Atos 8
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA
1 Etiɛnɩn ehuan'n mɔ bɛ hunlin yɩ́'n, Sɔlʋ de tʋ nun. Cɩan sɔ kʋnmgba'n, yɛ̂ Zoluzalɛmʋn asɔnɩn mma'n-mɔ ahʋlʋwa ehele kpili kpa'n bɔlɩ yɩ́ bʋ ɔ. Asɔnɩn mma'n-mɔ kʋalaatin kɔ bɔ asanndɩɛ Zude nʋn Samali mân nɩn anun. Mmɔfʋɛ'n-mɔ ala yɛ̂ bɛ halɩ Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ ɔ.
1 E Saulo consentia na morte de Estêvão. Naquele dia, teve início uma grande perseguição contra a igreja em Jerusalém. Todos, exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e da Samaria.
2 Menian mmie-mɔ, bɛ fɛlɩ Nyanmɩan kpa, bɛ kɔ hɔ kɔ fa Etiɛnɩn fuin'n bɛ kɔ yɩ awɔ́lɛ bɛ kɔ hɔ kɔ sie yɩ́.
2 Alguns homens piedosos sepultaram Estêvão e fizeram grande lamentação por ele.
3 Sɔlʋ dɩɛ, ɛtɛ mɔ anɩn ɔ lɛ yɔ asɔnɩn mma'n-mɔ'n, ɔ tɩ man nzɛmɩndɛ. Ɔ wʋwʋlʋ awulo'n-mɔ anun, mmelenzua nʋn mmalasua mɔ bɛ de Zozi bɛ di mɔ yɩ́ sa kɔ han bɛ́'n, ɔ cɩ bɛ́ gua bɛ́ fiadɩ.
3 Saulo, porém, queria destruir a igreja. Indo de casa em casa, arrastava homens e mulheres, lançando-os na prisão.
4 Bɛ́ mɔ bɛ bɔlɩ asanndɩɛ'n, lɩka mɔ bɛ kɔ sɩn'n, bɛ bɔ Ɛjɔlɛkpa bɛ kele menian'n-mɔ.
4 Enquanto isso, os que foram dispersos iam por toda parte pregando a palavra.
5 Ɛhɩ a, Filipʋ kɔ hɔ Samali mân nɩn anun, bɛ́ kulo kpili nɩn asʋ. Ɔ kɔ han *Kilisi nɩn anwʋn ɛjɔlɛ'n ɔ kɔ hele ɛbɛlɛ menian'n-mɔ.
5 Filipe foi à cidade de Samaria e anunciava Cristo ao povo dali.
6 Mɔ menian'n-mɔ nwunlin kɛ Filipʋ lɛ yɔ asinbɛnwʋn ninnge'n, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ yɔ anzʋɛ bɛ kɔ tie yɩ́ ɛjɔlɛ'n m'ɔ lɛ kan'n kpa.
6 As multidões, unânimes, davam atenção às coisas que Filipe dizia, ouvindo-as e vendo os sinais que ele fazia.
7 Afɩ anɩn wawɛ ɛtɛ ɛtɛ dɔʋn kpa fi nwuluwafʋɛ'n-mɔ anun fite. Bɛ 'fite a, anɩn bɛ lɛ tɛtɩan kpa. Bubuluwafʋɛ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tia bɛ tɔ sʋ'n dɔʋn kpa kʋsʋ anwʋn kɔ sa.
7 Pois os espíritos imundos, gritando em alta voz, saíam de muitos que estavam possuídos por eles; e muitos paralíticos e coxos foram curados.
8 Kulo sɔ nɩn asʋ menian'n-mɔ kʋalaa kɔ li fɛ kpili kpa.
8 E houve grande alegria naquela cidade.
9 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn bian kʋn wɔ kulo sɔ nɩn asʋ ɛbɛlɛ. Bɛ fɛlɛ bian sɔ'n Simʋn. Ɔ yɩ jiliwa ɔ man ɔ sin Samali menian'n-mɔ anwʋn. Ɔ bu yɩ́ nwʋn kɛ ɔ tɩ sʋanlan kpili.
9 Havia naquela cidade um homem chamado Simão, que praticava artes mágicas e deixava o povo de Samaria admirado. Dizia ser alguém muito importante,
10 Kulo nɩn asʋ mmatʋnman o, mgbain o, bɛ́ kʋalaa bɛ de yɩ́ bɛ di kpa. Bɛ kan kɛ: “Nyanmɩan tunmin'n, nunhan'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ tunmin kpili kpa'n muonun y'ɔ wɔ bian ɛhɩ anun ɔ.”
