João 19

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ɛhɩ a, Pilatɩ kɔ man nzalafʋ'n-mɔ atɩn kɛ bɛ fá Zozi bɛ hɔ́ fín yɩ́ mgbele.
1 Então, pois, Pilatos tomou a Jesus, e o açoitou.
2 Nzalafʋ'n-mɔ kɔ fin Zozi mgbele ɛsɛ bɛ kɔ nwʋn abotile kɛ mmelemgbin'n-mɔ dɩɛ'n, bɛ kɔ bɔ Zozi ati. Abotile sɔ'n, bɛ le eminlan mmowe yɛ̂ b'a nwʋn ɔ. Bɛ kɔ wula yɩ́ taladɩɛ kɔkɔlɛ kʋsʋ bɛ kɔ bʋka sʋ.
2 E os soldados, entrelaçando uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a sua cabeça, e eles colocaram-lhe um manto de púrpura.
3 Bɛ cʋɩn bɛ mantan yɩ́, anɩn bɛ́ nwan: “Zufʋ'n-mɔ belemgbin, ahɩn o! Zufʋ'n-mɔ belemgbin, ahɩn o!” Anɩn bɛ 'kpɛ yɩ́ nyɩn nɩn asʋ.
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus! E eles golpearam-lhe com as suas mãos.
4 Bɛ wɔ ɛbɛlɛ kaan an, ɛsɛ Pilatɩ kɔ fite biekun, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ Zufʋ'n-mɔ, bɛ nɩ́an, mɩɩn fa yɩ́ mɩn bɛlɛ ɛmɔ mɩn man ɛmɔ nwun kɛ mɩn nnwun man like mɔ ɔ'a yɔ m'ɔ di kɛ bɛ kun yɩ́ ɔ.”
4 Então, Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis que vo-lo trago para vocês, para que saibais que não acho nele nenhuma culpa.
5 Kɛ Pilatɩ 'kan sɔ ala, nzalafʋ'n-mɔ nʋn Zozi kɔ fite, yɩ́ mmowe abotile'n bɔ yɩ́ ti, yɩ́ taladɩɛ kɔkɔlɛ'n wula yɩ́. Pilatɩ nwan: “Sʋanlan nɩn ahɩ o!”
5 Saiu então Jesus, vestido com o manto de púrpura e a coroa de espinhos. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Mɔ Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn bɛ́ nzalafʋ'n-mɔ nwunlin yɩ́'n, bɛ lɛ tɛtɩan nun kpa, bɛ́ nwan: “Bɛ bʋ́bɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ, bɛ bʋ́bɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ!”
6 Quando os principais sacerdotes e os oficiais o viram, gritaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o, porque nenhuma culpa eu acho nele.
7 Zufʋ'n-mɔ nwan: “Yɛ le yɛ́ mala kʋn, mala sɔ'n kele kɛ nán bɛ kan ɛjɔlɛ ɛtɛ bɛ tia Nyanmɩan Kpili. Yɩ́ kʋsʋ ɔ'a han ɛjɔlɛ ɛtɛ ɔ'a tia Nyanmɩan, afɩ yɩ́ nwan ɔ tɩ Nyanmɩan Awa, yɩ́ ti, ɔ sɛ kɛ bɛ kun yɩ́.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e, segundo a nossa lei, ele deve morrer, porque ele se fez Filho de Deus.
8 Mɔ Pilatɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, esulo hanlɩn yɩ́ biekun kpa.
8 E Pilatos, quando ouviu essa palavra, ele ficou mais atemorizado;
9 Ɔ kɔ sa kɔ wʋlʋ awulo ɛlɔ, ɔ kɔ bisa Zozi kɛ: “Ɛ fi nin?” Zozi ngɔ tɛ yɩ́ sʋ.
9 e entrou outra vez na sala de julgamento, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Pilatɩ nwan: “Mɩ́n yɛ̂ ɛ lɛ kpinlin mɩ́n'n? Ɛ nzɩ man kɛ mɩn kʋala kɛ mɩn man bɛ yaci wɔ́, ɛsɛ mɩn kʋala kɛ mɩn man bɛ bʋbɔ wɔ́ kʋlʋwa sʋ ɔ?”
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Tu não falas comigo? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar, e tenho poder para te soltar?
