Atos 2
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA
1 Ɛhɩ, mɔ *Pantekɔtʋ fɛtɩ cɩan'n juli'n, Zozi menian'n-mɔ kʋalaatin yialɩ lɩka kʋn.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar;
2 Kʋnmgba ala, bɛ kɔ tɩ like nɩn angan kɛ anwʋnman m'ɔ lɛ tu sɛlɛ kpa ɔ. Ɔ fi anwunno huuu, ɔ kɔ wʋlʋ sua'n mɔ menian'n-mɔ gua nun nɩn anun.
2 de repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam assentados.
3 Bɛ 'nɩan an, sɩ̂n tofeleman-mɔ. Bɛ kɔ tɩtɩ bɛ́ nwʋn nun, bɛ kɔ tɛtanlan bɛ́ nun kʋn biala ati nɩn asʋ.
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, e pousou uma sobre cada um deles.
4 Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ wʋlʋ bɛ́ kʋalaa bɛ́ nun kpa bɔkɔɔ. Ɛbɛlɛ ala, bɛ lɛ kan anɩɛ ngacile ngacile mɔ Wawɛ nɩn a fa a wula bɛ́ nun kʋn biala anʋan kɛ ɔ hán'n.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e passaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ fɛlɩ Nyanmɩan kpa'n fi mân mân'n kʋalaa anun ba a, bɛ wɔ Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ.
5 Ora, estavam habitando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 Mɔ bɛ tɩlɩ like sɔ nɩn angan'n, bɛ kɔ tutu bɛ kɔ hɔ kɔ yia yɩ́ bʋ ɛlɔ. Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn dede ɔ kɔ bʋ sʋ. Ɔ sanlɩn kɛ, anɩɛ ngacile ngacile'n mɔ Zozi menian'n-mɔ lɛ kan'n, bɛ́ mɔ b'a yia ɛbɛlɛ nɩn anun kʋn biala tɩ kɛ yɩ́ kulo anɩɛ yɛ̂ bɛ lɛ kan ɔ.
6 Quando, pois, se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que se possuiu de perplexidade, porquanto cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ nwʋn ɛsɛ ɔ kɔ yɔ bɛ́ ɛnyɩnmɩn. Bɛ́ nwan: “Menian ɛhɩ-mɔ mɔ bɛ lɛ kan anɩɛ ngacile ngacile'n, asʋ bɛ́ kʋalaa bɛ tɩ man Galile mân nɩn anun menian ɔ?
7 Estavam, pois, atônitos e se admiravam, dizendo: Vede! Não são, porventura, galileus todos esses que aí estão falando?
8 Nan ɔ yɔ sɛ mɔ afɩ yɛ́ nun kʋn biala tɩ ɛjɔlɛ'n mɔ bɛ lɛ kan wɔ yɛ́ kulo anɩɛ nɩn anun'n?
8 E como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Yɛ́ nun mmie-mɔ fi Paatɩ nʋn Medi nʋn Elamʋn mân nun. Mmie-mɔ fi Mezopotamin mân nun, Zude nʋn Kapadɔsʋ mân nun, Pʋn nʋn Azi mân nun,
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 Filizi nʋn Panfili mân nun, Ezipiti mân nun nʋn Libi mân nɩn anun kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Silɛnɩn nɩn afan nun. Nyɔfʋɛ'n mɔ bɛ fi Lɔmʋn kulo nɩn asʋ'n,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 b'a wʋ mmie-mɔ Zufʋ, mmie-mɔ kʋsʋ tɩ man Zufʋ, nan kʋsʋ bɛ kɔ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn'n bie. Mmie-mɔ fi Kɛlɛtɩ nʋn Alabi mân nun. Kʋsʋ afɩ, Nyanmɩan asinbɛnwʋn ninnge'n-mɔ anwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ bɛ lɛ kan'n, yɛ́ kʋalaa yɛ tɩ wɔ yɛ́ kulo anɩɛ nɩn anun!”
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e arábios. Como os ouvimos falar em nossas próprias línguas as grandezas de Deus?
12 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn dede ɔ kɔ bʋ bɛ́ nwʋn sʋ. Bɛ kɔ bisa bisa bɛ́ nwʋn kɛ: “Ɛjɔlɛ ɛhɩ abʋ kele sɛ?”
