Atos 26

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ɛhɩ, mɔ Fɛsɩtusi hanlɩn sɔ'n, belemgbin Agilipa nwan: “Pɔlʋ, atɩn wɔ nun, sa wɔ́ nɩn.”
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 Pɔlʋ kɔ tɩnngɛ yɩ́ sa, yɩ́ nwan: “Nannan Agilipa, mɩn di yɩ́ nwʋn fɛ kɛ ɛnɛ mɩn kʋala kɛ mɩn fite wɔ́ nyunnun mɩn kan ɛsʋan'n kʋalaa mɔ Zufʋ'n-mɔ a tʋn mɩ́n nɩn anwʋn ɛjɔlɛ.
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 Ɔ sanlɩn kɛ ɛ sɩ bɛ́ amanmuo'n ɔ nʋn bɛ́ ninnge'n-mɔ anwʋn akpʋlʋwa esúe'n kpa bɔkɔɔ. Yɩ́ ti, mɩn 'bʋtʋ wɔ́ kɛ ɛ sí abʋtamʋn ɛ tíe mɩ́n ɛjɔlɛ'n.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 “Zufʋ'n-mɔ kʋalaatin sɩ mɩ́n mmatʋnman nun, afɩ m mɔlɩ yɩ́ bʋ Zoluzalɛmʋn mɩ́n menian'n-mɔ afian ɛlɔ.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Bɛ sɩ mɩ́n a hyɛ yɛ̂ sɛ bɛ lɛ kan ananhɔlɛ a, ahan bɛ 'kan kɛ yɛ́ asɔnɩn fâ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Falisifʋɛ'n, mɔ bɛ́ ɛjɔlɛ elie yɔ sɩ'n, anɩn n wɔ nun bie.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Ɛnɛ, bɛ lɛ bua mɩ́n ndɛɛ, ɔ sanlɩn kɛ mɩn susu mɩ́n ti mɩn gua anɔhʋba'n mɔ Nyanmɩan bɔlɩ yɛ́ nan-mɔ nɩn asʋ.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 Izalayɛ nvilie bulu nʋn nnyuan'n m'ɔ sʋ Nyanmɩan kɔngɔɛ nʋn eyua'n, bɛ́ kʋsʋ bɛ kpʋnndɛ kɛ anɔhʋba'n kpɩn sʋ. Anɔhʋba sɔ'n kʋsʋ dunman nun yɛ̂ Zufʋ'n-mɔ lɛ kun mɩ́n ɔ, Nannan Agilipa!
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 Nan benin yɛ̂ ɔ wɔ nun, mɔ ɛmɔ nne bɛ nni man kɛ Nyanmɩan man menian fi ewue nun bɛ tinnge ɔ?
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Mɩ́n bɔbɔ muonun, n yɔlɩ ajʋnlɩn kɛ n zɩ́n atɩn ngacile kʋalaa asʋ n dótua menian'n-mɔ kɛ nán bɛ bɔ Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ'n dunman fɩ́ɩ́ kʋ́n.
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 N yɔlɩ yɩ́ sɔ wɔ Zoluzalɛmʋn. Tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ manlɩn mɩ́n yɩ́ nwʋn atɩn, n jɩlɩ yɛ́ Mɩn menian dɔʋn n gualɩ bɛ́ fiadɩ. Ɛsɛ sɛ bɛ 'kun bɛ́ a, mɩn de mɩn tʋ nun kɛ bɛ hún bɛ́.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Tɛmʋn bie a, mɩn man bɛ fin bɛ́ mgbele Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua'n-mɔ anun, mɩn mian bɛ́ kɛ bɛ yáci bɛ́ dedi'n m'ɔ wɔ yɛ́ Mɩn Zozi anun'n bɛ tʋ́. Ɛkpɔ kpili'n mɔ mɩn kpɔ bɛ́ nɩn dunman nun, mɩn kɔ dede mân ɛhɩnlɩn-mɔ anun, mɩn kɔ mɩn kele bɛ́ ahʋlʋwa kulo'n mɔ bɛ tɩ sʋ'n-mɔ asʋ.