11 Mɔ Pilatɩ hanlɩn sɔ'n, Zozi nwan: “Sɛ nán tunmin'n mɔ Nyanmɩan falɩ manlɩn wɔ́ nɩn ala a, ɛ le man tunmin fɩ́ɩ́ kʋ́n mɩ́n sʋ. Yɩ́ sɔ ati, Kayifʋ m'ɔ yɩlɩ mɩ́n manlɩn wɔ́'n, yɩ́ ɛtɛ dɩɛ mɔ ɔ'a yɔ'n tala wɔ́ dɩɛ'n.”
11 Jesus respondeu: Tu não poderias ter poder contra mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Ɛbɛlɛ ala, Pilatɩ lɛ kpʋnndɛ atɩn ɔ yaci Zozi. Mɔ Zufʋ'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ lɛ tɛtɩan nun sɛlɛ kpa, bɛ́ nwan: “Sɛ ɛ yaci sʋanlan ɛhɩ a, anɩn nán wɔ́ manngʋn y'ɔ le *Sezaa, afɩ sʋanlan biala m'ɔ bu yɩ́ nwʋn kɛ ɔ tɩ belemgbin'n, anɩn ɔ kpɔ belemgbin Sezaa.”
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus gritavam, dizendo: Se tu deixares este homem ir, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei fala contra César!
13 Mɔ Pilatɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ man bɛ kɔ fa Zozi bɛ nʋn yɩ́ kɔ fite Zufʋ'n-mɔ anyunnun. Yɩ́ muonun kʋsʋ ɔ kɔ tanlan yɩ́ bia nɩn asʋ, lɩka mɔ bɛ tanlan bɛ di ɛjɔlɛ'n. Lɩka sɔ'n, bɛ le nyɔbʋɛ ndɛtɛlɛ kpa yɛ̂ b'a fa b'a sɩsɛ asɩɛ nɩn anwʋn kɛ kalo. *Ebele anɩɛ nɩn anun, bɛ fɛlɛ yɩ́ “gabata”.
13 Ouvindo, então, Pilatos esse dito, ele trouxe Jesus para fora e sentou-se no assento de julgamento, no lugar que é chamado Pavimento, mas, em hebraico, Gábata.
14 Cɩan sɔ'n kʋsʋ, yɩ́ alɩ́ɛ cɩn an, anɩn ɔ tɩ Zufʋ'n-mɔ ɛnwʋnmɩan ele cɩan. Anɩn sɛnzɛ nɩn a ju bɛ́ ti afian. Pilatɩ kɔ fa kɔ tʋ Zufʋ'n-mɔ anyunnun, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ belemgbin nɩn ahɩ o!”
14 E era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta; e ele disse aos judeus: Eis o vosso Rei!
15 Mɔ Pilatɩ hanlɩn sɔ helelɩ bɛ́'n, bɛ lɛ tɛtɩan nun, bɛ́ nwan: “Bɛ hún yɩ́! Bɛ hún yɩ́! Bɛ bʋ́bɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ!”
15 Mas eles gritavam: Fora com ele, fora com ele, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Eu devo crucificar o vosso Rei? Responderam os principais sacerdotes: Nós não temos rei, senão César.
16 Kɛ bɛ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Pilatɩ manlɩn nzalafʋ'n-mɔ atɩn kɛ bɛ bʋ́bɔ Zozi kʋlʋwa sʋ. Ɛhɩ a, bɛ kɔ sɔ Zozi bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ.
16 Então, entregou-lho para que fosse crucificado. E eles tomaram a Jesus, e o levaram.
17 Ɛhɩ, Zozi muonun sʋ yɩ́ kʋlʋwa'n fi kulo nɩn asʋ ɔ kɔ fite kɔ hɔ lɩka kʋn. Lɩka sɔ'n, *ebele anɩɛ nɩn anun bɛ fɛlɛ yɩ́ “Gɔlʋgota”, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ “tile kangɔ lɩka.”
17 E, carregando ele a sua cruz, saiu para um lugar chamado o lugar de uma caveira, que é chamado em hebraico Gólgota;
18 Ɛbɛlɛ, nzalafʋ'n-mɔ kɔ bʋbɔ Zozi kʋlʋwa nɩn asʋ. Lɩka kʋnmgba sɔ'n, bɛ kɔ bʋbɔ kodiawu nnyuan kʋsʋ kʋlʋwa sʋ, kʋn wɔ yɩ́ bɛ̂ sʋ, kʋn kʋsʋ wɔ yɩ́ fama sʋ, yɛ̂ Zozi wɔ bɛ́ afian.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pilatɩ kɔ man bɛ kɔ hɛlɛ kalata bɛ kɔ bɔ Zozi kʋlʋwa nɩn ati sʋ kɛ: “Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ, Zufʋ'n-mɔ belemgbin.”
