Atos 2
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC
1 Ɛhɩ, mɔ *Pantekɔtʋ fɛtɩ cɩan'n juli'n, Zozi menian'n-mɔ kʋalaatin yialɩ lɩka kʋn.
1 Chegando o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Kʋnmgba ala, bɛ kɔ tɩ like nɩn angan kɛ anwʋnman m'ɔ lɛ tu sɛlɛ kpa ɔ. Ɔ fi anwunno huuu, ɔ kɔ wʋlʋ sua'n mɔ menian'n-mɔ gua nun nɩn anun.
2 De repente, veio do céu um ruído, como se soprasse um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Bɛ 'nɩan an, sɩ̂n tofeleman-mɔ. Bɛ kɔ tɩtɩ bɛ́ nwʋn nun, bɛ kɔ tɛtanlan bɛ́ nun kʋn biala ati nɩn asʋ.
3 Apareceu-lhes então uma espécie de línguas de fogo que se repartiram e pousaram sobre cada um deles.
4 Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ wʋlʋ bɛ́ kʋalaa bɛ́ nun kpa bɔkɔɔ. Ɛbɛlɛ ala, bɛ lɛ kan anɩɛ ngacile ngacile mɔ Wawɛ nɩn a fa a wula bɛ́ nun kʋn biala anʋan kɛ ɔ hán'n.
4 Ficaram todos cheios do Espírito Santo e começaram a falar em línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ fɛlɩ Nyanmɩan kpa'n fi mân mân'n kʋalaa anun ba a, bɛ wɔ Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ.
5 Achavam-se então em Jerusalém judeus piedosos de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Mɔ bɛ tɩlɩ like sɔ nɩn angan'n, bɛ kɔ tutu bɛ kɔ hɔ kɔ yia yɩ́ bʋ ɛlɔ. Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn dede ɔ kɔ bʋ sʋ. Ɔ sanlɩn kɛ, anɩɛ ngacile ngacile'n mɔ Zozi menian'n-mɔ lɛ kan'n, bɛ́ mɔ b'a yia ɛbɛlɛ nɩn anun kʋn biala tɩ kɛ yɩ́ kulo anɩɛ yɛ̂ bɛ lɛ kan ɔ.
6 Ouvindo aquele ruído, reuniu-se muita gente e maravilhava-se de que cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ nwʋn ɛsɛ ɔ kɔ yɔ bɛ́ ɛnyɩnmɩn. Bɛ́ nwan: “Menian ɛhɩ-mɔ mɔ bɛ lɛ kan anɩɛ ngacile ngacile'n, asʋ bɛ́ kʋalaa bɛ tɩ man Galile mân nɩn anun menian ɔ?
7 Profundamente impressionados, manifestavam a sua admiração: Não são, porventura, galileus todos estes que falam?
8 Nan ɔ yɔ sɛ mɔ afɩ yɛ́ nun kʋn biala tɩ ɛjɔlɛ'n mɔ bɛ lɛ kan wɔ yɛ́ kulo anɩɛ nɩn anun'n?
8 Como então todos nós os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Yɛ́ nun mmie-mɔ fi Paatɩ nʋn Medi nʋn Elamʋn mân nun. Mmie-mɔ fi Mezopotamin mân nun, Zude nʋn Kapadɔsʋ mân nun, Pʋn nʋn Azi mân nun,
9 Partos, medos, elamitas; os que habitam a Macedônia, a Judéia, a Capadócia, o Ponto, a Ásia,
10 Filizi nʋn Panfili mân nun, Ezipiti mân nun nʋn Libi mân nɩn anun kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Silɛnɩn nɩn afan nun. Nyɔfʋɛ'n mɔ bɛ fi Lɔmʋn kulo nɩn asʋ'n,
10 a Frígia, a Panfília, o Egito e as províncias da Líbia próximas a Cirene; peregrinos romanos,
11 b'a wʋ mmie-mɔ Zufʋ, mmie-mɔ kʋsʋ tɩ man Zufʋ, nan kʋsʋ bɛ kɔ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn'n bie. Mmie-mɔ fi Kɛlɛtɩ nʋn Alabi mân nun. Kʋsʋ afɩ, Nyanmɩan asinbɛnwʋn ninnge'n-mɔ anwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ bɛ lɛ kan'n, yɛ́ kʋalaa yɛ tɩ wɔ yɛ́ kulo anɩɛ nɩn anun!”
