Atos 28
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVI
1 Ɛhɩ, mɔ yɛ nyanlɩn yɛ́ ti yuelɩ'n, bɛ kɔ han bɛ kɔ hele yɛ́ kɛ asue afian kpɔlɛ'n mɔ yɛ fitelɩ sʋ'n li Malɩtɩ.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Ɛbɛlɛ menian'n-mɔ kɔ sɔ yɛ́ nun kanlanman kpa. Kɛmɔ anɩn esue'n lɛ tɔ mɔ ɛyɛlɛ wɔ nun'n, bɛ kɔ huan sɩ̂n kpili kpa kʋn. Sɩ̂n kpili sɔ nɩn anwʋn yɛ̂ bɛ lelɩ yɛ́ kʋalaa yɛ́ atɩn ɔ.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Mɔ yɛ gua sɩ̂n nɩn anwʋn'n, Pɔlʋ kɔ sɩsa mmaka mmaka'n-mɔ, yɩ́ nwan ɔ 'fa gua sɩ̂n nɩn anun. Mɔ ɔ 'fa gua nun'n, kanngʋ anɩn owo kʋn wɔ nun. Mɔ sɩ̂n'n wulu-wulu'n hanlɩn yɩ́'n, ɔ kɔ fite kɔ sinze Pɔlʋ asa.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Mɔ ɛbɛlɛ menian'n-mɔ nwunlin kɛ owo'n sinze Pɔlʋ asa'n, bɛ kɔ han bɛ kɔ hele bɛ́ nwʋn kɛ: “Fɔ́ʋ́n kɛ sʋanlan ɛhɩ tɩ kodiawu! Ahan ɔ 'wu asue nun mɔ mʋafʋɛ ɔ'a nyan yɩ́ ti'n, ɔ'a nju man, Nyanmɩan lɛ bua yɩ́ ndɛɛ ɔ kun yɩ́.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Nan Pɔlʋ kɔ kpʋnndɩn owo'n kɔ gua sɩ̂n nɩn anun. Yɩ́ bʋsʋ'n ngɔ yɔ man yɩ́ like fɩ́ɩ́.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ɛhɩnlɩn-mɔ dɩɛ, anɩn bɛ lɛ nwʋnndɛ bɛ nɩan, sɛ Pɔlʋ asa'n kɔ nwun, anaan sɛ ɔ kɔ wu nvu nun e. Nan bɛ tanlanlɩn bɛ nwʋnndɛlɩ dede mɔ bɛ nɩan an, ɛjɔlɛ ɛtɛ fɩ́ɩ́ mma man yɩ́ nzin'n, bɛ kɔ kaci bɛ́ nʋan. Bɛ́ nwan ɔ tɩ bʋsʋɩn.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn lɩka kʋn mantan yɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ. Sʋanlan'n m'ɔ le lɩka sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Pubiliyusi. Yɩ́ dein yɛ̂ ɔ tɩ Malɩtɩ mân nɩn anun ɛbɛlɛ alimʋa sʋanlan kpili ɔ. Bian sɔ'n kɔ le yɛ́ kanlanman, ɛsɛ ɔ kɔ sike yɛ́ dede cɩan nsan.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Tɛmʋn sɔ'n, anɩn Pubiliyusi asɩ'n la. Ɔ sanlɩn kɛ ebunnun a hyɩ yɩ́, ɛsɛ abutunman kanlan kʋsʋ a li yɩ́. Pɔlʋ kɔ hɔ kɔ nɩan yɩ́ bʋsʋ, ɔ kɔ yɔ asɔnɩn, ɔ kɔ fa yɩ́ sa kɔ sie wuluwafʋɛ nɩn asʋ maan yɩ́ nwʋn kɔ sa.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Mɔ bian kpain'n nɩn anwʋn salɩ'n, ɛbɛlɛ mân nɩn anun nwuluwafʋɛ'n-mɔ kʋsʋ kɔ a kɔ man bɛ́ nwʋn kɔ sa.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Ɛhɩ a, bɛ kɔ kuku yɛ́ anwunno. Yɛ wɔ ɛbɛlɛ dede cɩan mɔ yɛ 'tu yɛ́ bʋ'n, like biala mɔ yɛ kʋala kɛ yɛ mian yɩ́ nwʋn atunnun'n, Malɩtɩ menian'n-mɔ kɔ fa kɔ man yɛ́.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Ɛhɩ, yɛ lili sala nsan Malɩtɩ mân nɩn anun ɛbɛlɛ. Tɛmʋn mɔ yɛ 'kɔ'n, yɛ fʋlɩ Alɛgɩzanndili meli kʋn anun. Meli sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ “Mmʋsʋɩn nda”. Fɔsɩɛ nɩn ati, Mmʋsʋɩn nda sili asɩ Malɩtɩ mân nɩn anun ɛbɛlɛ.