Atos 8

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Etiɛnɩn ehuan'n mɔ bɛ hunlin yɩ́'n, Sɔlʋ de tʋ nun. Cɩan sɔ kʋnmgba'n, yɛ̂ Zoluzalɛmʋn asɔnɩn mma'n-mɔ ahʋlʋwa ehele kpili kpa'n bɔlɩ yɩ́ bʋ ɔ. Asɔnɩn mma'n-mɔ kʋalaatin kɔ bɔ asanndɩɛ Zude nʋn Samali mân nɩn anun. Mmɔfʋɛ'n-mɔ ala yɛ̂ bɛ halɩ Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ ɔ.
1 E Saulo concordou inteiramente com a morte de Estêvão. Uma grande onda de perseguição começou naquele dia e varreu a igreja de Jerusalém. Todos eles, com exceção dos apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e de Samaria.
2 Menian mmie-mɔ, bɛ fɛlɩ Nyanmɩan kpa, bɛ kɔ hɔ kɔ fa Etiɛnɩn fuin'n bɛ kɔ yɩ awɔ́lɛ bɛ kɔ hɔ kɔ sie yɩ́.
2 (Alguns homens devotos vieram e, com grande tristeza, sepultaram Estêvão.)
3 Sɔlʋ dɩɛ, ɛtɛ mɔ anɩn ɔ lɛ yɔ asɔnɩn mma'n-mɔ'n, ɔ tɩ man nzɛmɩndɛ. Ɔ wʋwʋlʋ awulo'n-mɔ anun, mmelenzua nʋn mmalasua mɔ bɛ de Zozi bɛ di mɔ yɩ́ sa kɔ han bɛ́'n, ɔ cɩ bɛ́ gua bɛ́ fiadɩ.
3 Saulo, porém, procurava destruir a igreja. Ia de casa em casa, arrastava para fora homens e mulheres e os lançava na prisão.
4 Bɛ́ mɔ bɛ bɔlɩ asanndɩɛ'n, lɩka mɔ bɛ kɔ sɩn'n, bɛ bɔ Ɛjɔlɛkpa bɛ kele menian'n-mɔ.
4 Os que haviam sido dispersos, porém, anunciavam as boas-novas a respeito de Jesus por onde quer que fossem.
5 Ɛhɩ a, Filipʋ kɔ hɔ Samali mân nɩn anun, bɛ́ kulo kpili nɩn asʋ. Ɔ kɔ han *Kilisi nɩn anwʋn ɛjɔlɛ'n ɔ kɔ hele ɛbɛlɛ menian'n-mɔ.
5 Filipe foi para a cidade de Samaria e ali falou ao povo sobre o Cristo.
6 Mɔ menian'n-mɔ nwunlin kɛ Filipʋ lɛ yɔ asinbɛnwʋn ninnge'n, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ yɔ anzʋɛ bɛ kɔ tie yɩ́ ɛjɔlɛ'n m'ɔ lɛ kan'n kpa.
6 Quando as multidões ouviram sua mensagem e viram os sinais que ele realizava, deram total atenção às suas palavras.
7 Afɩ anɩn wawɛ ɛtɛ ɛtɛ dɔʋn kpa fi nwuluwafʋɛ'n-mɔ anun fite. Bɛ 'fite a, anɩn bɛ lɛ tɛtɩan kpa. Bubuluwafʋɛ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tia bɛ tɔ sʋ'n dɔʋn kpa kʋsʋ anwʋn kɔ sa.
7 Muitos espíritos impuros eram expulsos e, aos gritos, deixavam suas vítimas, e muitos paralíticos e aleijados eram curados.
8 Kulo sɔ nɩn asʋ menian'n-mɔ kʋalaa kɔ li fɛ kpili kpa.
8 Por isso, houve grande alegria naquela cidade.
9 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn bian kʋn wɔ kulo sɔ nɩn asʋ ɛbɛlɛ. Bɛ fɛlɛ bian sɔ'n Simʋn. Ɔ yɩ jiliwa ɔ man ɔ sin Samali menian'n-mɔ anwʋn. Ɔ bu yɩ́ nwʋn kɛ ɔ tɩ sʋanlan kpili.
9 Um homem chamado Simão praticava feitiçaria ali havia anos. Ele deixava o povo de Samaria admirado, e afirmava ser alguém importante.
10 Kulo nɩn asʋ mmatʋnman o, mgbain o, bɛ́ kʋalaa bɛ de yɩ́ bɛ di kpa. Bɛ kan kɛ: “Nyanmɩan tunmin'n, nunhan'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ tunmin kpili kpa'n muonun y'ɔ wɔ bian ɛhɩ anun ɔ.”
