Atos 25

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mɔ Fɛsɩtusi walɩ juli ɛbɛlɛ mân nɩn anun'n, yɩ́ cɩan nsan, ɔ fi Sezale ɔ kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Izalayɛ mân nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kɔ sanman Pɔlʋ kɔ man Fɛsɩtusi.
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 Bɛ kɔ sɛlɛ Fɛsɩtusi bɛ kɔ bʋtʋ yɩ́ kɛ ɔ yáci maan bɛ nʋn Pɔlʋ bála Zoluzalɛmʋn. Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn b'a hɔ Pɔlʋ ati ahuan, yɩ́ dɩɛ bɛ nyan yɩ́ a, anɩn bɛ kun yɩ́ atunnun.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, nan Fɛsɩtusi a bua bɛ́ kɛ Pɔlʋ la fiadɩ Sezale ɛlɔ yɛ̂ ɔ ngɔ hyɛ man, yɩ́ muonun ɔ 'ba sa kɔ Sezale.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 Ɛhɩ a, yɩ́ nwan: “Sɛ sʋanlan sɔ nɩn a yɔ ɛtɛ nán ɛmɔ kulo kɛ bɛ sanman yɩ́ a, anɩn ɛmɔ mgbain'n-mɔ mán yɛ hɔ́ Sezale nán bɛ sánman yɩ́ ɛlɔ.”
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Fɛsɩtusi lili kɔ yɔ cɩan mɔcʋɛ anaan cɩan bulu ala bɛ́ afian ɛbɛlɛ yɛ̂ ɔ salɩ hɔlɩ Sezale ɔ. Mɔ Fɛsɩtusi juli Sezale mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, bɛ kɔ yia. Ɔ kɔ man atɩn kɛ bɛ fá Pɔlʋ bɛ bála.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Pɔlʋ 'ju ɛbɛlɛ ala, Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ fi Zoluzalɛmʋn bɛ walɩ'n kɔ ta kɔ si kɔ yia yɩ́ bɛ kɔ tʋn yɩ́ ɛsʋan. Ɛsʋan'n mɔ bɛ tʋnlɩn yɩ́'n, sɛ bɛ bisa bɛ́ like mɔ Pɔlʋ a yɔ nɩn an, bɛ ngʋala bɛ ngele man.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Mɔ bɛ́ nʋan tɔlɩ'n nán Pɔlʋ a sa yɩ́ nɩn. Yɩ́ nwan: “N vʋnlɩn man Zufʋ'n-mɔ mala'n, n gualɩ man Nyanmɩan awulo nɩn anwʋn efian yɛ̂ ɛsɛ n ganlɩn ɛjɔlɛ ɛtɛ n dialɩ man belemgbin kpain'n.”
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ'n, kɛmɔ Fɛsɩtusi kulo kɛ ɔ cɩcɩ Zufʋ'n-mɔ alʋa'n, ɔ kɔ bisa Pɔlʋ kɛ: “Asʋ ɛ kulo kɛ ɛ kɔ Zoluzalɛmʋn maan yɛ di ɛjɔlɛ ɛhɩ mɩ́n ja sʋ ɔ?”
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Mɔ Fɛsɩtusi bisalɩ kosuan sɔ'n nán Pɔlʋ a bua yɩ́ kɛ: “Belemgbin kpain nɩn aja sʋ yɛ̂ mɩn kulo kɛ yɛ di ɛjɔlɛ sɔ nɩn ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ mɩn nwun man like ɛtɛ mɔ m'an yɔ Zufʋ'n-mɔ ɔ, wɔ́ muonun a nwun yɩ́ sɔ.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Sɛ m'an yɔ like ɛtɛ mɔ yɩ́ ti y'ɔ di kɛ bɛ kun mɩ́n an, yɩ́ dɩɛ ɔ njɩjɩ man. Nan sɛ nán yɩ́ sɔ nán ɛsʋan mgban yɛ̂ bɛ́ nwan bɛ 'tʋn mɩ́n an, yɩ́ dɩɛ sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala ɔ ndɔnɩn man mɩ́n ɔ mman man bɛ́. Yɩ́ ti, mɩn kulo kɛ yɛ di ɛjɔlɛ'n *Lɔmʋn belemgbin kpain Sezaa aja sʋ.”
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Ɛhɩ, mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ'n, Fɛsɩtusi nʋn yɩ́ mgbain'n-mɔ hɔlɩ asule walɩ a, yɩ́ nwan: “Sɛ wɔ́ nwan bɛ́ lí ɛjɔlɛ'n Sezaa aja sʋ a, ɔ tɩ man ɛtɛ. Ɛ 'ba hɔ yɩ́ ja sʋ.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Ɛhɩ, kɔ yɔ ɛlɛsan kʋn kɔ sɩn, belemgbin Agilipa nʋn yɩ́ yɩ Beleninsi kɔ a Fɛsɩtusi ahɩn ebisa Sezale.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Kɛmɔ bɛ lili kɔ yɔ ɛlɛnyuan kʋn ɛbɛlɛ'n, Fɛsɩtusi kɔ susu Pɔlʋ ɛjɔlɛ'n ɔ kɔ hele belemgbin Agilipa. Yɩ́ nwan: “Nannan, Felisi a yaci sʋanlan kʋn fiadɩ sua nɩn anun ɛwa ɔ a hɔ.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Nan mɔ n vi ɛwa n gɔlɩ Zoluzalɛmʋn'n, tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Izalayɛ mân nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kɔ a kɔ tʋ mɩ́n, bɛ kɔ sanman sʋanlan sɔ'n kɛ m mán bɛ hún yɩ́.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 “Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, nán m'an bua bɛ́ kɛ Lɔmʋn amma'n-mɔ dɩɛ, nán kɛ bɛ di bɛ́ ɛjɔlɛ nɩn ahɩ. Ɔ sanlɩn kɛ, sɛ bɛ sanman sʋanlan an, ɔ di kɛ bɛ yia bɛ tɩ sʋanlan sɔ'n kʋsʋ anʋan nun ɛjɔlɛ.
