Atos 8
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH
1 Etiɛnɩn ehuan'n mɔ bɛ hunlin yɩ́'n, Sɔlʋ de tʋ nun. Cɩan sɔ kʋnmgba'n, yɛ̂ Zoluzalɛmʋn asɔnɩn mma'n-mɔ ahʋlʋwa ehele kpili kpa'n bɔlɩ yɩ́ bʋ ɔ. Asɔnɩn mma'n-mɔ kʋalaatin kɔ bɔ asanndɩɛ Zude nʋn Samali mân nɩn anun. Mmɔfʋɛ'n-mɔ ala yɛ̂ bɛ halɩ Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ ɔ.
1 E Saulo aprovou a morte de Estêvão. Naquele mesmo dia a igreja de Jerusalém começou a sofrer uma grande perseguição. E todos os cristãos, menos os
2 Menian mmie-mɔ, bɛ fɛlɩ Nyanmɩan kpa, bɛ kɔ hɔ kɔ fa Etiɛnɩn fuin'n bɛ kɔ yɩ awɔ́lɛ bɛ kɔ hɔ kɔ sie yɩ́.
2 Alguns homens religiosos sepultaram Estêvão e choraram muito por causa da sua morte.
3 Sɔlʋ dɩɛ, ɛtɛ mɔ anɩn ɔ lɛ yɔ asɔnɩn mma'n-mɔ'n, ɔ tɩ man nzɛmɩndɛ. Ɔ wʋwʋlʋ awulo'n-mɔ anun, mmelenzua nʋn mmalasua mɔ bɛ de Zozi bɛ di mɔ yɩ́ sa kɔ han bɛ́'n, ɔ cɩ bɛ́ gua bɛ́ fiadɩ.
3 Porém Saulo se esforçava para acabar com a igreja. Ele ia de casa em casa, arrastava homens e mulheres e os jogava na cadeia.
4 Bɛ́ mɔ bɛ bɔlɩ asanndɩɛ'n, lɩka mɔ bɛ kɔ sɩn'n, bɛ bɔ Ɛjɔlɛkpa bɛ kele menian'n-mɔ.
4 Aqueles que tinham sido espalhados anunciavam o evangelho por toda parte.
5 Ɛhɩ a, Filipʋ kɔ hɔ Samali mân nɩn anun, bɛ́ kulo kpili nɩn asʋ. Ɔ kɔ han *Kilisi nɩn anwʋn ɛjɔlɛ'n ɔ kɔ hele ɛbɛlɛ menian'n-mɔ.
5 Filipe foi até a capital da Samaria e anunciava Cristo às pessoas dali,
6 Mɔ menian'n-mɔ nwunlin kɛ Filipʋ lɛ yɔ asinbɛnwʋn ninnge'n, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ yɔ anzʋɛ bɛ kɔ tie yɩ́ ɛjɔlɛ'n m'ɔ lɛ kan'n kpa.
6 e as multidões ouviam com atenção o que ele dizia. Todos o escutavam e viam os milagres que ele fazia.
7 Afɩ anɩn wawɛ ɛtɛ ɛtɛ dɔʋn kpa fi nwuluwafʋɛ'n-mɔ anun fite. Bɛ 'fite a, anɩn bɛ lɛ tɛtɩan kpa. Bubuluwafʋɛ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tia bɛ tɔ sʋ'n dɔʋn kpa kʋsʋ anwʋn kɔ sa.
7 Os espíritos maus, gritando, saíam de muitas pessoas, e muitos coxos e paralíticos eram curados.
8 Kulo sɔ nɩn asʋ menian'n-mɔ kʋalaa kɔ li fɛ kpili kpa.
8 E assim o povo daquela cidade ficou muito alegre.
9 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn bian kʋn wɔ kulo sɔ nɩn asʋ ɛbɛlɛ. Bɛ fɛlɛ bian sɔ'n Simʋn. Ɔ yɩ jiliwa ɔ man ɔ sin Samali menian'n-mɔ anwʋn. Ɔ bu yɩ́ nwʋn kɛ ɔ tɩ sʋanlan kpili.
9 Morava ali um homem chamado Simão, que desde algum tempo atrás fazia feitiçaria entre os samaritanos e os havia deixado muito admirados. Ele se fazia de importante,
10 Kulo nɩn asʋ mmatʋnman o, mgbain o, bɛ́ kʋalaa bɛ de yɩ́ bɛ di kpa. Bɛ kan kɛ: “Nyanmɩan tunmin'n, nunhan'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ tunmin kpili kpa'n muonun y'ɔ wɔ bian ɛhɩ anun ɔ.”
