Filipenses 2
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC
1 Ɛhɩka ati, sɛ dedi'n mɔ ɛmɔ le yɩ́ Kilisi anun'n jin yɩ́ ja nun, sɛ yɩ́ ehulo'n wɔ ɛmɔ anun, sɛ ɛmɔ nʋn Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n di anʋannzɛ, sɛ ɛmɔ amanngʋn'n-mɔ anwʋn cian bɛ́ bɛ bʋka bɛ́ a,
1 Se me é possível, pois, alguma consolação em Cristo, algum caridoso estímulo, alguma comunhão no Espírito, alguma ternura e compaixão,
2 anɩn ɛmɔ mán bɛ́ nʋan sɛ́ bɛ́ nwʋn, bɛ húlo bɛ́ nwʋn, ɛmɔ ajʋnlɩn yɔ́ kʋn, ɛsɛ ɛmɔ amanmuo'n yɔ́ kʋn nán mɩ́n lʋa a cɩcɩ kpa bɔkɔɔ.
2 completai a minha alegria, permanecendo unidos. Tende um mesmo amor, uma só alma e os mesmos pensamentos.
3 Nán bɛ fa ejujue ajʋnlɩn bɛ yɔ like fɩ́ɩ́, ɛsɛ nán bɛ yɔ like bɛ fa bɛ tu bɛ́ nwʋn mgban sʋa. Nan ɛmɔ bɛ́bɛlɛ bɛ́ nwʋn asɩ bɛ́ manngʋn'n-mɔ anyunnun, ɛsɛ sʋanlan kʋn biala bú yɩ́ manngʋn'n-mɔ kɛ bɛ tɩ kpa bɛ tala yɩ́.
3 Nada façais por espírito de partido ou vanglória, mas que a humildade vos ensine a considerar os outros superiores a vós mesmos.
4 Sʋanlan fɩ́ɩ́ n'ɔ man yɩ́ ngʋnmɩn yɩ́ kʋ ɛsɛ̂'n cian yɩ́, nán ɔ nɩ́an ɛhɩnlɩn-mɔ kʋsʋ lɩka.
4 Cada qual tenha em vista não os seus próprios interesses, e sim os dos outros.
5 Ɛmɔ nɩ́an Kilisi Zozi amanmuo nɩn asʋ bɛ bú bie.
5 Dedicai-vos mutuamente a estima que se deve em Cristo Jesus.
6 Zozi Kilisi m'ɔ tɩ Nyanmɩan'n,
6 Sendo ele de condição divina, não se prevaleceu de sua igualdade com Deus,
7 Nan yɩ́ ninnge'n-mɔ kʋalaa m'ɔ le yɩ́'n,
7 mas aniquilou-se a si mesmo, assumindo a condição de escravo e assemelhando-se aos homens.
8 Ɔ bɛbɛlɛlɩ yɩ́ nwʋn asɩ yɩ́ nyɩn sɔlɩ Nyanmɩan dede
8 E, sendo exteriormente reconhecido como homem, humilhou-se ainda mais, tornando-se obediente até a morte, e morte de cruz.
9 Ɛhɩka ati kʋsʋ yɛ̂ Nyanmɩan a kuku yɩ́ sʋ,
9 Por isso Deus o exaltou soberanamente e lhe outorgou o nome que está acima de todos os nomes,
10 Ɔ man Zozi dunman nun, nyanmɩansʋ ɛlɔ o,
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho no céu, na terra e nos infernos.
11 ɛsɛ ɔ 'kan kɛ Zozi Kilisi tɩ yɛ́ Mɩn.
11 E toda língua confesse, para a glória de Deus Pai, que Jesus Cristo é Senhor.
12 Ɛhɩka ati, ehulo mma, mɔ anɩn n wɔ ɛmɔ afian ɛlɔ'n, ɛjɔlɛ'n mɔ n ganlɩn n gelelɩ ɛmɔ'n, tɛmʋn biala ɛmɔ di sʋ. Ɛsɛ kɩkaala mɔ n nnʋn man ɛmɔ afian ɛlɔ'n, ɔ tɩ cɩnnjɩn kpa kɛ ɛmɔ lí mɩ́n ɛjɔlɛ nɩn asʋ. Ɛmɔ mán ɛjɔlɛ sɔ'n hían bɛ́ cɩnnjɩn kpa, bɛ nɩ́an bɛ́ asɩtanlan nɩn asʋ kpa nán b'a ndɔ man ɛtɛ nɩn anun.
