Atos 28

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ɛhɩ, mɔ yɛ nyanlɩn yɛ́ ti yuelɩ'n, bɛ kɔ han bɛ kɔ hele yɛ́ kɛ asue afian kpɔlɛ'n mɔ yɛ fitelɩ sʋ'n li Malɩtɩ.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Ɛbɛlɛ menian'n-mɔ kɔ sɔ yɛ́ nun kanlanman kpa. Kɛmɔ anɩn esue'n lɛ tɔ mɔ ɛyɛlɛ wɔ nun'n, bɛ kɔ huan sɩ̂n kpili kpa kʋn. Sɩ̂n kpili sɔ nɩn anwʋn yɛ̂ bɛ lelɩ yɛ́ kʋalaa yɛ́ atɩn ɔ.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Mɔ yɛ gua sɩ̂n nɩn anwʋn'n, Pɔlʋ kɔ sɩsa mmaka mmaka'n-mɔ, yɩ́ nwan ɔ 'fa gua sɩ̂n nɩn anun. Mɔ ɔ 'fa gua nun'n, kanngʋ anɩn owo kʋn wɔ nun. Mɔ sɩ̂n'n wulu-wulu'n hanlɩn yɩ́'n, ɔ kɔ fite kɔ sinze Pɔlʋ asa.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Mɔ ɛbɛlɛ menian'n-mɔ nwunlin kɛ owo'n sinze Pɔlʋ asa'n, bɛ kɔ han bɛ kɔ hele bɛ́ nwʋn kɛ: “Fɔ́ʋ́n kɛ sʋanlan ɛhɩ tɩ kodiawu! Ahan ɔ 'wu asue nun mɔ mʋafʋɛ ɔ'a nyan yɩ́ ti'n, ɔ'a nju man, Nyanmɩan lɛ bua yɩ́ ndɛɛ ɔ kun yɩ́.”
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Nan Pɔlʋ kɔ kpʋnndɩn owo'n kɔ gua sɩ̂n nɩn anun. Yɩ́ bʋsʋ'n ngɔ yɔ man yɩ́ like fɩ́ɩ́.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ɛhɩnlɩn-mɔ dɩɛ, anɩn bɛ lɛ nwʋnndɛ bɛ nɩan, sɛ Pɔlʋ asa'n kɔ nwun, anaan sɛ ɔ kɔ wu nvu nun e. Nan bɛ tanlanlɩn bɛ nwʋnndɛlɩ dede mɔ bɛ nɩan an, ɛjɔlɛ ɛtɛ fɩ́ɩ́ mma man yɩ́ nzin'n, bɛ kɔ kaci bɛ́ nʋan. Bɛ́ nwan ɔ tɩ bʋsʋɩn.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn lɩka kʋn mantan yɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ. Sʋanlan'n m'ɔ le lɩka sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Pubiliyusi. Yɩ́ dein yɛ̂ ɔ tɩ Malɩtɩ mân nɩn anun ɛbɛlɛ alimʋa sʋanlan kpili ɔ. Bian sɔ'n kɔ le yɛ́ kanlanman, ɛsɛ ɔ kɔ sike yɛ́ dede cɩan nsan.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Tɛmʋn sɔ'n, anɩn Pubiliyusi asɩ'n la. Ɔ sanlɩn kɛ ebunnun a hyɩ yɩ́, ɛsɛ abutunman kanlan kʋsʋ a li yɩ́. Pɔlʋ kɔ hɔ kɔ nɩan yɩ́ bʋsʋ, ɔ kɔ yɔ asɔnɩn, ɔ kɔ fa yɩ́ sa kɔ sie wuluwafʋɛ nɩn asʋ maan yɩ́ nwʋn kɔ sa.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Mɔ bian kpain'n nɩn anwʋn salɩ'n, ɛbɛlɛ mân nɩn anun nwuluwafʋɛ'n-mɔ kʋsʋ kɔ a kɔ man bɛ́ nwʋn kɔ sa.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Ɛhɩ a, bɛ kɔ kuku yɛ́ anwunno. Yɛ wɔ ɛbɛlɛ dede cɩan mɔ yɛ 'tu yɛ́ bʋ'n, like biala mɔ yɛ kʋala kɛ yɛ mian yɩ́ nwʋn atunnun'n, Malɩtɩ menian'n-mɔ kɔ fa kɔ man yɛ́.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Ɛhɩ, yɛ lili sala nsan Malɩtɩ mân nɩn anun ɛbɛlɛ. Tɛmʋn mɔ yɛ 'kɔ'n, yɛ fʋlɩ Alɛgɩzanndili meli kʋn anun. Meli sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ “Mmʋsʋɩn nda”. Fɔsɩɛ nɩn ati, Mmʋsʋɩn nda sili asɩ Malɩtɩ mân nɩn anun ɛbɛlɛ.