11 judeus ou prosélitos, cretenses e árabes; ouvimo-los publicar em nossas línguas as maravilhas de Deus!
12 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn dede ɔ kɔ bʋ bɛ́ nwʋn sʋ. Bɛ kɔ bisa bisa bɛ́ nwʋn kɛ: “Ɛjɔlɛ ɛhɩ abʋ kele sɛ?”
12 Estavam, pois, todos atônitos e, sem saber o que pensar, perguntavam uns aos outros: Que significam estas coisas?
13 Mmie-mɔ 'bisa kosuan ɛhɩ a, anɩn mmie-mɔ kʋsʋ lɛ kan bɛ gʋlʋ Zozi menian'n-mɔ anwʋn kɛ: “Ɛhɩ-mɔ, b'a nʋn nzan b'a bʋ kpa bɔkɔɔ!”
13 Outros, porém, escarnecendo, diziam: Estão todos embriagados de vinho doce.
14 Mɔ menian'n-mɔ 'kan sɔ'n, Pɩɛlɩ nʋn mmɔfʋɛ bulu nʋn kʋn'n kɔ jasʋ kɔ jinlan. Pɩɛlɩ kɔ kuku yɩ́ nʋan sʋ ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ Zufʋ'n-mɔ nʋn ɛmɔ kʋalaa mɔ bɛ wɔ Zoluzalɛmʋn ɛwa'n, ɛmɔ yɔ́ anzʋɛ bɛ tíe ɛjɔlɛ'n mɔ mɩn 'ba han mɩn kele ɛmɔ'n kpa.
14 Pedro então, pondo-se de pé em companhia dos Onze, com voz forte lhes disse: Homens da Judéia e vós todos que habitais em Jerusalém: seja-vos isto conhecido e prestai atenção às minhas palavras.
15 Menian ɛhɩ-mɔ mɔ ɛmɔ jʋnlɩn kɛ b'a nʋn nzan b'a bʋ'n, bɛ nnʋnlɩn man nzan bɛ bʋlɩ man. Ɔ sanlɩn kɛ, bɛlɛ mɔ b'a bɔ ngɛlɛmɔ dɔɛ ngʋanlan ɔ.
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto não ser ainda a hora terceira do dia.
16 Nan ɛjɔlɛ'n mɔ kpɔmanfʋɛ Zowɛ hanlɩn yɩ́ daba daba'n, ɛjɔlɛ sɔ'n yɛ̂ ɔ lɛ kpɩn sʋ sian nɩn ɔ. Kpɔmanfʋɛ Zowɛ hanlɩn kɛ Nyanmɩan nwan:
16 Mas cumpre-se o que foi dito pelo profeta Joel:
17 Mɛlɛ kasian nɩn anun, mɩn 'ce mɩn Wawɛ'n
17 Acontecerá nos últimos dias - é Deus quem fala -, que derramarei do meu Espírito sobre todo ser vivo: profetizarão os vossos filhos e as vossas filhas. Os vossos jovens terão visões, e os vossos anciãos sonharão.