12 Assim, meus caríssimos, vós que sempre fostes obedientes, trabalhai na vossa salvação com temor e tremor, não só como quando eu estava entre vós, mas muito mais agora na minha ausência.
13 Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan y'ɔ di junman ɛmɔ afian ɔ man ɛmɔ kʋala bɛ yɔ like m'ɔ kulo nɩn ɔ.
13 Porque é Deus quem, segundo o seu beneplácito, realiza em vós o querer e o executar.
14 Like kʋalaa mɔ ɛmɔ 'yɔ'n, nán bɛ jʋjɔ bɛ́ konvin abʋ, ɛsɛ nán bɛ hyʋhyʋɩn bɛ́ bʋ asɩ.
14 Fazei todas as coisas sem murmurações nem críticas,
15 Yɩ́ dɩɛ anɩn ɛmɔ anɩn fi nán sʋanlan fɩ́ɩ́ a ndu man ɛmɔ anyunnun. Ɛmɔ mɔ bɛ tɩ Nyanmɩan amma mɔ bɛ wɔ ɛtɛfʋɛ'n-mɔ nʋn abɔlɛ mma'n-mɔ afian asɩɛ nɩn asʋ'n, ɛmɔ tá kɛ nzalama
15 a fim de serdes irrepreensíveis e inocentes, filhos de Deus íntegros no meio de uma sociedade depravada e maliciosa, onde brilhais como luzeiros no mundo,
16 bɛ bɔ́ ngʋan ɛjɔlɛ'n bɛ héle bɛ́. Sɛ ɛmɔ yɔ yɩ́ sɔ a, Kilisi ɛwalɛ cɩan'n, mɩn 'di ɛmɔ anwʋn fɛ. Ɔ sanlɩn kɛ anɩn mɩ́n junman'n nʋn mɩ́n ɛfɛ mɔ n vɛlɩ ɛmɔ afian ɛlɔ nɩn a nyɔ man mgban.
16 a ostentar a palavra da vida. Dessa forma, no dia de Cristo, sentirei alegria em não ter corrido em vão, em não ter trabalhado em vão.
17 Sɛ bɔbɔ ɔ di mɔ bɛ kun mɩ́n an, bɛ 'fa mɩ́n ngʋan'n bɛ bʋka ɛmɔ dedi nɩn asʋ bɛ fite Nyanmɩan anyunnun kɛ afɔlɩɛ. Sɛ ɔ yɔ sɔ a, mɩn di yɩ́ nwʋn fɛ ɛsɛ mɩn nʋn ɛmɔ kʋalaatin yɛ 'di yɩ́ nwʋn ndutue.
17 Ainda que tenha de derramar o meu sangue sobre o sacrifício em homenagem à vossa fé, eu me alegro e vos felicito.
18 Ɛmɔ kʋsʋ, ɛmɔ lí yɩ́ nwʋn fɛ ɛsɛ ɛmɔ nʋn mɩ́n yɛ lí yɩ́ nwʋn ndutue.
18 Vós outros, também, alegrai-vos e regozijai-vos comigo.
19 Ɛhɩka ati, mɩn de mɩn di kɛ yɛ́ Mɩn Zozi man atɩn an, ɔ ngɔ hyɛ man, mɩn 'ba man Timote ba ɛmɔ anwʋn ɛlɔ. Yɩ́ dɩɛ, anɩn ɔ ba ɔ bɔ ɛmɔ anwʋn ɛlɔ amannɩɛ ɔ kele mɩ́n maan mɩ́n lʋa cɩcɩ.
19 Espero no Senhor Jesus enviar-vos dentro em breve Timóteo, para que me traga notícias vossas e eu me sinta reconfortado.
20 Afɩ yɩ́ ngʋnmɩn ala y'ɔ wɔ ɛwa ɔ bʋka mɩ́n ɔ. Ɛsɛ yɩ́ ngʋnmɩn ala yɛ̂ ɛmɔ anwʋn ɛjɔlɛ cian yɩ́ kpa sakpa ɔ.
20 Pois não há ninguém como ele, tão unido comigo em sentimento, que com tão sincera afeição se interesse por vós.
21 Nan bɛ́ bʋ nga'n-mɔ kʋalaatin dɩɛ, bɛ́ ti anwʋn dɩɛ yɛ̂ bɛ lɛ kpʋnndɛ ɔ, nan Zozi Kilisi dɩɛ'n njian man bɛ́.
21 Todos os demais buscam os próprios interesses e não os de Jesus Cristo.
22 Ɛmɔ muonun sɩ kɛ b'a sɔ Timote b'a nɩan b'a nwun yɩ́ kɛ ɔ kʋala Zozi junman'n di. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ'a bʋka mɩ́n kɛ baa bʋka yɩ́ sɩ'n maan m'an bɔ Ɛjɔlɛkpa'n.
