João 18

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mɔ Zozi sɛlɛlɩ nzɛlɛ sɔ'n m'ɔ yuelɩ'n, ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ bɛ hɔlɩ asue baa'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Sedʋnlʋn nɩn anzin ɛlɔ. Asue sɔ'n mantan Zoluzalɛmʋn. Yɩ́ nzin ɛlɔ, tola kʋn wɔ ɛbɛlɛ, ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ hɔlɩ wʋlʋlɩ nun.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Zudasɩ mɔ ɔ 'ba yɩ yɩ́ man'n, ɔ sɩ lɩka sɔ'n, afɩ ɔ yɔ a, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ kɔ yia ɛlɔ.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Yɩ́ ti, Zudasɩ li *Lɔmʋn nʋn Zufʋ nzalafʋ dɔʋn anyunnun, bɛ kɔ a kɔ ju ɛbɛlɛ. Zufʋ nzalafʋ sɔ'n-mɔ, Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn *Falisifʋɛ'n-mɔ yɛ̂ bɛ yɩlɩ bɛ́ ɔ. Mɔ bɛ 'ba'n, bɛ le kʋan ninnge, kanlannɩɛ nʋn tɛɛ.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Nan Zozi dɩɛ, ɔ sɩ yɩ́ kʋalaa mɔ ɔ lɛ 'ba tʋ yɩ́'n sie. Ɔ fi tola nɩn anun kɔ fite, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ nwan?”
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Bɛ́ nwan: “Yɛ lɛ kpʋnndɛ Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ'n.”
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Kɛ Zozi 'se kɛ: “Mɩ́n ahɩ” nɩn ala, nzalafʋ'n-mɔ kɔ bɔ si, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ hyʋɩn bɛ kɔ hɔ bɛ́ nzin bɛ kɔ han bɛ kɔ gua asɩ.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ nwan?”
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Zozi nwan: “M'an se ɛmɔ kɛ y'ɔ le mɩ́n. Nan sɛ mɩ́n yɛ̂ ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ mɩ́n sakpa a, anɩn ɛmɔ yáci menian ɛhɩ-mɔ maan bɛ hɔ́.”
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Zozi hanlɩn sɔ maan ɛjɔlɛ'n m'ɔ hanlɩn yɩ́ mɛlɛ mɔ ɔ 'sɛlɛ Nyanmɩan man yɩ́ menian'n-mɔ'n kpɩnlɩn sʋ. Yɩ́ nwan: “Bɛ́ mɔ a fa bɛ́ a man mɩ́n'n, m'an mminlin man fɩ́ɩ́.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Anɩn Simʋn Pɩɛlɩ le dadɩɛ, ɔ kɔ hyʋɩn kɔ kpɛ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn akʋa nɩn anzʋ fama'n. Akʋa sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Malikusi.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Simʋn Pɩɛlɩ, fa wɔ́ dadɩɛ'n wula yɩ́ bʋa nɩn anun. Ɛ jʋnlɩn kɛ yalɛ'n mɔ mɩ́n Sɩ nwan n nwún yɩ́'n, mɩn ngɔ nwun man yɩ́ ɔ?”
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Ɛhɩ a, *Lɔmʋn nzalafʋ'n-mɔ nʋn bɛ́ kpain'n, nʋn Zufʋ'n-mɔ nzalafʋ dɩɛ'n-mɔ kɔ hyɩ Zozi, bɛ kɔ cɩcɩ yɩ́.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Bɛ nʋn yɩ́ kɔ li mʋa kɔ hɔ Nannan Hannɩn awulo. Hannɩn sɔ'n tɩ *tɛɛyɩfʋɛ kpain daba. Kayifʋ m'ɔ tɩ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain afʋɛ sɔ nɩn anun'n, ɔ ja Hannɩn awa balasua.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Kayifʋ kʋsʋ yɛ̂ ɔ hanlɩn helelɩ Zufʋ'n-mɔ kɛ: “Sɛ sʋanlan kʋn wu a, ɔ tɩ kpa tala kɛ mân bɔndɩn'n kɔ bɔ'n.”
