João 18

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mɔ Zozi sɛlɛlɩ nzɛlɛ sɔ'n m'ɔ yuelɩ'n, ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ bɛ hɔlɩ asue baa'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Sedʋnlʋn nɩn anzin ɛlɔ. Asue sɔ'n mantan Zoluzalɛmʋn. Yɩ́ nzin ɛlɔ, tola kʋn wɔ ɛbɛlɛ, ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ hɔlɩ wʋlʋlɩ nun.
1 Tendo Jesus dito estas palavras, saiu juntamente com seus discípulos para o outro lado do ribeiro Cedrom, onde havia um jardim; e aí entrou com eles.
2 Zudasɩ mɔ ɔ 'ba yɩ yɩ́ man'n, ɔ sɩ lɩka sɔ'n, afɩ ɔ yɔ a, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ kɔ yia ɛlɔ.
2 E Judas, o traidor, também conhecia aquele lugar, porque Jesus ali estivera muitas vezes com seus discípulos.
3 Yɩ́ ti, Zudasɩ li *Lɔmʋn nʋn Zufʋ nzalafʋ dɔʋn anyunnun, bɛ kɔ a kɔ ju ɛbɛlɛ. Zufʋ nzalafʋ sɔ'n-mɔ, Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn *Falisifʋɛ'n-mɔ yɛ̂ bɛ yɩlɩ bɛ́ ɔ. Mɔ bɛ 'ba'n, bɛ le kʋan ninnge, kanlannɩɛ nʋn tɛɛ.
3 Tendo, pois, Judas recebido a escolta e, dos principais sacerdotes e dos fariseus, alguns guardas, chegou a este lugar com lanternas, tochas e armas.
4 Nan Zozi dɩɛ, ɔ sɩ yɩ́ kʋalaa mɔ ɔ lɛ 'ba tʋ yɩ́'n sie. Ɔ fi tola nɩn anun kɔ fite, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ nwan?”
4 Sabendo, pois, Jesus todas as coisas que sobre ele haviam de vir, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Bɛ́ nwan: “Yɛ lɛ kpʋnndɛ Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ'n.”
5 Responderam-lhe: A Jesus, o Nazareno. Então, Jesus lhes disse: Sou eu. Ora, Judas, o traidor, estava também com eles.
6 Kɛ Zozi 'se kɛ: “Mɩ́n ahɩ” nɩn ala, nzalafʋ'n-mɔ kɔ bɔ si, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ hyʋɩn bɛ kɔ hɔ bɛ́ nzin bɛ kɔ han bɛ kɔ gua asɩ.
6 Quando, pois, Jesus lhes disse: Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ nwan?”
7 Jesus, de novo, lhes perguntou: A quem buscais? Responderam: A Jesus, o Nazareno.
8 Zozi nwan: “M'an se ɛmɔ kɛ y'ɔ le mɩ́n. Nan sɛ mɩ́n yɛ̂ ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ mɩ́n sakpa a, anɩn ɛmɔ yáci menian ɛhɩ-mɔ maan bɛ hɔ́.”
8 Então, lhes disse Jesus: Já vos declarei que sou eu; se é a mim, pois, que buscais, deixai ir estes;
9 Zozi hanlɩn sɔ maan ɛjɔlɛ'n m'ɔ hanlɩn yɩ́ mɛlɛ mɔ ɔ 'sɛlɛ Nyanmɩan man yɩ́ menian'n-mɔ'n kpɩnlɩn sʋ. Yɩ́ nwan: “Bɛ́ mɔ a fa bɛ́ a man mɩ́n'n, m'an mminlin man fɩ́ɩ́.”
9 para se cumprir a palavra que dissera: Não perdi nenhum dos que me deste.
10 Anɩn Simʋn Pɩɛlɩ le dadɩɛ, ɔ kɔ hyʋɩn kɔ kpɛ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn akʋa nɩn anzʋ fama'n. Akʋa sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Malikusi.
10 Então, Simão Pedro puxou da espada que trazia e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita; e o nome do servo era Malco.
11 Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Simʋn Pɩɛlɩ, fa wɔ́ dadɩɛ'n wula yɩ́ bʋa nɩn anun. Ɛ jʋnlɩn kɛ yalɛ'n mɔ mɩ́n Sɩ nwan n nwún yɩ́'n, mɩn ngɔ nwun man yɩ́ ɔ?”