10 e os moradores de Samaria, desde os mais importantes até os mais humildes, escutavam com muita atenção o que ele dizia. Eles afirmavam: — Este homem é o poder de Deus! Ele é “o Grande Poder”!
11 Menian'n-mɔ de yɩ́ di kpa, ɔ sanlɩn kɛ, ɔ mantanlɩn jiliwa'n yɩ kele bɛ́'n nán ɛnɛ bie ɔ.
11 Eles davam atenção ao que Simão fazia porque durante muito tempo ele os havia deixado assombrados com as suas feitiçarias.
12 Nan mɔ Filipʋ bɔlɩ Nyanmɩan Belemgbin Mân'n nʋn Zozi Kilisi anwʋn ɛjɔlɛ'n helelɩ bɛ́, mɔ bɛ lelɩ bɛ lili'n, bɛ mmelenzua o, bɛ́ mmalasua o, bɛ kɔ man Filipʋ kɔ sɔnɩn bɛ́.
12 Mas eles acreditaram na mensagem de Filipe a respeito da boa notícia do Reino de Deus e a respeito de Jesus Cristo e foram batizados, tanto homens como mulheres.
13 Simʋn muonun kɔ le kɔ li, bɛ kɔ sɔnɩn yɩ́. Ɔ kɔ fa yɩ́ nwʋn kɔ bɔ Filipʋ. Afɩ asinbɛnwʋn ninnge mgbili mgbili'n mɔ Filipʋ lɛ yɔ, ɔ nʋn atɛlɛ'n m'ɔ lɛ yɩ'n, yɩ́ kʋalaa sin Simʋn anwʋn.
13 O próprio Simão também creu. E, depois de ser batizado, acompanhava Filipe de perto, muito admirado com os grandes milagres e maravilhas que ele fazia.
14 Mɔ Samali amma'n-mɔ lelɩ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n lili'n, mmɔfʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ halɩ Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ'n kɔ tɩ ɛjɔlɛ sɔ'n. Ɛhɩ a, bɛ kɔ yɩ́ Pɩɛlɩ nʋn Zʋan kɛ bɛ hɔ́ bɛ́ nwʋn ɛlɔ Samali mân nɩn anun.
14 Os apóstolos , que estavam em Jerusalém, ficaram sabendo que o povo de Samaria também havia recebido a palavra de Deus e por isso mandaram Pedro e João para lá.
15 Mɔ Pɩɛlɩ nʋn Zʋan juli ɛlɔ'n, bɛ kɔ sɛlɛ Nyanmɩan maan Samali amma'n-mɔ kɔ nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n.
15 Quando os dois chegaram, oraram para que a gente de Samaria recebesse o Espírito Santo,
16 Afɩ anɩn b'a sɔnɩn bɛ́ wɔ yɛ́ Mɩn Zozi dunman nun ala, nan bɛ nyanlɩn man Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n.
16 pois o Espírito ainda não tinha descido sobre nenhum deles. Eles apenas haviam sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Pɩɛlɩ nʋn Zʋan kɔ fa bɛ́ sa bɛ kɔ sie bɛ́ sʋ maan bɛ kɔ nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n.
17 Aí Pedro e João puseram as mãos sobre eles, e assim eles receberam o Espírito Santo.
18 Mɔ Simʋn nwunlin kɛ mmɔfʋɛ'n-mɔ a fa bɛ́ sa b'a sie menian'n-mɔ sʋ maan b'a nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n, ɔ kɔ yɩ esika kɔ man mmɔfʋɛ'n-mɔ.
18 Simão viu que, quando os apóstolos punham as mãos sobre as pessoas, Deus dava a elas o Espírito Santo. Por isso ofereceu dinheiro a Pedro e a João,
19 Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ mán mɩ́n tunmin sɔ'n bie nán sʋanlan mɔ n gɔ fa mɩ́n sa n gɔ sie yɩ́ sʋ nɩn a nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n.”
19 dizendo: — Quero que vocês me deem também esse poder. Assim, quando eu puser as mãos sobre alguém, essa pessoa receberá o Espírito Santo.
20 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Pɩɛlɩ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Munnzue hán wɔ́ nʋn wɔ́ esika'n. Afɩ ɛ jʋnlɩn kɛ ɛ kʋala esika fa to Nyanmɩan acɛdɩɛ'n!
