Atos 5
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC
1 Anɩn bian kʋn wɔ ɛbɛlɛ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Ananiasɩ. Yɩ́ yɩ'n li Safila. Ananiasɩ nʋn yɩ́ yɩ bɛ́ nʋan kɔ sɛ bɛ́ nwʋn, ɔ kɔ tɔnɩn bɛ́ asɩɛ'n.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Ɔ tɔnɩnlɩn yɩ́ a, ɔ nʋn yɩ́ yɩ bɛ́ bʋ kɔ yɔ kʋn. Bɛ kɔ bu esika nɩn anun. Ananiasɩ kɔ fa yɩ́ ebue kɔ hɔ kɔ wula mmɔfʋɛ'n-mɔ asa nun.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Mɔ Pɩɛlɩ nwunlin esika'n, ɔ kɔ bisa Ananiasɩ kɛ: “Ananiasɩ, asɩɛ'n mɔ a tɔnɩn yɩ́ nɩn esika'n, nzukɛ ati yɛ̂ a yaci *Satan maan ɔ'a laka wɔ́ a tɩ bie a sie awulo, mɔ ɛ lɛ ba li ato ɛ kele Wawɛ Nwannzan-nwannzan nɩn ɔ?
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Asɩɛ'n tɩ wɔ́ dɩɛ, b'a mmian man wɔ́ kɛ ɛ tɔ́nɩn yɩ́. Sɛ a tɔnɩn yɩ́ kʋsʋ a, yɩ́ esika'n tɩ wɔ́ dɩɛ. Nan afɩ benin ati yɛ̂ ɛ man ajʋnlɩn sʋa ba wɔ́ ti anun ɔ? Nán kulo menian yɛ̂ a li ato a hele bɛ́ ɔ, nan Nyanmɩan muonun yɛ̂ a li ato a hele yɩ́ ɔ.”
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ ala, kpaaa, Ananiasɩ kɔ kpɛ kɔ fin, ɔ kɔ ha ɛbɛlɛ ɔ kɔ wu. Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, esulo kɔ han bɛ́.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Mgbafɛlɛ'n-mɔ kɔ a kɔ fʋfɔ fuin nɩn anwʋn, bɛ kɔ fa yɩ́ kɔ hɔ kɔ sie yɩ́.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Kɔ yɔ dɔhyʋɩlɩ nsan kɔ sɩn, Safila kɔ a, ɔ'a ndɩ man kɛ yɩ́ hun a wu ɔ.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Pɩɛlɩ kɔ fɛlɛ yɩ́ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Safila, asʋ gua sʋa yɛ̂ ɛmɔ tɔnɩnlɩn ɛmɔ asɩɛ nɩn ɔ?”
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Ɛhɩ a, Pɩɛlɩ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Ɔ yɔ sɛ mɔ ɛ nʋn wɔ́ hun, ɛmɔ abʋ a yɔ kʋn bɛ lɛ sa yɛ́ Mɩn Wawɛ'n bɛ nɩan ɔ? Nɩan, bɛ́ mɔ bɛ hɔlɩ sielɩ wɔ́ hun'n, b'a ju anʋan nun ɛbɛlɛ. Wɔ́ kʋsʋ wɔ́, bɛ nʋn wɔ́ 'ba hɔ bie.”
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Ɛbɛlɛ ala, Safila kɔ kpɛ kɔ fin Pɩɛlɩ aja abʋ ɛbɛlɛ ɔ kɔ wu. Mgbafɛlɛ'n-mɔ 'ba ju a, anɩn Safila a wu. Bɛ kɔ fa yɩ́ kɔ hɔ kɔ sie yɩ́ yɩ́ hun anwʋn ɛbɛlɛ.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Asɔnɩn mma'n-mɔ kʋalaa nʋn bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ kɔ sulo Nyanmɩan kpa.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Anɩn mmɔfʋɛ'n-mɔ lɛ yɔ asinbɛnwʋn ninnge dɔʋn kpa bagua nɩn afian. Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ de Zozi bɛ di'n, bɛ́ kʋalaa bɛ yia Salomʋn abalanda nɩn anun Nyanmɩan awulo ɛbɛlɛ.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Sʋanlan fɩ́ɩ́ ngulo man kɛ ɔ fa yɩ́ nwʋn ɔ bɔ Zozi menian'n-mɔ. Nan kʋsʋ bɛ́ kʋalaa bɛ kulo Zozi menian'n-mɔ ɛjɔlɛ kpa.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Mmelenzua nʋn mmalasua dɔʋn kpa kɔ le yɛ́ Mɩn bɛ kɔ li, bɛ kɔ bʋka daba dɩɛ'n-mɔ asʋ.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Bɛ fa nwuluwafʋɛ'n-mɔ bɛ fite gua nɩn asʋ, bɛ lɩla mgba sʋ ɔ nʋn ɛkpan sʋ. Yɩ́ dɩɛ, anɩn Pɩɛlɩ 'sɩn an, yɩ́ wawɛ'n sɩn bɛ́ nun bie asʋ.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Menian dɔʋn kpa fi kulo kulo'n-mɔ mɔ bɛ mantan mantan Zoluzalɛmʋn nɩn asʋ bɛ ba. Bɛ 'ba a, bɛ nʋn nwuluwafʋɛ'n-mɔ nʋn bɛ mɔ wawɛ ɛtɛ'n-mɔ lɛ kele bɛ́ yalɛ'n yɛ̂ bɛ ba ɔ. Bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn kɔ sa.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Ɛhɩ a, *tɛɛyɩfʋɛ kpain'n nʋn *Sadusifʋɛ'n-mɔ m'ɔ nʋn bɛ́ y'ɔ di fâ'n, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ fa mmɔfʋɛ'n-mɔ anwʋn ɛkpɔ kpa.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Bɛ kɔ hyɩ mmɔfʋɛ'n-mɔ bɛ kɔ gua bɛ́ fiadɩ.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Nan mɔ alɩ́ɛ sanlɩn'n, nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn kɔ a kɔ tike tike fiadɩ sua nɩn anʋan'n-mɔ. Ɔ kɔ man mmɔfʋɛ'n-mɔ kɔ fite, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ:
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 “Ɛmɔ hɔ́ Nyanmɩan awulo nɩn anun, ɛmɔ hán ngʋan fʋfɔlɛ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ bɛ héle menian'n-mɔ.”