11 Mas Jesus disse a Pedro: Mete a espada na bainha; não beberei, porventura, o cálice que o Pai me deu?
12 Ɛhɩ a, *Lɔmʋn nzalafʋ'n-mɔ nʋn bɛ́ kpain'n, nʋn Zufʋ'n-mɔ nzalafʋ dɩɛ'n-mɔ kɔ hyɩ Zozi, bɛ kɔ cɩcɩ yɩ́.
12 Assim, a escolta, o comandante e os guardas dos judeus prenderam Jesus, manietaram-no
13 Bɛ nʋn yɩ́ kɔ li mʋa kɔ hɔ Nannan Hannɩn awulo. Hannɩn sɔ'n tɩ *tɛɛyɩfʋɛ kpain daba. Kayifʋ m'ɔ tɩ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain afʋɛ sɔ nɩn anun'n, ɔ ja Hannɩn awa balasua.
13 e o conduziram primeiramente a Anás; pois era sogro de Caifás, sumo sacerdote naquele ano.
14 Kayifʋ kʋsʋ yɛ̂ ɔ hanlɩn helelɩ Zufʋ'n-mɔ kɛ: “Sɛ sʋanlan kʋn wu a, ɔ tɩ kpa tala kɛ mân bɔndɩn'n kɔ bɔ'n.”
14 Ora, Caifás era quem havia declarado aos judeus ser conveniente morrer um homem pelo povo.
15 Mɔ bɛ nʋn Zozi 'kɔ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn awulo ɛlɔ'n, Simʋn Pɩɛlɩ nʋn Zozi sʋanlan'n kʋn biekun bɛ sili yɩ́ sʋ. Zozi sʋanlan sɔ'n, tɛɛyɩfʋɛ kpain'n sɩ yɩ́. Mɔ bɛ 'wʋlʋ awulo nɩn akunnun ɛlɔ'n, ɔ wʋlʋlɩ ɛlɔ bie.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiam a Jesus. Sendo este discípulo conhecido do sumo sacerdote, entrou para o pátio deste com Jesus.
16 Nan Pɩɛlɩ dɩɛ, ɔ halɩ gua sʋ ɛlɔ anʋan nɩn anwʋn ɛbɛlɛ. Zozi sʋanlan kʋn'n mɔ tɛɛyɩfʋɛ kpain'n sɩ yɩ́'n kɔ fite. Ɔ kɔ han kɔ hele balasua'n m'ɔ sisa anʋan'n ɔ kɔ man Pɩɛlɩ kɔ wʋlʋ.
16 Pedro, porém, ficou de fora, junto à porta. Saindo, pois, o outro discípulo, que era conhecido do sumo sacerdote, falou com a encarregada da porta e levou a Pedro para dentro.
17 Afanɩan'n m'ɔ nɩan anʋan nɩn asʋ'n kɔ bisa Pɩɛlɩ kɛ: “N ja bian, asʋ wɔ́ kʋsʋ, ɛ tɩ man bian sɔ'n sʋanlan ɔ?”
17 Então, a criada, encarregada da porta, perguntou a Pedro: Não és tu também um dos discípulos deste homem? Não sou, respondeu ele.
18 Kɛmɔ anɩn ɛyɛlɛ wɔ nun'n, ngʋa'n-mɔ nʋn nzalafʋ'n-mɔ a huan sɩ̂n bɛ jijin yɩ́ nwʋn bɛ lɛ tɩ. Pɩɛlɩ kʋsʋ kɔ a kɔ jinlan bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ ɔ lɛ tɩ bie.
18 Ora, os servos e os guardas estavam ali, tendo acendido um braseiro, por causa do frio, e aquentavam-se. Pedro estava no meio deles, aquentando-se também.
19 Mɛlɛ sɔ'n, anɩn Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain'n lɛ bisa Zozi yɩ́ menian'n-mɔ nʋn yɩ́ ninnge'n m'ɔ kekele nɩn anwʋn kosuan.
19 Então, o sumo sacerdote interrogou a Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “M'an han yɩ́ bagua nun m'an hele mân'n bɔndɩn'n. Mɩ́n ninnge'n kʋalaa mɩn kekele yɩ́ cɩan daa lɩka mɔ Zufʋ'n-mɔ yia'n, bɛ́ asɔnɩn sua'n-mɔ anun ɔ nʋn Nyanmɩan awulo nɩn anun. Mɩ́n ɛjɔlɛ'n kʋalaa mɔ mɩn kan'n, nán nvɩalɩɛ nun ɔ.
20 Declarou-lhe Jesus: Eu tenho falado francamente ao mundo; ensinei continuamente tanto nas sinagogas como no templo, onde todos os judeus se reúnem, e nada disse em oculto.