10 Todos, dos mais simples aos mais importantes, se referiam a ele como “o Grande Poder de Deus”.
11 Menian'n-mɔ de yɩ́ di kpa, ɔ sanlɩn kɛ, ɔ mantanlɩn jiliwa'n yɩ kele bɛ́'n nán ɛnɛ bie ɔ.
11 Ouviam-no com atenção, pois, durante muito tempo, ele os tinha deixado admirados com sua magia.
12 Nan mɔ Filipʋ bɔlɩ Nyanmɩan Belemgbin Mân'n nʋn Zozi Kilisi anwʋn ɛjɔlɛ'n helelɩ bɛ́, mɔ bɛ lelɩ bɛ lili'n, bɛ mmelenzua o, bɛ́ mmalasua o, bɛ kɔ man Filipʋ kɔ sɔnɩn bɛ́.
12 No entanto, quando Filipe lhes levou a mensagem sobre as boas-novas do reino de Deus e sobre o nome de Jesus Cristo, eles creram e, como resultado, muitos homens e mulheres foram batizados.
13 Simʋn muonun kɔ le kɔ li, bɛ kɔ sɔnɩn yɩ́. Ɔ kɔ fa yɩ́ nwʋn kɔ bɔ Filipʋ. Afɩ asinbɛnwʋn ninnge mgbili mgbili'n mɔ Filipʋ lɛ yɔ, ɔ nʋn atɛlɛ'n m'ɔ lɛ yɩ'n, yɩ́ kʋalaa sin Simʋn anwʋn.
13 O próprio Simão creu e foi batizado. Começou a seguir Filipe por toda parte, admirando-se dos sinais e milagres que ele realizava.
14 Mɔ Samali amma'n-mɔ lelɩ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n lili'n, mmɔfʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ halɩ Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ'n kɔ tɩ ɛjɔlɛ sɔ'n. Ɛhɩ a, bɛ kɔ yɩ́ Pɩɛlɩ nʋn Zʋan kɛ bɛ hɔ́ bɛ́ nwʋn ɛlɔ Samali mân nɩn anun.
14 Quando os apóstolos em Jerusalém souberam que o povo de Samaria havia aceitado a mensagem de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Mɔ Pɩɛlɩ nʋn Zʋan juli ɛlɔ'n, bɛ kɔ sɛlɛ Nyanmɩan maan Samali amma'n-mɔ kɔ nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n.
15 Assim que os dois chegaram, oraram para que aqueles convertidos recebessem o Espírito Santo,
16 Afɩ anɩn b'a sɔnɩn bɛ́ wɔ yɛ́ Mɩn Zozi dunman nun ala, nan bɛ nyanlɩn man Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n.
16 pois, apesar de terem sido batizados em nome do Senhor Jesus, o Espírito Santo ainda não havia descido sobre nenhum deles.
17 Pɩɛlɩ nʋn Zʋan kɔ fa bɛ́ sa bɛ kɔ sie bɛ́ sʋ maan bɛ kɔ nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n.
17 Então Pedro e João impuseram as mãos sobre eles, e receberam o Espírito Santo.
18 Mɔ Simʋn nwunlin kɛ mmɔfʋɛ'n-mɔ a fa bɛ́ sa b'a sie menian'n-mɔ sʋ maan b'a nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n, ɔ kɔ yɩ esika kɔ man mmɔfʋɛ'n-mɔ.
18 Simão viu que as pessoas recebiam o Espírito quando os apóstolos impunham as mãos sobre elas. Então ofereceu-lhes dinheiro,
19 Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ mán mɩ́n tunmin sɔ'n bie nán sʋanlan mɔ n gɔ fa mɩ́n sa n gɔ sie yɩ́ sʋ nɩn a nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n.”
19 dizendo: “Deem-me este poder também, para que, quando eu impuser as mãos sobre as pessoas, elas recebam o Espírito Santo!”.
20 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Pɩɛlɩ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Munnzue hán wɔ́ nʋn wɔ́ esika'n. Afɩ ɛ jʋnlɩn kɛ ɛ kʋala esika fa to Nyanmɩan acɛdɩɛ'n!
