Atos 9

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Sɔlʋ tɛ kele yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ ahʋlʋwa ɛsɛ bɛ́ ehuan ɛjɔlɛ wɔ yɩ́ ajʋnlɩn nun. Ɛhɩka ati, ɔ kɔ hɔ kɔ tʋ *tɛɛyɩfʋɛ kpain'n.
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 Ɔ kɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ mán yɩ́ kalata maan ɔ hɔ́ Damasɩ kulo nɩn asʋ, Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua'n-mɔ anun. Sɛ ɔ ju ɛlɔ nán ɔ nwun mmelenzua nʋn mmalasua mɔ b'a fa bɛ́ nwʋn b'a man Zozi Kilisi a, anɩn ɔ 'cɩ bɛ́ ɔ nʋn bɛ́ ba Zoluzalɛmʋn.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Tɛɛyɩfʋɛ kpain'n kɔ hɛlɛ kalata'n kɔ man yɩ́, cuein yɛ̂ ɔ hɔlɩ ɔ. Ɔ hɔlɩ dede m'ɔ ka kaan ju Damasɩ kulo nɩn asʋ'n, kʋnmgba ala, like'n fi anwunno, ɔ tɩ kɛ kanlannɩɛ, ɔ kɔ ta yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Sɔlʋ kɔ fin asɩ. Ɔ 'tie a, anɩɛ bie nwan: “Sɔlʋ, Sɔlʋ, nzukɛ ati yɛ̂ ɛ lɛ kele mɩ́n ahʋlʋwa ɔ?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sɔlʋ kɔ bisa kɛ: “Wɔ́ nwan ɔ, yɛ́ Mɩn?”
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Jasʋ kɔ kulo. Ɛ ju ɛlɔ a, bɛ 'ba hele wɔ́ like'n m'ɔ di kɛ ɛ yɔ'n.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Bɛ́ mɔ anɩn bɛ nʋn Sɔlʋ yɛ̂ bɛ lɛ kɔ'n kɔ tɔ amunle, bɛ kɔ ha ɛbɛlɛ bɛ kɔ jinlan. Bɛ tɩ kɛ sʋanlan'n lɛ jʋjɔ, kʋsʋ bɛ nnwun man yɩ́ nwʋn.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sɔlʋ fi asɩɛ nɩn anwʋn ɔ kɔ jasʋ. Ɔ kɔ tike yɩ́ nyɩn'n kʋsʋ ɔ ngʋala ɔ nnwun man asɩ. Bɛ kɔ sɔ yɩ́ sa bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ Damasɩ.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Sɔlʋ lili cɩan nsan anɩn ɔ nwunlin man asɩ. Ɛlɛsan sɔ nɩn anun, Sɔlʋ ngo li like ɛsɛ ɔ ngɔ nʋn man nzue fɩ́ɩ́.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn yɛ́ Mɩn sʋanlan'n kʋn wɔ Damasɩ ɛbɛlɛ. Bɛ fɛlɛ sʋanlan sɔ nɩn Ananiasɩ. Yɛ́ Mɩn kɔ yɩ yɩ́ nwʋn kɔ hele yɩ́ ɛlalɩɛ nun. Yɩ́ nwan: “Ananiasɩ!”
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Yɛ́ Mɩn kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Jasʋ, fa gota'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ ‘gota fɔ́ʋ́n'n’ kɩkaala, nán kɔ Zudasɩ awulo ɛlɔ. Bisa Sɔlʋ abʋsʋ. Sɔlʋ sɔ'n fi Talɩsɩ kulo nɩn asʋ. Ɔ lɛ sɛlɛ Nyanmɩan dɔɛ ɛhɩ asʋ.
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Ɛlalɩɛ nun, Sɔlʋ 'nɩan an, anɩn sʋanlan kʋn, bɛ fɛlɛ yɩ́ Ananiasɩ, ɔ'a wʋlʋ sua nɩn anun. Ɔ'a fa yɩ́ sa ɔ'a sie yɩ́ sʋ ɔ'a man ɔ'a nwun asɩ kɛ yɩ́ daba'n.”