10 e todos lhe davam ouvidos, do menor ao maior, dizendo: — Este homem é o poder de Deus, chamado “o Grande Poder”.
11 Menian'n-mɔ de yɩ́ di kpa, ɔ sanlɩn kɛ, ɔ mantanlɩn jiliwa'n yɩ kele bɛ́'n nán ɛnɛ bie ɔ.
11 Davam atenção a ele porque durante muito tempo os havia impressionado com as suas artes mágicas.
12 Nan mɔ Filipʋ bɔlɩ Nyanmɩan Belemgbin Mân'n nʋn Zozi Kilisi anwʋn ɛjɔlɛ'n helelɩ bɛ́, mɔ bɛ lelɩ bɛ lili'n, bɛ mmelenzua o, bɛ́ mmalasua o, bɛ kɔ man Filipʋ kɔ sɔnɩn bɛ́.
12 Quando, porém, deram crédito a Filipe, que os evangelizava a respeito do Reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, iam sendo batizados, tanto homens como mulheres.
13 Simʋn muonun kɔ le kɔ li, bɛ kɔ sɔnɩn yɩ́. Ɔ kɔ fa yɩ́ nwʋn kɔ bɔ Filipʋ. Afɩ asinbɛnwʋn ninnge mgbili mgbili'n mɔ Filipʋ lɛ yɔ, ɔ nʋn atɛlɛ'n m'ɔ lɛ yɩ'n, yɩ́ kʋalaa sin Simʋn anwʋn.
13 O próprio Simão abraçou a fé e, tendo sido batizado, acompanhava Filipe de perto, observando extasiado os sinais e grandes milagres praticados.
14 Mɔ Samali amma'n-mɔ lelɩ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n lili'n, mmɔfʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ halɩ Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ'n kɔ tɩ ɛjɔlɛ sɔ'n. Ɛhɩ a, bɛ kɔ yɩ́ Pɩɛlɩ nʋn Zʋan kɛ bɛ hɔ́ bɛ́ nwʋn ɛlɔ Samali mân nɩn anun.
14 Quando os apóstolos, que estavam em Jerusalém, ouviram que o povo de Samaria tinha recebido a palavra de Deus, enviaram-lhes Pedro e João.
15 Mɔ Pɩɛlɩ nʋn Zʋan juli ɛlɔ'n, bɛ kɔ sɛlɛ Nyanmɩan maan Samali amma'n-mɔ kɔ nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n.
15 Chegando ali, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo,
16 Afɩ anɩn b'a sɔnɩn bɛ́ wɔ yɛ́ Mɩn Zozi dunman nun ala, nan bɛ nyanlɩn man Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n.
16 pois o Espírito ainda não havia descido sobre nenhum deles. Tinham apenas sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Pɩɛlɩ nʋn Zʋan kɔ fa bɛ́ sa bɛ kɔ sie bɛ́ sʋ maan bɛ kɔ nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n.
17 Então lhes impuseram as mãos, e eles receberam o Espírito Santo.
18 Mɔ Simʋn nwunlin kɛ mmɔfʋɛ'n-mɔ a fa bɛ́ sa b'a sie menian'n-mɔ sʋ maan b'a nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n, ɔ kɔ yɩ esika kɔ man mmɔfʋɛ'n-mɔ.
18 Quando Simão viu que, pelo fato de os apóstolos imporem as mãos, era concedido o Espírito Santo, ofereceu-lhes dinheiro,
19 Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ mán mɩ́n tunmin sɔ'n bie nán sʋanlan mɔ n gɔ fa mɩ́n sa n gɔ sie yɩ́ sʋ nɩn a nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n.”
19 dizendo: — Deem também a mim este poder, para que a pessoa sobre a qual eu impuser as mãos receba o Espírito Santo.
20 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Pɩɛlɩ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Munnzue hán wɔ́ nʋn wɔ́ esika'n. Afɩ ɛ jʋnlɩn kɛ ɛ kʋala esika fa to Nyanmɩan acɛdɩɛ'n!
20 Mas Pedro respondeu: — Que o seu dinheiro seja destruído junto com você, pois você pensou que com ele poderia adquirir o dom de Deus!