20 Pedro, porém, respondeu: “Que seu dinheiro seja destruído com você, por imaginar que o dom de Deus pode ser comprado!
21 Yɩ́ ti, ɛ nnyan man bie, ɔ sanlɩn kɛ wɔ́ ajʋnlɩn tɩ ɛtɛ wɔ Nyanmɩan anyunnun.
21 Você não tem parte nem direito neste ministério, pois seu coração não é justo diante de Deus.
22 Kaci wɔ́ ajʋnlɩn ɛtɛ sɔ'n, nán sɛlɛ yɛ́ Mɩn sɛ ɔ kɔ tie kɔ yaci wɔ́ nwʋn sa kɔ hye wɔ́ a.
22 Arrependa-se de sua maldade e ore ao Senhor. Talvez ele perdoe esses seus maus pensamentos,
23 Afɩ mɩn nwun yɩ́ kɛ wɔ́ ti anun tɩ ɛtɛ sʋnman, ɔ man a kaci ɛtɛ'n kanga.”
23 pois vejo que você está cheio de amarga inveja e é prisioneiro do pecado”.
24 Ɛhɩ a, Simʋn kɔ han kɔ hele Pɩɛlɩ nʋn Zʋan kɛ: “Ɛmɔ muonun sɛ́lɛ yɛ́ Mɩn bɛ mán mɩ́n nán ɛjɔlɛ'n mɔ ɛmɔ a han nɩn anzin munnzue a ngan man mɩ́n.”
24 Simão exclamou: “Orem ao Senhor por mim, para que essas coisas terríveis não me aconteçam!”.
25 Mɔ mmɔfʋɛ nnyuan'n lili yɛ́ Mɩn anwʋn adanzɩɛ bɛ hanlɩn yɩ́ nʋan ɛjɔlɛ'n yuelɩ'n, bɛ kɔ sa bɛ kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn. Mɔ bɛ 'kɔ'n, bɛ bɔlɩ Ɛjɔlɛkpa'n Samali kulo dɔʋn asʋ bɛ hele menian'n-mɔ.
25 Depois de terem testemunhado e proclamado a palavra do Senhor em Samaria, Pedro e João voltaram a Jerusalém. Ao longo do caminho, pararam em muitas vilas samaritanas para anunciar as boas-novas.
26 Ɛlɛhʋn kʋn, yɛ́ Mɩn bɔfʋɛ'n kʋn kɔ han kɔ hele Filipʋ kɛ: “Filipʋ, jasʋ kɔ Ngʋa ɛlɔ, fa atɩn'n m'ɔ fi Zoluzalɛmʋn ɔ tʋlʋ kɔ Gaza'n. Atɩn sɔ'n tɩ fuaan.”
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: “Vá para o sul, para a estrada no deserto que liga Jerusalém a Gaza”.
27 Mɔ nyanmɩansʋ bɔfʋɛ'n hanlɩn sɔ'n, ɛbɛlɛ ala Filipʋ kɔ jasʋ kɔ hɔ. Mɔ ɔ 'kɔ'n, ɔ kɔ nwun bian kʋn. Bian sɔ'n, ɔ fi Etiopi mân nɩn anun. Ɔ tɩ Etiopi mân nɩn asʋ belemgbin balasua'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kandansɩ nɩn abɩlɩba kpili kpa. Yɩ́ yɛ̂ ɔ nɩan Kandansɩ esika'n kʋalaa asʋ ɔ. Bian sɔ'n, b'a sa yɩ́. Ɔ walɩ Nyanmɩan ɛsʋɛ Zoluzalɛmʋn
27 Filipe partiu e encontrou no caminho um alto oficial etíope, o eunuco responsável pelos tesouros de Candace, rainha da Etiópia. Ele tinha ido a Jerusalém para participar da adoração
28 yɛ̂ ɔ lɛ sa kɔ yɩ́ mân nun. Ɔ tɩ yɩ́ hyuili nɩn anun, ɔ lɛ kɩnnga kalata'n mɔ kpɔmanfʋɛ Ezayi hɛlɛlɩ'n.
28 e estava no caminho de volta. Sentado em sua carruagem, lia em voz alta o livro do profeta Isaías.
29 Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ han kɔ hele Filipʋ kɛ: “Kɔ wɔ́ nyunnun nán cʋɩn mantan hyuili sɔ'n.”
29 Então o Espírito disse a Filipe: “Aproxime-se e acompanhe a carruagem”.
30 Filipʋ kɔ nwanndi kɔ hyʋɩn kɔ mantan hyuili'n. Ɔ 'tie a, anɩn Etiopi sʋanlan'n lɛ kɩnnga kalata'n mɔ kpɔmanfʋɛ Ezayi hɛlɛlɩ'n. Filipʋ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Asʋ kalata'n mɔ ɛ lɛ kɩnnga'n, ɛ tɩ yɩ́ bʋ ɔ?”
30 Filipe correu até a carruagem e, ouvindo que o homem lia o profeta Isaías, perguntou-lhe: “O senhor compreende o que lê?”.
