Atos 2

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɛhɩ, mɔ *Pantekɔtʋ fɛtɩ cɩan'n juli'n, Zozi menian'n-mɔ kʋalaatin yialɩ lɩka kʋn.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Kʋnmgba ala, bɛ kɔ tɩ like nɩn angan kɛ anwʋnman m'ɔ lɛ tu sɛlɛ kpa ɔ. Ɔ fi anwunno huuu, ɔ kɔ wʋlʋ sua'n mɔ menian'n-mɔ gua nun nɩn anun.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Bɛ 'nɩan an, sɩ̂n tofeleman-mɔ. Bɛ kɔ tɩtɩ bɛ́ nwʋn nun, bɛ kɔ tɛtanlan bɛ́ nun kʋn biala ati nɩn asʋ.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ wʋlʋ bɛ́ kʋalaa bɛ́ nun kpa bɔkɔɔ. Ɛbɛlɛ ala, bɛ lɛ kan anɩɛ ngacile ngacile mɔ Wawɛ nɩn a fa a wula bɛ́ nun kʋn biala anʋan kɛ ɔ hán'n.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ fɛlɩ Nyanmɩan kpa'n fi mân mân'n kʋalaa anun ba a, bɛ wɔ Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Mɔ bɛ tɩlɩ like sɔ nɩn angan'n, bɛ kɔ tutu bɛ kɔ hɔ kɔ yia yɩ́ bʋ ɛlɔ. Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn dede ɔ kɔ bʋ sʋ. Ɔ sanlɩn kɛ, anɩɛ ngacile ngacile'n mɔ Zozi menian'n-mɔ lɛ kan'n, bɛ́ mɔ b'a yia ɛbɛlɛ nɩn anun kʋn biala tɩ kɛ yɩ́ kulo anɩɛ yɛ̂ bɛ lɛ kan ɔ.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ nwʋn ɛsɛ ɔ kɔ yɔ bɛ́ ɛnyɩnmɩn. Bɛ́ nwan: “Menian ɛhɩ-mɔ mɔ bɛ lɛ kan anɩɛ ngacile ngacile'n, asʋ bɛ́ kʋalaa bɛ tɩ man Galile mân nɩn anun menian ɔ?
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 Nan ɔ yɔ sɛ mɔ afɩ yɛ́ nun kʋn biala tɩ ɛjɔlɛ'n mɔ bɛ lɛ kan wɔ yɛ́ kulo anɩɛ nɩn anun'n?
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Yɛ́ nun mmie-mɔ fi Paatɩ nʋn Medi nʋn Elamʋn mân nun. Mmie-mɔ fi Mezopotamin mân nun, Zude nʋn Kapadɔsʋ mân nun, Pʋn nʋn Azi mân nun,
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 Filizi nʋn Panfili mân nun, Ezipiti mân nun nʋn Libi mân nɩn anun kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Silɛnɩn nɩn afan nun. Nyɔfʋɛ'n mɔ bɛ fi Lɔmʋn kulo nɩn asʋ'n,
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 b'a wʋ mmie-mɔ Zufʋ, mmie-mɔ kʋsʋ tɩ man Zufʋ, nan kʋsʋ bɛ kɔ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn'n bie. Mmie-mɔ fi Kɛlɛtɩ nʋn Alabi mân nun. Kʋsʋ afɩ, Nyanmɩan asinbɛnwʋn ninnge'n-mɔ anwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ bɛ lɛ kan'n, yɛ́ kʋalaa yɛ tɩ wɔ yɛ́ kulo anɩɛ nɩn anun!”
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn dede ɔ kɔ bʋ bɛ́ nwʋn sʋ. Bɛ kɔ bisa bisa bɛ́ nwʋn kɛ: “Ɛjɔlɛ ɛhɩ abʋ kele sɛ?”
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Mmie-mɔ 'bisa kosuan ɛhɩ a, anɩn mmie-mɔ kʋsʋ lɛ kan bɛ gʋlʋ Zozi menian'n-mɔ anwʋn kɛ: “Ɛhɩ-mɔ, b'a nʋn nzan b'a bʋ kpa bɔkɔɔ!”
