João 18

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mɔ Zozi sɛlɛlɩ nzɛlɛ sɔ'n m'ɔ yuelɩ'n, ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ bɛ hɔlɩ asue baa'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Sedʋnlʋn nɩn anzin ɛlɔ. Asue sɔ'n mantan Zoluzalɛmʋn. Yɩ́ nzin ɛlɔ, tola kʋn wɔ ɛbɛlɛ, ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ hɔlɩ wʋlʋlɩ nun.
1 Tendo Jesus dito essas palavras, saiu com os seus discípulos para além do ribeiro de Cedrom, onde havia um jardim, no qual ele entrou com os seus discípulos.
2 Zudasɩ mɔ ɔ 'ba yɩ yɩ́ man'n, ɔ sɩ lɩka sɔ'n, afɩ ɔ yɔ a, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ kɔ yia ɛlɔ.
2 E também Judas, que o traía, conhecia aquele lugar; porque muitas vezes Jesus se reunira ali com os seus discípulos.
3 Yɩ́ ti, Zudasɩ li *Lɔmʋn nʋn Zufʋ nzalafʋ dɔʋn anyunnun, bɛ kɔ a kɔ ju ɛbɛlɛ. Zufʋ nzalafʋ sɔ'n-mɔ, Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn *Falisifʋɛ'n-mɔ yɛ̂ bɛ yɩlɩ bɛ́ ɔ. Mɔ bɛ 'ba'n, bɛ le kʋan ninnge, kanlannɩɛ nʋn tɛɛ.
3 Tendo, então, Judas recebido um destacamento de homens e oficiais dos principais sacerdotes e fariseus, veio para ali com lanternas, e tochas, e armas.
4 Nan Zozi dɩɛ, ɔ sɩ yɩ́ kʋalaa mɔ ɔ lɛ 'ba tʋ yɩ́'n sie. Ɔ fi tola nɩn anun kɔ fite, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ nwan?”
4 Jesus, portanto, sabendo todas as coisas que lhe aconteceria, saiu, e disse-lhes: A quem buscais?
5 Bɛ́ nwan: “Yɛ lɛ kpʋnndɛ Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ'n.”
5 Eles responderam-lhe: A Jesus de Nazaré. Disse-lhes Jesus: Eu Sou Ele. E Judas, que o traía, estava também com eles.
6 Kɛ Zozi 'se kɛ: “Mɩ́n ahɩ” nɩn ala, nzalafʋ'n-mɔ kɔ bɔ si, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ hyʋɩn bɛ kɔ hɔ bɛ́ nzin bɛ kɔ han bɛ kɔ gua asɩ.
6 Quando, pois, lhes disse: Eu Sou Ele, eles recuaram, e caíram no chão.
7 Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ nwan?”
7 Então, ele perguntou novamente: A quem buscais? E eles disseram: A Jesus de Nazaré.
8 Zozi nwan: “M'an se ɛmɔ kɛ y'ɔ le mɩ́n. Nan sɛ mɩ́n yɛ̂ ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ mɩ́n sakpa a, anɩn ɛmɔ yáci menian ɛhɩ-mɔ maan bɛ hɔ́.”
8 Jesus respondeu: Eu tenho dito que Eu Sou Ele; se, portanto vós me buscais, deixe-os seguir seu caminho;
9 Zozi hanlɩn sɔ maan ɛjɔlɛ'n m'ɔ hanlɩn yɩ́ mɛlɛ mɔ ɔ 'sɛlɛ Nyanmɩan man yɩ́ menian'n-mɔ'n kpɩnlɩn sʋ. Yɩ́ nwan: “Bɛ́ mɔ a fa bɛ́ a man mɩ́n'n, m'an mminlin man fɩ́ɩ́.”
9 para se cumprir a palavra que ele tinha dito: Dos que me deste nenhum deles eu perdi.
10 Anɩn Simʋn Pɩɛlɩ le dadɩɛ, ɔ kɔ hyʋɩn kɔ kpɛ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn akʋa nɩn anzʋ fama'n. Akʋa sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Malikusi.
10 Então Simão Pedro, que tinha uma espada, desembainhou-a e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. E o nome do servo era Malco.
11 Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Simʋn Pɩɛlɩ, fa wɔ́ dadɩɛ'n wula yɩ́ bʋa nɩn anun. Ɛ jʋnlɩn kɛ yalɛ'n mɔ mɩ́n Sɩ nwan n nwún yɩ́'n, mɩn ngɔ nwun man yɩ́ ɔ?”
11 Disse, então, Jesus a Pedro: Coloca a tua espada na bainha; o cálice que meu Pai me deu, não devo beber?
12 Ɛhɩ a, *Lɔmʋn nzalafʋ'n-mɔ nʋn bɛ́ kpain'n, nʋn Zufʋ'n-mɔ nzalafʋ dɩɛ'n-mɔ kɔ hyɩ Zozi, bɛ kɔ cɩcɩ yɩ́.