12 Todos, atônitos e perplexos, interpelavam uns aos outros: Que quer isto dizer?
13 Mmie-mɔ 'bisa kosuan ɛhɩ a, anɩn mmie-mɔ kʋsʋ lɛ kan bɛ gʋlʋ Zozi menian'n-mɔ anwʋn kɛ: “Ɛhɩ-mɔ, b'a nʋn nzan b'a bʋ kpa bɔkɔɔ!”
13 Outros, porém, zombando, diziam: Estão embriagados!
14 Mɔ menian'n-mɔ 'kan sɔ'n, Pɩɛlɩ nʋn mmɔfʋɛ bulu nʋn kʋn'n kɔ jasʋ kɔ jinlan. Pɩɛlɩ kɔ kuku yɩ́ nʋan sʋ ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ Zufʋ'n-mɔ nʋn ɛmɔ kʋalaa mɔ bɛ wɔ Zoluzalɛmʋn ɛwa'n, ɛmɔ yɔ́ anzʋɛ bɛ tíe ɛjɔlɛ'n mɔ mɩn 'ba han mɩn kele ɛmɔ'n kpa.
14 Então, se levantou Pedro, com os onze; e, erguendo a voz, advertiu-os nestes termos: Varões judeus e todos os habitantes de Jerusalém, tomai conhecimento disto e atentai nas minhas palavras.
15 Menian ɛhɩ-mɔ mɔ ɛmɔ jʋnlɩn kɛ b'a nʋn nzan b'a bʋ'n, bɛ nnʋnlɩn man nzan bɛ bʋlɩ man. Ɔ sanlɩn kɛ, bɛlɛ mɔ b'a bɔ ngɛlɛmɔ dɔɛ ngʋanlan ɔ.
15 Estes homens não estão embriagados, como vindes pensando, sendo esta a terceira hora do dia.
16 Nan ɛjɔlɛ'n mɔ kpɔmanfʋɛ Zowɛ hanlɩn yɩ́ daba daba'n, ɛjɔlɛ sɔ'n yɛ̂ ɔ lɛ kpɩn sʋ sian nɩn ɔ. Kpɔmanfʋɛ Zowɛ hanlɩn kɛ Nyanmɩan nwan:
16 Mas o que ocorre é o que foi dito por intermédio do profeta Joel:
17 Mɛlɛ kasian nɩn anun, mɩn 'ce mɩn Wawɛ'n
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; vossos filhos e vossas filhas profetizarão, vossos jovens terão visões, e sonharão vossos velhos;
18 Ɔ tɩ ananhɔlɛ, mɛlɛ sɔ nɩn anun,
18 até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 Mɩn 'ba man asinbɛnwʋn ninnge fite fite
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Asannan nán yɛ́ Mɩn cɩan nɩn a ju'n,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 Cɩan sɔ'n, wɔ́ biala
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Ɛsɛ Pɩɛlɩ nwan: “Izalayɛ amma, ɛmɔ tíe ɛjɔlɛ'n mɔ mɩn 'ba han mɩn kele ɛmɔ'n kpa. Ɛmɔ muonun sɩ, Nyanmɩan a man ɛmɔ a nwun yɩ́ kɛ Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ'n tɩ sʋanlan m'ɔ le tunmin. Nyanmɩan a man Zozi a yɔ asinbɛnwʋn ninnge mgbili mgbili kpa ɛmɔ afian ɛwa.
22 Varões israelitas, atendei a estas palavras: Jesus, o Nazareno, varão aprovado por Deus diante de vós com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou por intermédio dele entre vós, como vós mesmos sabeis;
23 B'a yɩ Zozi b'a man ɛmɔ. Nan kʋsʋ Nyanmɩan yɛ̂ ɔ lili mʋa ɔ sesielɩ yɩ́ sɔ ɔ. Ɛmɔ nʋn ɛtɛfʋɛ'n-mɔ, b'a bʋbɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ b'a hun yɩ́.
