Atos 26
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA
1 Ɛhɩ, mɔ Fɛsɩtusi hanlɩn sɔ'n, belemgbin Agilipa nwan: “Pɔlʋ, atɩn wɔ nun, sa wɔ́ nɩn.”
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 Pɔlʋ kɔ tɩnngɛ yɩ́ sa, yɩ́ nwan: “Nannan Agilipa, mɩn di yɩ́ nwʋn fɛ kɛ ɛnɛ mɩn kʋala kɛ mɩn fite wɔ́ nyunnun mɩn kan ɛsʋan'n kʋalaa mɔ Zufʋ'n-mɔ a tʋn mɩ́n nɩn anwʋn ɛjɔlɛ.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 Ɔ sanlɩn kɛ ɛ sɩ bɛ́ amanmuo'n ɔ nʋn bɛ́ ninnge'n-mɔ anwʋn akpʋlʋwa esúe'n kpa bɔkɔɔ. Yɩ́ ti, mɩn 'bʋtʋ wɔ́ kɛ ɛ sí abʋtamʋn ɛ tíe mɩ́n ɛjɔlɛ'n.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 “Zufʋ'n-mɔ kʋalaatin sɩ mɩ́n mmatʋnman nun, afɩ m mɔlɩ yɩ́ bʋ Zoluzalɛmʋn mɩ́n menian'n-mɔ afian ɛlɔ.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Bɛ sɩ mɩ́n a hyɛ yɛ̂ sɛ bɛ lɛ kan ananhɔlɛ a, ahan bɛ 'kan kɛ yɛ́ asɔnɩn fâ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Falisifʋɛ'n, mɔ bɛ́ ɛjɔlɛ elie yɔ sɩ'n, anɩn n wɔ nun bie.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Ɛnɛ, bɛ lɛ bua mɩ́n ndɛɛ, ɔ sanlɩn kɛ mɩn susu mɩ́n ti mɩn gua anɔhʋba'n mɔ Nyanmɩan bɔlɩ yɛ́ nan-mɔ nɩn asʋ.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 Izalayɛ nvilie bulu nʋn nnyuan'n m'ɔ sʋ Nyanmɩan kɔngɔɛ nʋn eyua'n, bɛ́ kʋsʋ bɛ kpʋnndɛ kɛ anɔhʋba'n kpɩn sʋ. Anɔhʋba sɔ'n kʋsʋ dunman nun yɛ̂ Zufʋ'n-mɔ lɛ kun mɩ́n ɔ, Nannan Agilipa!
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Nan benin yɛ̂ ɔ wɔ nun, mɔ ɛmɔ nne bɛ nni man kɛ Nyanmɩan man menian fi ewue nun bɛ tinnge ɔ?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 “Mɩ́n bɔbɔ muonun, n yɔlɩ ajʋnlɩn kɛ n zɩ́n atɩn ngacile kʋalaa asʋ n dótua menian'n-mɔ kɛ nán bɛ bɔ Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ'n dunman fɩ́ɩ́ kʋ́n.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 N yɔlɩ yɩ́ sɔ wɔ Zoluzalɛmʋn. Tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ manlɩn mɩ́n yɩ́ nwʋn atɩn, n jɩlɩ yɛ́ Mɩn menian dɔʋn n gualɩ bɛ́ fiadɩ. Ɛsɛ sɛ bɛ 'kun bɛ́ a, mɩn de mɩn tʋ nun kɛ bɛ hún bɛ́.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Tɛmʋn bie a, mɩn man bɛ fin bɛ́ mgbele Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua'n-mɔ anun, mɩn mian bɛ́ kɛ bɛ yáci bɛ́ dedi'n m'ɔ wɔ yɛ́ Mɩn Zozi anun'n bɛ tʋ́. Ɛkpɔ kpili'n mɔ mɩn kpɔ bɛ́ nɩn dunman nun, mɩn kɔ dede mân ɛhɩnlɩn-mɔ anun, mɩn kɔ mɩn kele bɛ́ ahʋlʋwa kulo'n mɔ bɛ tɩ sʋ'n-mɔ asʋ.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 “Ɛhɩ, *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ kɔ man mɩ́n tunmin ɛsɛ bɛ kɔ man atɩn yɛ̂ cuein, mɩ́n nʋan y'ɔ le Damasɩ.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Nan mɔ n valɩ atɩn'n mɔ mɩn 'kɔ'n, bɛ bɔlɩ kɔ yɔ sɛnzɛjinlan, nannan Agilipa, kanlannɩɛ kʋn fi anwunno, yɩ́ ɛta m'ɔ ta'n, ɔ tala sɛnzɛ'n. Kanlannɩɛ sɔ'n kɔ ta kɔ si kɔ yia mɩ́n nʋn bɛ́ mɔ anɩn mɩn nʋn bɛ́, yɛ lɛ kɔ'n.