19 E Pilatos escreveu um título, e pô-lo em cima da cruz. E nele estava escrito: JESUS DE NAZARÉ, O REI DOS JUDEUS.
20 Zufʋ'n-mɔ dɔʋn kɩnngalɩ ɛjɔlɛ sɔ'n mɔ bɛ hɛlɛlɩ'n, ɔ sanlɩn kɛ lɩka mɔ bɛ bʋbɔlɩ Zozi kʋlʋwa nɩn asʋ'n mantan kulo'n kʋkʋ. Ɛjɔlɛ sɔ'n kʋsʋ, b'a hɛlɛ yɩ́ *ebele anɩɛ nun, b'a hɛlɛ yɩ́ *latɩn anɩɛ nun, ɛsɛ b'a hɛlɛ yɩ́ *gɛlɛkɩ anɩɛ nun.
20 Muitos dos judeus leram este título, porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, e grego, e latim.
21 Mɔ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nwunlin ɛhɛlɛ sɔ'n, bɛ hɔlɩ tʋlɩ Pilatɩ a, bɛ́ nwan: “Pilatɩ, ahan a ngɛlɛ man yɩ́ kɛ ‘Zufʋ'n-mɔ belemgbin’, nan ahan ɛ hɛlɛlɩ yɩ́ kɛ ‘sʋanlan ɛhɩ nwan ɔ tɩ Zufʋ'n-mɔ belemgbin.’”
21 Então, diziam os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas: O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Eu sou Rei dos Judeus.
22 Pilatɩ nwan: “Mɔ m'an hɛlɛ'n, bɛ ngaci man yɩ́ kʋ́n.”
22 Respondeu Pilatos: O que eu escrevi, eu escrevi.
23 Ɛhɩ, bɛ kɔ bʋbɔ Zozi kʋlʋwa nɩn asʋ, bɛ kɔ hye yɩ́ taladɩɛ'n-mɔ anun nnan bɛ kɔ fa. Bɛ́ nun kʋn biala kɔ nyan m'ɔ fata ɔ. Ɔ kɔ ha yɩ́ bubu'n. Taladɩɛ sɔ'n kʋsʋ, ɔ fa yɩ́ anwunno dede m'ɔ ju yɩ́ asɩ'n, ɔ le man mgbalɩɛ, bɛ nwʋnlɩn yɩ́ wolologɔ kʋnmgba.
23 Então os soldados, tendo crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte, e também sua túnica; mas a túnica era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Mɔ nzalafʋ'n-mɔ hyelɩ yɩ́ taladɩɛ ɛhɩnlɩn-mɔ anun yuelɩ'n, bɛ wɔ ɛbɛlɛ kaan an, nunhan kʋn kɔ fa kɔ tʋ yɩ́ manngʋn'n-mɔ anyunnun kɛ: “Ebia-mɔ, taladɩɛ kʋn ɛhɩ m'ɔ wɔ ɛwa'n, nán bɛ man yɛ sosua nun, nan bɛ mán yɛ hyʋ́ɩn tondo yɛ nwún sʋanlan m'ɔ kɔ nyan yɩ́ ɔ.”
24 Portanto, eles disseram entre si: Não a rasguemos, mas lancemos a sorte sobre ela, para ver de quem será; para que possa se cumprir a escritura, que diz: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte. Os soldados, pois, fizeram essas coisas.
25 Anɩn Zozi anin'n nʋn yɩ́ nin anianman balasua'n nʋn Kolopasɩ ayɩ Mali yɛ̂ Mali m'ɔ fi Magɩdala'n, bɛ́ kʋalaa bɛ jijin Zozi kʋlʋwa nɩn anwʋn ɛbɛlɛ.
25 E, junto à cruz de Jesus, estavam em pé sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Cléofas, e Maria Madalena.