21 Nan nzukɛ ati yɛ̂ ɛ tɛ bisa mɩ́n yɩ́ nwʋn kosuan ɔ? Bisa bɛ́ mɔ n ganlɩn ɛjɔlɛ'n n gelelɩ bɛ́ mɔ bɛ tɩlɩ'n. Bɛ́ dɩɛ, bɛ sɩ ɛjɔlɛ'n mɔ n ganlɩn n gelelɩ bɛ́'n kpa bɔkɔɔ.”
21 Por que me interrogas? Pergunta aos que ouviram o que lhes falei; bem sabem eles o que eu disse.
22 Zozi anʋan a ndɔ man, nzalafʋ'n-mɔ anun kʋn m'ɔ mantan yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ'n kɔ kpɛ yɩ́ nyɩn nɩn asʋ. Yɩ́ nwan: “Asʋ, kɛ bɛ kan ɛjɔlɛ bɛ kele Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn anɩn?”
22 Dizendo ele isto, um dos guardas que ali estavam deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que falas ao sumo sacerdote?
23 Zozi nwan: “Sɛ m'an han ɛjɔlɛ ɛtɛ a, kele mɩ́n ɛjɔlɛ ɛtɛ ɛhɔlɛ kʋn mɔ m'an han'n. Sɛ kʋsʋ m'an ngan man ɛjɔlɛ ɛtɛ a, anɩn nzukɛ ati yɛ̂ ɛ kpacɩ mɩ́n nyɩnsʋ ɔ?”
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, dá testemunho do mal; mas, se falei bem, por que me feres?
24 Ɛhɩ a, Hannɩn ngɔ man bɛ ngɔ nyannjɩ man Zozi, ɔ kɔ man bɛ kɔ fa yɩ́ bɛ kɔ hɔ kɔ wula Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain Kayifʋ asa nun.
24 Então, Anás o enviou, manietado, à presença de Caifás, o sumo sacerdote.
25 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Pɩɛlɩ tɛ jin sɩ̂n nɩn anwʋn ɛbɛlɛ. Bɛ́ mɔ bɛ jijin sɩ̂n nɩn anwʋn ɛbɛlɛ'n kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Asʋ wɔ́ kʋsʋ wɔ́, ɛ tɩ man bian sɔ'n sʋanlan'n bie ɔ?”
25 Lá estava Simão Pedro, aquentando-se. Perguntaram-lhe, pois: És tu, porventura, um dos discípulos dele? Ele negou e disse: Não sou.
26 Tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn akʋa'n kʋn mɔ yɩ́ abie y'ɔ le nunhan'n mɔ Pɩɛlɩ kpɛlɩ yɩ́ nzʋ'n nwan: “Asʋ m'an nnwun man wɔ́ nʋn yɩ́ tola nɩn anun ɛlɔ ɔ?”
26 Um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro tinha decepado a orelha, perguntou: Não te vi eu no jardim com ele?
27 Ɛsɛ Simʋn Pɩɛlɩ nwan nán yɩ́ ɔ. Ɔ 'kan sɔ nɩn ala, kokolokoo! Akɔ kʋn kɔ bɔ.
27 De novo, Pedro o negou, e, no mesmo instante, cantou o galo.
28 Ngɛlɛmɔ tutun kpa, kɛ alɩ́ɛ'n hɩnlɩn ɛbɛlɛ ala, bɛ́ nʋn Zozi fi kpain Kayifʋ awulo ɛbɛlɛ, bɛ kɔ fa yɩ́ kɔ hɔ *Lɔmʋn kʋnmanna nɩn awulo ɛlɔ. Kɛmɔ ɔ tɩ man Zufʋ'n, sɛ Zufʋ'n-mɔ wʋlʋ yɩ́ awulo ɛlɔ a, anɩn efian a han bɛ́, bɛ ngʋala man *Pakɩ'n bie di, ɛhɩ ati b'a nwʋlʋ man ɛlɔ bie.
28 Depois, levaram Jesus da casa de Caifás para o pretório. Era cedo de manhã. Eles não entraram no pretório para não se contaminarem, mas poderem comer a Páscoa.
29 Bɛ manlɩn *Pilatɩ muonun fitelɩ walɩ bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ, nán ɔ'a bisa bɛ́ kɛ: “Bian ɛhɩ a yɔ nzu mɔ ɛmɔ lɛ 'ba sanman yɩ́ ɔ?”
29 Então, Pilatos saiu para lhes falar e lhes disse: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Bɛ́ nwan: “Sɛ ɔ tɩ man ɛtɛfʋɛ a, ahan yɛ nva man yɩ́ yɛ mmɛlɛ man wɔ́.”