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Yɛ́ kʋalaa yɛ kɔ fin asɩ. Mɩn 'tie a, anɩn anɩɛ kʋn lɛ bisa mɩ́n Ebele anɩɛ nɩn anun kɛ: ‘Sɔlʋ, Sɔlʋ, nzukɛ ati yɛ̂ ɛ lɛ kele mɩ́n ahʋlʋwa ɔ? Ɛ ngɔ hʋala man mɩ́n nʋn kpɩnmgbɩn.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 “Mɔ anɩɛ'n hanlɩn sɔ'n, nán m'an bisa kɛ: ‘Wɔ́ nwan ɔ, yɛ́ Mɩn?’
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Nan jasʋ jinlan. M'an yɩ mɩ́n nwʋn m'an hele wɔ́ maan ɛ yɔ mɩ́n akʋa, ɛ di mɩ́n nwʋn adanzɩɛ kele ɛhɩnlɩn-mɔ kɛ a kpɩn a nwun mɩ́n ɛnɛ'n, ɛsɛ like biekun mɔ mɩn 'ba yɩ mɩn kele wɔ́'n, kan yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ kele bɛ́.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Mɩn 'ba le wɔ́ fi Zufʋ'n-mɔ nʋn anɩɛ bʋ nga'n-mɔ asa nun. Ɔ sanlɩn kɛ mɩn 'ba sʋan wɔ́ bɛ́ afian
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 maan ɛ tike bɛ́ nyɩn bɛ fi awosin nɩn anun bɛ ba kanlannɩɛ nɩn anun, bɛ fi Satan tunmin nɩn abʋ bɛ jasʋ bɛ ba Nyanmɩan anwʋn. Sɛ bɛ de mɩ́n bɛ di a, bɛ 'nyan bɛ́ ɛtɛ nɩn anwʋn face ɔ nʋn lɩka wɔ bɛ́ mɔ bɛ tɩ Nyanmɩan dɩɛ nɩn afian.’
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 “Ɛhɩ, nannan Agilipa, m'an ngʋala man mɩ́n ja nun jinlan like'n m'ɔ fi nyanmɩansʋ nɩn anyunnun.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Nan n nili mʋa m mɔlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n n gelelɩ Damasɩ amma, ɛsɛ m mɔlɩ n gelelɩ Zoluzalɛmʋn kʋsʋ amma, Zude mân nɩn anun lɩka kʋalaatin, ɔ nʋn mân ɛhɩnlɩn-mɔ kɛ bɛ káci bɛ́ abalabɔ'n bɛ fá bɛ́ nwʋn bɛ mán Nyanmɩan, bɛ bɔ́ bala m'ɔ kele kɛ bɛ́ asɩtanlan nɩn a kaci.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Ɛhɩka ati yɛ̂ Zufʋ'n-mɔ a a tɔ mɩ́n sʋ mɛlɛ mɔ anɩn n wɔ Nyanmɩan awulo nɩn anun mɔ bɛ́ nwan bɛ 'kun mɩ́n nɩn ɔ.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Nan Nyanmɩan a sisa mɩ́n dede ɔ'a ju ɛnɛ, ɔ man n jin ɛwa mɩɩn di adanzɩɛ mmatʋnman kʋalaa nʋn mgbain kʋalaa anyunnun. Like mɔ Moyizɩ nʋn mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn yɩ́ ɛjɔlɛ kɛ ɔ lɛ ba'n, like sɔ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ dein yɛ̂ mɩɩn kan nɩn ɔ.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 Afɩ, Moyizɩ nʋn mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn kɛ *Kilisi'n 'ba nwun yɩ́ nyunnun, yɩ́ dein y'ɔ fi ewue nun ɔ 'di mʋa tinnge ɔ, ɛsɛ ɔ 'bɔ kanlannɩɛ'n m'ɔ man bɛ nyan ngʋan nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɔ kele yɛ́ mân'n nʋn mân ɛhɩnlɩn-mɔ.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Mɔ Pɔlʋ anʋan wɔ sʋ ɔ lɛ sa yɩ́ nɩn'n, Fɛsɩtusi kɔ tɩan, yɩ́ nwan: “Pɔlʋ, wɔ́ ti a sɛcɩ! Nwʋnman'n mɔ ɛ sɩ yɩ́ kpili nɩn a man wɔ́ ti a kpɛ yɩ́ nwʋn!”
