Lucas 10

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ɛhɩ anzin, yɛ́ Mɩn kɔ yɩ menian abulasʋ nʋn nnyuan biekun. Ɔ kɔ sʋan bɛ́ nnyuan nnyuan kɛ bɛ lí mʋa kulo'n-mɔ kʋalaa asʋ ɔ nʋn lɩka kʋalaa mɔ yɩ́ muonun ɔ 'ba sɩn'n.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e os enviou de dois em dois, para que fossem adiante dele a cada cidade e lugar onde ele haveria de passar.
2 Yɩ́ nwan: “Mmaka mma'n mɔ bɛ 'tɩ'n tɛ sʋn, kʋsʋ ajunmanfʋ'n-mɔ a nzʋn man. Yɩ́ ti, ɛmɔ sɛ́lɛ ebo nɩn asʋ mɩnlɩan'n maan ɔ gúa ajunmanfʋ dɔʋn yɩ́ ebo nɩn asʋ.
2 E lhes disse:
3 Ɛmɔ hɔ́! Mɩɩn sʋan ɛmɔ kɛ mmʋa mma-mɔ bedi'n-mɔ afian.
3 Vão! Eis que eu os envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Ɛhɔlɛ mɔ ɛmɔ lɛ kɔ'n, nán bɛ fa esika, nán bɛ fa bɔ́lɛ, nán bɛ fa mgbabʋa, nán bɛ jinlan atunnun bɛ bisa sʋanlan fɩ́ɩ́ ahɩn.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 “Sɛ ɛmɔ ju ɛlɔ a, awulo biala mɔ ɛmɔ kɔ wʋlʋ nun'n, ɛmɔ lí mʋa hán kɛ: ‘Alʋacɩcɩɛ hán ɛmɔ kʋalaa mɔ bɛ wɔ awulo ɛhɩ anun'n.’
5 Ao entrarem numa casa, digam primeiro: “Paz seja nesta casa!”
6 Sɛ alʋacɩcɩɛ sʋanlan wɔ awulo sɔ nɩn anun an, ɛmɔ alʋacɩcɩɛ'n 'kan yɩ́. Sɛ ɔ tɩ man sɔ a, ɛmɔ alʋacɩcɩɛ'n 'ka ɛmɔ ɛlɔ.
6 Se houver ali uma pessoa que ama a paz, sobre ela repousará a paz de vocês; se não houver, a paz voltará sobre vocês.
7 Ɛmɔ tánlan awulo sɔ nɩn anun ɛbɛlɛ. Alɩɛ biala mɔ bɛ kɔ fɛlɛ ɛmɔ yɩ́ nwʋn'n, ɛmɔ nʋn bɛ́ lí bɛ nʋ́n sʋ nzan'n. Afɩ ɔ fata kɛ kpafʋ biala nyan yɩ́ junman nɩn anwʋn ahatua. Nán bɛ di tutanlan.
7 Fiquem na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque o trabalhador é digno do seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 “Kulo biala mɔ ɛmɔ kɔ ju sʋ'n, sɛ bɛ de ɛmɔ a, like biala mɔ bɛ kɔ tʋn bɛ kɔ man ɛmɔ'n, ɛmɔ lí.
8 Quando entrarem numa cidade e ali forem bem-recebidos, comam do que lhes for oferecido.
9 Ɛmɔ mán kulo sɔ nɩn asʋ nwuluwafʋɛ'n-mɔ anwʋn sa, ɛsɛ bɛ sé kulo mma'n-mɔ kɛ: ‘Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn a kpunnge ɛmɔ.’