18 Ɔ tɩ ananhɔlɛ, mɛlɛ sɔ nɩn anun,
18 Sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei naqueles dias do meu Espírito e profetizarão.
19 Mɩn 'ba man asinbɛnwʋn ninnge fite fite
19 Farei aparecer prodígios em cima, no céu, e milagres embaixo, na terra: sangue fogo e vapor de fumaça.
20 Asannan nán yɛ́ Mɩn cɩan nɩn a ju'n,
20 O sol se converterá em trevas e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Cɩan sɔ'n, wɔ́ biala
21 E então todo o que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,1-5}.
22 Ɛsɛ Pɩɛlɩ nwan: “Izalayɛ amma, ɛmɔ tíe ɛjɔlɛ'n mɔ mɩn 'ba han mɩn kele ɛmɔ'n kpa. Ɛmɔ muonun sɩ, Nyanmɩan a man ɛmɔ a nwun yɩ́ kɛ Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ'n tɩ sʋanlan m'ɔ le tunmin. Nyanmɩan a man Zozi a yɔ asinbɛnwʋn ninnge mgbili mgbili kpa ɛmɔ afian ɛwa.
22 Israelitas, ouvi estas palavras: Jesus de Nazaré, homem de quem Deus tem dado testemunho diante de vós com milagres, prodígios e sinais que Deus por ele realizou no meio de vós como vós mesmos o sabeis,
23 B'a yɩ Zozi b'a man ɛmɔ. Nan kʋsʋ Nyanmɩan yɛ̂ ɔ lili mʋa ɔ sesielɩ yɩ́ sɔ ɔ. Ɛmɔ nʋn ɛtɛfʋɛ'n-mɔ, b'a bʋbɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ b'a hun yɩ́.
23 depois de ter sido entregue, segundo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de ímpios.
24 Nan kʋsʋ Nyanmɩan a le yɩ́ fi ewue asa nun maan ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge. Ɔ sanlɩn kɛ, ewue le man atɩn ɔ njɩ man yɩ́ nzie man.
24 Mas Deus o ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, porque não era possível que ela o retivesse em seu poder.
25 Afɩ belemgbin *Davidi hanlɩn Zozi anwʋn ɛjɔlɛ kɛ:
25 Pois dele diz Davi: Eu via sempre o Senhor perto de mim, pois ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Ɛhɩka ati, mɩn di yɩ́ nwʋn fɛ kpa
26 Alegrou-se por isso o meu coração e a minha língua exultou. Sim, também a minha carne repousará na esperança,
27 Ɔ sanlɩn kɛ, ɛ ngɔ yaci man mɩ́n ɛbɔlɔ ɛlɔ,
27 pois não deixarás a minha alma na região dos mortos, nem permitirás que o teu santo conheça a corrupção.
28 Ɛ 'man mɩn nyan ngʋan
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria com a visão de tua face {Sl 15,8-11}.
29 “Anianman-mɔ, mɩn 'ba han belemgbin Davidi anwʋn ɛjɔlɛ kʋn mɩn kele ɛmɔ yuein. Ɛjɔlɛ sɔ'n y'ɔ le kɛ Davidi a wu, b'a sie yɩ́. Ɛnɛ nʋn ɛnɛ yɩ́ sɛka'n tɛ wɔ yɛ́ afian ɛwa.
29 Irmãos, seja permitido dizer-vos com franqueza: do patriarca Davi dizemos que morreu e foi sepultado, e o seu sepulcro está entre nós até o dia de hoje.
30 Nan anɩn Davidi tɩ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ. Ɔ sɩ kɛ Nyanmɩan a bɔ yɩ́ anɔhʋba ɔ'a han ndâ ɔ'a tʋ sʋ kɛ ɔ 'man yɩ́ mma'n-mɔ anun kʋn tanlan belemgbin bia nɩn asʋ.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria colocado no seu trono.
31 Davidi lili mʋa ɔ nwunlin Izalayɛ Belemgbin Ngʋandefʋɛ'n m'ɔ tɩ *Kilisi nɩn ewuetinnge'n, nán ɔ'a han yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ kɛ:
31 É, portanto, a ressurreição de Cristo que ele previu e anunciou por estas palavras: Ele não foi abandonado na região dos mortos, e sua carne não conheceu a corrupção.