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 “Ɛhɩ, *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ kɔ man mɩ́n tunmin ɛsɛ bɛ kɔ man atɩn yɛ̂ cuein, mɩ́n nʋan y'ɔ le Damasɩ.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 Nan mɔ n valɩ atɩn'n mɔ mɩn 'kɔ'n, bɛ bɔlɩ kɔ yɔ sɛnzɛjinlan, nannan Agilipa, kanlannɩɛ kʋn fi anwunno, yɩ́ ɛta m'ɔ ta'n, ɔ tala sɛnzɛ'n. Kanlannɩɛ sɔ'n kɔ ta kɔ si kɔ yia mɩ́n nʋn bɛ́ mɔ anɩn mɩn nʋn bɛ́, yɛ lɛ kɔ'n.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Yɛ́ kʋalaa yɛ kɔ fin asɩ. Mɩn 'tie a, anɩn anɩɛ kʋn lɛ bisa mɩ́n Ebele anɩɛ nɩn anun kɛ: ‘Sɔlʋ, Sɔlʋ, nzukɛ ati yɛ̂ ɛ lɛ kele mɩ́n ahʋlʋwa ɔ? Ɛ ngɔ hʋala man mɩ́n nʋn kpɩnmgbɩn.’
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 “Mɔ anɩɛ'n hanlɩn sɔ'n, nán m'an bisa kɛ: ‘Wɔ́ nwan ɔ, yɛ́ Mɩn?’
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Nan jasʋ jinlan. M'an yɩ mɩ́n nwʋn m'an hele wɔ́ maan ɛ yɔ mɩ́n akʋa, ɛ di mɩ́n nwʋn adanzɩɛ kele ɛhɩnlɩn-mɔ kɛ a kpɩn a nwun mɩ́n ɛnɛ'n, ɛsɛ like biekun mɔ mɩn 'ba yɩ mɩn kele wɔ́'n, kan yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ kele bɛ́.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 Mɩn 'ba le wɔ́ fi Zufʋ'n-mɔ nʋn anɩɛ bʋ nga'n-mɔ asa nun. Ɔ sanlɩn kɛ mɩn 'ba sʋan wɔ́ bɛ́ afian
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 maan ɛ tike bɛ́ nyɩn bɛ fi awosin nɩn anun bɛ ba kanlannɩɛ nɩn anun, bɛ fi Satan tunmin nɩn abʋ bɛ jasʋ bɛ ba Nyanmɩan anwʋn. Sɛ bɛ de mɩ́n bɛ di a, bɛ 'nyan bɛ́ ɛtɛ nɩn anwʋn face ɔ nʋn lɩka wɔ bɛ́ mɔ bɛ tɩ Nyanmɩan dɩɛ nɩn afian.’
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 “Ɛhɩ, nannan Agilipa, m'an ngʋala man mɩ́n ja nun jinlan like'n m'ɔ fi nyanmɩansʋ nɩn anyunnun.
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Nan n nili mʋa m mɔlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n n gelelɩ Damasɩ amma, ɛsɛ m mɔlɩ n gelelɩ Zoluzalɛmʋn kʋsʋ amma, Zude mân nɩn anun lɩka kʋalaatin, ɔ nʋn mân ɛhɩnlɩn-mɔ kɛ bɛ káci bɛ́ abalabɔ'n bɛ fá bɛ́ nwʋn bɛ mán Nyanmɩan, bɛ bɔ́ bala m'ɔ kele kɛ bɛ́ asɩtanlan nɩn a kaci.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 Ɛhɩka ati yɛ̂ Zufʋ'n-mɔ a a tɔ mɩ́n sʋ mɛlɛ mɔ anɩn n wɔ Nyanmɩan awulo nɩn anun mɔ bɛ́ nwan bɛ 'kun mɩ́n nɩn ɔ.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Nan Nyanmɩan a sisa mɩ́n dede ɔ'a ju ɛnɛ, ɔ man n jin ɛwa mɩɩn di adanzɩɛ mmatʋnman kʋalaa nʋn mgbain kʋalaa anyunnun. Like mɔ Moyizɩ nʋn mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn yɩ́ ɛjɔlɛ kɛ ɔ lɛ ba'n, like sɔ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ dein yɛ̂ mɩɩn kan nɩn ɔ.