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Mɔ menian'n-mɔ 'kan sɔ'n, Pɩɛlɩ nʋn mmɔfʋɛ bulu nʋn kʋn'n kɔ jasʋ kɔ jinlan. Pɩɛlɩ kɔ kuku yɩ́ nʋan sʋ ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ Zufʋ'n-mɔ nʋn ɛmɔ kʋalaa mɔ bɛ wɔ Zoluzalɛmʋn ɛwa'n, ɛmɔ yɔ́ anzʋɛ bɛ tíe ɛjɔlɛ'n mɔ mɩn 'ba han mɩn kele ɛmɔ'n kpa.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Menian ɛhɩ-mɔ mɔ ɛmɔ jʋnlɩn kɛ b'a nʋn nzan b'a bʋ'n, bɛ nnʋnlɩn man nzan bɛ bʋlɩ man. Ɔ sanlɩn kɛ, bɛlɛ mɔ b'a bɔ ngɛlɛmɔ dɔɛ ngʋanlan ɔ.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 Nan ɛjɔlɛ'n mɔ kpɔmanfʋɛ Zowɛ hanlɩn yɩ́ daba daba'n, ɛjɔlɛ sɔ'n yɛ̂ ɔ lɛ kpɩn sʋ sian nɩn ɔ. Kpɔmanfʋɛ Zowɛ hanlɩn kɛ Nyanmɩan nwan:
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 Mɛlɛ kasian nɩn anun, mɩn 'ce mɩn Wawɛ'n
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Ɔ tɩ ananhɔlɛ, mɛlɛ sɔ nɩn anun,
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Mɩn 'ba man asinbɛnwʋn ninnge fite fite
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Asannan nán yɛ́ Mɩn cɩan nɩn a ju'n,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Cɩan sɔ'n, wɔ́ biala
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Ɛsɛ Pɩɛlɩ nwan: “Izalayɛ amma, ɛmɔ tíe ɛjɔlɛ'n mɔ mɩn 'ba han mɩn kele ɛmɔ'n kpa. Ɛmɔ muonun sɩ, Nyanmɩan a man ɛmɔ a nwun yɩ́ kɛ Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ'n tɩ sʋanlan m'ɔ le tunmin. Nyanmɩan a man Zozi a yɔ asinbɛnwʋn ninnge mgbili mgbili kpa ɛmɔ afian ɛwa.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 B'a yɩ Zozi b'a man ɛmɔ. Nan kʋsʋ Nyanmɩan yɛ̂ ɔ lili mʋa ɔ sesielɩ yɩ́ sɔ ɔ. Ɛmɔ nʋn ɛtɛfʋɛ'n-mɔ, b'a bʋbɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ b'a hun yɩ́.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Nan kʋsʋ Nyanmɩan a le yɩ́ fi ewue asa nun maan ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge. Ɔ sanlɩn kɛ, ewue le man atɩn ɔ njɩ man yɩ́ nzie man.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Afɩ belemgbin *Davidi hanlɩn Zozi anwʋn ɛjɔlɛ kɛ:
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Ɛhɩka ati, mɩn di yɩ́ nwʋn fɛ kpa
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 Ɔ sanlɩn kɛ, ɛ ngɔ yaci man mɩ́n ɛbɔlɔ ɛlɔ,
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Ɛ 'man mɩn nyan ngʋan
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 “Anianman-mɔ, mɩn 'ba han belemgbin Davidi anwʋn ɛjɔlɛ kʋn mɩn kele ɛmɔ yuein. Ɛjɔlɛ sɔ'n y'ɔ le kɛ Davidi a wu, b'a sie yɩ́. Ɛnɛ nʋn ɛnɛ yɩ́ sɛka'n tɛ wɔ yɛ́ afian ɛwa.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Nan anɩn Davidi tɩ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ. Ɔ sɩ kɛ Nyanmɩan a bɔ yɩ́ anɔhʋba ɔ'a han ndâ ɔ'a tʋ sʋ kɛ ɔ 'man yɩ́ mma'n-mɔ anun kʋn tanlan belemgbin bia nɩn asʋ.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Davidi lili mʋa ɔ nwunlin Izalayɛ Belemgbin Ngʋandefʋɛ'n m'ɔ tɩ *Kilisi nɩn ewuetinnge'n, nán ɔ'a han yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ kɛ:
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 “Zozi anwʋn ɛjɔlɛ yɛ̂ anɩn Davidi lɛ kan ɔ. Yɛ́ mɔ yɛ gua ɛwa'n, yɛ́ kʋalaa yɛ di adanzɩɛ kɛ Nyanmɩan a man Zozi fi ewue nun a tinnge.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Nyanmɩan a sie Zozi yɩ́ fama sʋ. Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n mɔ Sɩɛ'n falɩ bɔlɩ anɔhʋba'n, ɔ'a fa ɔ a wula Zozi asa nun. Zozi a hye a man yɛ́. Wawɛ sɔ'n yɛ̂ ɛmɔ a tɩ yɩ́ ngan mɔ ɛmɔ nwun yɩ́ kɩkaala nɩn ɔ.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 “Nán kɛ Davidi muonun fʋlɩ hɔlɩ nyanmɩansʋ ɔ, nan yɩ́ nwan:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 maan nvá wɔ́ mgbɔfʋɛ'n-mɔ n zíe wɔ ja abɔ
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 “Izalayɛ amma'n-mɔ kʋalaa nwún yɩ́ yuein kɛ, Zozi sɔ'n mɔ ɛmɔ bʋbɔlɩ yɩ́ kʋlʋwa nɩn asʋ'n, yɩ́ yɛ̂ Nyanmɩan a sie yɩ́ Mɩnlɩan nʋn Kilisi, Izalayɛ Belemgbin Ngʋandefʋɛ nɩn ɔ!”