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananiasɩ kɔ bua yɛ́ Mɩn kɛ: “Sʋanlan ɛhɩ ɛtɛ mɔ ɔ'a yɔ wɔ́ menian'n-mɔ mɔ bɛ wɔ Zoluzalɛmʋn ɛlɔ'n, menian dɔʋn kpa a han yɩ́ kʋalaa a hele mɩ́n.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Yɩ́ ɛwalɛ mɔ ɔ'a a ɛwa'n, tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ a man yɩ́ tunmin kɛ ɔ hyɩ́ bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ bɔ wɔ́ dunman kulo ɛhɩka asʋ'n.”
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Mɔ Ananiasɩ anʋan tɔlɩ'n, yɛ́ Mɩn kɔ han hɔ hele yɩ́ kɛ: “Kɔ, ɔ sanlɩn kɛ, m'an yɩ sʋanlan sɔ'n kɛ ɔ hɔ́ hán mɩ́n ɛjɔlɛ ɔ héle bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n ɔ nʋn bɛ́ mmelemgbin'n-mɔ, ɔ nʋn Izalayɛ amma'n-mɔ kʋsʋ.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Mɩ́n dunman nɩn anwʋn yalɛ'n kʋalaa mɔ ɔ 'ba nwun yɩ́'n, mɩ́n muonun mɩn 'ba yɩ mɩn kele yɩ́.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Ɛhɩ a, Ananiasɩ kɔ jasʋ kɔ hɔ kɛ yɛ́ Mɩn hanlɩn helelɩ yɩ́'n. Ɔ kɔ tʋ Sɔlʋ Zudasɩ awulo ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ fa yɩ́ sa kɔ sie Sɔlʋ sʋ. Yɩ́ nwan: “Mɩ́n nianman Sɔlʋ, yɛ́ Mɩn Zozi mɔ ɔ'a yɩ yɩ́ nwʋn ɔ'a hele wɔ́ atɩn'n m'ɔ ba Damasɩ ɛwa nɩn asʋ'n, ɔ'a sʋan mɩ́n kɛ m mála maan ɛ nwún asɩ kɛ yɩ́ daba'n, maan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n wʋ́lʋ wɔ́ nun.”
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Ɛbɛlɛ ala, like'n tɩ kɛ ejue abʋɩn, ɔ fi Sɔlʋ anyɩn nɩn asʋ ɔ kɔ yɩ kɔ gua. Sɔlʋ kɔ nwun asɩ kɛ yɩ́ daba'n. Ɔ kɔ jasʋ ɔ kɔ man bɛ kɔ sɔnɩn yɩ́.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Mɔ bɛ sɔnɩnlɩn yɩ́ yuelɩ'n, ɔ kɔ li like ɔ kɔ nyan anwʋnsɛlɛ.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Ɛbɛlɛ ala, Sɔlʋ kɔ hɔ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua'n-mɔ anun, ɔ kɔ han kɔ hele menian'n-mɔ kɛ Zozi tɩ Nyanmɩan Awa.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Sɔlʋ ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn. Bɛ́ nwan: “Nán sʋanlan ɛhɩ yɛ̂ Zoluzalɛmʋn ɛlɔ, ɔ kele bɛ́ mɔ bɛ bɔ Zozi dunman nɩn ahʋlʋwa kpili nɩn ɔ? Yɩ́ ɛwalɛ mɔ a a ɛwa'n, asʋ ɔ lɛ man njɩ man yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ ɔ ngɔ wula man tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ asa nun ati yɛ̂ ɔ a a ɛwa ɔ?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Bɛ 'kɩkan ɛhɩ a, anɩn Sɔlʋ lɛ di junman'n tunmin sʋ ɔ kɔ yɩ́ nyunnun cɩan daa. Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ wɔ Damasɩ'n nnwun man ɛjɔlɛ mɔ bɛ kan ɔ. Afɩ Sɔlʋ kele nun maan bɛ nwun yɩ́ kɛ Zozi tɩ *Kilisi, Izalayɛ Belemgbin Ngʋandefʋɛ.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede yɩ́ nzin hyɛlɩ kaan. Zufʋ'n-mɔ kɔ hɔ Sɔlʋ ati ahuan kɛ bɛ 'kun yɩ́.