João 20

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɛhɩ, mɔlɛ'n ngɛlɛmɔ tutun kpa, anɩn mân nɩn anun yuelɩ man tɩtɩ, Mali m'ɔ fi Magɩdala'n kɔ jasʋ kɔ hɔ Zozi sɛka nɩn asʋ ɛlɔ. Ɔ 'kɔ a ju a, b'a kunndo ɛbʋta'n m'ɔ nyin sɛka nɩn anʋan'n.
1 Domingo bem cedo, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi até o túmulo e viu que a pedra que tapava a entrada tinha sido tirada.
2 Ɛhɩ a, ɔ le ɛnwanndie ɔ kɔ hɔ kɔ tʋ Simʋn Pɩɛlɩ nʋn sʋanlan'n mɔ Zozi kulo yɩ́'n, yɩ́ nwan: “B'a yɩ yɛ́ Mɩn yɩ́ sɛka nɩn anun, yɛ nnwun man lɩka mɔ bɛ nʋn yɩ́ a hɔ ɔ.”
2 Então foi correndo até o lugar onde estavam Simão Pedro e outro discípulo, aquele que Jesus amava, e disse: — Tiraram o Senhor Jesus do túmulo, e não sabemos onde o puseram!
3 Mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, sʋanlan sɔ'n nʋn Pɩɛlɩ, bɛ kɔ jasʋ bɛ kɔ fa Zozi sɛka nɩn asʋ atɩn'n, bɛ lɛ kɔ a nɩan.
3 Então Pedro e o outro discípulo foram até o túmulo.
4 Bɛ́ munnyuan bɛ 'kɔ a, anɩn bɛ lɛ nwanndi. Nan kɛmɔ sʋanlan kʋn'n kʋala nwanndi tala Pɩɛlɩ'n, ɔ kɔ yaci yɩ́ kɔ hɔ, ɔ kɔ li mʋa kɔ ju sɛka nɩn asʋ ɛlɔ.
4 Os dois saíram correndo juntos, mas o outro correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro.
5 Kɛ ɔ 'ju ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ han yɩ́ nwʋn asɩ kɔ nɩan kunman nɩn anun. Ɔ 'nɩan an, ɛtanlan'n mɔ bɛ falɩ bɛ sielɩ Zozi'n gua ɛbɛlɛ, kʋsʋ ɔ'a nju man kunman nɩn anun.
5 Ele se abaixou para olhar lá dentro e viu os lençóis de linho; porém não entrou no túmulo.
6 Simʋn Pɩɛlɩ juli ɛbɛlɛ a, ɔ kɔ ju kunman nɩn anun. Ɔ 'nɩan an, kisaan'n mɔ bɛ falɩ fʋfɔlɩ Zozi anwʋn'n gua asɩ ɛbɛlɛ.
6 Mas Pedro, que chegou logo depois, entrou. Ele também viu os lençóis colocados ali
7 Ɛsɛ ɔ 'tʋ yɩ́ nyɩn an, ɔ kɔ nwun ɛtanlan'n mɔ bɛ falɩ gualɩ yɩ́ ti'n, b'a bubu ɔ gua yɩ́ lɩka dɩɛ angʋnmɩn.
7 e a faixa que tinham posto em volta da cabeça de Jesus. A faixa não estava junto com os lençóis, mas estava enrolada ali ao lado.
8 Kaan cɛ, sʋanlan'n m'ɔ lili mʋa juli sɛka nɩn asʋ'n kʋsʋ kɔ ju nun. Kɛ sʋanlan sɔ'n 'nwun yɩ́ sɔ ala, ɔ'a nwun kɛ Zozi fi ewue nun ɔ'a tinnge. Ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ le Zozi kɔ li.
8 Aí o outro discípulo, que havia chegado primeiro, também entrou no túmulo. Ele viu e creu.
9 (Mɛlɛ sɔ'n kʋsʋ, Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n lɩka'n m'ɔ kele kɛ sɛ Zozi wu a, ɔ 'tinnge'n, anɩn yɩ́ menian'n-mɔ tɩlɩ man yɩ́ bʋ.)
9 (Eles ainda não tinham entendido as Escrituras Sagradas , que dizem que era preciso que Jesus ressuscitasse.)
10 Yɛ̂ bɛ́ munnyuan bɛ salɩ hɔlɩ awulo ɔ.
10 E os dois voltaram para casa.
11 Mɔ Zozi menian nnyuan'n 'sa kɔ awulo'n, anɩn Mali jin sɛka nɩn anwʋn ɛbɛlɛ, ɔ lɛ sun. Tɛmʋn mɔ ɔ 'su'n, ɔ kɔ han asɩ ɔ kɔ nɩan kunman nɩn anun.