31 Bian'n kɔ bua Filipʋ kɛ: “Sɛ m'an nnyan man sʋanlan mɔ ɔ 'bʋka mɩ́n an, ɔ 'yɔ sɛ mɔ mɩn 'tɩ yɩ́ bʋ ɔ?” Ɔ kɔ man Filipʋ kɔ fʋ kɔ tanlan yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ hyuili nɩn anun.
31 O homem respondeu: “Como posso entender sem que alguém me explique?”. E convidou Filipe a subir na carruagem e sentar-se ao seu lado.
32 Kalata'n lɩka mɔ bian'n lɛ kɩnnga'n, b'a hɛlɛ yɩ́ nun kɛ:
32 Era esta a passagem das Escrituras que ele estava lendo: “Ele foi levado como ovelha para o matadouro; como cordeiro mudo diante dos tosquiadores, não abriu a boca.
33 Bɛ gualɩ yɩ́ nyunnun asɩ, b'a mman man yɩ́ dibɩ.
33 Foi humilhado e a justiça lhe foi negada. Quem pode falar de seus descendentes? Pois sua vida foi tirada da terra”.
34 Bian'n kɔ bisa Filipʋ kɛ: “Mɩn 'sɛlɛ wɔ́, kan kele mɩ́n, nwan anwʋn ɛjɔlɛ dɩɛ yɛ̂ kpɔmanfʋɛ'n lɛ kan yɩ́ sʋa ɔ? Asʋ yɩ́ muonun yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ yɛ́ ɔ lɛ kan anaan sʋanlan fʋfɔlɛ anwʋn ɛjɔlɛ ɔ?”
34 O eunuco perguntou a Filipe: “Diga-me, o profeta estava falando de si mesmo ou de outro?”.
35 Ɛhɩ a, Filipʋ kɔ sʋsɔ sʋ, ɔ nanndɩ mɔ b'a hɛlɛ yɩ́ kalata nɩn anun nɩn asʋ, ɔ kɔ bɔ Zozi anwʋn Ɛjɔlɛkpa'n ɔ kɔ hele bian'n.
35 Então Filipe, começando com essa mesma passagem das Escrituras, anunciou-lhe as boas-novas a respeito de Jesus.
36 Kɛmɔ anɩn bɛ́ ja wɔ nun bɛ lɛ kɔ'n, bɛ juli lɩka kʋn, bɛ kɔ tʋ asue. Bian'n kɔ se Filipʋ kɛ: “Ɛ 'nwun nsue, nzu yɛ̂ ɔ jɩjɩ mɔ mɩn ngʋala man sɔnɩn ɔ?”
36 Prosseguindo, chegaram a um lugar onde havia água. Então o eunuco disse: “Veja, aqui tem água! O que me impede de ser batizado?”.
37 Filipʋ kɔ bua yɩ́ kɛ: “Sɛ ɛ de di wɔ́ ahʋnlɩn nɩn anun sakpa a, ɛ kʋala kɛ ɛ sɔnɩn.”
37 Filipe disse: “Nada o impede, se você crê de todo o coração”. O eunuco respondeu: “Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus”.
38 Ɛbɛlɛ ala, bian'n kɔ man bɛ kɔ jinlan hyuili'n. Ɔ nʋn Filipʋ bɛ́ munnyuan bɛ fi nun bɛ kɔ ju bɛ kɔ hɔ asue nɩn anun. Filipʋ kɔ sɔnɩn yɩ́.
38 Então mandou parar a carruagem, os dois desceram até a água e Filipe o batizou.
39 Nan mɔ bɛ fi asue nɩn anun bɛ fitelɩ'n, yɛ́ Mɩn Wawɛ'n kɔ fa Filipʋ kɔ hɔ. Bian'n ngɔ nwun man Filipʋ fɩ́ɩ́ kʋ́n. Ɔ le fɛ elie ɔ kɔ fa atɩn'n.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor tomou Filipe e o levou. O eunuco não tornou a vê-lo, mas seguiu viagem cheio de alegria.
40 Yɛ́ Mɩn Wawɛ'n kɔ fa Filipʋ kʋsʋ, ɔ kɔ hɔ kɔ sie yɩ́ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Azɔtʋ nɩn asʋ. Ɔ fi ɛbɛlɛ, ɔ kɔ sɩsɩn kulo'n-mɔ kʋalaa asʋ, ɔ kɔ bɔ Ɛjɔlɛkpa'n kɔ hele menian'n-mɔ dede ɔ kɔ fite Sezale kulo nɩn asʋ.
40 Então Filipe apareceu mais ao norte, na cidade de Azoto. Anunciou as boas-novas ali e em todas as cidades ao longo do caminho, até chegar a Cesareia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.