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Abie kɔ yɩ Sɔlʋ anzʋti. Sɔlʋ ehuan ati, kɛmɔ anɩn b'a hyɩ Damasɩ kulo nɩn anwʋn'n, Zufʋ'n-mɔ sisa kulo nɩn anwʋn anʋan'n-mɔ kɔngɔɛ nʋn eyua.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Ɛhɩ, cɩan kʋn kɔngɔɛ, bɛ́ mɔ bɛ kulo Sɔlʋ ɛjɔlɛ'n kɔ fa ece kpili kpa. Bɛ kɔ mɩnnda mɩnnda yɩ́ nʋan'n nyanman, bɛ kɔ fa kɔ sɩn mɩnnzɛlɛ kʋn anun. Bɛ kɔ man Sɔlʋ kɔ fʋ nun bɛ kɔ jula yɩ́ talɛ nɩn anzin ɛlɔ bɛ kɔ man ɔ kɔ hɔ.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Sɔlʋ kɔ sa kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn. M'ɔ juli ɛbɛlɛ'n, anɩn ɔ kulo kɛ ɔ fa yɩ́ nwʋn ɔ bɔ yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ. Nan kʋsʋ anɩn, yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ kʋalaatin sulo yɩ́. Ɔ sanlɩn kɛ, menian'n-mɔ nne nni man kɛ Sɔlʋ a kaci yɛ́ Mɩn sʋanlan sakpa.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ɛhɩ a, Baanabasɩ kɔ fa yɩ́ ɔ nʋn yɩ́ kɔ hɔ mmɔfʋɛ'n-mɔ anwʋn ɛlɔ. Kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ yɛ́ Mɩn yɩlɩ yɩ́ nwʋn helelɩ Sɔlʋ atɩn nɩn asʋ ɔ hanlɩn ɛjɔlɛ ɔ hele yɩ́'n, anwʋnsɛlɛ mɔ Sɔlʋ nyanlɩn yɩ́ ɔ hanlɩn Zozi anwʋn ɛjɔlɛ'n ɔ helelɩ Damasɩ menian'n-mɔ, Baanabasɩ kɔ sʋsɔ sʋ ɔ kɔ han yɩ́ kʋalaa kɔ hele mmɔfʋɛ'n-mɔ.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Ɔ fi mɛlɛ sɔ'n, yɛ̂ mmɔfʋɛ'n-mɔ falɩ Sɔlʋ bɛ bɔlɩ bɛ́ nwʋn ɔ. Junman kʋalaa mɔ mmɔfʋɛ'n-mɔ 'di wɔ Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ'n, Sɔlʋ nʋn bɛ́. Ɔ le anwʋnsɛlɛ ɔ bɔ yɛ́ Mɩn dunman nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɔ kele menian'n-mɔ.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ kan gɛlɛkɩ anɩɛ'n kulo kɛ bɛ kun Sɔlʋ. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ kan yɛ́ Mɩn ɛjɔlɛ'n ɔ kele bɛ́ ɔ nʋn bɛ́ bɛ su yɩ́ bʋsʋ akpʋlʋwa.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Mɔ anianman'n-mɔ tɩlɩ kɛ Zufʋ'n-mɔ lɛ kpʋnndɛ Sɔlʋ bɛ kun yɩ́'n, bɛ kɔ fa yɩ́ bɛ kɔ hɔ Sezale kulo nɩn asʋ. Ɛbɛlɛ, bɛ kɔ man ɔ kɔ hɔ yɩ́ kulo Talɩsɩ.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Ɛhɩ anzin, Zude mân nun o, Galile mân nun o, ɔ nʋn Samali mân anun o, Zufʋ'n-mɔ kɔ yaci yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ koun. Asɔnɩn mma'n-mɔ asɩtanlan nɩn anun, bɛ man yɛ́ Mɩn anyɩnnzɔ. Anɩn asɔnɩn'n lɛ jinlan yɩ́ ja nun, ɛsɛ anɩn Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n lɛ man ɔ tɛlɛ.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Tɛmʋn sɔ'n, anɩn Pɩɛlɩ nanndɩ nun ɔ lɛ fofua yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ mɔ bɛ wɔ kulo kulo'n-mɔ asʋ nɩn anwʋn. Cɩan kʋn, ɔ kɔ hɔ Lida menian dɩɛ'n-mɔ abʋsʋ efua.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ɔ 'kɔ a ju a, anɩn bian kʋn a bubu ɔ la ɛbɛɛ sʋ, yɩ́ afʋɛ mɔcʋɛ ahɩ. