Atos 26
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARC
1 Ɛhɩ, mɔ Fɛsɩtusi hanlɩn sɔ'n, belemgbin Agilipa nwan: “Pɔlʋ, atɩn wɔ nun, sa wɔ́ nɩn.”
1 Depois, Agripa disse a Paulo: Permite-se-te que te defendas. Então, Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 Pɔlʋ kɔ tɩnngɛ yɩ́ sa, yɩ́ nwan: “Nannan Agilipa, mɩn di yɩ́ nwʋn fɛ kɛ ɛnɛ mɩn kʋala kɛ mɩn fite wɔ́ nyunnun mɩn kan ɛsʋan'n kʋalaa mɔ Zufʋ'n-mɔ a tʋn mɩ́n nɩn anwʋn ɛjɔlɛ.
2 Tenho-me por venturoso, ó rei Agripa, de que perante ti me haja, hoje, de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus,
3 Ɔ sanlɩn kɛ ɛ sɩ bɛ́ amanmuo'n ɔ nʋn bɛ́ ninnge'n-mɔ anwʋn akpʋlʋwa esúe'n kpa bɔkɔɔ. Yɩ́ ti, mɩn 'bʋtʋ wɔ́ kɛ ɛ sí abʋtamʋn ɛ tíe mɩ́n ɛjɔlɛ'n.
3 mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 “Zufʋ'n-mɔ kʋalaatin sɩ mɩ́n mmatʋnman nun, afɩ m mɔlɩ yɩ́ bʋ Zoluzalɛmʋn mɩ́n menian'n-mɔ afian ɛlɔ.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, qual haja sido, desde o princípio, em Jerusalém, entre os da minha nação, todos os judeus a sabem.
5 Bɛ sɩ mɩ́n a hyɛ yɛ̂ sɛ bɛ lɛ kan ananhɔlɛ a, ahan bɛ 'kan kɛ yɛ́ asɔnɩn fâ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Falisifʋɛ'n, mɔ bɛ́ ɛjɔlɛ elie yɔ sɩ'n, anɩn n wɔ nun bie.
5 Sabendo de mim, desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Ɛnɛ, bɛ lɛ bua mɩ́n ndɛɛ, ɔ sanlɩn kɛ mɩn susu mɩ́n ti mɩn gua anɔhʋba'n mɔ Nyanmɩan bɔlɩ yɛ́ nan-mɔ nɩn asʋ.
6 E, agora, pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais, estou aqui e sou julgado,
7 Izalayɛ nvilie bulu nʋn nnyuan'n m'ɔ sʋ Nyanmɩan kɔngɔɛ nʋn eyua'n, bɛ́ kʋsʋ bɛ kpʋnndɛ kɛ anɔhʋba'n kpɩn sʋ. Anɔhʋba sɔ'n kʋsʋ dunman nun yɛ̂ Zufʋ'n-mɔ lɛ kun mɩ́n ɔ, Nannan Agilipa!
7 à qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Nan benin yɛ̂ ɔ wɔ nun, mɔ ɛmɔ nne bɛ nni man kɛ Nyanmɩan man menian fi ewue nun bɛ tinnge ɔ?
8 Pois quê? Julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 “Mɩ́n bɔbɔ muonun, n yɔlɩ ajʋnlɩn kɛ n zɩ́n atɩn ngacile kʋalaa asʋ n dótua menian'n-mɔ kɛ nán bɛ bɔ Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ'n dunman fɩ́ɩ́ kʋ́n.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus, o Nazareno, devia eu praticar muitos atos,
10 N yɔlɩ yɩ́ sɔ wɔ Zoluzalɛmʋn. Tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ manlɩn mɩ́n yɩ́ nwʋn atɩn, n jɩlɩ yɛ́ Mɩn menian dɔʋn n gualɩ bɛ́ fiadɩ. Ɛsɛ sɛ bɛ 'kun bɛ́ a, mɩn de mɩn tʋ nun kɛ bɛ hún bɛ́.
10 o que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido poder dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e, quando os matavam, eu dava o meu voto contra eles.