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Mɔ bɛ nʋn Zozi 'kɔ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn awulo ɛlɔ'n, Simʋn Pɩɛlɩ nʋn Zozi sʋanlan'n kʋn biekun bɛ sili yɩ́ sʋ. Zozi sʋanlan sɔ'n, tɛɛyɩfʋɛ kpain'n sɩ yɩ́. Mɔ bɛ 'wʋlʋ awulo nɩn akunnun ɛlɔ'n, ɔ wʋlʋlɩ ɛlɔ bie.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Nan Pɩɛlɩ dɩɛ, ɔ halɩ gua sʋ ɛlɔ anʋan nɩn anwʋn ɛbɛlɛ. Zozi sʋanlan kʋn'n mɔ tɛɛyɩfʋɛ kpain'n sɩ yɩ́'n kɔ fite. Ɔ kɔ han kɔ hele balasua'n m'ɔ sisa anʋan'n ɔ kɔ man Pɩɛlɩ kɔ wʋlʋ.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Afanɩan'n m'ɔ nɩan anʋan nɩn asʋ'n kɔ bisa Pɩɛlɩ kɛ: “N ja bian, asʋ wɔ́ kʋsʋ, ɛ tɩ man bian sɔ'n sʋanlan ɔ?”
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Kɛmɔ anɩn ɛyɛlɛ wɔ nun'n, ngʋa'n-mɔ nʋn nzalafʋ'n-mɔ a huan sɩ̂n bɛ jijin yɩ́ nwʋn bɛ lɛ tɩ. Pɩɛlɩ kʋsʋ kɔ a kɔ jinlan bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ ɔ lɛ tɩ bie.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Mɛlɛ sɔ'n, anɩn Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain'n lɛ bisa Zozi yɩ́ menian'n-mɔ nʋn yɩ́ ninnge'n m'ɔ kekele nɩn anwʋn kosuan.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “M'an han yɩ́ bagua nun m'an hele mân'n bɔndɩn'n. Mɩ́n ninnge'n kʋalaa mɩn kekele yɩ́ cɩan daa lɩka mɔ Zufʋ'n-mɔ yia'n, bɛ́ asɔnɩn sua'n-mɔ anun ɔ nʋn Nyanmɩan awulo nɩn anun. Mɩ́n ɛjɔlɛ'n kʋalaa mɔ mɩn kan'n, nán nvɩalɩɛ nun ɔ.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Nan nzukɛ ati yɛ̂ ɛ tɛ bisa mɩ́n yɩ́ nwʋn kosuan ɔ? Bisa bɛ́ mɔ n ganlɩn ɛjɔlɛ'n n gelelɩ bɛ́ mɔ bɛ tɩlɩ'n. Bɛ́ dɩɛ, bɛ sɩ ɛjɔlɛ'n mɔ n ganlɩn n gelelɩ bɛ́'n kpa bɔkɔɔ.”
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Zozi anʋan a ndɔ man, nzalafʋ'n-mɔ anun kʋn m'ɔ mantan yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ'n kɔ kpɛ yɩ́ nyɩn nɩn asʋ. Yɩ́ nwan: “Asʋ, kɛ bɛ kan ɛjɔlɛ bɛ kele Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn anɩn?”
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Zozi nwan: “Sɛ m'an han ɛjɔlɛ ɛtɛ a, kele mɩ́n ɛjɔlɛ ɛtɛ ɛhɔlɛ kʋn mɔ m'an han'n. Sɛ kʋsʋ m'an ngan man ɛjɔlɛ ɛtɛ a, anɩn nzukɛ ati yɛ̂ ɛ kpacɩ mɩ́n nyɩnsʋ ɔ?”
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Ɛhɩ a, Hannɩn ngɔ man bɛ ngɔ nyannjɩ man Zozi, ɔ kɔ man bɛ kɔ fa yɩ́ bɛ kɔ hɔ kɔ wula Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain Kayifʋ asa nun.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Pɩɛlɩ tɛ jin sɩ̂n nɩn anwʋn ɛbɛlɛ. Bɛ́ mɔ bɛ jijin sɩ̂n nɩn anwʋn ɛbɛlɛ'n kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Asʋ wɔ́ kʋsʋ wɔ́, ɛ tɩ man bian sɔ'n sʋanlan'n bie ɔ?”
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn akʋa'n kʋn mɔ yɩ́ abie y'ɔ le nunhan'n mɔ Pɩɛlɩ kpɛlɩ yɩ́ nzʋ'n nwan: “Asʋ m'an nnwun man wɔ́ nʋn yɩ́ tola nɩn anun ɛlɔ ɔ?”
