Atos 24

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɛhɩ, cɩan nnun kɔ sɩn, *tɛɛyɩfʋɛ kpain'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Ananiasɩ'n muonun kɔ a Sezale. Ɔ 'ba a, ɔ nʋn Izalayɛ mân nɩn asʋ mgbain'n mmie-mɔ ɔ nʋn bian kʋn. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Tɛɛtulusi. Tɛɛtulusi tɩ avoka. Bɛ kɔ hɔ bɛ kɔ tʋ kʋnmanna Felisi bɛ kɔ sanman Pɔlʋ.
1 Cinco dias depois o Grande Sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns líderes do povo e com um advogado chamado Tértulo. Eles se apresentaram ao governador Félix para fazer acusações contra Paulo.
2 Bɛ kɔ fɛlɛ Pɔlʋ nán Tɛɛtulusi a tʋn yɩ́ ɛsʋan. Tɛɛtulusi kɔ han kɔ hele kʋnmanna Felisi kɛ: “Kpain, sɛ yɛ le anzʋnunjɔ kpa bɔkɔɔ a, ɔ fi wɔ́. Ɔ sanlɩn kɛ a li ngɛlɛ junman a sesie yɛ̂ mân'n kpa a man yɛ́.
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo começou a acusação, dizendo: — Excelentíssimo Senhor Governador, o seu governo nos tem trazido um longo tempo de paz, e graças à sua sábia administração muitas reformas necessárias estão sendo feitas para o bem deste povo.
3 Lɩka biala mɔ cɩan daa yɛ kɔ sɩn'n, yɛ bɔ wɔ́ dunman kpa wɔ junman'n mɔ a li nɩn anwʋn.
3 Somos muito agradecidos por tudo aquilo que temos recebido em todas as ocasiões e em todos os lugares.
4 Yɩ́ ti, mɩn ndʋa man yɩ́ tɩndɩɩn mɩn nzɛcɩ wɔ́ alaje. Nan kʋsʋ, mɩn 'sɛlɛ wɔ́ kɛ ɛ mán yɛ́ tɛmʋn kaan, wɔ́ ti anun kpa'n dunman nun nán ɛ tíe yɛ́ ɛjɔlɛ'n.
4 Mas não quero tomar muito do seu tempo e por isso peço que tenha a bondade de nos escutar apenas um pouco mais.
5 “Ɛjɔlɛ sɔ'n y'ɔ le kɛ sʋanlan ɛhɩ, y'a nwun yɩ́ kɛ ɔ tɩ man sʋanlan kpa fɩ́ɩ́ sʋa. Ɔ a fa Zufʋ'n-mɔ kʋalaa mɔ bɛ wɔ asɩɛ nɩn asʋ nɩn ati'n-mɔ ɔ'a kpokpula sʋ. Ɛsɛ ɔ tɩ Nazalɛtɩ amma fâ nɩn asʋ kpain.
5 Nós achamos, de fato, que este homem é uma peste. Ele provoca desordens entre os judeus do mundo inteiro e é também o líder do partido dos nazarenos.
6 Tɛmʋn mɔ ahan ɔ 'gua Nyanmɩan awulo nɩn efian'n yɛ̂ yɛ hyɩlɩ yɩ́ ɔ. [Yɛ́ nwan yɛ 'nɩan yɛ́ mala nɩn anwʋn yɛ bua yɩ́ ndɛɛ.
6 Além disso tentou profanar o Templo, e então nós o prendemos. Nós íamos julgá-lo de acordo com a nossa Lei ,
7 Nan nzalafʋ kpain Liziasɩ kɔ a anwʋnsɛlɛ sʋ kpa kɔ le yɩ́ fi yɛ̂ sa nun.
7 mas o comandante Lísias veio e o tirou de nós à força.
8 M'ɔ lelɩ yɩ́ yuelɩ'n, yɩ́ nwan bɛ́ mɔ bɛ nʋn Pɔlʋ le bie'n, bɛ bála wɔ́ ja sʋ.] Sɛ wɔ́ muonun ɛ bisa yɩ́ a, ɛ 'ba nwun yɩ́ kɛ yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ yɛ lɛ kan'n kʋalaa tɩ ananhɔlɛ.”
8 Aí o próprio Lísias mandou que os acusadores viessem até aqui e fizessem a acusação diante do senhor. Se o senhor fizer perguntas a este homem, ele mesmo confirmará todas as acusações que estamos fazendo contra ele.