26 Mɔ Zozi nwunlin kɛ sʋanlan'n m'ɔ kulo yɩ́'n jin yɩ́ nin anwʋn ɛbɛlɛ'n, ɔ kɔ fɛlɛ yɩ́ nin ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “M mo, ɛ 'nwun wɔ́ wa.”
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, ele disse à sua mãe: Mulher, eis o teu filho!
27 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kpɛlɩ yɩ́ nyɩn sʋanlan'n m'ɔ kulo yɩ́'n kʋsʋ anwʋn ɛlɔ a, yɩ́ nwan: “Ɛ 'nwun wɔ́ nin.” Ɔ fi ɛbɛlɛ, yɩ́ sʋanlan'n falɩ yɩ́ nin hɔlɩ yɩ́ awulo.
27 Então ele disse ao discípulo: Eis a tua mãe! E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua própria casa.
28 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, sian'n yɩ́ muonun ɔ nɩan an, anɩn yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n hanlɩn'n kʋalaa a kpɩn sʋ. Ɛbɛlɛ ala, yɩ́ nwan: “Nzuhoe lɛ kun mɩ́n.”
28 Depois disso, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam terminadas, para que pudesse se cumprir a escritura, disse: Tenho sede.
29 Anɩn bua kʋn jin ɛbɛlɛ, vinɛgɩlɩ yi yɩ́. Mɔ Zozi hanlɩn sɔ nɩn ala, nzalafʋ'n-mɔ kɔ nɩan ɛbɛlɛ bɛ kɔ fa eminlan kʋn bɛ kɔ bɔ vinɛgɩlɩ sɔ nɩn anun. Bɛ kɔ sinnze yɩ́ baka kʋn ati. Baka sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ *Izɔpʋ. Bɛ kɔ fa bɛ kɔ han Zozi anʋan.
29 Ora, estava ali um vaso cheio de vinagre; e embeberam uma esponja de vinagre, e pondo-a sobre um hissopo, a colocaram na sua boca.
30 Mɔ vinɛgɩlɩ'n hanlɩn yɩ́ nʋan yuelɩ'n, yɩ́ nwan: “Sian dɩɛ, ɔ'a yue.” Kɛ ɔ hanlɩn sɔ mɔ ɔ 'si yɩ́ ti asɩ ala, ɔ kɔ ha nun.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado; e ele, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Cɩan mɔ bɛ hunlin Zozi'n, yɩ́ alɩ́ɛ cɩn an, ɔ tɩ ɛnwʋnmɩan elie cɩan. Yɩ́ sɔ ati, bɛ́ mɔ b'a bʋbɔ bɛ́ kʋlʋwa sʋ'n, Zufʋ'n-mɔ ngulo man kɛ bɛ́ fuin'n ka ɛbɛlɛ dede *ɛnwʋnmɩan elie cɩan'n ju. Afɩ cɩan sɔ'n tɩ cɩan kpili kpa. Ɛhɩ kʋalaa ati, Zufʋ'n-mɔ sɛlɛlɩ *Pilatɩ kɛ ɔ mán nzalafʋ'n-mɔ búbu menian sɔ'n-mɔ aja'n, nán bɛ yɩ́ bɛ́ kʋlʋwa nɩn asʋ.
31 Os judeus, pois, porque era a preparação, para que os corpos não ficassem na cruz no dia do shabat, (porque foi aquele shabat um grande dia), pediram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e que fossem tirados dali.
32 Nzalafʋ'n-mɔ walɩ a, menian nnyuan'n mɔ b'a bʋbɔ bɛ́ kʋlʋwa sʋ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ'n, bɛ kɔ li mʋa bɛ kɔ bubu kʋn nɩn aja'n, ɛsɛ bɛ kɔ bubu kʋn'n kʋsʋ dɩɛ'n.
32 Foram então os soldados, e quebraram as pernas do primeiro, e do outro que com ele fora crucificado.
33 Bɛ́ nwan bɛ 'bubu Zozi dɩɛ'n, bɛ 'ju yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ a, anɩn ɔ'a wu. Yɩ́ ti, b'a mmubu man yɩ́ ja'n.
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, eles não quebraram as suas pernas.
34 Kɛ ɔ yɔlɩ sɔ'n, nzalafʋ'n-mɔ anun kʋn falɩ yɩ́ acɔ'n wɔlɩ Zozi anvɩn nɩn anun. Ɛbɛlɛ ala, moja nʋn nzue fi nun kɔ fite.