12 Então, o destacamento, o capitão e os oficiais dos judeus prenderam a Jesus, e ataram-no,
13 Bɛ nʋn yɩ́ kɔ li mʋa kɔ hɔ Nannan Hannɩn awulo. Hannɩn sɔ'n tɩ *tɛɛyɩfʋɛ kpain daba. Kayifʋ m'ɔ tɩ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain afʋɛ sɔ nɩn anun'n, ɔ ja Hannɩn awa balasua.
13 e conduziram-no primeiramente a Anás, porque era o sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote naquele ano.
14 Kayifʋ kʋsʋ yɛ̂ ɔ hanlɩn helelɩ Zufʋ'n-mɔ kɛ: “Sɛ sʋanlan kʋn wu a, ɔ tɩ kpa tala kɛ mân bɔndɩn'n kɔ bɔ'n.”
14 Ora, Caifás era quem tinha aconselhado aos judeus que convinha que um homem morresse pelo povo.
15 Mɔ bɛ nʋn Zozi 'kɔ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn awulo ɛlɔ'n, Simʋn Pɩɛlɩ nʋn Zozi sʋanlan'n kʋn biekun bɛ sili yɩ́ sʋ. Zozi sʋanlan sɔ'n, tɛɛyɩfʋɛ kpain'n sɩ yɩ́. Mɔ bɛ 'wʋlʋ awulo nɩn akunnun ɛlɔ'n, ɔ wʋlʋlɩ ɛlɔ bie.
15 E Simão Pedro seguia a Jesus, e o mesmo fazia outro discípulo; este discípulo era conhecido do sumo sacerdote, e foi e entrou com Jesus no palácio do sumo sacerdote.
16 Nan Pɩɛlɩ dɩɛ, ɔ halɩ gua sʋ ɛlɔ anʋan nɩn anwʋn ɛbɛlɛ. Zozi sʋanlan kʋn'n mɔ tɛɛyɩfʋɛ kpain'n sɩ yɩ́'n kɔ fite. Ɔ kɔ han kɔ hele balasua'n m'ɔ sisa anʋan'n ɔ kɔ man Pɩɛlɩ kɔ wʋlʋ.
16 Mas Pedro ficou parado do lado de fora do portão. Saiu, então, o outro discípulo que era conhecido do sumo sacerdote, e falou àquela que guardava a porta, e trouxe Pedro.
17 Afanɩan'n m'ɔ nɩan anʋan nɩn asʋ'n kɔ bisa Pɩɛlɩ kɛ: “N ja bian, asʋ wɔ́ kʋsʋ, ɛ tɩ man bian sɔ'n sʋanlan ɔ?”
17 Então, a donzela que guardava a porta, disse a Pedro: Não és tu também um dos discípulos deste homem? Disse ele: Eu não sou.
18 Kɛmɔ anɩn ɛyɛlɛ wɔ nun'n, ngʋa'n-mɔ nʋn nzalafʋ'n-mɔ a huan sɩ̂n bɛ jijin yɩ́ nwʋn bɛ lɛ tɩ. Pɩɛlɩ kʋsʋ kɔ a kɔ jinlan bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ ɔ lɛ tɩ bie.
18 E estavam ali os servos e os oficiais, tendo feito uma fogueira com carvão, porque fazia frio, e eles estavam se aquecendo. Também Pedro estava parado junto deles se aquecendo.
19 Mɛlɛ sɔ'n, anɩn Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain'n lɛ bisa Zozi yɩ́ menian'n-mɔ nʋn yɩ́ ninnge'n m'ɔ kekele nɩn anwʋn kosuan.
19 Então, o sumo sacerdote interrogou Jesus acerca dos seus discípulos, e da sua doutrina.
20 Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “M'an han yɩ́ bagua nun m'an hele mân'n bɔndɩn'n. Mɩ́n ninnge'n kʋalaa mɩn kekele yɩ́ cɩan daa lɩka mɔ Zufʋ'n-mɔ yia'n, bɛ́ asɔnɩn sua'n-mɔ anun ɔ nʋn Nyanmɩan awulo nɩn anun. Mɩ́n ɛjɔlɛ'n kʋalaa mɔ mɩn kan'n, nán nvɩalɩɛ nun ɔ.
20 Jesus lhe respondeu: Eu falei abertamente ao mundo; eu sempre ensinei na sinagoga e no templo, onde os judeus sempre se reúnem, e eu nada falei em oculto.