11 Tɛmʋn bie a, mɩn man bɛ fin bɛ́ mgbele Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua'n-mɔ anun, mɩn mian bɛ́ kɛ bɛ yáci bɛ́ dedi'n m'ɔ wɔ yɛ́ Mɩn Zozi anun'n bɛ tʋ́. Ɛkpɔ kpili'n mɔ mɩn kpɔ bɛ́ nɩn dunman nun, mɩn kɔ dede mân ɛhɩnlɩn-mɔ anun, mɩn kɔ mɩn kele bɛ́ ahʋlʋwa kulo'n mɔ bɛ tɩ sʋ'n-mɔ asʋ.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 “Ɛhɩ, *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ kɔ man mɩ́n tunmin ɛsɛ bɛ kɔ man atɩn yɛ̂ cuein, mɩ́n nʋan y'ɔ le Damasɩ.
12 Sobre o que, indo, então, a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Nan mɔ n valɩ atɩn'n mɔ mɩn 'kɔ'n, bɛ bɔlɩ kɔ yɔ sɛnzɛjinlan, nannan Agilipa, kanlannɩɛ kʋn fi anwunno, yɩ́ ɛta m'ɔ ta'n, ɔ tala sɛnzɛ'n. Kanlannɩɛ sɔ'n kɔ ta kɔ si kɔ yia mɩ́n nʋn bɛ́ mɔ anɩn mɩn nʋn bɛ́, yɛ lɛ kɔ'n.
13 ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Yɛ́ kʋalaa yɛ kɔ fin asɩ. Mɩn 'tie a, anɩn anɩɛ kʋn lɛ bisa mɩ́n Ebele anɩɛ nɩn anun kɛ: ‘Sɔlʋ, Sɔlʋ, nzukɛ ati yɛ̂ ɛ lɛ kele mɩ́n ahʋlʋwa ɔ? Ɛ ngɔ hʋala man mɩ́n nʋn kpɩnmgbɩn.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava e, em língua hebraica, dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura
15 “Mɔ anɩɛ'n hanlɩn sɔ'n, nán m'an bisa kɛ: ‘Wɔ́ nwan ɔ, yɛ́ Mɩn?’
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Nan jasʋ jinlan. M'an yɩ mɩ́n nwʋn m'an hele wɔ́ maan ɛ yɔ mɩ́n akʋa, ɛ di mɩ́n nwʋn adanzɩɛ kele ɛhɩnlɩn-mɔ kɛ a kpɩn a nwun mɩ́n ɛnɛ'n, ɛsɛ like biekun mɔ mɩn 'ba yɩ mɩn kele wɔ́'n, kan yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ kele bɛ́.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das
17 Mɩn 'ba le wɔ́ fi Zufʋ'n-mɔ nʋn anɩɛ bʋ nga'n-mɔ asa nun. Ɔ sanlɩn kɛ mɩn 'ba sʋan wɔ́ bɛ́ afian
17 livrando-te deste povo e
18 maan ɛ tike bɛ́ nyɩn bɛ fi awosin nɩn anun bɛ ba kanlannɩɛ nɩn anun, bɛ fi Satan tunmin nɩn abʋ bɛ jasʋ bɛ ba Nyanmɩan anwʋn. Sɛ bɛ de mɩ́n bɛ di a, bɛ 'nyan bɛ́ ɛtɛ nɩn anwʋn face ɔ nʋn lɩka wɔ bɛ́ mɔ bɛ tɩ Nyanmɩan dɩɛ nɩn afian.’
18 para lhes abrires os olhos e das trevas e
19 “Ɛhɩ, nannan Agilipa, m'an ngʋala man mɩ́n ja nun jinlan like'n m'ɔ fi nyanmɩansʋ nɩn anyunnun.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Nan n nili mʋa m mɔlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n n gelelɩ Damasɩ amma, ɛsɛ m mɔlɩ n gelelɩ Zoluzalɛmʋn kʋsʋ amma, Zude mân nɩn anun lɩka kʋalaatin, ɔ nʋn mân ɛhɩnlɩn-mɔ kɛ bɛ káci bɛ́ abalabɔ'n bɛ fá bɛ́ nwʋn bɛ mán Nyanmɩan, bɛ bɔ́ bala m'ɔ kele kɛ bɛ́ asɩtanlan nɩn a kaci.
20 Antes, anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judeia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Ɛhɩka ati yɛ̂ Zufʋ'n-mɔ a a tɔ mɩ́n sʋ mɛlɛ mɔ anɩn n wɔ Nyanmɩan awulo nɩn anun mɔ bɛ́ nwan bɛ 'kun mɩ́n nɩn ɔ.