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Mɔ yɛ tuli yɛ́ bʋ'n, kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Silacuzɩ nɩn asʋ yɛ̂ yɛ lili mʋa yɛ juli ɔ. Yɛ lili cɩan nsan ɛbɛlɛ.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Yɛ fi ɛbɛlɛ, yɛ kɔ san asue nɩn anʋan yɛ kɔ ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Elezio nɩn asʋ. Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, ngʋa anwʋnman'n kɔ bɔ yɩ́ bʋ ɔ kɔ fita. Ɔ man yɛ lili cɩan nnyuan atunnun nán y'a ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Puzɔlʋ nɩn asʋ.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Mɔ yɛ juli Puzɔlʋ ɛbɛlɛ'n, yɛ kɔ nwun anianman mmie-mɔ. Bɛ́ nwan yɛ lí mɔlɛ kʋn bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ. Anɩn kɛ yɛ kpɩnlɩn yɛ yɔlɩ mɔ yɛ juli Lɔmʋn ɛlɔ nɩn anɩn.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Nan dede mɔ yɛ 'ju Lɔmʋn'n, ɛlɔ anianman'n-mɔ kɔ tɩ yɛ́ ngan. Mmie-mɔ kɔ a yɛ́ atɩn ele Apiyusi kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ Gua nun. Mmie-mɔ kʋsʋ kɔ a yɛ́ atɩn ele kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Lɩka Nsan mɔ bɛ Da nɩn asʋ. Mɔ Pɔlʋ nwunlin anianman sɔ'n-mɔ'n, ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ ɔ kɔ nyan anwʋnsɛlɛ.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Mɔ yɛ juli Lɔmʋn ɛlɔ'n, bɛ kɔ man Pɔlʋ atɩn kɛ ɔ tɩ́ yɩ́ nwʋn ɔ tánlan ɔ nʋn nzalafʋ'n m'ɔ sisa yɩ́'n.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Ɛhɩ mɔ yɛ juli Lɔmʋn'n, yɩ́ cɩan nsan, Pɔlʋ kɔ yia ɛbɛlɛ Zufʋ mgbain'n-mɔ yɩ́ awulo ɛlɔ. Mɔ bɛ́ ti yialɩ'n, Pɔlʋ nwan: “Anianman-mɔ, m'an nze man yɛ́ mân nɩn anun ɛlɔ menian'n-mɔ sa, m'an ngan man yɛ́ nan-mɔ amanmuo nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ, kʋsʋ b'a hyɩ mɩ́n Zoluzalɛmʋn ɛlɔ b'a tʋ mɩ́n fiadɩ ɛsɛ b'a fa mɩ́n b'a wula Lɔmʋn menian'n-mɔ asa nun.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Nan mɔ Lɔmʋn menian'n-mɔ tɩlɩ mɩ́n nʋan nun ɛjɔlɛ yuelɩ'n, bɛ́ nwan bɛ 'yaci mɩ́n nun. Ɔ sanlɩn kɛ, bɛ nnwun man like ɛtɛ mɔ m'an yɔ m'ɔ di kɛ bɛ kun mɩ́n yɩ́ nwʋn ɔ.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zufʋ'n-mɔ nwan bɛ ndie man. Kɛmɔ mɩ́n kʋsʋ mɩn ngulo man kɛ mɩn tʋn mɩn mân nɩn ɛsʋan'n, mɩ́n nwan ɛjɔlɛ sɔ'n, belemgbin kpain nɩn aja sʋ ɛwa yɛ̂ yɛ 'di yɩ́ ɔ.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Anɩn like ati m'ɔ man m'an fɛlɛ ɛmɔ'n, yɩ́ ahɩ. Ɔ sanlɩn kɛ, sʋanlan'n mɔ Izalayɛ mân'n susu yɩ́ ti gua yɩ́ sʋ'n, yɩ́ dunman nun ati yɛ̂ b'a gua mɩ́n sa ngɔnzɔngɔnzɔ ɛhɩ ɔ.