Atos 5

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Anɩn bian kʋn wɔ ɛbɛlɛ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Ananiasɩ. Yɩ́ yɩ'n li Safila. Ananiasɩ nʋn yɩ́ yɩ bɛ́ nʋan kɔ sɛ bɛ́ nwʋn, ɔ kɔ tɔnɩn bɛ́ asɩɛ'n.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Ɔ tɔnɩnlɩn yɩ́ a, ɔ nʋn yɩ́ yɩ bɛ́ bʋ kɔ yɔ kʋn. Bɛ kɔ bu esika nɩn anun. Ananiasɩ kɔ fa yɩ́ ebue kɔ hɔ kɔ wula mmɔfʋɛ'n-mɔ asa nun.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Mɔ Pɩɛlɩ nwunlin esika'n, ɔ kɔ bisa Ananiasɩ kɛ: “Ananiasɩ, asɩɛ'n mɔ a tɔnɩn yɩ́ nɩn esika'n, nzukɛ ati yɛ̂ a yaci *Satan maan ɔ'a laka wɔ́ a tɩ bie a sie awulo, mɔ ɛ lɛ ba li ato ɛ kele Wawɛ Nwannzan-nwannzan nɩn ɔ?
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 Asɩɛ'n tɩ wɔ́ dɩɛ, b'a mmian man wɔ́ kɛ ɛ tɔ́nɩn yɩ́. Sɛ a tɔnɩn yɩ́ kʋsʋ a, yɩ́ esika'n tɩ wɔ́ dɩɛ. Nan afɩ benin ati yɛ̂ ɛ man ajʋnlɩn sʋa ba wɔ́ ti anun ɔ? Nán kulo menian yɛ̂ a li ato a hele bɛ́ ɔ, nan Nyanmɩan muonun yɛ̂ a li ato a hele yɩ́ ɔ.”
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ ala, kpaaa, Ananiasɩ kɔ kpɛ kɔ fin, ɔ kɔ ha ɛbɛlɛ ɔ kɔ wu. Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, esulo kɔ han bɛ́.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 Mgbafɛlɛ'n-mɔ kɔ a kɔ fʋfɔ fuin nɩn anwʋn, bɛ kɔ fa yɩ́ kɔ hɔ kɔ sie yɩ́.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Kɔ yɔ dɔhyʋɩlɩ nsan kɔ sɩn, Safila kɔ a, ɔ'a ndɩ man kɛ yɩ́ hun a wu ɔ.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Pɩɛlɩ kɔ fɛlɛ yɩ́ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Safila, asʋ gua sʋa yɛ̂ ɛmɔ tɔnɩnlɩn ɛmɔ asɩɛ nɩn ɔ?”
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Ɛhɩ a, Pɩɛlɩ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Ɔ yɔ sɛ mɔ ɛ nʋn wɔ́ hun, ɛmɔ abʋ a yɔ kʋn bɛ lɛ sa yɛ́ Mɩn Wawɛ'n bɛ nɩan ɔ? Nɩan, bɛ́ mɔ bɛ hɔlɩ sielɩ wɔ́ hun'n, b'a ju anʋan nun ɛbɛlɛ. Wɔ́ kʋsʋ wɔ́, bɛ nʋn wɔ́ 'ba hɔ bie.”
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Ɛbɛlɛ ala, Safila kɔ kpɛ kɔ fin Pɩɛlɩ aja abʋ ɛbɛlɛ ɔ kɔ wu. Mgbafɛlɛ'n-mɔ 'ba ju a, anɩn Safila a wu. Bɛ kɔ fa yɩ́ kɔ hɔ kɔ sie yɩ́ yɩ́ hun anwʋn ɛbɛlɛ.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Asɔnɩn mma'n-mɔ kʋalaa nʋn bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ kɔ sulo Nyanmɩan kpa.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Anɩn mmɔfʋɛ'n-mɔ lɛ yɔ asinbɛnwʋn ninnge dɔʋn kpa bagua nɩn afian. Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ de Zozi bɛ di'n, bɛ́ kʋalaa bɛ yia Salomʋn abalanda nɩn anun Nyanmɩan awulo ɛbɛlɛ.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Sʋanlan fɩ́ɩ́ ngulo man kɛ ɔ fa yɩ́ nwʋn ɔ bɔ Zozi menian'n-mɔ. Nan kʋsʋ bɛ́ kʋalaa bɛ kulo Zozi menian'n-mɔ ɛjɔlɛ kpa.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Mmelenzua nʋn mmalasua dɔʋn kpa kɔ le yɛ́ Mɩn bɛ kɔ li, bɛ kɔ bʋka daba dɩɛ'n-mɔ asʋ.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Bɛ fa nwuluwafʋɛ'n-mɔ bɛ fite gua nɩn asʋ, bɛ lɩla mgba sʋ ɔ nʋn ɛkpan sʋ. Yɩ́ dɩɛ, anɩn Pɩɛlɩ 'sɩn an, yɩ́ wawɛ'n sɩn bɛ́ nun bie asʋ.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Menian dɔʋn kpa fi kulo kulo'n-mɔ mɔ bɛ mantan mantan Zoluzalɛmʋn nɩn asʋ bɛ ba. Bɛ 'ba a, bɛ nʋn nwuluwafʋɛ'n-mɔ nʋn bɛ mɔ wawɛ ɛtɛ'n-mɔ lɛ kele bɛ́ yalɛ'n yɛ̂ bɛ ba ɔ. Bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn kɔ sa.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Ɛhɩ a, *tɛɛyɩfʋɛ kpain'n nʋn *Sadusifʋɛ'n-mɔ m'ɔ nʋn bɛ́ y'ɔ di fâ'n, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ fa mmɔfʋɛ'n-mɔ anwʋn ɛkpɔ kpa.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Bɛ kɔ hyɩ mmɔfʋɛ'n-mɔ bɛ kɔ gua bɛ́ fiadɩ.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Nan mɔ alɩ́ɛ sanlɩn'n, nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn kɔ a kɔ tike tike fiadɩ sua nɩn anʋan'n-mɔ. Ɔ kɔ man mmɔfʋɛ'n-mɔ kɔ fite, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 “Ɛmɔ hɔ́ Nyanmɩan awulo nɩn anun, ɛmɔ hán ngʋan fʋfɔlɛ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ bɛ héle menian'n-mɔ.”