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Mmɔfʋɛ'n-mɔ kɔ le ɛjɔlɛ sɔ'n kɔ tʋ nun. Ngɛlɛmɔ tutun kpa, bɛ kɔ hɔ menian'n-mɔ like ehehele Nyanmɩan awulo ɛlɔ. Tɛɛyɩfʋɛ kpain'n nʋn yɩ́ sasʋ'n-mɔ kɔ a, bɛ kɔ yia Izalayɛ mân nɩn asʋ mgbain'n-mɔ ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ di ɛjɔlɛ'n. Bɛ kɔ yɩ menian kɛ bɛ hɔ́ fiadɩ sua nɩn anun ɛlɔ nán bɛ nʋn mmɔfʋɛ'n-mɔ bála.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Nzalafʋ sɔ'n-mɔ hɔlɩ juli fiadɩ sua nɩn anun ɛlɔ a, bɛ ngɔ nwun man mmɔfʋɛ'n-mɔ. Bɛ kɔ sa bɛ kɔ a kɔ tʋ mgbain'n-mɔ.
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 Bɛ́ nwan: “Yɛ 'kɔ a ju a, anɩn fiadɩ sua nɩn anʋan'n nyin kanlanman kpa. Bɛ́ mɔ bɛ sisa fiadɩ sua'n kʋsʋ jijin bɛ́ bʋsʋ ɛbɛlɛ anʋan nɩn anun. Nan mɛlɛ mɔ yɛ tikelɩ tikelɩ anʋan'n-mɔ'n, y'a nnwun man sʋanlan fɩ́ɩ́ sua nɩn anun.”
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Mɔ nzalafʋ kpain'n m'ɔ nɩan Nyanmɩan awulo nɩn asʋ nʋn tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ sin bɛ́ nwʋn. Bɛ kɔ bisa bisa bɛ́ nwʋn kɛ: “Ɛnwannyan'n mɔ mmɔfʋɛ'n-mɔ a nwannyan'n, asʋ ɛjɔlɛ ngɔ a man yɩ́ nzin ɔ?”
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Kaan cɛ, sʋanlan kʋn kɔ a kɔ tʋ bɛ́. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ nɩ́an, menian'n-mɔ mɔ ɛmɔ gualɩ bɛ́ fiadɩ'n, bɛ gua Nyanmɩan awulo ɛlɔ, bɛ lɛ kekele menian'n-mɔ ninnge.”
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Mɔ nzalafʋ kpain'n tɩlɩ kɛ mmɔfʋɛ'n-mɔ wɔ Nyanmɩan awulo ɛlɔ'n, ɔ nʋn yɩ́ nzalafʋ'n-mɔ bɛ kɔ hɔ kɔ hyɩ bɛ́ bɛ nʋn bɛ́ kɔ a. Nan kʋsʋ, nzalafʋɛ'n-mɔ a ngele man mmɔfʋɛ'n-mɔ ahʋlʋwa. Afɩ, bɛ sulo kɛ bagua'n kɔ tʋtʋ bɛ́ ɛbʋɛ.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Mɔ bɛ nʋn bɛ́ walɩ juli mgbain'n-mɔ aja sʋ'n, tɛɛyɩfʋɛ kpain'n kɔ bisa bɛ́ kɛ:
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Y'a ndotua man ɛmɔ kɛ nán man ɛmɔ kekele menian'n-mɔ ninnge kʋ́n wɔ Zozi dunman nun ɔ? Ɛmɔ le dunman sɔ'n b'a hehele Zoluzalɛmʋn kulo bɔndɩn'n like. Ɛmɔ kulo kɛ yɩ́ ewue'n m'ɔ wuli'n, yɩ́ jɔwɔlɛ ka yɛ́ sʋ!”