21 Yɩ́ ti, ɛ nnyan man bie, ɔ sanlɩn kɛ wɔ́ ajʋnlɩn tɩ ɛtɛ wɔ Nyanmɩan anyunnun.
21 Não existe porção nem parte para você neste ministério, porque o seu coração não é reto diante de Deus.
22 Kaci wɔ́ ajʋnlɩn ɛtɛ sɔ'n, nán sɛlɛ yɛ́ Mɩn sɛ ɔ kɔ tie kɔ yaci wɔ́ nwʋn sa kɔ hye wɔ́ a.
22 Portanto, arrependa-se desse mal e ore ao Senhor. Talvez ele o perdoe por esse intento do seu coração.
23 Afɩ mɩn nwun yɩ́ kɛ wɔ́ ti anun tɩ ɛtɛ sʋnman, ɔ man a kaci ɛtɛ'n kanga.”
23 Pois vejo que você está cheio de inveja e preso em sua maldade.
24 Ɛhɩ a, Simʋn kɔ han kɔ hele Pɩɛlɩ nʋn Zʋan kɛ: “Ɛmɔ muonun sɛ́lɛ yɛ́ Mɩn bɛ mán mɩ́n nán ɛjɔlɛ'n mɔ ɛmɔ a han nɩn anzin munnzue a ngan man mɩ́n.”
24 Simão disse aos apóstolos: — Peço que vocês orem ao Senhor por mim, para que não me sobrevenha nada do que vocês disseram.
25 Mɔ mmɔfʋɛ nnyuan'n lili yɛ́ Mɩn anwʋn adanzɩɛ bɛ hanlɩn yɩ́ nʋan ɛjɔlɛ'n yuelɩ'n, bɛ kɔ sa bɛ kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn. Mɔ bɛ 'kɔ'n, bɛ bɔlɩ Ɛjɔlɛkpa'n Samali kulo dɔʋn asʋ bɛ hele menian'n-mɔ.
25 Eles, porém, tendo dado o seu testemunho e pregado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.
26 Ɛlɛhʋn kʋn, yɛ́ Mɩn bɔfʋɛ'n kʋn kɔ han kɔ hele Filipʋ kɛ: “Filipʋ, jasʋ kɔ Ngʋa ɛlɔ, fa atɩn'n m'ɔ fi Zoluzalɛmʋn ɔ tʋlʋ kɔ Gaza'n. Atɩn sɔ'n tɩ fuaan.”
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Levante-se e vá para o Sul, no caminho que desce de Jerusalém a Gaza; este se acha deserto.
27 Mɔ nyanmɩansʋ bɔfʋɛ'n hanlɩn sɔ'n, ɛbɛlɛ ala Filipʋ kɔ jasʋ kɔ hɔ. Mɔ ɔ 'kɔ'n, ɔ kɔ nwun bian kʋn. Bian sɔ'n, ɔ fi Etiopi mân nɩn anun. Ɔ tɩ Etiopi mân nɩn asʋ belemgbin balasua'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kandansɩ nɩn abɩlɩba kpili kpa. Yɩ́ yɛ̂ ɔ nɩan Kandansɩ esika'n kʋalaa asʋ ɔ. Bian sɔ'n, b'a sa yɩ́. Ɔ walɩ Nyanmɩan ɛsʋɛ Zoluzalɛmʋn
27 Filipe se levantou e foi. Havia um etíope, eunuco, alto oficial de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todo o seu tesouro. Ele tinha vindo adorar em Jerusalém
28 yɛ̂ ɔ lɛ sa kɔ yɩ́ mân nun. Ɔ tɩ yɩ́ hyuili nɩn anun, ɔ lɛ kɩnnga kalata'n mɔ kpɔmanfʋɛ Ezayi hɛlɛlɩ'n.
28 e estava regressando ao seu país. E, assentado na sua carruagem, vinha lendo o profeta Isaías.
29 Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ han kɔ hele Filipʋ kɛ: “Kɔ wɔ́ nyunnun nán cʋɩn mantan hyuili sɔ'n.”
29 Então o Espírito disse a Filipe: — Aproxime-se dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Filipʋ kɔ nwanndi kɔ hyʋɩn kɔ mantan hyuili'n. Ɔ 'tie a, anɩn Etiopi sʋanlan'n lɛ kɩnnga kalata'n mɔ kpɔmanfʋɛ Ezayi hɛlɛlɩ'n. Filipʋ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Asʋ kalata'n mɔ ɛ lɛ kɩnnga'n, ɛ tɩ yɩ́ bʋ ɔ?”