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Mmɔfʋɛ'n-mɔ kɔ le ɛjɔlɛ sɔ'n kɔ tʋ nun. Ngɛlɛmɔ tutun kpa, bɛ kɔ hɔ menian'n-mɔ like ehehele Nyanmɩan awulo ɛlɔ. Tɛɛyɩfʋɛ kpain'n nʋn yɩ́ sasʋ'n-mɔ kɔ a, bɛ kɔ yia Izalayɛ mân nɩn asʋ mgbain'n-mɔ ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ di ɛjɔlɛ'n. Bɛ kɔ yɩ menian kɛ bɛ hɔ́ fiadɩ sua nɩn anun ɛlɔ nán bɛ nʋn mmɔfʋɛ'n-mɔ bála.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Nzalafʋ sɔ'n-mɔ hɔlɩ juli fiadɩ sua nɩn anun ɛlɔ a, bɛ ngɔ nwun man mmɔfʋɛ'n-mɔ. Bɛ kɔ sa bɛ kɔ a kɔ tʋ mgbain'n-mɔ.
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 Bɛ́ nwan: “Yɛ 'kɔ a ju a, anɩn fiadɩ sua nɩn anʋan'n nyin kanlanman kpa. Bɛ́ mɔ bɛ sisa fiadɩ sua'n kʋsʋ jijin bɛ́ bʋsʋ ɛbɛlɛ anʋan nɩn anun. Nan mɛlɛ mɔ yɛ tikelɩ tikelɩ anʋan'n-mɔ'n, y'a nnwun man sʋanlan fɩ́ɩ́ sua nɩn anun.”
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Mɔ nzalafʋ kpain'n m'ɔ nɩan Nyanmɩan awulo nɩn asʋ nʋn tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ sin bɛ́ nwʋn. Bɛ kɔ bisa bisa bɛ́ nwʋn kɛ: “Ɛnwannyan'n mɔ mmɔfʋɛ'n-mɔ a nwannyan'n, asʋ ɛjɔlɛ ngɔ a man yɩ́ nzin ɔ?”
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Kaan cɛ, sʋanlan kʋn kɔ a kɔ tʋ bɛ́. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ nɩ́an, menian'n-mɔ mɔ ɛmɔ gualɩ bɛ́ fiadɩ'n, bɛ gua Nyanmɩan awulo ɛlɔ, bɛ lɛ kekele menian'n-mɔ ninnge.”
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Mɔ nzalafʋ kpain'n tɩlɩ kɛ mmɔfʋɛ'n-mɔ wɔ Nyanmɩan awulo ɛlɔ'n, ɔ nʋn yɩ́ nzalafʋ'n-mɔ bɛ kɔ hɔ kɔ hyɩ bɛ́ bɛ nʋn bɛ́ kɔ a. Nan kʋsʋ, nzalafʋɛ'n-mɔ a ngele man mmɔfʋɛ'n-mɔ ahʋlʋwa. Afɩ, bɛ sulo kɛ bagua'n kɔ tʋtʋ bɛ́ ɛbʋɛ.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Mɔ bɛ nʋn bɛ́ walɩ juli mgbain'n-mɔ aja sʋ'n, tɛɛyɩfʋɛ kpain'n kɔ bisa bɛ́ kɛ:
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 “Y'a ndotua man ɛmɔ kɛ nán man ɛmɔ kekele menian'n-mɔ ninnge kʋ́n wɔ Zozi dunman nun ɔ? Ɛmɔ le dunman sɔ'n b'a hehele Zoluzalɛmʋn kulo bɔndɩn'n like. Ɛmɔ kulo kɛ yɩ́ ewue'n m'ɔ wuli'n, yɩ́ jɔwɔlɛ ka yɛ́ sʋ!”
