ b'a hɛlɛ wɔ yɛ́ mala nɩn anun ɔ? Sɛ ɛ kɩnnga a, ɛ tɩ yɩ́ bʋ sɛ?”
26 Jesus respondeu:
27 Bian'n nwan: “Ɔ di kɛ ɛ fa wɔ́ ahʋnlɩn'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ ɛkala'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ anwʋnsɛlɛ'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ ajʋnlɩn'n kʋalaa, ɛ kulo yɛ́ Mɩn m'ɔ tɩ wɔ́ Nyanmɩan'n. Ɛsɛ ɔ di kɛ ɛ kulo wɔ́ manngʋn kɛ wɔ́ muonun wɔ́ nwʋn.”
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi nwan: “Ɩnhɩn, a bua yɩ́ kpa. Kɔ nán yɔ yɩ́ sɔ, ɛ 'ba nyan ngʋan.”
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Ɛhɩ, kɛmɔ mala nɩn asʋ kpain'n kulo kɛ ɔ bu yɩ́ nwʋn bɩ nɩn ati, ɔ kɔ bisa Zozi kɛ: “Anɩn nwan lɩlɩ yɛ̂ ɔ tɩ mɩ́n manngʋn'n?”
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Zozi kɔ sʋsɔ ɛjɔlɛ sʋ, yɩ́ nwan: “Anɩn bian kʋn fi Zoluzalɛmʋn, ɔ lɛ sɩn kɔ Zoliko. Atunnun, kodiawu-mɔ kɔ hyɩ yɩ́, bɛ kɔ le yɩ́ nwʋn ninnge'n kʋalaatin, bɛ kɔ bili yɩ́ dede ɔ ka m'ɔ wu, nán b'a yaci yɩ́ ɛbɛlɛ b'a hɔ.
30 Jesus respondeu assim:
31 Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kʋn kɔ fa atɩn sɔ'n. Ɔ hɔlɩ dede mɔ yɩ́ nyɩn bɔlɩ bian'n mɔ b'a li yɩ́ awue nɩn ala a, ɔ kɔ sɩn ahanmɩan, yɛ̂ ɔ kɔ hɔ.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 *Levifʋɛ kʋn kʋsʋ kɔ a kɔ ju ɛbɛlɛ, yɩ́ nyɩn bɔlɩ bian nɩn ala a, ɔ kɔ sɩn ahanmɩan, yɛ̂ ɔ kɔ hɔ.
32 Também um
33 Nan Samali bian kʋn, mɔ yɩ́ kʋsʋ ɔ lɛ kpɛ nun sɩn'n, ɔ kɔ a kɔ ju wuluwafʋɛ nɩn anwʋn ɛbɛlɛ. M'ɔ nwunlin wuluwafʋɛ'n, koun kɔ hun yɩ́ sʋnman.
33 Mas um
34 Ɔ kɔ hyʋɩn kɔ kpunnge yɩ́, ɔ kɔ gugua yɩ́ nganlan'n-mɔ anun ayile, ɔ kɔ cɩcɩ sʋ. Ɛsɛ afunlunmun'n mɔ yɩ́ muonun ɔ tɩ sʋ'n, ɔ kɔ fa wuluwafʋɛ'n kɔ síe sʋ, ɔ nʋn yɩ́ kɔ hɔ kpɛnunsɩn sua kʋn anun, nán ɔ'a nɩan yɩ́.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Bɛ lalɩ alɩ́ɛ hɩnlɩn, ɔ kɔ yɩ esika kɔ man bian'n m'ɔ le kpɛnunsɩn sua'n, nán ɔ'a han ɔ'a hele yɩ́ kɛ: ‘Mɩɩn kɔ o, yɩ́ ti, nɩan bian ɛhɩ asʋ kanlanman. Mɛlɛ mɔ mɩn 'ba sa mɩn ba ɛwa'n, kalɛ biekun mɔ ɛ kɔ bɔ yɩ́ nwʋn'n, mɩn 'tua mɩn man wɔ́.’”
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Ɛ nɩan an, anɩn bɛ́ menian nsan'n, benin y'ɔ tɩ sʋanlan'n mɔ ahan kodiawu'n-mɔ kun yɩ́'n, yɩ́ manngʋn ɔ?”
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Mala nɩn asʋ kpain'n nwan: “Nunhan m'ɔ nwunlin yɩ́ nwʋn anwunnvoe ɔ yɔlɛ yɩ́ ye nɩn ɔ.” M'ɔ bualɩ ɛhɩ'n, nán Zozi a se yɩ́ kɛ: “Wɔ́ kʋsʋ, kɔ nán yɔ yɩ́ sɔ ala.”
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Kɛmɔ anɩn Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ aja wɔ atunnun'n, bɛ hɔlɩ juli kulo kʋn asʋ. Mɔ bɛ juli ɛbɛlɛ'n, balasua kʋn kɔ sike bɛ́ yɩ́ awulo. Bɛ fɛlɛ balasua sɔ'n Maatɩ.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Maatɩ le yɩ́ nianman balasua kʋn ɛbɛlɛ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Mali. Malɩ kɔ tanlan yɛ́ Mɩn aja abʋ, ɔ lɛ tie ɛjɔlɛ'n m'ɔ lɛ kan'n, ɔ nʋn ninnge'n-mɔ m'ɔ lɛ kele'n.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Maatɩ dɩɛ, anɩn yɩ́ nyɩn a bʋlʋ kpa, ɔ lɛ yɔ like maan bɛ di. Ɔ kɔ a kɔ tʋ bɛ́. Yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, kɛmɔ mɩ́n nianman nɩn a yaci junman'n kʋalaa a kpolo mɩ́n'n, ɔ njɩjɩ man wɔ́ ɔ? Kan kele yɩ́ kɛ ɔ bála a bʋka mɩ́n.”
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Yɛ́ Mɩn kɔ bua yɩ́ kɛ: “Maatɩ, Maatɩ, ɛ lɛ susu, ɛsɛ ɛ lɛ di ninnge dɔʋn anwʋn yalɛ.
41 Aí o Senhor respondeu:
42 Nan kʋsʋ like kʋnmgban cein ala yɛ̂ ɔ tɩ cɩnnjɩn ɔ. M'ɔ tɩ kpa'n, yɛ̂ Mali a fa nɩn ɔ. Sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man yɩ́ tʋa de.”
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.