9 Mɔ Tɛɛtulusi anʋan tɔlɩ'n, Zufʋ'n-mɔ kʋalaa anʋan kɔ yɔ kʋn. Bɛ́ nwan: “Mɔ Tɛɛtulusi a han'n tɩ ananhɔlɛ.”
9 Então os judeus concordaram, dizendo que tudo era verdade.
10 Ɛhɩ, kʋnmanna Felisi kɔ man Pɔlʋ atɩn kɛ ɔ jʋ́jɔ. Pɔlʋ jasʋlɩ a, yɩ́ nwan: “Kpain Felisi, mɩn sɩ kɛ nán ɛnɛ bie ɔ, ɛjɔlɛ m'ɔ kɔ tɔ mân ɛhɩ anun'n, ɛ di. Yɩ́ ti, sɛ mɩɩn fite wɔ́ nyunnun mɩn sa mɩ́n nɩan an, mɩ́n kunnun ndɩ man mɩ́n.
10 O Governador fez sinal para que Paulo falasse. Então ele disse: — Eu sei que há muitos anos o senhor é juiz do povo judeu e por isso eu me sinto à vontade para fazer a minha defesa na sua presença.
11 Wɔ́ muonun ɛ kʋala ɛ fɩnfɩn nun ɛ nɩan, n vi atɩn m malɩ n juli Zoluzalɛmʋn kɛ mɩn 'ba a sʋ Nyanmɩan'n, ɔ ndala man cɩan bulu ɔ nʋn nnyuan.
11 Como o senhor mesmo pode comprovar, faz apenas doze dias que fui a Jerusalém para adorar a Deus.
12 B'a mma a ndʋ man mɩ́n kɛ anɩn mɩn nʋn sʋanlan lɛ su akpʋlʋwa Nyanmɩan awulo nɩn anun, anaan kɛ m'an man menian a jomgbo asɔnɩn sua'n-mɔ anun, anaan kulo nɩn anun.
12 Os judeus não me viram discutindo com ninguém nos pátios do Templo, nem agitando o povo nas suas sinagogas ou em qualquer outro lugar da cidade.
13 Like mɔ yɩ́ ti yɛ̂ menian ɛhɩ-mɔ lɛ tʋn mɩ́n ɛsʋan'n, sɛ bɛ bisa bɛ́ a, bɛ ngʋala bɛ ngele man.
13 E eles não podem provar nenhuma das acusações que agora estão fazendo contra mim.
14 Nan mɔ mɩn sɩ'n y'ɔ le kɛ yɛ́ nan-mɔ Nyanmɩan'n yɛ̂ mɩn sʋ yɩ́ ɔ. Atɩn'n mɔ mɩn nanndɩ sʋ mɩn sʋ yɩ́'n yɛ̂ bɛ́ mɔ bɛ lɛ tʋn mɩ́n ɛsʋan'n fɛlɛ yɩ́ Nazalɛtɩ amma fâ nɩn ɔ. Ɛjɔlɛ'n kʋalaa mɔ b'a hɛlɛ wɔ *Moyizɩ mala kalata'n nʋn *mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ dɩɛ nɩn anun'n, mɩn de mɩn di.
14 Porém uma coisa confesso ao senhor: eu sigo o Caminho que os judeus dizem ser falso; mas é desse modo que sirvo ao Deus dos nossos antepassados. Creio em tudo o que está escrito na Lei de Moisés e nos livros dos Profetas .
15 N ne anyɩndasʋɛ Nyanmɩan anwʋn kɛ bɛ́ muonun bɛ le yɩ́'n. Anyɩndasʋɛ sɔ'n y'ɔ le kɛ Nyanmɩan 'ba man bɛ́ mɔ bɛ́ ti anun tɩ kpa'n, ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ́ ti anun tɩ man kpa'n, bɛ́ kʋalaa bɛ fi ewue nun bɛ 'tinnge.
15 Eu e os meus acusadores temos esta mesma esperança em Deus: todos vão ressuscitar, tanto os bons como os maus.
16 Yɩ́ ti yɛ̂ Nyanmɩan nʋn menian'n-mɔ anyunnun, mɩn sie tile nán b'a ndu man mɩ́n nyunnun.
16 Por isso faço tudo para sempre ter a consciência limpa diante de Deus e das pessoas.
17 “Ɔ man n gɔlɩ n nili afʋɛ kɔ yɔ nyɛ nyɛ mɔ mɩn 'sa mɩn ba Zoluzalɛmʋn'n, mɩn nʋn esika walɩ mɔ mɩn 'fa mɩn bʋka mɩ́n mân nɩn anun menian'n-mɔ, ɛsɛ mɩn yɩ tɛɛ mɩn man Nyanmɩan.