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Mɔ tɛɛyɩfʋɛ kpain'n hanlɩn sɔ'n, Pɩɛlɩ nʋn mmɔfʋɛ'n-mɔ kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɔ sɛ kɛ yɛ bú Nyanmɩan yɛ tála kulo menian'n-mɔ.
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Zozi sɔ'n mɔ ɛmɔ bʋbɔlɩ yɩ́ kʋlʋwa nɩn asʋ bɛ hunlin yɩ́'n, yɛ́ nan-mɔ Nyanmɩan nɩn a man ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Yɩ́ yɛ̂ Nyanmɩan a fa yɩ́ a sie yɩ́ fama sʋ kɛ Belemgbin Ngʋandefʋɛ, mɔ ɔ 'man Izalayɛ kaci yɩ́ abalabɔ'n ɔ nyan ɛtɛ face ɔ.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Yɛ nʋn Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n mɔ Nyanmɩan a fa a man bɛ́ mɔ bɛ bu yɩ́'n, yɛ di ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ anwʋn adanzɩɛ.”
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Mɔ mgbain'n-mɔ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ kɔ fɛ mmɔfʋɛ'n-mɔ anwʋn ɛya kpa. Bɛ́ nwan bɛ 'man bɛ kun bɛ́.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Anɩn Falisifʋɛ kʋn wɔ bɛ́ nun. Bɛ fɛlɛ bian sɔ'n Gamaliɛ. Ɔ tɩ mala nɩn asʋ kpain'n kʋn. Menian'n-mɔ kʋalaa fɛlɩ yɩ́. Ɔ kɔ jasʋ kɔ jinlan mgbain'n-mɔ afian, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ bɛ mán mmɔfʋɛ'n-mɔ fíte kaan.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Mɔ bɛ manlɩn mmɔfʋɛ'n-mɔ fitelɩ'n, Gamaliɛ kɔ han kɔ hele mgbain'n-mɔ kɛ: “Izalayɛ amma, ɛmɔ nɩ́an bɛ́ nwʋn kpa wɔ like mɔ ɛmɔ kulo kɛ bɛ yɔ menian ɛhɩ-mɔ nɩn anwʋn.
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Ɔ sanlɩn kɛ, Tedasɩ fitelɩ, ɔ hyɛlɩ man biala. Tedasɩ buli yɩ́ nwʋn kɛ ɔ tɩ sʋanlan kpili. Menian ɛya nnan kɔ si yɩ́ sʋ. Mɔ bɛ hunlin yɩ́'n, menian ɛya nnan'n bɔlɩ asanndɩɛ, bɛ́ eku'n tɔlɩ asɩ.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Bɛ yɩ Tedasɩ a, Zudasɩ m'ɔ fi Galile mân nun'n kʋsʋ fitelɩ yɩ́ dɩɛ tɛmʋn mɔ bɛ 'ka menian'n-mɔ'n. Menian sili yɩ́ sʋ. Mɔ bɛ hunlin yɩ́'n, bɛ́ mɔ anɩn bɛ si yɩ́ sʋ'n kʋalaa bɔlɩ asanndɩɛ.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Yɩ́ ti, kɩkaala dɩɛ, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛmɔ yáci menian sɔ'n-mɔ koun, nán bɛ tɛ bɛ́ sʋ fɩ́ɩ́ kʋ́n. Ɔ sanlɩn kɛ junman'n mɔ bɛ lɛ di'n, sɛ ɔ fi man Nyanmɩan ɛlɔ a, ɔ 'tɔ asɩ.
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Nan sɛ junman'n mɔ bɛ lɛ di yɩ́ ɛbɛlɛ'n fi Nyanmɩan ɛlɔ sakpa a, ɛmɔ ngɔ hʋala man yɩ́ sɛcɩ. Yɩ́ ti, ɛmɔ nɩ́an bɛ́ nwʋn kpa nán ɛmɔ nʋn Nyanmɩan b'a ngʋn man ngondin!”
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Mɔ Gamalɩɛ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, mgbain'n-mɔ kɔ fa atɩn'n mɔ ɔ'a hele bɛ́ nɩn asʋ. Bɛ kɔ fɛlɛ mmɔfʋɛ'n-mɔ, bɛ kɔ man bɛ kɔ fin bɛ́ mgbele ɛsɛ bɛ kɔ totua bɛ́ kɛ nán bɛ bɔ Zozi dunman'n fɩ́ɩ́ kʋn asannan nán b'a yaci bɛ́ nun.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Mmɔfʋɛ'n-mɔ fi mgbain'n-mɔ anyunnun bɛ 'kɔ a, anɩn b'a li fɛ kpa kɛ Zozi dunman nun, menian'n-mɔ a hele bɛ́ yalɛ ɔ.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, cɩan daa bɛ kekele menian'n-mɔ ninnge Nyanmɩan awulo nɩn anun ɔ nʋn awulo'n-mɔ anun, bɛ bɔ Zozi m'ɔ tɩ *Kilisi nɩn anwʋn Ɛjɔlɛkpa'n.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.