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Mɔ yɛ tuli yɛ́ bʋ'n, kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Silacuzɩ nɩn asʋ yɛ̂ yɛ lili mʋa yɛ juli ɔ. Yɛ lili cɩan nsan ɛbɛlɛ.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Yɛ fi ɛbɛlɛ, yɛ kɔ san asue nɩn anʋan yɛ kɔ ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Elezio nɩn asʋ. Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, ngʋa anwʋnman'n kɔ bɔ yɩ́ bʋ ɔ kɔ fita. Ɔ man yɛ lili cɩan nnyuan atunnun nán y'a ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Puzɔlʋ nɩn asʋ.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Mɔ yɛ juli Puzɔlʋ ɛbɛlɛ'n, yɛ kɔ nwun anianman mmie-mɔ. Bɛ́ nwan yɛ lí mɔlɛ kʋn bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ. Anɩn kɛ yɛ kpɩnlɩn yɛ yɔlɩ mɔ yɛ juli Lɔmʋn ɛlɔ nɩn anɩn.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Nan dede mɔ yɛ 'ju Lɔmʋn'n, ɛlɔ anianman'n-mɔ kɔ tɩ yɛ́ ngan. Mmie-mɔ kɔ a yɛ́ atɩn ele Apiyusi kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ Gua nun. Mmie-mɔ kʋsʋ kɔ a yɛ́ atɩn ele kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Lɩka Nsan mɔ bɛ Da nɩn asʋ. Mɔ Pɔlʋ nwunlin anianman sɔ'n-mɔ'n, ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ ɔ kɔ nyan anwʋnsɛlɛ.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Mɔ yɛ juli Lɔmʋn ɛlɔ'n, bɛ kɔ man Pɔlʋ atɩn kɛ ɔ tɩ́ yɩ́ nwʋn ɔ tánlan ɔ nʋn nzalafʋ'n m'ɔ sisa yɩ́'n.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Ɛhɩ mɔ yɛ juli Lɔmʋn'n, yɩ́ cɩan nsan, Pɔlʋ kɔ yia ɛbɛlɛ Zufʋ mgbain'n-mɔ yɩ́ awulo ɛlɔ. Mɔ bɛ́ ti yialɩ'n, Pɔlʋ nwan: “Anianman-mɔ, m'an nze man yɛ́ mân nɩn anun ɛlɔ menian'n-mɔ sa, m'an ngan man yɛ́ nan-mɔ amanmuo nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ, kʋsʋ b'a hyɩ mɩ́n Zoluzalɛmʋn ɛlɔ b'a tʋ mɩ́n fiadɩ ɛsɛ b'a fa mɩ́n b'a wula Lɔmʋn menian'n-mɔ asa nun.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Nan mɔ Lɔmʋn menian'n-mɔ tɩlɩ mɩ́n nʋan nun ɛjɔlɛ yuelɩ'n, bɛ́ nwan bɛ 'yaci mɩ́n nun. Ɔ sanlɩn kɛ, bɛ nnwun man like ɛtɛ mɔ m'an yɔ m'ɔ di kɛ bɛ kun mɩ́n yɩ́ nwʋn ɔ.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zufʋ'n-mɔ nwan bɛ ndie man. Kɛmɔ mɩ́n kʋsʋ mɩn ngulo man kɛ mɩn tʋn mɩn mân nɩn ɛsʋan'n, mɩ́n nwan ɛjɔlɛ sɔ'n, belemgbin kpain nɩn aja sʋ ɛwa yɛ̂ yɛ 'di yɩ́ ɔ.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Anɩn like ati m'ɔ man m'an fɛlɛ ɛmɔ'n, yɩ́ ahɩ. Ɔ sanlɩn kɛ, sʋanlan'n mɔ Izalayɛ mân'n susu yɩ́ ti gua yɩ́ sʋ'n, yɩ́ dunman nun ati yɛ̂ b'a gua mɩ́n sa ngɔnzɔngɔnzɔ ɛhɩ ɔ.”