32 “Zozi anwʋn ɛjɔlɛ yɛ̂ anɩn Davidi lɛ kan ɔ. Yɛ́ mɔ yɛ gua ɛwa'n, yɛ́ kʋalaa yɛ di adanzɩɛ kɛ Nyanmɩan a man Zozi fi ewue nun a tinnge.
32 A este Jesus, Deus o ressuscitou: do que todos nós somos testemunhas.
33 Nyanmɩan a sie Zozi yɩ́ fama sʋ. Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n mɔ Sɩɛ'n falɩ bɔlɩ anɔhʋba'n, ɔ'a fa ɔ a wula Zozi asa nun. Zozi a hye a man yɛ́. Wawɛ sɔ'n yɛ̂ ɛmɔ a tɩ yɩ́ ngan mɔ ɛmɔ nwun yɩ́ kɩkaala nɩn ɔ.
33 Exaltado pela direita de Deus, havendo recebido do Pai o Espírito Santo prometido, derramou-o como vós vedes e ouvis.
34 “Nán kɛ Davidi muonun fʋlɩ hɔlɩ nyanmɩansʋ ɔ, nan yɩ́ nwan:
34 Pois Davi pessoalmente não subiu ao céu, todavia diz: O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita
35 maan nvá wɔ́ mgbɔfʋɛ'n-mɔ n zíe wɔ ja abɔ
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
36 “Izalayɛ amma'n-mɔ kʋalaa nwún yɩ́ yuein kɛ, Zozi sɔ'n mɔ ɛmɔ bʋbɔlɩ yɩ́ kʋlʋwa nɩn asʋ'n, yɩ́ yɛ̂ Nyanmɩan a sie yɩ́ Mɩnlɩan nʋn Kilisi, Izalayɛ Belemgbin Ngʋandefʋɛ nɩn ɔ!”
36 Que toda a casa de Israel saiba, portanto, com a maior certeza de que este Jesus, que vós crucificastes, Deus o constituiu Senhor e Cristo.
37 Mɔ Pɩɛlɩ anʋan tɔlɩ'n, ɛjɔlɛ'n m'ɔ hanlɩn'n wʋlʋlɩ bɛ́ kpa. Bɛ kɔ bisa Pɩɛlɩ nʋn mmɔfʋɛ ɛhɩnlɩn-mɔ kɛ: “Anianman-mɔ, atɩn benin yɛ̂ yɛ fá sʋ ɔ?”
37 Ao ouvirem essas coisas, ficaram compungidos no íntimo do coração e indagaram de Pedro e dos demais apóstolos: Que devemos fazer, irmãos?
38 Pɩɛlɩ kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ nún bɛ́ nwʋn bɛ káci bɛ́ abalabɔ'n. Ɛmɔ nunhan kʋn biala maan bɛ sɔ́nɩn yɩ́ wɔ Zozi Kilisi dunman nun, nán ɛmɔ a nyan ɛtɛ face. Ɛbɛlɛ nɩn anun yɛ̂ ɛmɔ kʋsʋ 'ba nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n m'ɔ tɩ Nyanmɩan acɛdɩɛ nɩn ɔ.
38 Pedro lhes respondeu: Arrependei-vos e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Ɔ sanlɩn kɛ, anɔhʋba sɔ'n mɔ Nyanmɩan bɔlɩ'n, ɔ tɩ ɛmɔ dɩɛ, ɔ tɩ ɛmɔ amma'n-mɔ dɩɛ. Ɛsɛ bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ wɔ mʋa mɔ yɛ́ Mɩn Nyanmɩan 'ba fɛlɛ bɛ́ yɩ́ nwʋn'n, ɔ tɩ bɛ́ kʋsʋ bɛ́ dɩɛ bie.”