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Mɔ Fɛsɩtusi hanlɩn sɔ'n, nán Pɔlʋ a bua yɩ́ kɛ: “Kpain, mɩ́n ti sɛcɩlɩ man. Nan ɛjɔlɛ'n mɔ mɩɩn kan'n tɩ ananhɔlɛ ɛsɛ yɩ́ ɛhan sʋ ɔ.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Belemgbin Agilipa muonun sɩ ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ. Sɛ mɩɩn kan an, mɩn nzulo man yɩ́ nzin. Ɔ sanlɩn kɛ, ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ fɩ́ɩ́ nvʋn man yɩ́ nyɩn, ɛsɛ nán awosin nun yɛ̂ b'a fɩa b'a li ɔ.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Nannan Agilipa, ɛjɔlɛ'n mɔ mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn'n, asʋ ɛ nne ɛ nni man ɔ? Mɩn sɩ kɛ ɛ de di!”
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn ɛhɩ'n, belemgbin Agilipa nwan: “Pɔlʋ, ɛ de di kɛ kɩkaala mɔkʋn ɛ kʋala kɛ ɛ yɔ maan mɩn kaci Zozi Kilisi sʋanlan?”
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Mɔ belemgbin Agilipa hanlɩn sɔ'n, Pɔlʋ nwan: “Sɛ kɩkaala o, sɛ ɛwa asʋ tɛmʋn nyɛ o, mɩɩn sɛlɛ Nyanmɩan kɛ nán ɔ yɔ wɔ́ ngʋnmɩn, nan bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ wɔ ɛwa bɛ lɛ tie mɩ́n ɛnɛ'n, bɛ káci Zozi Kilisi menian kɛ m'an kaci yɩ́'n. Kʋsʋ, nán man bɛ gua bɛ́ sa ngɔnzɔngɔnzɔ kɛ b'a gua mɩ́n'n!”
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Mɔ Pɔlʋ anʋan tɔlɩ'n, belemgbin Agilipa, kʋnmanna Fɛsɩtusi, Beleninsi nʋn bɛ́ mɔ bɛ nʋn bɛ́ tɩtɩ tɔbɩlɩ nɩn anwʋn'n kɔ jasʋ jasʋ.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 Bɛ hɔlɩ asule a, bɛ kɔ han yɩ́ bɛ́ afian ɛlɔ kɛ: “Sʋanlan sɔ'n yɔlɩ man like m'ɔ di mɔ kɛ kun yɩ́ anaan bɛ tʋ yɩ́ fiadɩ ɔ.”
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Ɛhɩ a, belemgbin Agilipa kɔ han kɔ hele Fɛsɩtusi kɛ: “Sɛ nán kɛ sʋanlan sɔ'n nwan bɛ nʋn yɩ́ hɔ́ Sezaa aja sʋ a, ahan ɔ di kɛ bɛ yaci yɩ́ nun.”
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.