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Mɔ tɛɛyɩfʋɛ kpain'n hanlɩn sɔ'n, Pɩɛlɩ nʋn mmɔfʋɛ'n-mɔ kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɔ sɛ kɛ yɛ bú Nyanmɩan yɛ tála kulo menian'n-mɔ.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Zozi sɔ'n mɔ ɛmɔ bʋbɔlɩ yɩ́ kʋlʋwa nɩn asʋ bɛ hunlin yɩ́'n, yɛ́ nan-mɔ Nyanmɩan nɩn a man ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Yɩ́ yɛ̂ Nyanmɩan a fa yɩ́ a sie yɩ́ fama sʋ kɛ Belemgbin Ngʋandefʋɛ, mɔ ɔ 'man Izalayɛ kaci yɩ́ abalabɔ'n ɔ nyan ɛtɛ face ɔ.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Yɛ nʋn Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n mɔ Nyanmɩan a fa a man bɛ́ mɔ bɛ bu yɩ́'n, yɛ di ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ anwʋn adanzɩɛ.”
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Mɔ mgbain'n-mɔ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ kɔ fɛ mmɔfʋɛ'n-mɔ anwʋn ɛya kpa. Bɛ́ nwan bɛ 'man bɛ kun bɛ́.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Anɩn Falisifʋɛ kʋn wɔ bɛ́ nun. Bɛ fɛlɛ bian sɔ'n Gamaliɛ. Ɔ tɩ mala nɩn asʋ kpain'n kʋn. Menian'n-mɔ kʋalaa fɛlɩ yɩ́. Ɔ kɔ jasʋ kɔ jinlan mgbain'n-mɔ afian, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ bɛ mán mmɔfʋɛ'n-mɔ fíte kaan.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Mɔ bɛ manlɩn mmɔfʋɛ'n-mɔ fitelɩ'n, Gamaliɛ kɔ han kɔ hele mgbain'n-mɔ kɛ: “Izalayɛ amma, ɛmɔ nɩ́an bɛ́ nwʋn kpa wɔ like mɔ ɛmɔ kulo kɛ bɛ yɔ menian ɛhɩ-mɔ nɩn anwʋn.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Ɔ sanlɩn kɛ, Tedasɩ fitelɩ, ɔ hyɛlɩ man biala. Tedasɩ buli yɩ́ nwʋn kɛ ɔ tɩ sʋanlan kpili. Menian ɛya nnan kɔ si yɩ́ sʋ. Mɔ bɛ hunlin yɩ́'n, menian ɛya nnan'n bɔlɩ asanndɩɛ, bɛ́ eku'n tɔlɩ asɩ.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Bɛ yɩ Tedasɩ a, Zudasɩ m'ɔ fi Galile mân nun'n kʋsʋ fitelɩ yɩ́ dɩɛ tɛmʋn mɔ bɛ 'ka menian'n-mɔ'n. Menian sili yɩ́ sʋ. Mɔ bɛ hunlin yɩ́'n, bɛ́ mɔ anɩn bɛ si yɩ́ sʋ'n kʋalaa bɔlɩ asanndɩɛ.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Yɩ́ ti, kɩkaala dɩɛ, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛmɔ yáci menian sɔ'n-mɔ koun, nán bɛ tɛ bɛ́ sʋ fɩ́ɩ́ kʋ́n. Ɔ sanlɩn kɛ junman'n mɔ bɛ lɛ di'n, sɛ ɔ fi man Nyanmɩan ɛlɔ a, ɔ 'tɔ asɩ.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Nan sɛ junman'n mɔ bɛ lɛ di yɩ́ ɛbɛlɛ'n fi Nyanmɩan ɛlɔ sakpa a, ɛmɔ ngɔ hʋala man yɩ́ sɛcɩ. Yɩ́ ti, ɛmɔ nɩ́an bɛ́ nwʋn kpa nán ɛmɔ nʋn Nyanmɩan b'a ngʋn man ngondin!”
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Mɔ Gamalɩɛ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, mgbain'n-mɔ kɔ fa atɩn'n mɔ ɔ'a hele bɛ́ nɩn asʋ. Bɛ kɔ fɛlɛ mmɔfʋɛ'n-mɔ, bɛ kɔ man bɛ kɔ fin bɛ́ mgbele ɛsɛ bɛ kɔ totua bɛ́ kɛ nán bɛ bɔ Zozi dunman'n fɩ́ɩ́ kʋn asannan nán b'a yaci bɛ́ nun.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Mmɔfʋɛ'n-mɔ fi mgbain'n-mɔ anyunnun bɛ 'kɔ a, anɩn b'a li fɛ kpa kɛ Zozi dunman nun, menian'n-mɔ a hele bɛ́ yalɛ ɔ.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, cɩan daa bɛ kekele menian'n-mɔ ninnge Nyanmɩan awulo nɩn anun ɔ nʋn awulo'n-mɔ anun, bɛ bɔ Zozi m'ɔ tɩ *Kilisi nɩn anwʋn Ɛjɔlɛkpa'n.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.