20 Então Pedro respondeu: — Que Deus mande você e o seu dinheiro para o inferno! Você pensa que pode conseguir com dinheiro o
21 Yɩ́ ti, ɛ nnyan man bie, ɔ sanlɩn kɛ wɔ́ ajʋnlɩn tɩ ɛtɛ wɔ Nyanmɩan anyunnun.
21 Você não tem direito de tomar parte no nosso trabalho porque o seu coração não é honesto diante de Deus.
22 Kaci wɔ́ ajʋnlɩn ɛtɛ sɔ'n, nán sɛlɛ yɛ́ Mɩn sɛ ɔ kɔ tie kɔ yaci wɔ́ nwʋn sa kɔ hye wɔ́ a.
22 Arrependa-se, deixe o seu plano perverso e peça ao Senhor que o perdoe por essa má intenção.
23 Afɩ mɩn nwun yɩ́ kɛ wɔ́ ti anun tɩ ɛtɛ sʋnman, ɔ man a kaci ɛtɛ'n kanga.”
23 Vejo que você está cheio de inveja, uma inveja amarga como fel, e vejo também que você está preso pelo pecado.
24 Ɛhɩ a, Simʋn kɔ han kɔ hele Pɩɛlɩ nʋn Zʋan kɛ: “Ɛmɔ muonun sɛ́lɛ yɛ́ Mɩn bɛ mán mɩ́n nán ɛjɔlɛ'n mɔ ɛmɔ a han nɩn anzin munnzue a ngan man mɩ́n.”
24 Aí Simão disse a Pedro e a João: — Por favor, peçam ao Senhor por mim para que não aconteça comigo nada do que vocês disseram.
25 Mɔ mmɔfʋɛ nnyuan'n lili yɛ́ Mɩn anwʋn adanzɩɛ bɛ hanlɩn yɩ́ nʋan ɛjɔlɛ'n yuelɩ'n, bɛ kɔ sa bɛ kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn. Mɔ bɛ 'kɔ'n, bɛ bɔlɩ Ɛjɔlɛkpa'n Samali kulo dɔʋn asʋ bɛ hele menian'n-mɔ.
25 Depois de terem dado o seu testemunho e de terem pregado a palavra do Senhor, Pedro e João voltaram para Jerusalém. No caminho eles espalhavam o evangelho em muitos povoados da Samaria.
26 Ɛlɛhʋn kʋn, yɛ́ Mɩn bɔfʋɛ'n kʋn kɔ han kɔ hele Filipʋ kɛ: “Filipʋ, jasʋ kɔ Ngʋa ɛlɔ, fa atɩn'n m'ɔ fi Zoluzalɛmʋn ɔ tʋlʋ kɔ Gaza'n. Atɩn sɔ'n tɩ fuaan.”
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Apronte-se e vá para o Sul, pelo caminho que vai de Jerusalém até a cidade de Gaza. (Pouca gente passava por aquele caminho.)
27 Mɔ nyanmɩansʋ bɔfʋɛ'n hanlɩn sɔ'n, ɛbɛlɛ ala Filipʋ kɔ jasʋ kɔ hɔ. Mɔ ɔ 'kɔ'n, ɔ kɔ nwun bian kʋn. Bian sɔ'n, ɔ fi Etiopi mân nɩn anun. Ɔ tɩ Etiopi mân nɩn asʋ belemgbin balasua'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kandansɩ nɩn abɩlɩba kpili kpa. Yɩ́ yɛ̂ ɔ nɩan Kandansɩ esika'n kʋalaa asʋ ɔ. Bian sɔ'n, b'a sa yɩ́. Ɔ walɩ Nyanmɩan ɛsʋɛ Zoluzalɛmʋn
27 — ausente —
28 yɛ̂ ɔ lɛ sa kɔ yɩ́ mân nun. Ɔ tɩ yɩ́ hyuili nɩn anun, ɔ lɛ kɩnnga kalata'n mɔ kpɔmanfʋɛ Ezayi hɛlɛlɩ'n.
28 — ausente —
29 Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ han kɔ hele Filipʋ kɛ: “Kɔ wɔ́ nyunnun nán cʋɩn mantan hyuili sɔ'n.”
29 Então o Espírito Santo disse a Filipe: — Chegue perto dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Filipʋ kɔ nwanndi kɔ hyʋɩn kɔ mantan hyuili'n. Ɔ 'tie a, anɩn Etiopi sʋanlan'n lɛ kɩnnga kalata'n mɔ kpɔmanfʋɛ Ezayi hɛlɛlɩ'n. Filipʋ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Asʋ kalata'n mɔ ɛ lɛ kɩnnga'n, ɛ tɩ yɩ́ bʋ ɔ?”
30 Filipe correu para perto da carruagem e ouviu o funcionário lendo o livro do profeta Isaías. Aí perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Bian'n kɔ bua Filipʋ kɛ: “Sɛ m'an nnyan man sʋanlan mɔ ɔ 'bʋka mɩ́n an, ɔ 'yɔ sɛ mɔ mɩn 'tɩ yɩ́ bʋ ɔ?” Ɔ kɔ man Filipʋ kɔ fʋ kɔ tanlan yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ hyuili nɩn anun.