30 Correndo para lá, Filipe ouviu que o homem estava lendo o profeta Isaías. Então perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Bian'n kɔ bua Filipʋ kɛ: “Sɛ m'an nnyan man sʋanlan mɔ ɔ 'bʋka mɩ́n an, ɔ 'yɔ sɛ mɔ mɩn 'tɩ yɩ́ bʋ ɔ?” Ɔ kɔ man Filipʋ kɔ fʋ kɔ tanlan yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ hyuili nɩn anun.
31 Ele respondeu: — Como poderei entender, se ninguém me explicar? E convidou Filipe a subir e sentar-se ao seu lado.
32 Kalata'n lɩka mɔ bian'n lɛ kɩnnga'n, b'a hɛlɛ yɩ́ nun kɛ:
32 Ora, a passagem da Escritura que ele estava lendo era esta: “Foi levado como ovelha ao matadouro; e, como um cordeiro mudo diante do seu tosquiador, ele não abriu a boca.
33 Bɛ gualɩ yɩ́ nyunnun asɩ, b'a mman man yɩ́ dibɩ.
33 Na sua humilhação, lhe negaram justiça; quem poderá falar da sua descendência? Porque a vida dele é tirada da terra.”
34 Bian'n kɔ bisa Filipʋ kɛ: “Mɩn 'sɛlɛ wɔ́, kan kele mɩ́n, nwan anwʋn ɛjɔlɛ dɩɛ yɛ̂ kpɔmanfʋɛ'n lɛ kan yɩ́ sʋa ɔ? Asʋ yɩ́ muonun yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ yɛ́ ɔ lɛ kan anaan sʋanlan fʋfɔlɛ anwʋn ɛjɔlɛ ɔ?”
34 Então o eunuco disse a Filipe: — Peço que você me explique a quem se refere o profeta. Fala de si mesmo ou de outra pessoa?
35 Ɛhɩ a, Filipʋ kɔ sʋsɔ sʋ, ɔ nanndɩ mɔ b'a hɛlɛ yɩ́ kalata nɩn anun nɩn asʋ, ɔ kɔ bɔ Zozi anwʋn Ɛjɔlɛkpa'n ɔ kɔ hele bian'n.
35 Então Filipe explicou. E, começando com esta passagem da Escritura, anunciou-lhe a mensagem de Jesus.
36 Kɛmɔ anɩn bɛ́ ja wɔ nun bɛ lɛ kɔ'n, bɛ juli lɩka kʋn, bɛ kɔ tʋ asue. Bian'n kɔ se Filipʋ kɛ: “Ɛ 'nwun nsue, nzu yɛ̂ ɔ jɩjɩ mɔ mɩn ngʋala man sɔnɩn ɔ?”
36 Seguindo pelo caminho, chegaram a certo lugar onde havia água. Então o eunuco disse: — Eis aqui água. O que impede que eu seja batizado?
37 Filipʋ kɔ bua yɩ́ kɛ: “Sɛ ɛ de di wɔ́ ahʋnlɩn nɩn anun sakpa a, ɛ kʋala kɛ ɛ sɔnɩn.”
37 [Filipe respondeu: — É lícito, se você crê de todo o coração. Então ele disse: — Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Ɛbɛlɛ ala, bian'n kɔ man bɛ kɔ jinlan hyuili'n. Ɔ nʋn Filipʋ bɛ́ munnyuan bɛ fi nun bɛ kɔ ju bɛ kɔ hɔ asue nɩn anun. Filipʋ kɔ sɔnɩn yɩ́.
38 Então mandou parar a carruagem, ambos desceram à água, e Filipe batizou o eunuco.
39 Nan mɔ bɛ fi asue nɩn anun bɛ fitelɩ'n, yɛ́ Mɩn Wawɛ'n kɔ fa Filipʋ kɔ hɔ. Bian'n ngɔ nwun man Filipʋ fɩ́ɩ́ kʋ́n. Ɔ le fɛ elie ɔ kɔ fa atɩn'n.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou Filipe, e o eunuco não o viu mais; e este foi seguindo o seu caminho, cheio de alegria.
40 Yɛ́ Mɩn Wawɛ'n kɔ fa Filipʋ kʋsʋ, ɔ kɔ hɔ kɔ sie yɩ́ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Azɔtʋ nɩn asʋ. Ɔ fi ɛbɛlɛ, ɔ kɔ sɩsɩn kulo'n-mɔ kʋalaa asʋ, ɔ kɔ bɔ Ɛjɔlɛkpa'n kɔ hele menian'n-mɔ dede ɔ kɔ fite Sezale kulo nɩn asʋ.
40 Mas Filipe foi visto outra vez em Azoto; e, seguindo viagem, evangelizava todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.