Atos 5

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Anɩn bian kʋn wɔ ɛbɛlɛ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Ananiasɩ. Yɩ́ yɩ'n li Safila. Ananiasɩ nʋn yɩ́ yɩ bɛ́ nʋan kɔ sɛ bɛ́ nwʋn, ɔ kɔ tɔnɩn bɛ́ asɩɛ'n.
1 Mas um certo varão chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade
2 Ɔ tɔnɩnlɩn yɩ́ a, ɔ nʋn yɩ́ yɩ bɛ́ bʋ kɔ yɔ kʋn. Bɛ kɔ bu esika nɩn anun. Ananiasɩ kɔ fa yɩ́ ebue kɔ hɔ kɔ wula mmɔfʋɛ'n-mɔ asa nun.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Mɔ Pɩɛlɩ nwunlin esika'n, ɔ kɔ bisa Ananiasɩ kɛ: “Ananiasɩ, asɩɛ'n mɔ a tɔnɩn yɩ́ nɩn esika'n, nzukɛ ati yɛ̂ a yaci *Satan maan ɔ'a laka wɔ́ a tɩ bie a sie awulo, mɔ ɛ lɛ ba li ato ɛ kele Wawɛ Nwannzan-nwannzan nɩn ɔ?
3 Disse, então, Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço da herdade?
4 Asɩɛ'n tɩ wɔ́ dɩɛ, b'a mmian man wɔ́ kɛ ɛ tɔ́nɩn yɩ́. Sɛ a tɔnɩn yɩ́ kʋsʋ a, yɩ́ esika'n tɩ wɔ́ dɩɛ. Nan afɩ benin ati yɛ̂ ɛ man ajʋnlɩn sʋa ba wɔ́ ti anun ɔ? Nán kulo menian yɛ̂ a li ato a hele bɛ́ ɔ, nan Nyanmɩan muonun yɛ̂ a li ato a hele yɩ́ ɔ.”
4 Guardando-a, não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ ala, kpaaa, Ananiasɩ kɔ kpɛ kɔ fin, ɔ kɔ ha ɛbɛlɛ ɔ kɔ wu. Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, esulo kɔ han bɛ́.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
6 Mgbafɛlɛ'n-mɔ kɔ a kɔ fʋfɔ fuin nɩn anwʋn, bɛ kɔ fa yɩ́ kɔ hɔ kɔ sie yɩ́.
6 E, levantando-se os jovens, cobriram o morto e, transportando- o para fora, o sepultaram.
7 Kɔ yɔ dɔhyʋɩlɩ nsan kɔ sɩn, Safila kɔ a, ɔ'a ndɩ man kɛ yɩ́ hun a wu ɔ.
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Pɩɛlɩ kɔ fɛlɛ yɩ́ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Safila, asʋ gua sʋa yɛ̂ ɛmɔ tɔnɩnlɩn ɛmɔ asɩɛ nɩn ɔ?”
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
9 Ɛhɩ a, Pɩɛlɩ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Ɔ yɔ sɛ mɔ ɛ nʋn wɔ́ hun, ɛmɔ abʋ a yɔ kʋn bɛ lɛ sa yɛ́ Mɩn Wawɛ'n bɛ nɩan ɔ? Nɩan, bɛ́ mɔ bɛ hɔlɩ sielɩ wɔ́ hun'n, b'a ju anʋan nun ɛbɛlɛ. Wɔ́ kʋsʋ wɔ́, bɛ nʋn wɔ́ 'ba hɔ bie.”
9 Então, Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
10 Ɛbɛlɛ ala, Safila kɔ kpɛ kɔ fin Pɩɛlɩ aja abʋ ɛbɛlɛ ɔ kɔ wu. Mgbafɛlɛ'n-mɔ 'ba ju a, anɩn Safila a wu. Bɛ kɔ fa yɩ́ kɔ hɔ kɔ sie yɩ́ yɩ́ hun anwʋn ɛbɛlɛ.