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Ene.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Pɩɛlɩ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Ene, Zozi Kilisi a man wɔ́ nwʋn a sa. Yɩ́ ti, jasʋ nán yɩ wɔ́ ɛbɛɛ'n.” Ɛbɛlɛ ala, Ene kɔ jasʋ.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Mɔ Lida kulo nɩn asʋ menian'n-mɔ nʋn Saalʋn mgbofo nɩn anun dɩɛ'n-mɔ kʋalaa tɩlɩ kɛ Ene anwʋn a sa'n, bɛ kɔ fa bɛ́ nwʋn bɛ kɔ man yɛ́ Mɩn Zozi.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Anɩn balasua kʋn wɔ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Zope nɩn asʋ. Balasua sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Tabita. Ɔ tɩ yɛ́ Mɩn Zozi sʋanlan. Gɛlɛkɩ anɩɛ nɩn anun an, anɩn Tabita'n y'ɔ le dunman Dɔlɩkasɩ, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ ɛnwʋnnzanɩn. Ehianfʋɛ'n-mɔ ɛbʋka ɔ nʋn menian ye ɛyɔlɛ y'ɔ tɩ Dɔlɩkasɩ junman ɔ.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Tɛmʋn sɔ'n, anɩn Dɔlɩkasɩ ndɩ man akpɔlɛ yɛ̂ ɔ wuli ɔ. Mɔ bɛ bialɩ yɩ́ yuelɩ'n, bɛ kɔ la yɩ́ awaa nɩn asʋ dabɛlɛ kʋn anun.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ mɔ bɛ wɔ Zope'n kɔ tɩ kɛ Pɩɛlɩ wɔ Lida kulo nɩn asʋ. Lida kʋsʋ nʋn Zope afian a nwa man. Bɛ kɔ sʋan menian nnyuan Pɩɛlɩ anwʋn ɛlɔ kɛ: “Sɛ wɔ́ sa kan yɛ́ ngalɩɛ nɩn an, yɛ 'sɛlɛ wɔ́, bala yɛ́ nwʋn ɛwa ndɛ-ndɛ.”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Pɩɛlɩ tɩlɩ ngalɩɛ nɩn ala, ɔ nʋn bɛ́ bɛ kɔ hɔ. M'ɔ juli ɛlɔ'n, bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ sua nɩn anun awaa nɩn asʋ ɛlɔ. Kunlannvʋɛ mmalasua'n-mɔ kʋalaatin le esuan bɛ kɔ a yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ. Mɛlɛ mɔ anɩn Dɔlɩkasɩ anyɩn wɔ sʋ'n, taladɩɛ'n-mɔ m'ɔ kpalɩ'n, bɛ kɔ fa bɛ kɔ hele Pɩɛlɩ.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Pɩɛlɩ kɔ man bɛ́ kʋalaa bɛ fi sua nɩn anun bɛ kɔ fite. Ɔ kɔ kʋtʋ ɔ kɔ yɔ asɔnɩn. M'ɔ yɔlɩ asɔnɩn yuelɩ'n, ɔ kɔ kaci yɩ́ nyɩn fuin nɩn anwʋn ɛlɔ, yɩ́ nwan: “Tabita, jasʋ!” Tabita kɔ tike tike yɩ́ nyɩn'n. M'ɔ nwunlin Pɩɛlɩ'n, ɔ kɔ tanlan asɩ.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Pɩɛlɩ kɔ sɔ yɩ́ sa ɔ kɔ bʋka yɩ́ kɔ man ɔ kɔ jasʋ. Ɔ kɔ fɛlɛ yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ ɔ nʋn kunlannvʋɛ mmalasua'n-mɔ. Ɔ 'fa Tabita kele bɛ́ a, Tabita a nyɩn wɔ sʋ.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Zope kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ menian'n-mɔ kʋalaa kɔ nwun yɩ́ kɛ Tabita fi ewue nun ɔ'a tinnge. Ɔ man bɛ́ dɔʋn bɛ lelɩ yɛ́ Mɩn bɛ lili.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pɩɛlɩ hyɛlɩ Zope ɛbɛlɛ kaan kpa. Anɩn ɔ tɩ bian kʋn awulo. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Simʋn, ɔ di naan kpolo junman.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.