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não to entregaríamos.
31 Pilatɩ nwan: “Ɛmɔ muonun nʋn yɩ́ hɔ́, bɛ hɔ́ búa yɩ́ ndɛɛ kɛ ɛmɔ mala'n kele'n.”
31 Replicou-lhes, pois, Pilatos: Tomai-o vós outros e julgai-o segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: A nós não nos é lícito matar ninguém;
32 Ɛjɔlɛ mɔ Zozi hanlɩn helelɩ ehuan ɛhɔlɛ kʋn'n mɔ bɛ 'ba hun yɩ́'n, kɛ ɔ yɔlɩ mɔ ɛjɔlɛ sɔ'n kpɩnlɩn sʋ nɩn anɩn.
32 para que se cumprisse a palavra de Jesus, significando o modo por que havia de morrer.
33 Ɛhɩ a, Pilatɩ kɔ wʋlʋ sua nɩn anun ɛlɔ ɔ kɔ fɛlɛ Zozi ɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “N ja bian, asʋ Zufʋ'n-mɔ belemgbin'n y'ɔ le wɔ́ ɔ?”
33 Tornou Pilatos a entrar no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Zozi nwan: “Wɔ́ muonun wɔ́ ti anun yɛ̂ a bɔ mɔ ɛ lɛ kan sɔ anaan, menian yɛ̂ b'a han mɩ́n nwʋn ɛjɔlɛ b'a hele wɔ́, yɩ́ ti yɛ̂ ɔ man ɛ lɛ bisa mɩ́n kosuan sɔ nɩn ɔ?”
34 Respondeu Jesus: Vem de ti mesmo esta pergunta ou to disseram outros a meu respeito?
35 Pilatɩ nwan: “Ɛ nɩan an, anɩn Zufʋ y'ɔ le mɩ́n ɔ? Wɔ́ mân nɩn anun menian'n-mɔ nʋn tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ yɛ̂ b'a fa wɔ́ b'a bɛlɛ mɩ́n ɔ. Nan ɛ yɔlɩ nzu?”
35 Replicou Pilatos: Porventura, sou judeu? A tua própria gente e os principais sacerdotes é que te entregaram a mim. Que fizeste?
36 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “N dɩ man mân ɛhɩ anun belemgbin. Nan sɛ n dɩ mân ɛhɩ anun belemgbin an, ahan mɔ Zufʋ mgbain'n-mɔ 'cɩ mɩ́n'n, mɩ́n ngʋa'n-mɔ hʋnlɩn lelɩ mɩ́n maan b'a ngʋala man mɩ́n cɩ. Nan kʋsʋ ɔ tɩ man sɔ, mɩn nni man belemgbin mân ɛhɩ anun.”
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo. Se o meu reino fosse deste mundo, os meus ministros se empenhariam por mim, para que não fosse eu entregue aos judeus; mas agora o meu reino não é daqui.
37 Pilatɩ nwan: “Yɩ́ ti, belemgbin y'ɔ le wɔ́ sakpa?”
37 Então, lhe disse Pilatos: Logo, tu és rei? Respondeu Jesus: Tu dizes que sou rei. Eu para isso nasci e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Mɔ Pilatɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Apii, ananhɔlɛ'n y'ɔ le nzu?”
38 Perguntou-lhe Pilatos: Que é a verdade? Tendo dito isto, voltou aos judeus e lhes disse: Eu não acho nele crime algum.
39 Nan ɔ tɩ mala wɔ ɛmɔ afian ɛwa, sɛ bɛ 'di *Pakɩ biala a, bɛ́ mɔ bɛ kɔ gua bɛ́ fiadɩ'n, mɩn yɩ kʋn. Yɩ́ ti, asʋ ɛmɔ kulo kɛ mɩn yaci Zufʋ'n-mɔ belemgbin nɩn ɔ?”
39 É costume entre vós que eu vos solte alguém por ocasião da Páscoa; quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ kɔ tɛtɩan nun, bɛ́ nwan: “Cɛcɛ, nán yɩ́ yɛ̂ yɛ kulo kɛ ɛ yaci yɩ́ ɔ! Nan yɛ́ dɩɛ, Balabasɩ yɛ̂ yɛ kulo kɛ ɛ yɩ yɩ́ ɔ!” Balabasɩ sɔ'n kʋsʋ a, ɔ tɩ kodiawu.
40 Então, gritaram todos, novamente: Não este, mas Barrabás! Ora, Barrabás era salteador.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.