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 Afɩ, Moyizɩ nʋn mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn kɛ *Kilisi'n 'ba nwun yɩ́ nyunnun, yɩ́ dein y'ɔ fi ewue nun ɔ 'di mʋa tinnge ɔ, ɛsɛ ɔ 'bɔ kanlannɩɛ'n m'ɔ man bɛ nyan ngʋan nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɔ kele yɛ́ mân'n nʋn mân ɛhɩnlɩn-mɔ.”
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Mɔ Pɔlʋ anʋan wɔ sʋ ɔ lɛ sa yɩ́ nɩn'n, Fɛsɩtusi kɔ tɩan, yɩ́ nwan: “Pɔlʋ, wɔ́ ti a sɛcɩ! Nwʋnman'n mɔ ɛ sɩ yɩ́ kpili nɩn a man wɔ́ ti a kpɛ yɩ́ nwʋn!”
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Mɔ Fɛsɩtusi hanlɩn sɔ'n, nán Pɔlʋ a bua yɩ́ kɛ: “Kpain, mɩ́n ti sɛcɩlɩ man. Nan ɛjɔlɛ'n mɔ mɩɩn kan'n tɩ ananhɔlɛ ɛsɛ yɩ́ ɛhan sʋ ɔ.
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Belemgbin Agilipa muonun sɩ ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ. Sɛ mɩɩn kan an, mɩn nzulo man yɩ́ nzin. Ɔ sanlɩn kɛ, ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ fɩ́ɩ́ nvʋn man yɩ́ nyɩn, ɛsɛ nán awosin nun yɛ̂ b'a fɩa b'a li ɔ.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 Nannan Agilipa, ɛjɔlɛ'n mɔ mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn'n, asʋ ɛ nne ɛ nni man ɔ? Mɩn sɩ kɛ ɛ de di!”
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn ɛhɩ'n, belemgbin Agilipa nwan: “Pɔlʋ, ɛ de di kɛ kɩkaala mɔkʋn ɛ kʋala kɛ ɛ yɔ maan mɩn kaci Zozi Kilisi sʋanlan?”
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Mɔ belemgbin Agilipa hanlɩn sɔ'n, Pɔlʋ nwan: “Sɛ kɩkaala o, sɛ ɛwa asʋ tɛmʋn nyɛ o, mɩɩn sɛlɛ Nyanmɩan kɛ nán ɔ yɔ wɔ́ ngʋnmɩn, nan bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ wɔ ɛwa bɛ lɛ tie mɩ́n ɛnɛ'n, bɛ káci Zozi Kilisi menian kɛ m'an kaci yɩ́'n. Kʋsʋ, nán man bɛ gua bɛ́ sa ngɔnzɔngɔnzɔ kɛ b'a gua mɩ́n'n!”
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 Mɔ Pɔlʋ anʋan tɔlɩ'n, belemgbin Agilipa, kʋnmanna Fɛsɩtusi, Beleninsi nʋn bɛ́ mɔ bɛ nʋn bɛ́ tɩtɩ tɔbɩlɩ nɩn anwʋn'n kɔ jasʋ jasʋ.
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 Bɛ hɔlɩ asule a, bɛ kɔ han yɩ́ bɛ́ afian ɛlɔ kɛ: “Sʋanlan sɔ'n yɔlɩ man like m'ɔ di mɔ kɛ kun yɩ́ anaan bɛ tʋ yɩ́ fiadɩ ɔ.”
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Ɛhɩ a, belemgbin Agilipa kɔ han kɔ hele Fɛsɩtusi kɛ: “Sɛ nán kɛ sʋanlan sɔ'n nwan bɛ nʋn yɩ́ hɔ́ Sezaa aja sʋ a, ahan ɔ di kɛ bɛ yaci yɩ́ nun.”
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.