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Mɔ Pɔlʋ anʋan tɔlɩ'n, bɛ́ nwan: “Yɛ́ sa hanlɩn man wɔ́ ti kalata m'ɔ fi Zude mân nɩn anun. Ɛsɛ yɛ́ nianman'n-mɔ anun fɩ́ɩ́ fi ɛlɔ ɔ walɩ hanlɩn man wɔ́ nwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ ɔ helelɩ man yɛ́ ɛwa.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Nan kʋsʋ yɛ kulo kɛ yɛ tɩ wɔ́ nʋan nun ɛjɔlɛ yɛ nwun m'ɔ wɔ wɔ́ kunnun'n. Ɔ sanlɩn kɛ fâ sɔ'n mɔ ɛ di'n, lɩka biala, menian'n-mɔ tu bɛ́ nyɩn bɛ sa yɩ́.”
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bɛ nʋn Pɔlʋ bɛ kɔ hele bɛ́ nwʋn cɩan. Mɔ cɩan sɔ'n juli'n, bɛ kɔ a dɔʋn kpa. Bɛ kɔ a kɔ tʋ Pɔlʋ yɩ́ lɩka m'ɔ da ɛbɛlɛ. Ɔ bɔ yɩ́ bʋ ngɛlɛmɔ dede ɔ kɔ ju nɔsʋba, Pɔlʋ kɔ han Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn ɛjɔlɛ kɔ hele bɛ́. Zozi anwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ b'a hɛlɛ wɔ *Moyizɩ mala nɩn anun ɔ nʋn mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ kalata'n-mɔ anun'n, Pɔlʋ kɔ bubu kɔ hele bɛ́.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Mɔ bɛ nwunlin yɩ́ sɔ'n, mmie-mɔ lelɩ Pɔlʋ anʋan ɛjɔlɛ'n bɛ lili. Nan mmie-mɔ kʋsʋ dɩɛ, b'a nne b'a nni man.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Kɛmɔ afɩ bɛ́ afian ɛlɔ bɛ́ nʋan a nzɛ man bɛ́ nwʋn yɛ̂ bɛ jasʋlɩ'n, ɛ 'nwun ɛjɔlɛ mɔ Pɔlʋ hanlɩn helelɩ bɛ́'n. Yɩ́ nwan: “Ɛjɔlɛ'n mɔ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n nanndɩlɩ kpɔmanfʋɛ *Ezayi asʋ ɔ hanlɩn helelɩ ɛmɔ mgbain'n-mɔ'n, kanngʋ ɔ tɩ ananhɔlɛ sakpa!
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Kpɔmanfʋɛ Ezayi nwan:
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Ɔ sanlɩn kɛ menian ɛhɩ-mɔ a kete bɛ́ ahʋnlɩn'n,
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 “Yɩ́ ti, ɛmɔ nwún yɩ́ kɛ Nyanmɩan ngalɩɛ'n m'ɔ man bɛ nyan bɛ́ ti'n, ngalɩɛ sɔ nɩn a tʋ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n. Bɛ́ dɩɛ, bɛ tie bɛ de Nyanmɩan bɛ di.”
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Zufʋ'n-mɔ 'kɔ a, anɩn bɛ lɛ su akpʋlʋwa kpa bɛ́ afian ɛlɔ.]
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Ɛhɩ anzin, Pɔlʋ tanlanlɩn sua'n m'ɔ hayɩlɩ nɩn anun ɛbɛlɛ dede afʋɛ nnyuan. Ɔ sɔ bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ kulo kɛ bɛ nwun yɩ́ nwʋn nɩn anun.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Ɔ le atɩn ɔ kan Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn ɛjɔlɛ, ɛsɛ ɔ bɔ yɛ́ Mɩn Zozi Kilisi Ɛjɔlɛkpa'n ɔ kele menian'n-mɔ, like fɩ́ɩ́ njɩjɩ man yɩ́.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.