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Ɛsɛ Simʋn Pɩɛlɩ nwan nán yɩ́ ɔ. Ɔ 'kan sɔ nɩn ala, kokolokoo! Akɔ kʋn kɔ bɔ.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Ngɛlɛmɔ tutun kpa, kɛ alɩ́ɛ'n hɩnlɩn ɛbɛlɛ ala, bɛ́ nʋn Zozi fi kpain Kayifʋ awulo ɛbɛlɛ, bɛ kɔ fa yɩ́ kɔ hɔ *Lɔmʋn kʋnmanna nɩn awulo ɛlɔ. Kɛmɔ ɔ tɩ man Zufʋ'n, sɛ Zufʋ'n-mɔ wʋlʋ yɩ́ awulo ɛlɔ a, anɩn efian a han bɛ́, bɛ ngʋala man *Pakɩ'n bie di, ɛhɩ ati b'a nwʋlʋ man ɛlɔ bie.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Bɛ manlɩn *Pilatɩ muonun fitelɩ walɩ bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ, nán ɔ'a bisa bɛ́ kɛ: “Bian ɛhɩ a yɔ nzu mɔ ɛmɔ lɛ 'ba sanman yɩ́ ɔ?”
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Bɛ́ nwan: “Sɛ ɔ tɩ man ɛtɛfʋɛ a, ahan yɛ nva man yɩ́ yɛ mmɛlɛ man wɔ́.”
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Pilatɩ nwan: “Ɛmɔ muonun nʋn yɩ́ hɔ́, bɛ hɔ́ búa yɩ́ ndɛɛ kɛ ɛmɔ mala'n kele'n.”
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Ɛjɔlɛ mɔ Zozi hanlɩn helelɩ ehuan ɛhɔlɛ kʋn'n mɔ bɛ 'ba hun yɩ́'n, kɛ ɔ yɔlɩ mɔ ɛjɔlɛ sɔ'n kpɩnlɩn sʋ nɩn anɩn.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Ɛhɩ a, Pilatɩ kɔ wʋlʋ sua nɩn anun ɛlɔ ɔ kɔ fɛlɛ Zozi ɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “N ja bian, asʋ Zufʋ'n-mɔ belemgbin'n y'ɔ le wɔ́ ɔ?”
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Zozi nwan: “Wɔ́ muonun wɔ́ ti anun yɛ̂ a bɔ mɔ ɛ lɛ kan sɔ anaan, menian yɛ̂ b'a han mɩ́n nwʋn ɛjɔlɛ b'a hele wɔ́, yɩ́ ti yɛ̂ ɔ man ɛ lɛ bisa mɩ́n kosuan sɔ nɩn ɔ?”
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Pilatɩ nwan: “Ɛ nɩan an, anɩn Zufʋ y'ɔ le mɩ́n ɔ? Wɔ́ mân nɩn anun menian'n-mɔ nʋn tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ yɛ̂ b'a fa wɔ́ b'a bɛlɛ mɩ́n ɔ. Nan ɛ yɔlɩ nzu?”
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “N dɩ man mân ɛhɩ anun belemgbin. Nan sɛ n dɩ mân ɛhɩ anun belemgbin an, ahan mɔ Zufʋ mgbain'n-mɔ 'cɩ mɩ́n'n, mɩ́n ngʋa'n-mɔ hʋnlɩn lelɩ mɩ́n maan b'a ngʋala man mɩ́n cɩ. Nan kʋsʋ ɔ tɩ man sɔ, mɩn nni man belemgbin mân ɛhɩ anun.”
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Pilatɩ nwan: “Yɩ́ ti, belemgbin y'ɔ le wɔ́ sakpa?”
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Mɔ Pilatɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Apii, ananhɔlɛ'n y'ɔ le nzu?”
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Nan ɔ tɩ mala wɔ ɛmɔ afian ɛwa, sɛ bɛ 'di *Pakɩ biala a, bɛ́ mɔ bɛ kɔ gua bɛ́ fiadɩ'n, mɩn yɩ kʋn. Yɩ́ ti, asʋ ɛmɔ kulo kɛ mɩn yaci Zufʋ'n-mɔ belemgbin nɩn ɔ?”
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ kɔ tɛtɩan nun, bɛ́ nwan: “Cɛcɛ, nán yɩ́ yɛ̂ yɛ kulo kɛ ɛ yaci yɩ́ ɔ! Nan yɛ́ dɩɛ, Balabasɩ yɛ̂ yɛ kulo kɛ ɛ yɩ yɩ́ ɔ!” Balabasɩ sɔ'n kʋsʋ a, ɔ tɩ kodiawu.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.