9 Curem os doentes que nela houver e digam ao povo dali: “O Reino de Deus se aproximou de vocês.”
10 Nan kulo kʋsʋ mɔ ɛmɔ kɔ hɔ sʋ mɔ b'a nne man ɛmɔ'n, ɛmɔ fíte bɛ́ gua nɩn asʋ, bɛ sé kɛ:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, saiam pelas ruas, dizendo:
11 ‘Ɛmɔ kulo'n muonun asʋ anyʋan'n mɔ ɔ'a bɔ ɔ'a gua yɛ́ ja'n-mɔ anwʋn'n, yɛ lɛ kpɔkpala yɛ gua ɛmɔ anwʋn. Nan kʋsʋ, ɛmɔ nwún yɩ́ kɛ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn a kpunnge ɛmɔ.’
11 “Até o pó desta cidade, que grudou nos nossos pés, sacudimos contra vocês! No entanto, saibam que está próximo o Reino de Deus.”
12 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ kulo sɔ'n, ndɛɛ ebua cɩan nɩn anun, ɔ 'nwun yalɛ tala *Sodɔmʋn kulo'n.”
12 Eu digo a vocês que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Ɛmɔ Kolazɩn amma, munnzue hán ɛmɔ! Ɛmɔ Bɛtɩsayida amma, munnzue hán ɛmɔ! Afɩ asinbɛnwʋn ninnge'n-mɔ mɔ bɛ yɔlɩ yɩ́ ɛmɔ afian'n, sɛ bɛ yɔlɩ yɩ́ *Tii nʋn *Sidʋn kulo'n-mɔ asʋ a, ahan ndɛ-ndɛ kpa, ɛbɛlɛ menian'n-mɔ a tanlan asɩ, b'a wula kotoku b'a bɔ nzʋan m'ɔ kele kɛ b'a nun bɛ́ nwʋn b'a kaci bɛ́ abalabɔ'n.
13 — Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que foram feitos em vocês, há muito que elas teriam se arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Ɛhɩ ati, yalɛ mɔ ɛmɔ 'ba nwun yɩ́'n, ɔ 'tala Tii nʋn Sidʋn amma'n-mɔ dɩɛ'n.
14 Mas, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 Ɛmɔ Kapɛɛnawɔmʋn amma, ɛmɔ jʋnlɩn kɛ bɛ 'kuku bɛ́ nwʋn sʋ dede bɛ́ nʋn Nyanmɩan sɛ ɔ? Cɛcɛ. Bɛ 'kan ɛmɔ asɩ dede ɛmɔ ju sɩ̂n m'ɔ le man ayuelɩɛ nɩn anun.”
15 — E você, Cafarnaum, pensa que será elevada até o céu? Será jogada no inferno!
16 Ɛsɛ Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Sʋanlan m'ɔ kɔ tie ɛmɔ ɛjɔlɛ'n, anɩn ɔ'a tie mɩ́n. Sʋanlan mɔ ɔ'a nzɔ man ɛmɔ nun'n, anɩn mɩ́n yɛ̂ ɔ'a nzɔ man mɩ́n nun ɔ. Yɛ̂ nunhan mɔ ɔ'a nzɔ man mɩ́n nun'n, anɩn sʋanlan'n m'ɔ sʋanlɩn mɩ́n nɩn anun yɛ̂ ɔ'a nzɔ man ɔ.”
16 — Quem ouve vocês ouve a mim; e quem rejeita vocês é a mim que rejeita; quem, porém, me rejeita está rejeitando aquele que me enviou.
17 Ɛhɩ, menian abulasʋ nʋn nnyuan'n mɔ Zozi sʋanlɩn bɛ́'n kɔ hɔ kɔ a. Bɛ 'ba a, anɩn b'a li fɛ. Bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, yɛ bɔ wɔ́ dunman nɩn ala, wawɛ ɛtɛ'n-mɔ ngʋala man yɛ́ nyunnun jinlan!”