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Mɔ Pɔlʋ anʋan tɔlɩ'n, bɛ́ nwan: “Yɛ́ sa hanlɩn man wɔ́ ti kalata m'ɔ fi Zude mân nɩn anun. Ɛsɛ yɛ́ nianman'n-mɔ anun fɩ́ɩ́ fi ɛlɔ ɔ walɩ hanlɩn man wɔ́ nwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ ɔ helelɩ man yɛ́ ɛwa.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Nan kʋsʋ yɛ kulo kɛ yɛ tɩ wɔ́ nʋan nun ɛjɔlɛ yɛ nwun m'ɔ wɔ wɔ́ kunnun'n. Ɔ sanlɩn kɛ fâ sɔ'n mɔ ɛ di'n, lɩka biala, menian'n-mɔ tu bɛ́ nyɩn bɛ sa yɩ́.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bɛ nʋn Pɔlʋ bɛ kɔ hele bɛ́ nwʋn cɩan. Mɔ cɩan sɔ'n juli'n, bɛ kɔ a dɔʋn kpa. Bɛ kɔ a kɔ tʋ Pɔlʋ yɩ́ lɩka m'ɔ da ɛbɛlɛ. Ɔ bɔ yɩ́ bʋ ngɛlɛmɔ dede ɔ kɔ ju nɔsʋba, Pɔlʋ kɔ han Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn ɛjɔlɛ kɔ hele bɛ́. Zozi anwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ b'a hɛlɛ wɔ *Moyizɩ mala nɩn anun ɔ nʋn mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ kalata'n-mɔ anun'n, Pɔlʋ kɔ bubu kɔ hele bɛ́.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Mɔ bɛ nwunlin yɩ́ sɔ'n, mmie-mɔ lelɩ Pɔlʋ anʋan ɛjɔlɛ'n bɛ lili. Nan mmie-mɔ kʋsʋ dɩɛ, b'a nne b'a nni man.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Kɛmɔ afɩ bɛ́ afian ɛlɔ bɛ́ nʋan a nzɛ man bɛ́ nwʋn yɛ̂ bɛ jasʋlɩ'n, ɛ 'nwun ɛjɔlɛ mɔ Pɔlʋ hanlɩn helelɩ bɛ́'n. Yɩ́ nwan: “Ɛjɔlɛ'n mɔ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n nanndɩlɩ kpɔmanfʋɛ *Ezayi asʋ ɔ hanlɩn helelɩ ɛmɔ mgbain'n-mɔ'n, kanngʋ ɔ tɩ ananhɔlɛ sakpa!
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Kpɔmanfʋɛ Ezayi nwan:
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Ɔ sanlɩn kɛ menian ɛhɩ-mɔ a kete bɛ́ ahʋnlɩn'n,
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 “Yɩ́ ti, ɛmɔ nwún yɩ́ kɛ Nyanmɩan ngalɩɛ'n m'ɔ man bɛ nyan bɛ́ ti'n, ngalɩɛ sɔ nɩn a tʋ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n. Bɛ́ dɩɛ, bɛ tie bɛ de Nyanmɩan bɛ di.”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Zufʋ'n-mɔ 'kɔ a, anɩn bɛ lɛ su akpʋlʋwa kpa bɛ́ afian ɛlɔ.]
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Ɛhɩ anzin, Pɔlʋ tanlanlɩn sua'n m'ɔ hayɩlɩ nɩn anun ɛbɛlɛ dede afʋɛ nnyuan. Ɔ sɔ bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ kulo kɛ bɛ nwun yɩ́ nwʋn nɩn anun.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Ɔ le atɩn ɔ kan Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn ɛjɔlɛ, ɛsɛ ɔ bɔ yɛ́ Mɩn Zozi Kilisi Ɛjɔlɛkpa'n ɔ kele menian'n-mɔ, like fɩ́ɩ́ njɩjɩ man yɩ́.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.