João 20

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ɛhɩ, mɔlɛ'n ngɛlɛmɔ tutun kpa, anɩn mân nɩn anun yuelɩ man tɩtɩ, Mali m'ɔ fi Magɩdala'n kɔ jasʋ kɔ hɔ Zozi sɛka nɩn asʋ ɛlɔ. Ɔ 'kɔ a ju a, b'a kunndo ɛbʋta'n m'ɔ nyin sɛka nɩn anʋan'n.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Ɛhɩ a, ɔ le ɛnwanndie ɔ kɔ hɔ kɔ tʋ Simʋn Pɩɛlɩ nʋn sʋanlan'n mɔ Zozi kulo yɩ́'n, yɩ́ nwan: “B'a yɩ yɛ́ Mɩn yɩ́ sɛka nɩn anun, yɛ nnwun man lɩka mɔ bɛ nʋn yɩ́ a hɔ ɔ.”
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, sʋanlan sɔ'n nʋn Pɩɛlɩ, bɛ kɔ jasʋ bɛ kɔ fa Zozi sɛka nɩn asʋ atɩn'n, bɛ lɛ kɔ a nɩan.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Bɛ́ munnyuan bɛ 'kɔ a, anɩn bɛ lɛ nwanndi. Nan kɛmɔ sʋanlan kʋn'n kʋala nwanndi tala Pɩɛlɩ'n, ɔ kɔ yaci yɩ́ kɔ hɔ, ɔ kɔ li mʋa kɔ ju sɛka nɩn asʋ ɛlɔ.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Kɛ ɔ 'ju ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ han yɩ́ nwʋn asɩ kɔ nɩan kunman nɩn anun. Ɔ 'nɩan an, ɛtanlan'n mɔ bɛ falɩ bɛ sielɩ Zozi'n gua ɛbɛlɛ, kʋsʋ ɔ'a nju man kunman nɩn anun.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Simʋn Pɩɛlɩ juli ɛbɛlɛ a, ɔ kɔ ju kunman nɩn anun. Ɔ 'nɩan an, kisaan'n mɔ bɛ falɩ fʋfɔlɩ Zozi anwʋn'n gua asɩ ɛbɛlɛ.
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 Ɛsɛ ɔ 'tʋ yɩ́ nyɩn an, ɔ kɔ nwun ɛtanlan'n mɔ bɛ falɩ gualɩ yɩ́ ti'n, b'a bubu ɔ gua yɩ́ lɩka dɩɛ angʋnmɩn.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Kaan cɛ, sʋanlan'n m'ɔ lili mʋa juli sɛka nɩn asʋ'n kʋsʋ kɔ ju nun. Kɛ sʋanlan sɔ'n 'nwun yɩ́ sɔ ala, ɔ'a nwun kɛ Zozi fi ewue nun ɔ'a tinnge. Ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ le Zozi kɔ li.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 (Mɛlɛ sɔ'n kʋsʋ, Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n lɩka'n m'ɔ kele kɛ sɛ Zozi wu a, ɔ 'tinnge'n, anɩn yɩ́ menian'n-mɔ tɩlɩ man yɩ́ bʋ.)
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Yɛ̂ bɛ́ munnyuan bɛ salɩ hɔlɩ awulo ɔ.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Mɔ Zozi menian nnyuan'n 'sa kɔ awulo'n, anɩn Mali jin sɛka nɩn anwʋn ɛbɛlɛ, ɔ lɛ sun. Tɛmʋn mɔ ɔ 'su'n, ɔ kɔ han asɩ ɔ kɔ nɩan kunman nɩn anun.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 Ɔ 'nɩan an, anɩn nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ nnyuan, bɛ wowula taladɩɛ nvufue hyɩhyɩɛɩn, bɛ tɩtɩ lɩka mɔ bɛ tʋlɩ Zozi'n. Kʋn tɩ yɩ́ ja ngʋa yɛ̂ kʋn tɩ yɩ́ ti sɔlɔ.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Mɔ mmɔfʋɛ'n-mɔ nwunlin Mali'n, bɛ́ nwan: “Balasua, nzukɛ ati yɛ̂ ɛ lɛ sun ɔ?”
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 M'ɔ hanlɩn sɔ helelɩ mmɔfʋɛ'n-mɔ yuelɩ'n, Ɔ 'tʋ yɩ́ nyɩn yɩ́ nzin an, Zozi jin yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ, nan kʋsʋ Mali a nnwun man kɛ yɩ́ ɔ.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Zozi kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Balasua, nzukɛ ati yɛ̂ ɛ lɛ sun ɔ? Ɛ lɛ kpʋnndɛ nwan?”
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Mɔ Mali hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Zozi kɔ fɛlɛ yɩ́: “Mali!”
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Sian'n mɔ Mali hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ tutu ɔ 'kɔ a tɔ yɩ́ nun. Zozi nwan: “N'ɛ kan mɩ́n, ɔ sanlɩn kɛ n vʋlɩ n gɔlɩ man mɩ́n Sɩ anwʋn ɛlɔ. Nan kɔ, kɔ han kele mɩ́n menian'n-mɔ kɛ mɩɩn fʋ mɩn kɔ mɩ́n Sɩ m'ɔ tɩ ɛmɔ kʋsʋ Asɩ nɩn anwʋn ɛlɔ, mɩɩn fʋ mɩn kɔ mɩ́n Nyanmɩan m'ɔ tɩ ɛmɔ kʋsʋ Nyanmɩan nɩn anwʋn ɛlɔ.”