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Mɔ Pɩɛlɩ anʋan tɔlɩ'n, ɛjɔlɛ'n m'ɔ hanlɩn'n wʋlʋlɩ bɛ́ kpa. Bɛ kɔ bisa Pɩɛlɩ nʋn mmɔfʋɛ ɛhɩnlɩn-mɔ kɛ: “Anianman-mɔ, atɩn benin yɛ̂ yɛ fá sʋ ɔ?”
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Pɩɛlɩ kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ nún bɛ́ nwʋn bɛ káci bɛ́ abalabɔ'n. Ɛmɔ nunhan kʋn biala maan bɛ sɔ́nɩn yɩ́ wɔ Zozi Kilisi dunman nun, nán ɛmɔ a nyan ɛtɛ face. Ɛbɛlɛ nɩn anun yɛ̂ ɛmɔ kʋsʋ 'ba nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n m'ɔ tɩ Nyanmɩan acɛdɩɛ nɩn ɔ.
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Ɔ sanlɩn kɛ, anɔhʋba sɔ'n mɔ Nyanmɩan bɔlɩ'n, ɔ tɩ ɛmɔ dɩɛ, ɔ tɩ ɛmɔ amma'n-mɔ dɩɛ. Ɛsɛ bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ wɔ mʋa mɔ yɛ́ Mɩn Nyanmɩan 'ba fɛlɛ bɛ́ yɩ́ nwʋn'n, ɔ tɩ bɛ́ kʋsʋ bɛ́ dɩɛ bie.”
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Pɩɛlɩ hanlɩn ɛjɔlɛ mmiekun-mɔ dɔʋn ɔ helelɩ bɛ́, ɔ man bɛ nwunlin yɩ́ kɛ Zozi anwʋn ɛjɔlɛ'n tɩ ananhɔlɛ, ɛsɛ ɔ wowulalɩ bɛ́ anwʋnsɛlɛ. Yɩ́ nwan: “Ajulisʋ menian ɛhɩ-mɔ mɔ b'a sɩn atɩn ɛtɛ nɩn asʋ'n, ɛmɔ nʋn bɛ́ kpácɩ nán ɛmɔ a nyan bɛ́ ti!”
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Mɔ Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bɛ́ dɔʋn bɛ lelɩ yɩ́ nʋan ɛjɔlɛ'n bɛ lili maan bɛ sɔnɩnlɩn bɛ́. Cɩan sɔ'n, menian kɔ yɔ akpɩɩ nsan kɔ a kɔ gua bɛ́ mɔ b'a le Zozi b'a li daba nɩn asʋ.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Ɔ fi ɛbɛlɛ, tɛmʋn biala, bɛ yia bɛ tie ɛjɔlɛ'n mɔ mmɔfʋɛ'n-mɔ kan kele bɛ́'n kpa. Bɛ tanlan wɔ anianman nun bɛ di yɛ́ Mɩn alɩɛ'n, ɛsɛ bɛ yɔ asɔnɩn.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Anɩn menian'n-mɔ anun kʋn biala man Nyanmɩan anyɩnnzɔ, ɔ sanlɩn kɛ anɩn mmɔfʋɛ'n-mɔ lɛ yɔ asinbɛnwʋn ninnge-mɔ dɔʋn kpa.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ lelɩ Zozi bɛ lili nɩn anʋan sɛ bɛ́ nwʋn, bɛ́ ninnge'n-mɔ kʋalaa wɔ lɩka kʋn.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Bɛ tɔnɩn bɛ́ anwʋndɩɛ'n-mɔ. Esika mɔ bɛ kɔ nyan yɩ́ nun'n, bɛ nɩan sʋanlan kʋn like mɔ ɔ'a hian yɩ́ nwʋn'n yɛ̂ bɛ ce esika sɔ nɩn ɔ.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Cɩan biala, bɛ yia Nyanmɩan awulo nɩn anun. Bɛ yia bɛ́ awulo'n-mɔ anun bɛ le fɛ elie yɛ̂ bɛ didi ɔ, bɛ ndu man bɛ́ nwʋn.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Bɛ yɩ Nyanmɩan ayɛ. Menian'n-mɔ kʋalaa kulo bɛ́ ɛjɔlɛ. Cɩan daa, yɛ́ Mɩn cʋɩn bɛ́ mɔ b'a nyan bɛ́ ti'n ɔ ba gua bɛ́ mɔ b'a li mʋa b'a le Zozi b'a li nɩn asʋ.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.