17 Então os setenta voltaram, cheios de alegria, dizendo: — Senhor, em seu nome os próprios demônios se submetem a nós!
18 Zozi nwan: “Ɔ tɩ sɔ. Mɩn 'nɩan an, anɩn *Satan fi anwunno ɔ'a yɩ ɔ'a tɔ asɩ kɛ nyanmɩan'n m'ɔ lɛ kpɛ mɩaɩn ɔ.
18 Jesus lhes disse:
19 Ɛmɔ nɩ́an, m'an man ɛmɔ tunmin kɛ ɛmɔ nánndɩ owo nʋn nyanmɩan aka'n-mɔ asʋ, m'an man ɛmɔ tunmin kɛ ɛmɔ tía ɛmɔ kpɔfʋɛ'n tunmin dɩɛ nɩn asʋ. Like fɩ́ɩ́ ngɔ hʋala man ɛmɔ yɔ.
19 Eis que eu dei a vocês autoridade para pisarem cobras e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, lhes causará dano.
20 Nan kʋsʋ nán bɛ di fɛ kɛ wawɛ ɛtɛ'n-mɔ ngʋala man ɛmɔ anyunnun jinlan, nan ɛmɔ lí fɛ kɛ b'a hɛlɛ ɛmɔ dunman'n wɔ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ.”
20 No entanto, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, e sim porque o nome de cada um de vocês está registrado no céu.
21 Mɛlɛ kʋnmgba sɔ'n, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ man Zozi kɔ li fɛ. Yɩ́ nwan: “Mɩ́n Sɩ, wɔ́ mɔ ɛ bɔlɩ anwunno nʋn asɩɛ'n, mɩn 'da wɔ́ asɩ. Ɔ sanlɩn kɛ a yɩ nvɩalɩɛ nun ninnge'n-mɔ a hele mmatʋnman ɛhɩ-mɔ. Nan bɛ́ mɔ bɛ́ nwan bɛ sɩ ngɛlɛ ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ sɩ kalata'n, a man b'a nnwun man yɩ́. Mɩ́n Sɩ, ɔ tɩ ananhɔlɛ, a man ɔ'a yɔ sɔ. Ɔ sanlɩn kɛ mɔ ɛ hulolɩ nɩn anɩn. Yɩ́ ti, mɩn da wɔ́ asɩ.
21 Naquela hora, Jesus exultou no Espírito Santo e exclamou:
22 Mɩ́n Sɩ, a fa tunmin'n kʋalaa a wula mɩ́n sa nun. Sɛ nán Sɩɛ nɩn angʋnmɩn cein an, sʋanlan fɩ́ɩ́ nzɩ man Baa'n. Yɛ̂ sɛ nán Baa'n kʋsʋ angʋnmɩn cein, ɔ nʋn kɛ bɛ́ mɔ Baa'n kulo kɛ ɔ yɩ Sɩɛ'n kele bɛ́ nɩn an, sʋanlan fɩ́ɩ́ kʋn nzɩ man Sɩɛ'n.”
22 — Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ kpɛ yɩ́ nyɩn yɩ́ menian'n-mɔ anwʋn ɛlɔ. Yɩ́ nwan: “Nyila hán ɛmɔ wɔ nunhan mɔ ɛmɔ anyɩn'n nwun yɩ́ nɩn anwʋn!
23 E, voltando-se para os seus discípulos, Jesus lhes disse em particular:
24 Afɩ mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ daba Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ dɔʋn kpa, nʋn daba mmelemgbin dɔʋn kpa hulolɩ kɛ ahan bɛ nwun mɔ ɛmɔ anyɩn nwun yɩ́'n, kʋsʋ bɛ́ nyɩn a nnwun man yɩ́. Bɛ hulolɩ kɛ ahan bɛ tɩ mɔ ɛmɔ lɛ tɩ'n, kʋsʋ b'a ndɩ man.”
