Atos 28
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARC
1 Ɛhɩ, mɔ yɛ nyanlɩn yɛ́ ti yuelɩ'n, bɛ kɔ han bɛ kɔ hele yɛ́ kɛ asue afian kpɔlɛ'n mɔ yɛ fitelɩ sʋ'n li Malɩtɩ.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Ɛbɛlɛ menian'n-mɔ kɔ sɔ yɛ́ nun kanlanman kpa. Kɛmɔ anɩn esue'n lɛ tɔ mɔ ɛyɛlɛ wɔ nun'n, bɛ kɔ huan sɩ̂n kpili kpa kʋn. Sɩ̂n kpili sɔ nɩn anwʋn yɛ̂ bɛ lelɩ yɛ́ kʋalaa yɛ́ atɩn ɔ.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Mɔ yɛ gua sɩ̂n nɩn anwʋn'n, Pɔlʋ kɔ sɩsa mmaka mmaka'n-mɔ, yɩ́ nwan ɔ 'fa gua sɩ̂n nɩn anun. Mɔ ɔ 'fa gua nun'n, kanngʋ anɩn owo kʋn wɔ nun. Mɔ sɩ̂n'n wulu-wulu'n hanlɩn yɩ́'n, ɔ kɔ fite kɔ sinze Pɔlʋ asa.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Mɔ ɛbɛlɛ menian'n-mɔ nwunlin kɛ owo'n sinze Pɔlʋ asa'n, bɛ kɔ han bɛ kɔ hele bɛ́ nwʋn kɛ: “Fɔ́ʋ́n kɛ sʋanlan ɛhɩ tɩ kodiawu! Ahan ɔ 'wu asue nun mɔ mʋafʋɛ ɔ'a nyan yɩ́ ti'n, ɔ'a nju man, Nyanmɩan lɛ bua yɩ́ ndɛɛ ɔ kun yɩ́.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Nan Pɔlʋ kɔ kpʋnndɩn owo'n kɔ gua sɩ̂n nɩn anun. Yɩ́ bʋsʋ'n ngɔ yɔ man yɩ́ like fɩ́ɩ́.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Ɛhɩnlɩn-mɔ dɩɛ, anɩn bɛ lɛ nwʋnndɛ bɛ nɩan, sɛ Pɔlʋ asa'n kɔ nwun, anaan sɛ ɔ kɔ wu nvu nun e. Nan bɛ tanlanlɩn bɛ nwʋnndɛlɩ dede mɔ bɛ nɩan an, ɛjɔlɛ ɛtɛ fɩ́ɩ́ mma man yɩ́ nzin'n, bɛ kɔ kaci bɛ́ nʋan. Bɛ́ nwan ɔ tɩ bʋsʋɩn.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn lɩka kʋn mantan yɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ. Sʋanlan'n m'ɔ le lɩka sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Pubiliyusi. Yɩ́ dein yɛ̂ ɔ tɩ Malɩtɩ mân nɩn anun ɛbɛlɛ alimʋa sʋanlan kpili ɔ. Bian sɔ'n kɔ le yɛ́ kanlanman, ɛsɛ ɔ kɔ sike yɛ́ dede cɩan nsan.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Tɛmʋn sɔ'n, anɩn Pubiliyusi asɩ'n la. Ɔ sanlɩn kɛ ebunnun a hyɩ yɩ́, ɛsɛ abutunman kanlan kʋsʋ a li yɩ́. Pɔlʋ kɔ hɔ kɔ nɩan yɩ́ bʋsʋ, ɔ kɔ yɔ asɔnɩn, ɔ kɔ fa yɩ́ sa kɔ sie wuluwafʋɛ nɩn asʋ maan yɩ́ nwʋn kɔ sa.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Mɔ bian kpain'n nɩn anwʋn salɩ'n, ɛbɛlɛ mân nɩn anun nwuluwafʋɛ'n-mɔ kʋsʋ kɔ a kɔ man bɛ́ nwʋn kɔ sa.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Ɛhɩ a, bɛ kɔ kuku yɛ́ anwunno. Yɛ wɔ ɛbɛlɛ dede cɩan mɔ yɛ 'tu yɛ́ bʋ'n, like biala mɔ yɛ kʋala kɛ yɛ mian yɩ́ nwʋn atunnun'n, Malɩtɩ menian'n-mɔ kɔ fa kɔ man yɛ́.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Ɛhɩ, yɛ lili sala nsan Malɩtɩ mân nɩn anun ɛbɛlɛ. Tɛmʋn mɔ yɛ 'kɔ'n, yɛ fʋlɩ Alɛgɩzanndili meli kʋn anun. Meli sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ “Mmʋsʋɩn nda”. Fɔsɩɛ nɩn ati, Mmʋsʋɩn nda sili asɩ Malɩtɩ mân nɩn anun ɛbɛlɛ.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Mɔ yɛ tuli yɛ́ bʋ'n, kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Silacuzɩ nɩn asʋ yɛ̂ yɛ lili mʋa yɛ juli ɔ. Yɛ lili cɩan nsan ɛbɛlɛ.