23 sendo este entregue pelo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de iníquos;
24 Nan kʋsʋ Nyanmɩan a le yɩ́ fi ewue asa nun maan ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge. Ɔ sanlɩn kɛ, ewue le man atɩn ɔ njɩ man yɩ́ nzie man.
24 ao qual, porém, Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte; porquanto não era possível fosse ele retido por ela.
25 Afɩ belemgbin *Davidi hanlɩn Zozi anwʋn ɛjɔlɛ kɛ:
25 Porque a respeito dele diz Davi: Diante de mim via sempre o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Ɛhɩka ati, mɩn di yɩ́ nwʋn fɛ kpa
26 Por isso, se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 Ɔ sanlɩn kɛ, ɛ ngɔ yaci man mɩ́n ɛbɔlɔ ɛlɔ,
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 Ɛ 'man mɩn nyan ngʋan
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 “Anianman-mɔ, mɩn 'ba han belemgbin Davidi anwʋn ɛjɔlɛ kʋn mɩn kele ɛmɔ yuein. Ɛjɔlɛ sɔ'n y'ɔ le kɛ Davidi a wu, b'a sie yɩ́. Ɛnɛ nʋn ɛnɛ yɩ́ sɛka'n tɛ wɔ yɛ́ afian ɛwa.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos claramente a respeito do patriarca Davi que ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 Nan anɩn Davidi tɩ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ. Ɔ sɩ kɛ Nyanmɩan a bɔ yɩ́ anɔhʋba ɔ'a han ndâ ɔ'a tʋ sʋ kɛ ɔ 'man yɩ́ mma'n-mɔ anun kʋn tanlan belemgbin bia nɩn asʋ.
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 Davidi lili mʋa ɔ nwunlin Izalayɛ Belemgbin Ngʋandefʋɛ'n m'ɔ tɩ *Kilisi nɩn ewuetinnge'n, nán ɔ'a han yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ kɛ:
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 “Zozi anwʋn ɛjɔlɛ yɛ̂ anɩn Davidi lɛ kan ɔ. Yɛ́ mɔ yɛ gua ɛwa'n, yɛ́ kʋalaa yɛ di adanzɩɛ kɛ Nyanmɩan a man Zozi fi ewue nun a tinnge.
32 A este Jesus Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Nyanmɩan a sie Zozi yɩ́ fama sʋ. Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n mɔ Sɩɛ'n falɩ bɔlɩ anɔhʋba'n, ɔ'a fa ɔ a wula Zozi asa nun. Zozi a hye a man yɛ́. Wawɛ sɔ'n yɛ̂ ɛmɔ a tɩ yɩ́ ngan mɔ ɛmɔ nwun yɩ́ kɩkaala nɩn ɔ.
33 Exaltado, pois, à destra de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vedes e ouvis.
34 “Nán kɛ Davidi muonun fʋlɩ hɔlɩ nyanmɩansʋ ɔ, nan yɩ́ nwan:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 maan nvá wɔ́ mgbɔfʋɛ'n-mɔ n zíe wɔ ja abɔ
35 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
36 “Izalayɛ amma'n-mɔ kʋalaa nwún yɩ́ yuein kɛ, Zozi sɔ'n mɔ ɛmɔ bʋbɔlɩ yɩ́ kʋlʋwa nɩn asʋ'n, yɩ́ yɛ̂ Nyanmɩan a sie yɩ́ Mɩnlɩan nʋn Kilisi, Izalayɛ Belemgbin Ngʋandefʋɛ nɩn ɔ!”
36 Esteja absolutamente certa, pois, toda a casa de Israel de que a este Jesus, que vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Mɔ Pɩɛlɩ anʋan tɔlɩ'n, ɛjɔlɛ'n m'ɔ hanlɩn'n wʋlʋlɩ bɛ́ kpa. Bɛ kɔ bisa Pɩɛlɩ nʋn mmɔfʋɛ ɛhɩnlɩn-mɔ kɛ: “Anianman-mɔ, atɩn benin yɛ̂ yɛ fá sʋ ɔ?”