10 E logo caiu aos seus pés e expirou. E, entrando os jovens, acharam-na morta e a sepultaram junto de seu marido.
11 Asɔnɩn mma'n-mɔ kʋalaa nʋn bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ kɔ sulo Nyanmɩan kpa.
11 E houve um grande temor em toda a igreja e em todos os que ouviram estas coisas.
12 Anɩn mmɔfʋɛ'n-mɔ lɛ yɔ asinbɛnwʋn ninnge dɔʋn kpa bagua nɩn afian. Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ de Zozi bɛ di'n, bɛ́ kʋalaa bɛ yia Salomʋn abalanda nɩn anun Nyanmɩan awulo ɛbɛlɛ.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
13 Sʋanlan fɩ́ɩ́ ngulo man kɛ ɔ fa yɩ́ nwʋn ɔ bɔ Zozi menian'n-mɔ. Nan kʋsʋ bɛ́ kʋalaa bɛ kulo Zozi menian'n-mɔ ɛjɔlɛ kpa.
13 Quanto aos outros, ninguém ousava ajuntar-se com eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
14 Mmelenzua nʋn mmalasua dɔʋn kpa kɔ le yɛ́ Mɩn bɛ kɔ li, bɛ kɔ bʋka daba dɩɛ'n-mɔ asʋ.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais,
15 Bɛ fa nwuluwafʋɛ'n-mɔ bɛ fite gua nɩn asʋ, bɛ lɩla mgba sʋ ɔ nʋn ɛkpan sʋ. Yɩ́ dɩɛ, anɩn Pɩɛlɩ 'sɩn an, yɩ́ wawɛ'n sɩn bɛ́ nun bie asʋ.
15 de sorte que transportavam os enfermos para as ruas e os punham em leitos e em camilhas, para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
16 Menian dɔʋn kpa fi kulo kulo'n-mɔ mɔ bɛ mantan mantan Zoluzalɛmʋn nɩn asʋ bɛ ba. Bɛ 'ba a, bɛ nʋn nwuluwafʋɛ'n-mɔ nʋn bɛ mɔ wawɛ ɛtɛ'n-mɔ lɛ kele bɛ́ yalɛ'n yɛ̂ bɛ ba ɔ. Bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn kɔ sa.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais todos eram curados.
17 Ɛhɩ a, *tɛɛyɩfʋɛ kpain'n nʋn *Sadusifʋɛ'n-mɔ m'ɔ nʋn bɛ́ y'ɔ di fâ'n, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ fa mmɔfʋɛ'n-mɔ anwʋn ɛkpɔ kpa.
17 E, levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
18 Bɛ kɔ hyɩ mmɔfʋɛ'n-mɔ bɛ kɔ gua bɛ́ fiadɩ.
18 e lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Nan mɔ alɩ́ɛ sanlɩn'n, nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn kɔ a kɔ tike tike fiadɩ sua nɩn anʋan'n-mɔ. Ɔ kɔ man mmɔfʋɛ'n-mɔ kɔ fite, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
20 “Ɛmɔ hɔ́ Nyanmɩan awulo nɩn anun, ɛmɔ hán ngʋan fʋfɔlɛ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ bɛ héle menian'n-mɔ.”
20 Ide, apresentai-vos no templo e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
21 Mmɔfʋɛ'n-mɔ kɔ le ɛjɔlɛ sɔ'n kɔ tʋ nun. Ngɛlɛmɔ tutun kpa, bɛ kɔ hɔ menian'n-mɔ like ehehele Nyanmɩan awulo ɛlɔ. Tɛɛyɩfʋɛ kpain'n nʋn yɩ́ sasʋ'n-mɔ kɔ a, bɛ kɔ yia Izalayɛ mân nɩn asʋ mgbain'n-mɔ ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ di ɛjɔlɛ'n. Bɛ kɔ yɩ menian kɛ bɛ hɔ́ fiadɩ sua nɩn anun ɛlɔ nán bɛ nʋn mmɔfʋɛ'n-mɔ bála.