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
25 Ɛhɩ, *mala nɩn asʋ kpain'n kʋn kɔ jasʋ, ɔ 'sɔ Zozi nɩan. Ɔ kɔ bisa yɩ́ kosuan kɛ: “Kpain, anɩn nzukɛ yɛ̂ mɩn yɔ a, n gɔ nyan nyanmɩansʋ ngʋan'n m'ɔ le man ayuelɩɛ nɩn ɔ?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o objetivo de pôr Jesus à prova e lhe perguntou: — Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Zozi nwan: “Nzu ɛjɔlɛ dɩɛ yɛ̂ b'a hɛlɛ wɔ yɛ́ mala nɩn anun ɔ? Sɛ ɛ kɩnnga a, ɛ tɩ yɩ́ bʋ sɛ?”
26 Então Jesus lhe perguntou:
27 Bian'n nwan: “Ɔ di kɛ ɛ fa wɔ́ ahʋnlɩn'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ ɛkala'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ anwʋnsɛlɛ'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ ajʋnlɩn'n kʋalaa, ɛ kulo yɛ́ Mɩn m'ɔ tɩ wɔ́ Nyanmɩan'n. Ɛsɛ ɔ di kɛ ɛ kulo wɔ́ manngʋn kɛ wɔ́ muonun wɔ́ nwʋn.”
27 A isto ele respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, com todas as suas forças e todo o seu entendimento.” E: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
28 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi nwan: “Ɩnhɩn, a bua yɩ́ kpa. Kɔ nán yɔ yɩ́ sɔ, ɛ 'ba nyan ngʋan.”
28 Então Jesus lhe disse:
29 Ɛhɩ, kɛmɔ mala nɩn asʋ kpain'n kulo kɛ ɔ bu yɩ́ nwʋn bɩ nɩn ati, ɔ kɔ bisa Zozi kɛ: “Anɩn nwan lɩlɩ yɛ̂ ɔ tɩ mɩ́n manngʋn'n?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: — Quem é o meu próximo?
30 Zozi kɔ sʋsɔ ɛjɔlɛ sʋ, yɩ́ nwan: “Anɩn bian kʋn fi Zoluzalɛmʋn, ɔ lɛ sɩn kɔ Zoliko. Atunnun, kodiawu-mɔ kɔ hyɩ yɩ́, bɛ kɔ le yɩ́ nwʋn ninnge'n kʋalaatin, bɛ kɔ bili yɩ́ dede ɔ ka m'ɔ wu, nán b'a yaci yɩ́ ɛbɛlɛ b'a hɔ.
30 Jesus prosseguiu, dizendo:
31 Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kʋn kɔ fa atɩn sɔ'n. Ɔ hɔlɩ dede mɔ yɩ́ nyɩn bɔlɩ bian'n mɔ b'a li yɩ́ awue nɩn ala a, ɔ kɔ sɩn ahanmɩan, yɛ̂ ɔ kɔ hɔ.
31 Por casualidade, um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho e, vendo aquele homem, passou de largo.
32 *Levifʋɛ kʋn kʋsʋ kɔ a kɔ ju ɛbɛlɛ, yɩ́ nyɩn bɔlɩ bian nɩn ala a, ɔ kɔ sɩn ahanmɩan, yɛ̂ ɔ kɔ hɔ.
32 De igual modo, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, passou de largo.
33 Nan Samali bian kʋn, mɔ yɩ́ kʋsʋ ɔ lɛ kpɛ nun sɩn'n, ɔ kɔ a kɔ ju wuluwafʋɛ nɩn anwʋn ɛbɛlɛ. M'ɔ nwunlin wuluwafʋɛ'n, koun kɔ hun yɩ́ sʋnman.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou perto do homem e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Ɔ kɔ hyʋɩn kɔ kpunnge yɩ́, ɔ kɔ gugua yɩ́ nganlan'n-mɔ anun ayile, ɔ kɔ cɩcɩ sʋ. Ɛsɛ afunlunmun'n mɔ yɩ́ muonun ɔ tɩ sʋ'n, ɔ kɔ fa wuluwafʋɛ'n kɔ síe sʋ, ɔ nʋn yɩ́ kɔ hɔ kpɛnunsɩn sua kʋn anun, nán ɔ'a nɩan yɩ́.