11 Maria Madalena tinha ficado perto da entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, ela se abaixou, olhou para dentro
12 Ɔ 'nɩan an, anɩn nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ nnyuan, bɛ wowula taladɩɛ nvufue hyɩhyɩɛɩn, bɛ tɩtɩ lɩka mɔ bɛ tʋlɩ Zozi'n. Kʋn tɩ yɩ́ ja ngʋa yɛ̂ kʋn tɩ yɩ́ ti sɔlɔ.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde tinha sido posto o corpo de Jesus. Um estava na cabeceira, e o outro, nos pés.
13 Mɔ mmɔfʋɛ'n-mɔ nwunlin Mali'n, bɛ́ nwan: “Balasua, nzukɛ ati yɛ̂ ɛ lɛ sun ɔ?”
13 Os anjos perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Levaram embora o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram!
14 M'ɔ hanlɩn sɔ helelɩ mmɔfʋɛ'n-mɔ yuelɩ'n, Ɔ 'tʋ yɩ́ nyɩn yɩ́ nzin an, Zozi jin yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ, nan kʋsʋ Mali a nnwun man kɛ yɩ́ ɔ.
14 Depois de dizer isso, ela virou para trás e viu Jesus ali de pé, mas não o reconheceu.
15 Zozi kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Balasua, nzukɛ ati yɛ̂ ɛ lɛ sun ɔ? Ɛ lɛ kpʋnndɛ nwan?”
15 Então Jesus perguntou: Ela pensou que ele era o jardineiro e por isso respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga onde o colocou, e eu irei buscá-lo.
16 Mɔ Mali hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Zozi kɔ fɛlɛ yɩ́: “Mali!”
16 — Maria! — disse Jesus. Ela virou e respondeu em — “Rabôni!” (Esta palavra quer dizer “Mestre”.)
17 Sian'n mɔ Mali hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ tutu ɔ 'kɔ a tɔ yɩ́ nun. Zozi nwan: “N'ɛ kan mɩ́n, ɔ sanlɩn kɛ n vʋlɩ n gɔlɩ man mɩ́n Sɩ anwʋn ɛlɔ. Nan kɔ, kɔ han kele mɩ́n menian'n-mɔ kɛ mɩɩn fʋ mɩn kɔ mɩ́n Sɩ m'ɔ tɩ ɛmɔ kʋsʋ Asɩ nɩn anwʋn ɛlɔ, mɩɩn fʋ mɩn kɔ mɩ́n Nyanmɩan m'ɔ tɩ ɛmɔ kʋsʋ Nyanmɩan nɩn anwʋn ɛlɔ.”
17 Jesus disse:
18 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Mali kɔ hɔ kɔ tʋ Zozi menian'n-mɔ, ɔ kɔ bɔ bɛ́ amannɩɛ, yɩ́ nwan: “Anianman-mɔ, m'an nwun yɛ́ Mɩn!” Ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ sʋsɔ sʋ kɔ han mɔ Zozi hanlɩn helelɩ yɩ́'n kɔ hele bɛ́.
18 Então Maria Madalena foi e disse aos discípulos de Jesus: — Eu vi o Senhor! E contou o que Jesus lhe tinha dito.
19 Mɔlɛ cɩan kʋnmgba sɔ'n nɔsʋba, kɛmɔ Zozi menian'n-mɔ sulo Zufʋ mgbain'n-mɔ nɩn ati, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ tʋ bɛ́ nwʋn anʋan nun sua kʋn anun. Bɛ wɔ ɛbɛlɛ kaan ala, Zozi kɔ fite bɛ́ nun ɛbɛlɛ, ɔ jin bɛ́ kʋalaa bɛ́ afian, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ mán bɛ́ lʋa cɩ́cɩ bɛ́ nwʋn!”
19 Naquele mesmo domingo, à tarde, os discípulos de Jesus estavam reunidos de portas trancadas, com medo dos líderes judeus. Então Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
20 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ fa yɩ́ sa'n-mɔ anun nʋn yɩ́ nvɩn nɩn anun kafʋan'n kɔ hele bɛ́. Mɔ menian'n-mɔ nwunlin yɛ́ Mɩn'n, bɛ lili fɛ kpili kpa.