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho e a todos os anciãos dos filhos de Israel e enviaram
22 Nzalafʋ sɔ'n-mɔ hɔlɩ juli fiadɩ sua nɩn anun ɛlɔ a, bɛ ngɔ nwun man mmɔfʋɛ'n-mɔ. Bɛ kɔ sa bɛ kɔ a kɔ tʋ mgbain'n-mɔ.
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
23 Bɛ́ nwan: “Yɛ 'kɔ a ju a, anɩn fiadɩ sua nɩn anʋan'n nyin kanlanman kpa. Bɛ́ mɔ bɛ sisa fiadɩ sua'n kʋsʋ jijin bɛ́ bʋsʋ ɛbɛlɛ anʋan nɩn anun. Nan mɛlɛ mɔ yɛ tikelɩ tikelɩ anʋan'n-mɔ'n, y'a nnwun man sʋanlan fɩ́ɩ́ sua nɩn anun.”
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
24 Mɔ nzalafʋ kpain'n m'ɔ nɩan Nyanmɩan awulo nɩn asʋ nʋn tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ sin bɛ́ nwʋn. Bɛ kɔ bisa bisa bɛ́ nwʋn kɛ: “Ɛnwannyan'n mɔ mmɔfʋɛ'n-mɔ a nwannyan'n, asʋ ɛjɔlɛ ngɔ a man yɩ́ nzin ɔ?”
24 Então, o capitão do templo e os principais dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
25 Kaan cɛ, sʋanlan kʋn kɔ a kɔ tʋ bɛ́. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ nɩ́an, menian'n-mɔ mɔ ɛmɔ gualɩ bɛ́ fiadɩ'n, bɛ gua Nyanmɩan awulo ɛlɔ, bɛ lɛ kekele menian'n-mɔ ninnge.”
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
26 Mɔ nzalafʋ kpain'n tɩlɩ kɛ mmɔfʋɛ'n-mɔ wɔ Nyanmɩan awulo ɛlɔ'n, ɔ nʋn yɩ́ nzalafʋ'n-mɔ bɛ kɔ hɔ kɔ hyɩ bɛ́ bɛ nʋn bɛ́ kɔ a. Nan kʋsʋ, nzalafʋɛ'n-mɔ a ngele man mmɔfʋɛ'n-mɔ ahʋlʋwa. Afɩ, bɛ sulo kɛ bagua'n kɔ tʋtʋ bɛ́ ɛbʋɛ.
26 Então, foi o capitão com os servidores e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
27 Mɔ bɛ nʋn bɛ́ walɩ juli mgbain'n-mɔ aja sʋ'n, tɛɛyɩfʋɛ kpain'n kɔ bisa bɛ́ kɛ:
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Y'a ndotua man ɛmɔ kɛ nán man ɛmɔ kekele menian'n-mɔ ninnge kʋ́n wɔ Zozi dunman nun ɔ? Ɛmɔ le dunman sɔ'n b'a hehele Zoluzalɛmʋn kulo bɔndɩn'n like. Ɛmɔ kulo kɛ yɩ́ ewue'n m'ɔ wuli'n, yɩ́ jɔwɔlɛ ka yɛ́ sʋ!”
28 Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Mɔ tɛɛyɩfʋɛ kpain'n hanlɩn sɔ'n, Pɩɛlɩ nʋn mmɔfʋɛ'n-mɔ kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɔ sɛ kɛ yɛ bú Nyanmɩan yɛ tála kulo menian'n-mɔ.
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Zozi sɔ'n mɔ ɛmɔ bʋbɔlɩ yɩ́ kʋlʋwa nɩn asʋ bɛ hunlin yɩ́'n, yɛ́ nan-mɔ Nyanmɩan nɩn a man ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo- o no madeiro.
31 Yɩ́ yɛ̂ Nyanmɩan a fa yɩ́ a sie yɩ́ fama sʋ kɛ Belemgbin Ngʋandefʋɛ, mɔ ɔ 'man Izalayɛ kaci yɩ́ abalabɔ'n ɔ nyan ɛtɛ face ɔ.
31 Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão dos pecados.
32 Yɛ nʋn Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n mɔ Nyanmɩan a fa a man bɛ́ mɔ bɛ bu yɩ́'n, yɛ di ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ anwʋn adanzɩɛ.”
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Mɔ mgbain'n-mɔ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ kɔ fɛ mmɔfʋɛ'n-mɔ anwʋn ɛya kpa. Bɛ́ nwan bɛ 'man bɛ kun bɛ́.