34 Mas, um dos soldados lhe perfurou o lado com uma lança, e imediatamente saiu sangue e água.
35 Sʋanlan'n m'ɔ lɛ kan ɛjɔlɛ ɛhɩ kʋalaatin'n, ɔ'a nwun ninnge sɔ'n-mɔ yɩ́ muonun yɩ́ nyɩnsʋ. Yɛ̂ yɩ́ ɛjɔlɛ'n m'ɔ lɛ kan'n kʋsʋ tɩ ananhɔlɛ. Ɔ sɩ kɛ ɔ lɛ kan ananhɔlɛ, ɔ 'kan maan ɛmɔ kʋsʋ de di.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e ele sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Ninnge sɔ'n yɔlɩ sɔ, ɔ man *Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n lɩka m'ɔ lɛ kan kɛ: B'a mmu man yɩ́ bowe kʋnmgba cein anun, ɔ kpɩnlɩn sʋ.
36 Pois estas coisas foram feitas, para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Ɛsɛ b'a hɛlɛ wɔ lɩka fʋfɔlɛ kɛ: Bɛ 'ba kaci bɛ́ nyɩn sʋanlan'n mɔ bɛ wɔlɩ yɩ́ nvɩn nɩn anun acɔ nɩn anwʋn ɛlɔ.
37 E outra vez diz a escritura: Eles olharão para o qual perfuraram.
38 Ɛhɩ anzin, Zozɛfʋ m'ɔ fi Alimate kulo nɩn asʋ'n, ɔ hɔlɩ sɛlɛlɩ Pilatɩ kɛ ɔ 'fa Zozi fuin'n ɔ 'kɔ a sie yɩ́. Zozɛfʋ sɔ'n, Zozi sʋanlan kʋn y'ɔ le yɩ́, nan kʋsʋ, kɛmɔ ɔ sulo Zufʋ mgbain'n-mɔ nɩn ati, ɔ nyɩ man yɩ́ nwʋn ɔ ngele man. Kɛ ɔ hanlɩn sɔ nɩn ala, Pilatɩ kɔ man yɩ́ atɩn. Zozɛfʋ kɔ a kɔ fa Zozi fuin'n kɔ hɔ.
38 E depois disso, José de Arimateia, sendo discípulo de Jesus, mas em secreto, por medo dos judeus, pediu a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos o deixou. Portanto, ele foi e tomou o corpo de Jesus.
39 Ninkodɛmʋn mɔ cɩan kʋn kɔngɔɛ ɔ walɩ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ'n, yɩ́ kʋsʋ ɔ 'ba a, ɔ le alufanlan kɔ yɔ tonun abulasan.
39 E foi também Nicodemos, aquele que antes viera ter com Jesus de noite, trazendo uma mistura de mirra e aloés, pesando cerca de cem libras.
40 Bɛ́ menian nnyuan, bɛ kɔ fa Zozi fuin'n, bɛ kɔ fa kisaan bɛ kɔ fʋfɔ yɩ́ nwʋn. Bɛ kɔ fa alufanlan sɔ'n bɛ kɔ gugua kisaan nɩn anun kɛ Zufʋ'n-mɔ 'sie sʋanlan an, bɛ yɔ yɩ́'n.
40 Eles tomaram então o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, de acordo com os costumes judaicos de sepultamento.
41 Lɩka mɔ bɛ bʋbɔlɩ Zozi kʋlʋwa nɩn asʋ'n, tola kʋn wɔ yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ. Tola sɔ nɩn anun, sɛka fʋfɔlɛ kʋn wɔ ɛbɛlɛ, bɛ sielɩ man sʋanlan fɩ́ɩ́ nun lé.
41 Ora, no lugar onde ele fora crucificado havia um jardim, e nesse jardim, um sepulcro novo, em que nenhum homem havia sido colocado.
42 Kɛmɔ alɩ́ɛ cɩn an, anɩn ɔ tɩ Zufʋ'n-mɔ ɛnwʋnmɩan elie cɩan'n, mɔ ɛsɛ sɛka'n kʋsʋ mantan bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ ala'n, ɔ man bɛ hɔlɩ sielɩ yɩ́ nun.
42 Eles colocaram Jesus ali, por ser dia da preparação dos judeus, e visto que o sepulcro ficava perto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.