22 Quanto a ele, conheceis a sua inabalável fidelidade: tal como um filho ao pai, ele se dedica, comigo, ao serviço do Evangelho.
23 Sɛ mɩn nwun mɩ́n asɩtanlan nɩn anun yuein kaan ala, mɩn de mɩn di kɛ mɩn 'ba man Timote ba ɛmɔ anwʋn ɛlɔ.
23 É ele que eu pretendo enviar-vos, logo que eu puder entrever o desfecho da minha causa.
24 Mɩn nwun yɩ́ fɔ́ʋ́n kɛ yɛ́ Mɩn dunman nun, ɔ ngɔ hyɛ man, mɩn 'ba a nɩan ɛmɔ abʋsʋ.
24 Aliás, confio no Senhor que também eu irei visitar-vos em breve.
25 Ɛhɩ, mɩn nɩan an, ɔ tɩ cɩnnjɩn kɛ m mán Epafoloditɩ sá yɩ́ nzin ɛmɔ anwʋn ɛlɔ. Yɩ́ mɔ ɛmɔ falɩ like manlɩn yɩ́ kɛ n vá m mʋ́ka mɩ́n nwʋn'n, ɔ tɩ mɩ́n manngʋn. Ɔ bʋka mɩ́n junman elie nɩn anun ɔ nʋn kʋan nɩn anun.
25 Julguei necessário enviar-vos nosso irmão Epafrodito, meu companheiro de labor e de lutas, que designastes para assistir-me em minhas necessidades.
26 Yɩ́ lʋa dɔ ɛmɔ kʋalaa kpa. Nan mɛlɛ mɔ ɛmɔ tɩlɩ kɛ ɔ'a fʋkɛ'n, ɔ lili yɩ́ nwʋn yalɛ.
26 Ele estava com saudades de todos vós e visivelmente preocupado, por terdes tido notícia da sua doença.
27 Ɔ fʋkɛlɩ sakpa dede ɔ ka m'ɔ wu ɔ. Nan Nyanmɩan a nwun yɩ́ nwʋn anwunnvoe. Nán kɛ yɩ́ ngʋnmɩn yɩ́ nwʋn anwunnvoe ala yɛ̂ Nyanmɩan a nwun yɩ́ ɔ, nan ɔ'a nwun mɩ́n kʋsʋ mɩ́n nwʋn anwunnvoe. Ɔ sanlɩn kɛ mɩ́n yɛ̂ ahan mɩn 'nwun amannɩɛ kpili nɩn ɔ.
27 De fato esteve mal, às portas da morte! Mas Deus teve compaixão dele, e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse aflição sobre aflição.
28 Yɩ́ ti, mɩɩn kan mɩ́n nwʋn mɩn man ɔ tʋ ɛmɔ ɛlɔ. Yɩ́ dɩɛ, sɛ ɛmɔ nwun yɩ́ a, anɩn ɛmɔ alʋa cɩcɩ maan mɩ́n kʋsʋ mɩ́n ti da.
28 Esta é a razão por que procurei enviá-lo antes, para que, vendo-o, novamente vos alegreis e eu também fique menos preocupado.
29 Yɩ́ sɔ ati, yɛ́ Mɩn dunman nun, ɛmɔ lé yɩ́ atɩn kanlanman kpa. Menian mɔ bɛ tɩ kɛ yɩ́'n, ɛmɔ fɛ́lɩ bɛ́.
29 Portanto, acolhei-o no Senhor com toda a alegria e tratai com grande estima homens assim.
30 Ɔ sanlɩn kɛ Kilisi dunman nun ati yɛ̂ ahan ɔ 'wu ɔ. Mɩ́n ɛbʋka ati yɛ̂ ahan ɔ 'wu ɔ, afɩ, like'n mɔ ɛmɔ falɩ sʋanlan yɩ́ kɛ ɔ fá bɛ́lɛ mɩ́n'n, ɛmɔ muonun ngʋala man yɩ́ nʋn ba.
30 Porque foi pela causa de Cristo que esteve próximo da morte, e arriscou a própria vida, para prestar-me os serviços que vós não podíeis prestar em pessoa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.