37 Ouvindo eles estas coisas, compungiu-se-lhes o coração e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Pɩɛlɩ kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ nún bɛ́ nwʋn bɛ káci bɛ́ abalabɔ'n. Ɛmɔ nunhan kʋn biala maan bɛ sɔ́nɩn yɩ́ wɔ Zozi Kilisi dunman nun, nán ɛmɔ a nyan ɛtɛ face. Ɛbɛlɛ nɩn anun yɛ̂ ɛmɔ kʋsʋ 'ba nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n m'ɔ tɩ Nyanmɩan acɛdɩɛ nɩn ɔ.
38 Respondeu-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Ɔ sanlɩn kɛ, anɔhʋba sɔ'n mɔ Nyanmɩan bɔlɩ'n, ɔ tɩ ɛmɔ dɩɛ, ɔ tɩ ɛmɔ amma'n-mɔ dɩɛ. Ɛsɛ bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ wɔ mʋa mɔ yɛ́ Mɩn Nyanmɩan 'ba fɛlɛ bɛ́ yɩ́ nwʋn'n, ɔ tɩ bɛ́ kʋsʋ bɛ́ dɩɛ bie.”
39 Pois para vós outros é a promessa, para vossos filhos e para todos os que ainda estão longe, isto é, para quantos o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Pɩɛlɩ hanlɩn ɛjɔlɛ mmiekun-mɔ dɔʋn ɔ helelɩ bɛ́, ɔ man bɛ nwunlin yɩ́ kɛ Zozi anwʋn ɛjɔlɛ'n tɩ ananhɔlɛ, ɛsɛ ɔ wowulalɩ bɛ́ anwʋnsɛlɛ. Yɩ́ nwan: “Ajulisʋ menian ɛhɩ-mɔ mɔ b'a sɩn atɩn ɛtɛ nɩn asʋ'n, ɛmɔ nʋn bɛ́ kpácɩ nán ɛmɔ a nyan bɛ́ ti!”
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Mɔ Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bɛ́ dɔʋn bɛ lelɩ yɩ́ nʋan ɛjɔlɛ'n bɛ lili maan bɛ sɔnɩnlɩn bɛ́. Cɩan sɔ'n, menian kɔ yɔ akpɩɩ nsan kɔ a kɔ gua bɛ́ mɔ b'a le Zozi b'a li daba nɩn asʋ.
41 Então, os que lhe aceitaram a palavra foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 Ɔ fi ɛbɛlɛ, tɛmʋn biala, bɛ yia bɛ tie ɛjɔlɛ'n mɔ mmɔfʋɛ'n-mɔ kan kele bɛ́'n kpa. Bɛ tanlan wɔ anianman nun bɛ di yɛ́ Mɩn alɩɛ'n, ɛsɛ bɛ yɔ asɔnɩn.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Anɩn menian'n-mɔ anun kʋn biala man Nyanmɩan anyɩnnzɔ, ɔ sanlɩn kɛ anɩn mmɔfʋɛ'n-mɔ lɛ yɔ asinbɛnwʋn ninnge-mɔ dɔʋn kpa.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por intermédio dos apóstolos.
44 Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ lelɩ Zozi bɛ lili nɩn anʋan sɛ bɛ́ nwʋn, bɛ́ ninnge'n-mɔ kʋalaa wɔ lɩka kʋn.
44 Todos os que creram estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Bɛ tɔnɩn bɛ́ anwʋndɩɛ'n-mɔ. Esika mɔ bɛ kɔ nyan yɩ́ nun'n, bɛ nɩan sʋanlan kʋn like mɔ ɔ'a hian yɩ́ nwʋn'n yɛ̂ bɛ ce esika sɔ nɩn ɔ.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Cɩan biala, bɛ yia Nyanmɩan awulo nɩn anun. Bɛ yia bɛ́ awulo'n-mɔ anun bɛ le fɛ elie yɛ̂ bɛ didi ɔ, bɛ ndu man bɛ́ nwʋn.
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 Bɛ yɩ Nyanmɩan ayɛ. Menian'n-mɔ kʋalaa kulo bɛ́ ɛjɔlɛ. Cɩan daa, yɛ́ Mɩn cʋɩn bɛ́ mɔ b'a nyan bɛ́ ti'n ɔ ba gua bɛ́ mɔ b'a li mʋa b'a le Zozi b'a li nɩn asʋ.
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, acrescentava-lhes o Senhor, dia a dia, os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.