21 Nan nzukɛ ati yɛ̂ ɛ tɛ bisa mɩ́n yɩ́ nwʋn kosuan ɔ? Bisa bɛ́ mɔ n ganlɩn ɛjɔlɛ'n n gelelɩ bɛ́ mɔ bɛ tɩlɩ'n. Bɛ́ dɩɛ, bɛ sɩ ɛjɔlɛ'n mɔ n ganlɩn n gelelɩ bɛ́'n kpa bɔkɔɔ.”
21 Por que me interrogas? Pergunta aos que me ouviram o que lhes falei; eis que eles sabem o que eu disse.
22 Zozi anʋan a ndɔ man, nzalafʋ'n-mɔ anun kʋn m'ɔ mantan yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ'n kɔ kpɛ yɩ́ nyɩn nɩn asʋ. Yɩ́ nwan: “Asʋ, kɛ bɛ kan ɛjɔlɛ bɛ kele Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn anɩn?”
22 E, havendo ele falado isso, um dos oficiais que ali estavam bateu em Jesus com a palma da sua mão, dizendo: Assim que tu respondes ao sumo sacerdote?
23 Zozi nwan: “Sɛ m'an han ɛjɔlɛ ɛtɛ a, kele mɩ́n ɛjɔlɛ ɛtɛ ɛhɔlɛ kʋn mɔ m'an han'n. Sɛ kʋsʋ m'an ngan man ɛjɔlɛ ɛtɛ a, anɩn nzukɛ ati yɛ̂ ɛ kpacɩ mɩ́n nyɩnsʋ ɔ?”
23 Respondeu-lhe Jesus: Se eu falei mal, dá testemunho do mal; mas, se bem, porque tu me feres?
24 Ɛhɩ a, Hannɩn ngɔ man bɛ ngɔ nyannjɩ man Zozi, ɔ kɔ man bɛ kɔ fa yɩ́ bɛ kɔ hɔ kɔ wula Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain Kayifʋ asa nun.
24 Então, Anás o enviara, manietado, ao sumo sacerdote Caifás.
25 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Pɩɛlɩ tɛ jin sɩ̂n nɩn anwʋn ɛbɛlɛ. Bɛ́ mɔ bɛ jijin sɩ̂n nɩn anwʋn ɛbɛlɛ'n kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Asʋ wɔ́ kʋsʋ wɔ́, ɛ tɩ man bian sɔ'n sʋanlan'n bie ɔ?”
25 E Simão Pedro estava ali se aquecendo. Disseram-lhe, então: Não és também tu um dos seus discípulos? Ele negou e disse: Não sou eu.
26 Tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn akʋa'n kʋn mɔ yɩ́ abie y'ɔ le nunhan'n mɔ Pɩɛlɩ kpɛlɩ yɩ́ nzʋ'n nwan: “Asʋ m'an nnwun man wɔ́ nʋn yɩ́ tola nɩn anun ɛlɔ ɔ?”
26 E um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha, disse: Eu não te vi no jardim com ele?
27 Ɛsɛ Simʋn Pɩɛlɩ nwan nán yɩ́ ɔ. Ɔ 'kan sɔ nɩn ala, kokolokoo! Akɔ kʋn kɔ bɔ.
27 Pedro, então, negou outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Ngɛlɛmɔ tutun kpa, kɛ alɩ́ɛ'n hɩnlɩn ɛbɛlɛ ala, bɛ́ nʋn Zozi fi kpain Kayifʋ awulo ɛbɛlɛ, bɛ kɔ fa yɩ́ kɔ hɔ *Lɔmʋn kʋnmanna nɩn awulo ɛlɔ. Kɛmɔ ɔ tɩ man Zufʋ'n, sɛ Zufʋ'n-mɔ wʋlʋ yɩ́ awulo ɛlɔ a, anɩn efian a han bɛ́, bɛ ngʋala man *Pakɩ'n bie di, ɛhɩ ati b'a nwʋlʋ man ɛlɔ bie.
28 Então eles conduziram Jesus de Caifás para a sala de julgamento, e era cedo, e eles não entraram na sala de julgamento, para não se contaminarem, mas poderem comer a Páscoa.
29 Bɛ manlɩn *Pilatɩ muonun fitelɩ walɩ bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ, nán ɔ'a bisa bɛ́ kɛ: “Bian ɛhɩ a yɔ nzu mɔ ɛmɔ lɛ 'ba sanman yɩ́ ɔ?”
29 Então chegou Pilatos diante deles, e disse-lhes: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Bɛ́ nwan: “Sɛ ɔ tɩ man ɛtɛfʋɛ a, ahan yɛ nva man yɩ́ yɛ mmɛlɛ man wɔ́.”