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Yɛ fi ɛbɛlɛ, yɛ kɔ san asue nɩn anʋan yɛ kɔ ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Elezio nɩn asʋ. Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, ngʋa anwʋnman'n kɔ bɔ yɩ́ bʋ ɔ kɔ fita. Ɔ man yɛ lili cɩan nnyuan atunnun nán y'a ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Puzɔlʋ nɩn asʋ.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Mɔ yɛ juli Puzɔlʋ ɛbɛlɛ'n, yɛ kɔ nwun anianman mmie-mɔ. Bɛ́ nwan yɛ lí mɔlɛ kʋn bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ. Anɩn kɛ yɛ kpɩnlɩn yɛ yɔlɩ mɔ yɛ juli Lɔmʋn ɛlɔ nɩn anɩn.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Nan dede mɔ yɛ 'ju Lɔmʋn'n, ɛlɔ anianman'n-mɔ kɔ tɩ yɛ́ ngan. Mmie-mɔ kɔ a yɛ́ atɩn ele Apiyusi kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ Gua nun. Mmie-mɔ kʋsʋ kɔ a yɛ́ atɩn ele kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Lɩka Nsan mɔ bɛ Da nɩn asʋ. Mɔ Pɔlʋ nwunlin anianman sɔ'n-mɔ'n, ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ ɔ kɔ nyan anwʋnsɛlɛ.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Mɔ yɛ juli Lɔmʋn ɛlɔ'n, bɛ kɔ man Pɔlʋ atɩn kɛ ɔ tɩ́ yɩ́ nwʋn ɔ tánlan ɔ nʋn nzalafʋ'n m'ɔ sisa yɩ́'n.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Ɛhɩ mɔ yɛ juli Lɔmʋn'n, yɩ́ cɩan nsan, Pɔlʋ kɔ yia ɛbɛlɛ Zufʋ mgbain'n-mɔ yɩ́ awulo ɛlɔ. Mɔ bɛ́ ti yialɩ'n, Pɔlʋ nwan: “Anianman-mɔ, m'an nze man yɛ́ mân nɩn anun ɛlɔ menian'n-mɔ sa, m'an ngan man yɛ́ nan-mɔ amanmuo nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ, kʋsʋ b'a hyɩ mɩ́n Zoluzalɛmʋn ɛlɔ b'a tʋ mɩ́n fiadɩ ɛsɛ b'a fa mɩ́n b'a wula Lɔmʋn menian'n-mɔ asa nun.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Nan mɔ Lɔmʋn menian'n-mɔ tɩlɩ mɩ́n nʋan nun ɛjɔlɛ yuelɩ'n, bɛ́ nwan bɛ 'yaci mɩ́n nun. Ɔ sanlɩn kɛ, bɛ nnwun man like ɛtɛ mɔ m'an yɔ m'ɔ di kɛ bɛ kun mɩ́n yɩ́ nwʋn ɔ.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zufʋ'n-mɔ nwan bɛ ndie man. Kɛmɔ mɩ́n kʋsʋ mɩn ngulo man kɛ mɩn tʋn mɩn mân nɩn ɛsʋan'n, mɩ́n nwan ɛjɔlɛ sɔ'n, belemgbin kpain nɩn aja sʋ ɛwa yɛ̂ yɛ 'di yɩ́ ɔ.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Anɩn like ati m'ɔ man m'an fɛlɛ ɛmɔ'n, yɩ́ ahɩ. Ɔ sanlɩn kɛ, sʋanlan'n mɔ Izalayɛ mân'n susu yɩ́ ti gua yɩ́ sʋ'n, yɩ́ dunman nun ati yɛ̂ b'a gua mɩ́n sa ngɔnzɔngɔnzɔ ɛhɩ ɔ.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Mɔ Pɔlʋ anʋan tɔlɩ'n, bɛ́ nwan: “Yɛ́ sa hanlɩn man wɔ́ ti kalata m'ɔ fi Zude mân nɩn anun. Ɛsɛ yɛ́ nianman'n-mɔ anun fɩ́ɩ́ fi ɛlɔ ɔ walɩ hanlɩn man wɔ́ nwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ ɔ helelɩ man yɛ́ ɛwa.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Nan kʋsʋ yɛ kulo kɛ yɛ tɩ wɔ́ nʋan nun ɛjɔlɛ yɛ nwun m'ɔ wɔ wɔ́ kunnun'n. Ɔ sanlɩn kɛ fâ sɔ'n mɔ ɛ di'n, lɩka biala, menian'n-mɔ tu bɛ́ nyɩn bɛ sa yɩ́.”