34 E, aproximando-se, fez curativos nos ferimentos dele, aplicando-lhes óleo e vinho. Depois, colocou aquele homem sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Bɛ lalɩ alɩ́ɛ hɩnlɩn, ɔ kɔ yɩ esika kɔ man bian'n m'ɔ le kpɛnunsɩn sua'n, nán ɔ'a han ɔ'a hele yɩ́ kɛ: ‘Mɩɩn kɔ o, yɩ́ ti, nɩan bian ɛhɩ asʋ kanlanman. Mɛlɛ mɔ mɩn 'ba sa mɩn ba ɛwa'n, kalɛ biekun mɔ ɛ kɔ bɔ yɩ́ nwʋn'n, mɩn 'tua mɩn man wɔ́.’”
35 No dia seguinte, separou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: “Cuide deste homem. E, se você gastar algo a mais, farei o reembolso quando eu voltar.”
36 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Ɛ nɩan an, anɩn bɛ́ menian nsan'n, benin y'ɔ tɩ sʋanlan'n mɔ ahan kodiawu'n-mɔ kun yɩ́'n, yɩ́ manngʋn ɔ?”
36 Então Jesus perguntou:
37 Mala nɩn asʋ kpain'n nwan: “Nunhan m'ɔ nwunlin yɩ́ nwʋn anwunnvoe ɔ yɔlɛ yɩ́ ye nɩn ɔ.” M'ɔ bualɩ ɛhɩ'n, nán Zozi a se yɩ́ kɛ: “Wɔ́ kʋsʋ, kɔ nán yɔ yɩ́ sɔ ala.”
37 O intérprete da Lei respondeu: — O que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse:
38 Kɛmɔ anɩn Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ aja wɔ atunnun'n, bɛ hɔlɩ juli kulo kʋn asʋ. Mɔ bɛ juli ɛbɛlɛ'n, balasua kʋn kɔ sike bɛ́ yɩ́ awulo. Bɛ fɛlɛ balasua sɔ'n Maatɩ.
38 Quando eles seguiam viagem, Jesus entrou numa aldeia. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Maatɩ le yɩ́ nianman balasua kʋn ɛbɛlɛ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Mali. Malɩ kɔ tanlan yɛ́ Mɩn aja abʋ, ɔ lɛ tie ɛjɔlɛ'n m'ɔ lɛ kan'n, ɔ nʋn ninnge'n-mɔ m'ɔ lɛ kele'n.
39 Marta tinha uma irmã, chamada Maria, que, assentada aos pés do Senhor, ouvia o seu ensino.
40 Maatɩ dɩɛ, anɩn yɩ́ nyɩn a bʋlʋ kpa, ɔ lɛ yɔ like maan bɛ di. Ɔ kɔ a kɔ tʋ bɛ́. Yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, kɛmɔ mɩ́n nianman nɩn a yaci junman'n kʋalaa a kpolo mɩ́n'n, ɔ njɩjɩ man wɔ́ ɔ? Kan kele yɩ́ kɛ ɔ bála a bʋka mɩ́n.”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então se aproximou de Jesus e disse: — O Senhor não se importa com o fato de minha irmã ter deixado que eu fique sozinha para servir? Diga-lhe que venha me ajudar.
41 Yɛ́ Mɩn kɔ bua yɩ́ kɛ: “Maatɩ, Maatɩ, ɛ lɛ susu, ɛsɛ ɛ lɛ di ninnge dɔʋn anwʋn yalɛ.
41 Mas o Senhor respondeu:
42 Nan kʋsʋ like kʋnmgban cein ala yɛ̂ ɔ tɩ cɩnnjɩn ɔ. M'ɔ tɩ kpa'n, yɛ̂ Mali a fa nɩn ɔ. Sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man yɩ́ tʋa de.”
42 mas apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.