30 Eles responderam e disseram-lhe: Se este não fosse malfeitor, nós não o entregaríamos para ti.
31 Pilatɩ nwan: “Ɛmɔ muonun nʋn yɩ́ hɔ́, bɛ hɔ́ búa yɩ́ ndɛɛ kɛ ɛmɔ mala'n kele'n.”
31 Disse-lhes, então, Pilatos: Levai-o vós e julgai-o segundo a vossa lei. Disseram-lhe, então, os judeus: Não nos é lícito matar homem algum;
32 Ɛjɔlɛ mɔ Zozi hanlɩn helelɩ ehuan ɛhɔlɛ kʋn'n mɔ bɛ 'ba hun yɩ́'n, kɛ ɔ yɔlɩ mɔ ɛjɔlɛ sɔ'n kpɩnlɩn sʋ nɩn anɩn.
32 para que se cumprisse a palavra que Jesus tinha dito, significando de que morte havia de morrer.
33 Ɛhɩ a, Pilatɩ kɔ wʋlʋ sua nɩn anun ɛlɔ ɔ kɔ fɛlɛ Zozi ɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “N ja bian, asʋ Zufʋ'n-mɔ belemgbin'n y'ɔ le wɔ́ ɔ?”
33 Então Pilatos entrou novamente na sala de julgamento, e chamou a Jesus, e disse-lhe: És tu o Rei dos Judeus?
34 Zozi nwan: “Wɔ́ muonun wɔ́ ti anun yɛ̂ a bɔ mɔ ɛ lɛ kan sɔ anaan, menian yɛ̂ b'a han mɩ́n nwʋn ɛjɔlɛ b'a hele wɔ́, yɩ́ ti yɛ̂ ɔ man ɛ lɛ bisa mɩ́n kosuan sɔ nɩn ɔ?”
34 Respondeu-lhe Jesus: Dizes estas coisas de ti mesmo, ou foram os outros que te contaram de mim?
35 Pilatɩ nwan: “Ɛ nɩan an, anɩn Zufʋ y'ɔ le mɩ́n ɔ? Wɔ́ mân nɩn anun menian'n-mɔ nʋn tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ yɛ̂ b'a fa wɔ́ b'a bɛlɛ mɩ́n ɔ. Nan ɛ yɔlɩ nzu?”
35 Pilatos respondeu: Eu sou um judeu? A tua própria nação e os principais sacerdotes entregaram-te a mim, o que tu fizeste?
36 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “N dɩ man mân ɛhɩ anun belemgbin. Nan sɛ n dɩ mân ɛhɩ anun belemgbin an, ahan mɔ Zufʋ mgbain'n-mɔ 'cɩ mɩ́n'n, mɩ́n ngʋa'n-mɔ hʋnlɩn lelɩ mɩ́n maan b'a ngʋala man mɩ́n cɩ. Nan kʋsʋ ɔ tɩ man sɔ, mɩn nni man belemgbin mân ɛhɩ anun.”
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo; se o meu reino fosse deste mundo, então os meus servos lutariam, para que eu não fosse entregue aos judeus; mas agora o meu reino não é daqui.
37 Pilatɩ nwan: “Yɩ́ ti, belemgbin y'ɔ le wɔ́ sakpa?”
37 Disse-lhe, então, Pilatos: Então és tu um rei? Jesus respondeu: Tu dizes que eu sou rei. Eu para isso nasci, e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Mɔ Pilatɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Apii, ananhɔlɛ'n y'ɔ le nzu?”
38 Disse-lhe Pilatos: O que é a verdade? E, dizendo isso, ele foi novamente até os judeus e disse-lhes: Eu não acho nenhuma culpa nele.
39 Nan ɔ tɩ mala wɔ ɛmɔ afian ɛwa, sɛ bɛ 'di *Pakɩ biala a, bɛ́ mɔ bɛ kɔ gua bɛ́ fiadɩ'n, mɩn yɩ kʋn. Yɩ́ ti, asʋ ɛmɔ kulo kɛ mɩn yaci Zufʋ'n-mɔ belemgbin nɩn ɔ?”
39 Mas vós tendes por costume que eu vos solte alguém por ocasião da páscoa; quereis, então, que vos solte o REI DOS JUDEUS?
40 Mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ kɔ tɛtɩan nun, bɛ́ nwan: “Cɛcɛ, nán yɩ́ yɛ̂ yɛ kulo kɛ ɛ yaci yɩ́ ɔ! Nan yɛ́ dɩɛ, Balabasɩ yɛ̂ yɛ kulo kɛ ɛ yɩ yɩ́ ɔ!” Balabasɩ sɔ'n kʋsʋ a, ɔ tɩ kodiawu.
40 Então, todos gritaram novamente, dizendo: Este homem não, mas Barrabás. Ora, Barrabás era um ladrão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.