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bɛ nʋn Pɔlʋ bɛ kɔ hele bɛ́ nwʋn cɩan. Mɔ cɩan sɔ'n juli'n, bɛ kɔ a dɔʋn kpa. Bɛ kɔ a kɔ tʋ Pɔlʋ yɩ́ lɩka m'ɔ da ɛbɛlɛ. Ɔ bɔ yɩ́ bʋ ngɛlɛmɔ dede ɔ kɔ ju nɔsʋba, Pɔlʋ kɔ han Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn ɛjɔlɛ kɔ hele bɛ́. Zozi anwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ b'a hɛlɛ wɔ *Moyizɩ mala nɩn anun ɔ nʋn mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ kalata'n-mɔ anun'n, Pɔlʋ kɔ bubu kɔ hele bɛ́.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Mɔ bɛ nwunlin yɩ́ sɔ'n, mmie-mɔ lelɩ Pɔlʋ anʋan ɛjɔlɛ'n bɛ lili. Nan mmie-mɔ kʋsʋ dɩɛ, b'a nne b'a nni man.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Kɛmɔ afɩ bɛ́ afian ɛlɔ bɛ́ nʋan a nzɛ man bɛ́ nwʋn yɛ̂ bɛ jasʋlɩ'n, ɛ 'nwun ɛjɔlɛ mɔ Pɔlʋ hanlɩn helelɩ bɛ́'n. Yɩ́ nwan: “Ɛjɔlɛ'n mɔ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n nanndɩlɩ kpɔmanfʋɛ *Ezayi asʋ ɔ hanlɩn helelɩ ɛmɔ mgbain'n-mɔ'n, kanngʋ ɔ tɩ ananhɔlɛ sakpa!
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 Kpɔmanfʋɛ Ezayi nwan:
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 Ɔ sanlɩn kɛ menian ɛhɩ-mɔ a kete bɛ́ ahʋnlɩn'n,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 “Yɩ́ ti, ɛmɔ nwún yɩ́ kɛ Nyanmɩan ngalɩɛ'n m'ɔ man bɛ nyan bɛ́ ti'n, ngalɩɛ sɔ nɩn a tʋ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n. Bɛ́ dɩɛ, bɛ tie bɛ de Nyanmɩan bɛ di.”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Zufʋ'n-mɔ 'kɔ a, anɩn bɛ lɛ su akpʋlʋwa kpa bɛ́ afian ɛlɔ.]
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Ɛhɩ anzin, Pɔlʋ tanlanlɩn sua'n m'ɔ hayɩlɩ nɩn anun ɛbɛlɛ dede afʋɛ nnyuan. Ɔ sɔ bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ kulo kɛ bɛ nwun yɩ́ nwʋn nɩn anun.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Ɔ le atɩn ɔ kan Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn ɛjɔlɛ, ɛsɛ ɔ bɔ yɛ́ Mɩn Zozi Kilisi Ɛjɔlɛkpa'n ɔ kele menian'n-mɔ, like fɩ́ɩ́ njɩjɩ man yɩ́.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.