31 — Como posso entender se ninguém me explica? — respondeu o funcionário. Então convidou Filipe para subir e sentar-se com ele na carruagem.
32 Kalata'n lɩka mɔ bian'n lɛ kɩnnga'n, b'a hɛlɛ yɩ́ nun kɛ:
32 A parte das Escrituras Sagradas que o funcionário estava lendo era esta: “Ele era como um cordeiro que é levado para ser morto; era como uma ovelha que fica muda quando cortam a sua lã. Ele não disse nada.
33 Bɛ gualɩ yɩ́ nyunnun asɩ, b'a mman man yɩ́ dibɩ.
33 Foi humilhado, e foram injustos com ele. Ninguém poderá falar a respeito de descendentes dele, já que a sua vida na terra chegou ao fim.”
34 Bian'n kɔ bisa Filipʋ kɛ: “Mɩn 'sɛlɛ wɔ́, kan kele mɩ́n, nwan anwʋn ɛjɔlɛ dɩɛ yɛ̂ kpɔmanfʋɛ'n lɛ kan yɩ́ sʋa ɔ? Asʋ yɩ́ muonun yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ yɛ́ ɔ lɛ kan anaan sʋanlan fʋfɔlɛ anwʋn ɛjɔlɛ ɔ?”
34 O funcionário perguntou a Filipe: — Por favor, me explique uma coisa! De quem é que o profeta está falando isso? É dele mesmo ou de outro?
35 Ɛhɩ a, Filipʋ kɔ sʋsɔ sʋ, ɔ nanndɩ mɔ b'a hɛlɛ yɩ́ kalata nɩn anun nɩn asʋ, ɔ kɔ bɔ Zozi anwʋn Ɛjɔlɛkpa'n ɔ kɔ hele bian'n.
35 Então, começando com aquela parte das Escrituras, Filipe anunciou ao funcionário a boa notícia a respeito de Jesus.
36 Kɛmɔ anɩn bɛ́ ja wɔ nun bɛ lɛ kɔ'n, bɛ juli lɩka kʋn, bɛ kɔ tʋ asue. Bian'n kɔ se Filipʋ kɛ: “Ɛ 'nwun nsue, nzu yɛ̂ ɔ jɩjɩ mɔ mɩn ngʋala man sɔnɩn ɔ?”
36 Enquanto estavam viajando, chegaram a um lugar onde havia água. Então o funcionário disse: — Veja! Aqui tem água. Será que eu não posso ser batizado?
37 Filipʋ kɔ bua yɩ́ kɛ: “Sɛ ɛ de di wɔ́ ahʋnlɩn nɩn anun sakpa a, ɛ kʋala kɛ ɛ sɔnɩn.”
37 [Filipe respondeu: — Se o senhor crê de todo o coração, é claro que pode. E o funcionário disse: — Sim, eu creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Ɛbɛlɛ ala, bian'n kɔ man bɛ kɔ jinlan hyuili'n. Ɔ nʋn Filipʋ bɛ́ munnyuan bɛ fi nun bɛ kɔ ju bɛ kɔ hɔ asue nɩn anun. Filipʋ kɔ sɔnɩn yɩ́.
38 Ele mandou parar a carruagem, os dois entraram na água, e Filipe o batizou ali.
39 Nan mɔ bɛ fi asue nɩn anun bɛ fitelɩ'n, yɛ́ Mɩn Wawɛ'n kɔ fa Filipʋ kɔ hɔ. Bian'n ngɔ nwun man Filipʋ fɩ́ɩ́ kʋ́n. Ɔ le fɛ elie ɔ kɔ fa atɩn'n.
39 Quando eles estavam saindo da água, o Espírito do Senhor levou Filipe embora. O funcionário não viu mais Filipe, porém continuou a sua viagem, cheio de alegria.
40 Yɛ́ Mɩn Wawɛ'n kɔ fa Filipʋ kʋsʋ, ɔ kɔ hɔ kɔ sie yɩ́ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Azɔtʋ nɩn asʋ. Ɔ fi ɛbɛlɛ, ɔ kɔ sɩsɩn kulo'n-mɔ kʋalaa asʋ, ɔ kɔ bɔ Ɛjɔlɛkpa'n kɔ hele menian'n-mɔ dede ɔ kɔ fite Sezale kulo nɩn asʋ.
40 De repente, Filipe se encontrou na cidade de Azoto e seguiu viagem, anunciando o evangelho por todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.