39 Pois a promessa é para vós, para vossos filhos e para todos os que ouvirem de longe o apelo do Senhor, nosso Deus.
40 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Pɩɛlɩ hanlɩn ɛjɔlɛ mmiekun-mɔ dɔʋn ɔ helelɩ bɛ́, ɔ man bɛ nwunlin yɩ́ kɛ Zozi anwʋn ɛjɔlɛ'n tɩ ananhɔlɛ, ɛsɛ ɔ wowulalɩ bɛ́ anwʋnsɛlɛ. Yɩ́ nwan: “Ajulisʋ menian ɛhɩ-mɔ mɔ b'a sɩn atɩn ɛtɛ nɩn asʋ'n, ɛmɔ nʋn bɛ́ kpácɩ nán ɛmɔ a nyan bɛ́ ti!”
40 Ainda com muitas outras palavras exortava-os, dizendo: Salvai-vos do meio dessa geração perversa!
41 Mɔ Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bɛ́ dɔʋn bɛ lelɩ yɩ́ nʋan ɛjɔlɛ'n bɛ lili maan bɛ sɔnɩnlɩn bɛ́. Cɩan sɔ'n, menian kɔ yɔ akpɩɩ nsan kɔ a kɔ gua bɛ́ mɔ b'a le Zozi b'a li daba nɩn asʋ.
41 que receberam a sua palavra foram batizados. E naquele dia elevou-se a mais ou menos três mil o número dos adeptos.
42 Ɔ fi ɛbɛlɛ, tɛmʋn biala, bɛ yia bɛ tie ɛjɔlɛ'n mɔ mmɔfʋɛ'n-mɔ kan kele bɛ́'n kpa. Bɛ tanlan wɔ anianman nun bɛ di yɛ́ Mɩn alɩɛ'n, ɛsɛ bɛ yɔ asɔnɩn.
42 Perseveravam eles na doutrina dos apóstolos, na reunião em comum, na fração do pão e nas orações.
43 Anɩn menian'n-mɔ anun kʋn biala man Nyanmɩan anyɩnnzɔ, ɔ sanlɩn kɛ anɩn mmɔfʋɛ'n-mɔ lɛ yɔ asinbɛnwʋn ninnge-mɔ dɔʋn kpa.
43 De todos eles se apoderou o temor, pois pelos apóstolos foram feitos também muitos prodígios e milagres em Jerusalém e o temor estava em todos os corações.
44 Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ lelɩ Zozi bɛ lili nɩn anʋan sɛ bɛ́ nwʋn, bɛ́ ninnge'n-mɔ kʋalaa wɔ lɩka kʋn.
44 Todos os fiéis viviam unidos e tinham tudo em comum.
45 Bɛ tɔnɩn bɛ́ anwʋndɩɛ'n-mɔ. Esika mɔ bɛ kɔ nyan yɩ́ nun'n, bɛ nɩan sʋanlan kʋn like mɔ ɔ'a hian yɩ́ nwʋn'n yɛ̂ bɛ ce esika sɔ nɩn ɔ.
45 Vendiam as suas propriedades e os seus bens, e dividiam-nos por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Cɩan biala, bɛ yia Nyanmɩan awulo nɩn anun. Bɛ yia bɛ́ awulo'n-mɔ anun bɛ le fɛ elie yɛ̂ bɛ didi ɔ, bɛ ndu man bɛ́ nwʋn.
46 Unidos de coração freqüentavam todos os dias o templo. Partiam o pão nas casas e tomavam a comida com alegria e singeleza de coração,
47 Bɛ yɩ Nyanmɩan ayɛ. Menian'n-mɔ kʋalaa kulo bɛ́ ɛjɔlɛ. Cɩan daa, yɛ́ Mɩn cʋɩn bɛ́ mɔ b'a nyan bɛ́ ti'n ɔ ba gua bɛ́ mɔ b'a li mʋa b'a le Zozi b'a li nɩn asʋ.
47 louvando a Deus e cativando a simpatia de todo o povo. E o Senhor cada dia lhes ajuntava outros que estavam a caminho da salvação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.