33 Porém, ouvindo eles isto, se enfureceram e deliberaram matá-los.
34 Anɩn Falisifʋɛ kʋn wɔ bɛ́ nun. Bɛ fɛlɛ bian sɔ'n Gamaliɛ. Ɔ tɩ mala nɩn asʋ kpain'n kʋn. Menian'n-mɔ kʋalaa fɛlɩ yɩ́. Ɔ kɔ jasʋ kɔ jinlan mgbain'n-mɔ afian, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ bɛ mán mmɔfʋɛ'n-mɔ fíte kaan.
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que, por um pouco, levassem para fora os apóstolos;
35 Mɔ bɛ manlɩn mmɔfʋɛ'n-mɔ fitelɩ'n, Gamaliɛ kɔ han kɔ hele mgbain'n-mɔ kɛ: “Izalayɛ amma, ɛmɔ nɩ́an bɛ́ nwʋn kpa wɔ like mɔ ɛmɔ kulo kɛ bɛ yɔ menian ɛhɩ-mɔ nɩn anwʋn.
35 e disse-lhes: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens.
36 Ɔ sanlɩn kɛ, Tedasɩ fitelɩ, ɔ hyɛlɩ man biala. Tedasɩ buli yɩ́ nwʋn kɛ ɔ tɩ sʋanlan kpili. Menian ɛya nnan kɔ si yɩ́ sʋ. Mɔ bɛ hunlin yɩ́'n, menian ɛya nnan'n bɔlɩ asanndɩɛ, bɛ́ eku'n tɔlɩ asɩ.
36 Porque, antes destes dias, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Bɛ yɩ Tedasɩ a, Zudasɩ m'ɔ fi Galile mân nun'n kʋsʋ fitelɩ yɩ́ dɩɛ tɛmʋn mɔ bɛ 'ka menian'n-mɔ'n. Menian sili yɩ́ sʋ. Mɔ bɛ hunlin yɩ́'n, bɛ́ mɔ anɩn bɛ si yɩ́ sʋ'n kʋalaa bɔlɩ asanndɩɛ.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
38 Yɩ́ ti, kɩkaala dɩɛ, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛmɔ yáci menian sɔ'n-mɔ koun, nán bɛ tɛ bɛ́ sʋ fɩ́ɩ́ kʋ́n. Ɔ sanlɩn kɛ junman'n mɔ bɛ lɛ di'n, sɛ ɔ fi man Nyanmɩan ɛlɔ a, ɔ 'tɔ asɩ.
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
39 Nan sɛ junman'n mɔ bɛ lɛ di yɩ́ ɛbɛlɛ'n fi Nyanmɩan ɛlɔ sakpa a, ɛmɔ ngɔ hʋala man yɩ́ sɛcɩ. Yɩ́ ti, ɛmɔ nɩ́an bɛ́ nwʋn kpa nán ɛmɔ nʋn Nyanmɩan b'a ngʋn man ngondin!”
39 mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la, para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
40 Mɔ Gamalɩɛ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, mgbain'n-mɔ kɔ fa atɩn'n mɔ ɔ'a hele bɛ́ nɩn asʋ. Bɛ kɔ fɛlɛ mmɔfʋɛ'n-mɔ, bɛ kɔ man bɛ kɔ fin bɛ́ mgbele ɛsɛ bɛ kɔ totua bɛ́ kɛ nán bɛ bɔ Zozi dunman'n fɩ́ɩ́ kʋn asannan nán b'a yaci bɛ́ nun.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos e tendo- os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus e os deixaram ir.
41 Mmɔfʋɛ'n-mɔ fi mgbain'n-mɔ anyunnun bɛ 'kɔ a, anɩn b'a li fɛ kpa kɛ Zozi dunman nun, menian'n-mɔ a hele bɛ́ yalɛ ɔ.
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
42 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, cɩan daa bɛ kekele menian'n-mɔ ninnge Nyanmɩan awulo nɩn anun ɔ nʋn awulo'n-mɔ anun, bɛ bɔ Zozi m'ɔ tɩ *Kilisi nɩn anwʋn Ɛjɔlɛkpa'n.
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar e de anunciar a Jesus Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.