Atos 25

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɔ Fɛsɩtusi walɩ juli ɛbɛlɛ mân nɩn anun'n, yɩ́ cɩan nsan, ɔ fi Sezale ɔ kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Izalayɛ mân nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kɔ sanman Pɔlʋ kɔ man Fɛsɩtusi.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Bɛ kɔ sɛlɛ Fɛsɩtusi bɛ kɔ bʋtʋ yɩ́ kɛ ɔ yáci maan bɛ nʋn Pɔlʋ bála Zoluzalɛmʋn. Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn b'a hɔ Pɔlʋ ati ahuan, yɩ́ dɩɛ bɛ nyan yɩ́ a, anɩn bɛ kun yɩ́ atunnun.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, nan Fɛsɩtusi a bua bɛ́ kɛ Pɔlʋ la fiadɩ Sezale ɛlɔ yɛ̂ ɔ ngɔ hyɛ man, yɩ́ muonun ɔ 'ba sa kɔ Sezale.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Ɛhɩ a, yɩ́ nwan: “Sɛ sʋanlan sɔ nɩn a yɔ ɛtɛ nán ɛmɔ kulo kɛ bɛ sanman yɩ́ a, anɩn ɛmɔ mgbain'n-mɔ mán yɛ hɔ́ Sezale nán bɛ sánman yɩ́ ɛlɔ.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Fɛsɩtusi lili kɔ yɔ cɩan mɔcʋɛ anaan cɩan bulu ala bɛ́ afian ɛbɛlɛ yɛ̂ ɔ salɩ hɔlɩ Sezale ɔ. Mɔ Fɛsɩtusi juli Sezale mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, bɛ kɔ yia. Ɔ kɔ man atɩn kɛ bɛ fá Pɔlʋ bɛ bála.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Pɔlʋ 'ju ɛbɛlɛ ala, Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ fi Zoluzalɛmʋn bɛ walɩ'n kɔ ta kɔ si kɔ yia yɩ́ bɛ kɔ tʋn yɩ́ ɛsʋan. Ɛsʋan'n mɔ bɛ tʋnlɩn yɩ́'n, sɛ bɛ bisa bɛ́ like mɔ Pɔlʋ a yɔ nɩn an, bɛ ngʋala bɛ ngele man.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Mɔ bɛ́ nʋan tɔlɩ'n nán Pɔlʋ a sa yɩ́ nɩn. Yɩ́ nwan: “N vʋnlɩn man Zufʋ'n-mɔ mala'n, n gualɩ man Nyanmɩan awulo nɩn anwʋn efian yɛ̂ ɛsɛ n ganlɩn ɛjɔlɛ ɛtɛ n dialɩ man belemgbin kpain'n.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ'n, kɛmɔ Fɛsɩtusi kulo kɛ ɔ cɩcɩ Zufʋ'n-mɔ alʋa'n, ɔ kɔ bisa Pɔlʋ kɛ: “Asʋ ɛ kulo kɛ ɛ kɔ Zoluzalɛmʋn maan yɛ di ɛjɔlɛ ɛhɩ mɩ́n ja sʋ ɔ?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Mɔ Fɛsɩtusi bisalɩ kosuan sɔ'n nán Pɔlʋ a bua yɩ́ kɛ: “Belemgbin kpain nɩn aja sʋ yɛ̂ mɩn kulo kɛ yɛ di ɛjɔlɛ sɔ nɩn ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ mɩn nwun man like ɛtɛ mɔ m'an yɔ Zufʋ'n-mɔ ɔ, wɔ́ muonun a nwun yɩ́ sɔ.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Sɛ m'an yɔ like ɛtɛ mɔ yɩ́ ti y'ɔ di kɛ bɛ kun mɩ́n an, yɩ́ dɩɛ ɔ njɩjɩ man. Nan sɛ nán yɩ́ sɔ nán ɛsʋan mgban yɛ̂ bɛ́ nwan bɛ 'tʋn mɩ́n an, yɩ́ dɩɛ sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala ɔ ndɔnɩn man mɩ́n ɔ mman man bɛ́. Yɩ́ ti, mɩn kulo kɛ yɛ di ɛjɔlɛ'n *Lɔmʋn belemgbin kpain Sezaa aja sʋ.”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Ɛhɩ, mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ'n, Fɛsɩtusi nʋn yɩ́ mgbain'n-mɔ hɔlɩ asule walɩ a, yɩ́ nwan: “Sɛ wɔ́ nwan bɛ́ lí ɛjɔlɛ'n Sezaa aja sʋ a, ɔ tɩ man ɛtɛ. Ɛ 'ba hɔ yɩ́ ja sʋ.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Ɛhɩ, kɔ yɔ ɛlɛsan kʋn kɔ sɩn, belemgbin Agilipa nʋn yɩ́ yɩ Beleninsi kɔ a Fɛsɩtusi ahɩn ebisa Sezale.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Kɛmɔ bɛ lili kɔ yɔ ɛlɛnyuan kʋn ɛbɛlɛ'n, Fɛsɩtusi kɔ susu Pɔlʋ ɛjɔlɛ'n ɔ kɔ hele belemgbin Agilipa. Yɩ́ nwan: “Nannan, Felisi a yaci sʋanlan kʋn fiadɩ sua nɩn anun ɛwa ɔ a hɔ.