21 Por causa disto, os judeus lançaram mão de mim no templo e procuraram matar- me.
22 Nan Nyanmɩan a sisa mɩ́n dede ɔ'a ju ɛnɛ, ɔ man n jin ɛwa mɩɩn di adanzɩɛ mmatʋnman kʋalaa nʋn mgbain kʋalaa anyunnun. Like mɔ Moyizɩ nʋn mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn yɩ́ ɛjɔlɛ kɛ ɔ lɛ ba'n, like sɔ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ dein yɛ̂ mɩɩn kan nɩn ɔ.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 Afɩ, Moyizɩ nʋn mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn kɛ *Kilisi'n 'ba nwun yɩ́ nyunnun, yɩ́ dein y'ɔ fi ewue nun ɔ 'di mʋa tinnge ɔ, ɛsɛ ɔ 'bɔ kanlannɩɛ'n m'ɔ man bɛ nyan ngʋan nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɔ kele yɛ́ mân'n nʋn mân ɛhɩnlɩn-mɔ.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Mɔ Pɔlʋ anʋan wɔ sʋ ɔ lɛ sa yɩ́ nɩn'n, Fɛsɩtusi kɔ tɩan, yɩ́ nwan: “Pɔlʋ, wɔ́ ti a sɛcɩ! Nwʋnman'n mɔ ɛ sɩ yɩ́ kpili nɩn a man wɔ́ ti a kpɛ yɩ́ nwʋn!”
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Mɔ Fɛsɩtusi hanlɩn sɔ'n, nán Pɔlʋ a bua yɩ́ kɛ: “Kpain, mɩ́n ti sɛcɩlɩ man. Nan ɛjɔlɛ'n mɔ mɩɩn kan'n tɩ ananhɔlɛ ɛsɛ yɩ́ ɛhan sʋ ɔ.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo! Antes, digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Belemgbin Agilipa muonun sɩ ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ. Sɛ mɩɩn kan an, mɩn nzulo man yɩ́ nzin. Ɔ sanlɩn kɛ, ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ fɩ́ɩ́ nvʋn man yɩ́ nyɩn, ɛsɛ nán awosin nun yɛ̂ b'a fɩa b'a li ɔ.
26 Porque o rei, diante de quem falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Nannan Agilipa, ɛjɔlɛ'n mɔ mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn'n, asʋ ɛ nne ɛ nni man ɔ? Mɩn sɩ kɛ ɛ de di!”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn ɛhɩ'n, belemgbin Agilipa nwan: “Pɔlʋ, ɛ de di kɛ kɩkaala mɔkʋn ɛ kʋala kɛ ɛ yɔ maan mɩn kaci Zozi Kilisi sʋanlan?”
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Mɔ belemgbin Agilipa hanlɩn sɔ'n, Pɔlʋ nwan: “Sɛ kɩkaala o, sɛ ɛwa asʋ tɛmʋn nyɛ o, mɩɩn sɛlɛ Nyanmɩan kɛ nán ɔ yɔ wɔ́ ngʋnmɩn, nan bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ wɔ ɛwa bɛ lɛ tie mɩ́n ɛnɛ'n, bɛ káci Zozi Kilisi menian kɛ m'an kaci yɩ́'n. Kʋsʋ, nán man bɛ gua bɛ́ sa ngɔnzɔngɔnzɔ kɛ b'a gua mɩ́n'n!”
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Mɔ Pɔlʋ anʋan tɔlɩ'n, belemgbin Agilipa, kʋnmanna Fɛsɩtusi, Beleninsi nʋn bɛ́ mɔ bɛ nʋn bɛ́ tɩtɩ tɔbɩlɩ nɩn anwʋn'n kɔ jasʋ jasʋ.
30 Dizendo ele isto, se levantou o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 Bɛ hɔlɩ asule a, bɛ kɔ han yɩ́ bɛ́ afian ɛlɔ kɛ: “Sʋanlan sɔ'n yɔlɩ man like m'ɔ di mɔ kɛ kun yɩ́ anaan bɛ tʋ yɩ́ fiadɩ ɔ.”
31 E, apartando-se dali, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Ɛhɩ a, belemgbin Agilipa kɔ han kɔ hele Fɛsɩtusi kɛ: “Sɛ nán kɛ sʋanlan sɔ'n nwan bɛ nʋn yɩ́ hɔ́ Sezaa aja sʋ a, ahan ɔ di kɛ bɛ yaci yɩ́ nun.”
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.