20 Em seguida lhes mostrou as suas mãos e o seu lado. E eles ficaram muito alegres ao verem o Senhor.
21 Ɛsɛ bɛ wɔ ɛbɛlɛ kaan an, Zozi nwan: “Ɛmɔ mán bɛ́ lʋa cɩcɩ bɛ́ nwʋn! Kɛ mɩ́n Sɩ sʋanlɩn mɩ́n'n, mɩ́n kʋsʋ mɩɩn sʋan ɛmɔ.”
21 Então Jesus disse de novo:
22 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ mɔ yɩ́ nʋan tɔlɩ'n, ɔ kɔ fita bɛ́ nwʋn, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ nyán Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n.
22 Depois soprou sobre eles e disse:
23 Menian mɔ ɛmɔ kɔ fa bɛ́ ɛtɛ'n kɔ hye bɛ́'n, bɛ 'nyan ɛtɛ face, nan bɛ́ mɔ yɛ̂ ɛmɔ a nva man bɛ́ ɛtɛ nɩn a nje man bɛ́'n, bɛ nnyan man ɛtɛ face.”
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, esses pecados são perdoados; mas, se não perdoarem, eles não são perdoados.
24 Mɔ Zozi 'ba yɩ́ menian'n-mɔ anwʋn ɛbɛlɛ'n, anɩn Toma (mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Nda'n) nnʋn man ɛbɛlɛ bie. Toma sɔ'n, ɔ wɔ Zozi menian bulu nʋn nnyuan nɩn anun.
24 Acontece que Tomé, um dos discípulos, que era chamado de “o Gêmeo”, não estava com eles quando Jesus chegou.
25 Mɔ Toma hɔlɩ dede m'ɔ walɩ'n, yɩ́ manngʋn'n-mɔ nwan: “Y'a nwun yɛ́ Mɩn!”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Nós vimos o Senhor! Ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, e não tocar ali com o meu dedo, e também se não puser a minha mão no lado dele, não vou crer!
26 Ɛhɩ anzin mɔlɛ kʋn, ɛsɛ Zozi menian'n-mɔ kɔ hɔ kɔ yia sua sɔ nɩn anun biekun, bɛ kɔ tʋ bɛ́ nwʋn anʋan nun. Sian dɩɛ, anɩn Toma wɔ bɛ́ nun ɛbɛlɛ bie. Bɛ wɔ ɛbɛlɛ kaan an, Zozi kɔ fite bɛ́, ɔ jin bɛ́ afian ɛbɛlɛ. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ mán bɛ́ lʋa cɩ́cɩ bɛ́ nwʋn!”
26 Uma semana depois, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos ali com as portas trancadas, e Tomé estava com eles. Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
27 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ kpɛ yɩ́ nyɩn Toma anwʋn ɛlɔ, yɩ́ nwan: “Toma, fa wɔ́ sa'n bala nán kan mɩ́n sa nɩn anun nɩan, ɛsɛ tɩnngɛ wɔ́ sa'n fa wula mɩ́n nvɩn nɩn anun. N'ɛ su akpʋlʋwa, nan de di.”
27 Em seguida disse a Tomé:
28 Mɔ Toma nwunlin yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Mɩ́n Mɩn, mɩ́n Nyanmɩan!”
28 Então Tomé exclamou: — Meu Senhor e meu Deus!
29 Zozi nwan: “Kɛmɔ a nwun mɩ́n'n, sian dɩɛ, ɛ de di? Nyila hán bɛ́ mɔ b'a nnwun man mɩ́n kʋsʋ b'a le mɩ́n b'a li'n.”
29 — Você creu porque me viu? — disse Jesus. — Felizes são os que não viram, mas assim mesmo creram!
30 Yɩ́ menian'n-mɔ anyunnun, Zozi yɔlɩ asinbɛnwʋn ninnge mmiekun-mɔ dɔʋn mɔ b'a ngɛlɛ man yɩ́ kalata ɛhɩ anun.
30 Jesus fez diante dos discípulos muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 Nan mɔ b'a hɛlɛ yɩ́ kalata ɛhɩ anun'n, b'a hɛlɛ maan ɛmɔ de di kɛ Zozi yɛ̂ ɔ tɩ *Kilisi'n, yɩ́ yɛ̂ ɔ tɩ Nyanmɩan Awa nɩn ɔ. Ɔ man sɛ ɛmɔ de yɩ́ di a, ɛmɔ 'nyan ngʋan wɔ yɩ́ dunman nun.
31 Mas estes foram escritos para que vocês creiam que Jesus é o Messias , o Filho de Deus. E para que, crendo, tenham vida por meio dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.