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ɛhɩ a, bɛ nʋn mɩ́n kɔ a ɛwa. Mɩ́n kʋsʋ m'an nne m'an nzie man, alɩ́ɛ hɩnlɩn an, n gɔ man bɛ kɔ fɛlɛ sʋanlan sɔ'n mɩ́n ja sʋ.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Mɩ́n ti anun an, mɩ́n nwan Zufʋ'n-mɔ lɛ ba han kɛ ɔ'a yɔ nyɔlɩɛ ɛtɛ ɔ'a hun sʋanlan. Bɛ walɩ a, nán ɛhɩ ɛjɔlɛ ɔ.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Kanngʋ bɛ́ asɔnɩn nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɔ nʋn sʋanlan bie, bɛ fɛlɛ yɩ́ Zozi, yɩ́ kʋsʋ yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ. Zozi sɔ nɩn a wu, Pɔlʋ kʋsʋ lɛ kele kɛ yɩ́ nyɩn wɔ sʋ.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Mɩn nɩan ɛjɔlɛ nɩn an, mɩn nnwun man kɛ mɩn kpɩn mɩn di yɩ́ ɔ. N gɔ han n gɔ hele Pɔlʋ kɛ sɛ ɔ kulo a, anɩn ɔ hɔ́ Zoluzalɛmʋn maan bɛ hɔ́ lí ɛjɔlɛ sɔ nɩn ɛlɔ.
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 N ganlɩn an, Pɔlʋ nwan ɔ kulo kɛ bɛ di yɩ́ ɛjɔlɛ'n belemgbin kpain Sezaa aja sʋ. Yɩ́ ti, m'an man atɩn kɛ ɔ há fiadɩ sua nɩn anun dede ɔ jú cɩan mɔ mɩn 'fa yɩ́ mɩn kɔ belemgbin kpain Sezaa aja sʋ.”
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Mɔ Fɛsɩtusi anʋan tɔlɩ'n, belemgbin Agilipa nwan: “Mɩn kulo kɛ mɩ́n bɔbɔ muonun mɩn nwun sʋanlan sɔ'n mɩn tɩ yɩ́ nʋan nun ɛjɔlɛ.”
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Ɛhɩ, mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, Agilipa nʋn Beleninsi bɛ kɔ sesie bɛ́ nwʋn faɩn bɛ kɔ a kɔ wʋlʋ lɩka mɔ bɛ di ɛjɔlɛ'n. Bɛ 'ba a, bɛ nʋn nzalafʋ mgbain'n-mɔ nʋn kulo nɩn asʋ mgbain'n-mɔ. Fɛsɩtusi kɔ man atɩn kɛ bɛ nʋn Pɔlʋ bála.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Mɔ bɛ nʋn Pɔlʋ walɩ'n, Fɛsɩtusi kukuli yɩ́ nʋan sʋ a, yɩ́ nwan: “Belemgbin Agilipa, ɛmɔ kʋalaa mɔ ɛmɔ nʋn yɛ́ y'a yia ɛwa'n, sʋanlan'n mɔ Zufʋ'n-mɔ kʋalaa a a sanman yɩ́ mɩ́n ja sʋ Zoluzalɛmʋn ɛlɔ ɔ nʋn ɛwa kʋsʋ'n, mɔ yɩ́ yɛ̂ bɛ lɛ tɛtɩan bɛ kan kɛ ɔ fata kɛ bɛ kun yɩ́'n, yɩ́ ahɩ.
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Mɩ́n dɩɛ, m'an nɩan ɛjɔlɛ nɩn anun an, mɩn nnwun man like ɛtɛ mɔ ɔ'a yɔ mɔ yɩ́ ti yɛ̂ ɔ fata kɛ bɛ kun yɩ́ ɔ. Nan kɛmɔ yɩ́ nwan bɛ lí ɛjɔlɛ'n belemgbin kpain Sezaa aja sʋ'n, mɩ́n kʋsʋ mɩ́n nwan n gɔ fa yɩ́ n gɔ hɔ.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Kʋsʋ afɩ, mɩn nnwun man like ɛtɛ mɔ ɔ'a yɔ mɔ mɩn kɛlɛ yɩ́ nwʋn kalata mɩn kɔ man belemgbin kpain nɩn ɔ. Yɩ́ ti, m'an man ɔ'a fite wɔ́ muonun wɔ́ belemgbin Agilipa ɔ nʋn ɛmɔ kʋalaa anyunnun. Yɩ́ dɩɛ, bɛ bisa yɩ́ kosuan yue a, anɩn mɩn nyan bie mɩn kɛlɛ.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Afɩ, mɩn nnwunlin man kɛ bɛ 'fa sʋanlan mɔ b'a tʋ yɩ́ fiadɩ bɛ fite belemgbin anyunnun an, anɩn bɛ ngele man like fɔ́ʋ́n'n mɔ sʋanlan sɔ nɩn a yɔ'n.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.