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Nan mɔ n vi ɛwa n gɔlɩ Zoluzalɛmʋn'n, tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Izalayɛ mân nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kɔ a kɔ tʋ mɩ́n, bɛ kɔ sanman sʋanlan sɔ'n kɛ m mán bɛ hún yɩ́.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 “Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, nán m'an bua bɛ́ kɛ Lɔmʋn amma'n-mɔ dɩɛ, nán kɛ bɛ di bɛ́ ɛjɔlɛ nɩn ahɩ. Ɔ sanlɩn kɛ, sɛ bɛ sanman sʋanlan an, ɔ di kɛ bɛ yia bɛ tɩ sʋanlan sɔ'n kʋsʋ anʋan nun ɛjɔlɛ.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Ɛhɩ a, bɛ nʋn mɩ́n kɔ a ɛwa. Mɩ́n kʋsʋ m'an nne m'an nzie man, alɩ́ɛ hɩnlɩn an, n gɔ man bɛ kɔ fɛlɛ sʋanlan sɔ'n mɩ́n ja sʋ.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Mɩ́n ti anun an, mɩ́n nwan Zufʋ'n-mɔ lɛ ba han kɛ ɔ'a yɔ nyɔlɩɛ ɛtɛ ɔ'a hun sʋanlan. Bɛ walɩ a, nán ɛhɩ ɛjɔlɛ ɔ.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Kanngʋ bɛ́ asɔnɩn nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɔ nʋn sʋanlan bie, bɛ fɛlɛ yɩ́ Zozi, yɩ́ kʋsʋ yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ. Zozi sɔ nɩn a wu, Pɔlʋ kʋsʋ lɛ kele kɛ yɩ́ nyɩn wɔ sʋ.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Mɩn nɩan ɛjɔlɛ nɩn an, mɩn nnwun man kɛ mɩn kpɩn mɩn di yɩ́ ɔ. N gɔ han n gɔ hele Pɔlʋ kɛ sɛ ɔ kulo a, anɩn ɔ hɔ́ Zoluzalɛmʋn maan bɛ hɔ́ lí ɛjɔlɛ sɔ nɩn ɛlɔ.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 N ganlɩn an, Pɔlʋ nwan ɔ kulo kɛ bɛ di yɩ́ ɛjɔlɛ'n belemgbin kpain Sezaa aja sʋ. Yɩ́ ti, m'an man atɩn kɛ ɔ há fiadɩ sua nɩn anun dede ɔ jú cɩan mɔ mɩn 'fa yɩ́ mɩn kɔ belemgbin kpain Sezaa aja sʋ.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Mɔ Fɛsɩtusi anʋan tɔlɩ'n, belemgbin Agilipa nwan: “Mɩn kulo kɛ mɩ́n bɔbɔ muonun mɩn nwun sʋanlan sɔ'n mɩn tɩ yɩ́ nʋan nun ɛjɔlɛ.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Ɛhɩ, mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, Agilipa nʋn Beleninsi bɛ kɔ sesie bɛ́ nwʋn faɩn bɛ kɔ a kɔ wʋlʋ lɩka mɔ bɛ di ɛjɔlɛ'n. Bɛ 'ba a, bɛ nʋn nzalafʋ mgbain'n-mɔ nʋn kulo nɩn asʋ mgbain'n-mɔ. Fɛsɩtusi kɔ man atɩn kɛ bɛ nʋn Pɔlʋ bála.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Mɔ bɛ nʋn Pɔlʋ walɩ'n, Fɛsɩtusi kukuli yɩ́ nʋan sʋ a, yɩ́ nwan: “Belemgbin Agilipa, ɛmɔ kʋalaa mɔ ɛmɔ nʋn yɛ́ y'a yia ɛwa'n, sʋanlan'n mɔ Zufʋ'n-mɔ kʋalaa a a sanman yɩ́ mɩ́n ja sʋ Zoluzalɛmʋn ɛlɔ ɔ nʋn ɛwa kʋsʋ'n, mɔ yɩ́ yɛ̂ bɛ lɛ tɛtɩan bɛ kan kɛ ɔ fata kɛ bɛ kun yɩ́'n, yɩ́ ahɩ.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Mɩ́n dɩɛ, m'an nɩan ɛjɔlɛ nɩn anun an, mɩn nnwun man like ɛtɛ mɔ ɔ'a yɔ mɔ yɩ́ ti yɛ̂ ɔ fata kɛ bɛ kun yɩ́ ɔ. Nan kɛmɔ yɩ́ nwan bɛ lí ɛjɔlɛ'n belemgbin kpain Sezaa aja sʋ'n, mɩ́n kʋsʋ mɩ́n nwan n gɔ fa yɩ́ n gɔ hɔ.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Kʋsʋ afɩ, mɩn nnwun man like ɛtɛ mɔ ɔ'a yɔ mɔ mɩn kɛlɛ yɩ́ nwʋn kalata mɩn kɔ man belemgbin kpain nɩn ɔ. Yɩ́ ti, m'an man ɔ'a fite wɔ́ muonun wɔ́ belemgbin Agilipa ɔ nʋn ɛmɔ kʋalaa anyunnun. Yɩ́ dɩɛ, bɛ bisa yɩ́ kosuan yue a, anɩn mɩn nyan bie mɩn kɛlɛ.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Afɩ, mɩn nnwunlin man kɛ bɛ 'fa sʋanlan mɔ b'a tʋ yɩ́ fiadɩ bɛ fite belemgbin anyunnun an, anɩn bɛ ngele man like fɔ́ʋ́n'n mɔ sʋanlan sɔ nɩn a yɔ'n.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.