17 Jesus continuou:
18 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Mali kɔ hɔ kɔ tʋ Zozi menian'n-mɔ, ɔ kɔ bɔ bɛ́ amannɩɛ, yɩ́ nwan: “Anianman-mɔ, m'an nwun yɛ́ Mɩn!” Ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ sʋsɔ sʋ kɔ han mɔ Zozi hanlɩn helelɩ yɩ́'n kɔ hele bɛ́.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Mɔlɛ cɩan kʋnmgba sɔ'n nɔsʋba, kɛmɔ Zozi menian'n-mɔ sulo Zufʋ mgbain'n-mɔ nɩn ati, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ tʋ bɛ́ nwʋn anʋan nun sua kʋn anun. Bɛ wɔ ɛbɛlɛ kaan ala, Zozi kɔ fite bɛ́ nun ɛbɛlɛ, ɔ jin bɛ́ kʋalaa bɛ́ afian, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ mán bɛ́ lʋa cɩ́cɩ bɛ́ nwʋn!”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ fa yɩ́ sa'n-mɔ anun nʋn yɩ́ nvɩn nɩn anun kafʋan'n kɔ hele bɛ́. Mɔ menian'n-mɔ nwunlin yɛ́ Mɩn'n, bɛ lili fɛ kpili kpa.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Ɛsɛ bɛ wɔ ɛbɛlɛ kaan an, Zozi nwan: “Ɛmɔ mán bɛ́ lʋa cɩcɩ bɛ́ nwʋn! Kɛ mɩ́n Sɩ sʋanlɩn mɩ́n'n, mɩ́n kʋsʋ mɩɩn sʋan ɛmɔ.”
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ mɔ yɩ́ nʋan tɔlɩ'n, ɔ kɔ fita bɛ́ nwʋn, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ nyán Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Menian mɔ ɛmɔ kɔ fa bɛ́ ɛtɛ'n kɔ hye bɛ́'n, bɛ 'nyan ɛtɛ face, nan bɛ́ mɔ yɛ̂ ɛmɔ a nva man bɛ́ ɛtɛ nɩn a nje man bɛ́'n, bɛ nnyan man ɛtɛ face.”
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Mɔ Zozi 'ba yɩ́ menian'n-mɔ anwʋn ɛbɛlɛ'n, anɩn Toma (mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Nda'n) nnʋn man ɛbɛlɛ bie. Toma sɔ'n, ɔ wɔ Zozi menian bulu nʋn nnyuan nɩn anun.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Mɔ Toma hɔlɩ dede m'ɔ walɩ'n, yɩ́ manngʋn'n-mɔ nwan: “Y'a nwun yɛ́ Mɩn!”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Ɛhɩ anzin mɔlɛ kʋn, ɛsɛ Zozi menian'n-mɔ kɔ hɔ kɔ yia sua sɔ nɩn anun biekun, bɛ kɔ tʋ bɛ́ nwʋn anʋan nun. Sian dɩɛ, anɩn Toma wɔ bɛ́ nun ɛbɛlɛ bie. Bɛ wɔ ɛbɛlɛ kaan an, Zozi kɔ fite bɛ́, ɔ jin bɛ́ afian ɛbɛlɛ. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ mán bɛ́ lʋa cɩ́cɩ bɛ́ nwʋn!”
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ kpɛ yɩ́ nyɩn Toma anwʋn ɛlɔ, yɩ́ nwan: “Toma, fa wɔ́ sa'n bala nán kan mɩ́n sa nɩn anun nɩan, ɛsɛ tɩnngɛ wɔ́ sa'n fa wula mɩ́n nvɩn nɩn anun. N'ɛ su akpʋlʋwa, nan de di.”
27 E logo disse a Tomé:
28 Mɔ Toma nwunlin yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Mɩ́n Mɩn, mɩ́n Nyanmɩan!”
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Zozi nwan: “Kɛmɔ a nwun mɩ́n'n, sian dɩɛ, ɛ de di? Nyila hán bɛ́ mɔ b'a nnwun man mɩ́n kʋsʋ b'a le mɩ́n b'a li'n.”
29 Jesus lhe disse:
30 Yɩ́ menian'n-mɔ anyunnun, Zozi yɔlɩ asinbɛnwʋn ninnge mmiekun-mɔ dɔʋn mɔ b'a ngɛlɛ man yɩ́ kalata ɛhɩ anun.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Nan mɔ b'a hɛlɛ yɩ́ kalata ɛhɩ anun'n, b'a hɛlɛ maan ɛmɔ de di kɛ Zozi yɛ̂ ɔ tɩ *Kilisi'n, yɩ́ yɛ̂ ɔ tɩ Nyanmɩan Awa nɩn ɔ. Ɔ man sɛ ɛmɔ de yɩ́ di a, ɛmɔ 'nyan ngʋan wɔ yɩ́ dunman nun.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.