17 E Paulo continuou: — Depois de ter ficado fora de Jerusalém durante alguns anos, voltei para lá a fim de levar algum dinheiro para o meu próprio povo e para oferecer
18 Tɛmʋn mɔ anɩn n wɔ Nyanmɩan awulo nɩn anun mɔ Zufʋ'n-mɔ walɩ'n, bɛ walɩ tʋlɩ mɩ́n kɛ anɩn mɩɩn tu mɩ́n nwʋn efian. Nan b'a mma a ndʋ man mɩ́n kɛ anɩn mɩɩn jomgbo.
18 Quando estava fazendo isso, depois de eu ter acabado a cerimônia de purificação , alguns judeus me encontraram na área do Templo . Não havia muita gente comigo nem desordem.
19 Tɛmʋn sɔ'n, anɩn Azi Zufʋ mmie-mɔ wɔ ɛbɛlɛ. Sɛ bɛ nʋn mɩ́n le ɛjɔlɛ a, ahan Azi Zufʋ sɔ'n-mɔ yɛ̂ ɔ di kɛ bɛ ba wɔ́ ja sʋ bɛ 'ba a sanman mɩ́n ɔ.
19 Porém alguns judeus da província da Ásia estavam lá. São eles que devem se apresentar diante do senhor e fazer as acusações, se é que têm alguma coisa contra mim.
20 Sɛ kʋsʋ tɛmʋn mɔ bɛ fɛlɛlɩ mɩ́n mgbain'n-mɔ aja sʋ'n, bɛ́ nwan m'an yɔ like ɛtɛ, yɩ́ ti y'ɔ man m'an nyan amannɩɛ a, anɩn ɛmɔ mɔ bɛ gua ɛwa'n, bɛ hán.
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam se, quando eu estive diante do Conselho Superior , eles me acharam culpado de qualquer crime.
21 Ɛjɔlɛ kpɔlɛ kʋn yɛ̂ n dɩanlɩn nun n ganlɩn yɩ́ bɛ́ afian ɛbɛlɛ ɔ. Mɩ́n nwan: ‘Ewuetinnge nɩn ati yɛ̂ ɔ man ɛnɛ ɛmɔ lɛ bua mɩ́n ndɛɛ ɔ!’”
21 Quando estava de pé diante deles, eu apenas disse em voz alta: “Hoje estou sendo julgado por vocês porque creio que os mortos vão ressuscitar.”
22 Ɛhɩ, mɔ Pɔlʋ anʋan tɔlɩ'n, kɛmɔ kʋnmanna Felisi sɩ yɛ́ Mɩn Ɛjɔlɛkpa nɩn anun ɛjɔlɛ yuein yuein'n, ɔ kɔ tu ɛjɔlɛ'n ɔ kɔ sie ɔ kɔ man bɛ kɔ sanndɩ. Yɩ́ nwan: “Sɛ kpain Liziasɩ ba a, n gɔ bua ɛmɔ bie.”
22 Então Félix, que estava bem-informado a respeito do Caminho, deixou a questão para depois, dizendo a eles: — Quando o comandante Lísias chegar, eu resolverei o caso de vocês.
23 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Felisi kɔ han kɔ hele nzalafʋ kpain'n m'ɔ nɩan Pɔlʋ sʋ'n kɛ ɔ tʋ́ yɩ́ fiadɩ. Nan kʋsʋ ɔ mán Pɔlʋ atɩn maan yɩ́ manngʋn'n-mɔ bála a fua yɩ́ nwʋn ɛsɛ bɛ nɩ́an yɩ́ lɩka.
23 Ele mandou que o oficial pusesse um guarda para tomar conta de Paulo e ordenou que lhe dessem alguma liberdade e licença para receber ajuda dos amigos.
24 Ɛhɩ anzin, cɩan kɔ yɔ nsan kʋn kɔ sɩn, kʋnmanna Felisi 'ba a, ɔ nʋn yɩ́ yɩ Dulusili. Dulusili tɩ Zufʋ balasua. Felisi kɔ man bɛ kɔ fɛlɛ Pɔlʋ, ɔ kɔ tie dedi'n m'ɔ di kɛ bɛ nyan yɩ́ wɔ yɛ́ Mɩn Zozi Kilisi anun nɩn anwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ anɩn ɔ lɛ kan'n.
24 Alguns dias mais tarde Félix veio com Drusila, a sua esposa, que era judia. Mandou chamar Paulo e o ouviu falar a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Nan kɛmɔ anɩn Pɔlʋ lɛ kan amanmuo sɛsɛ, bɛ́ nwʋn ye esíe nʋn ndɛɛ ebua'n m'ɔ lɛ ba nɩn anwʋn ɛjɔlɛ'n, esulo kɔ han Felisi, yɩ́ nwan: “Pɔlʋ, ɛnɛ dɩɛ'n tɩ kpa sɔ. Yɩ́ ti, cʋɩn wɔ́ nzin. Mɩn nyan alaje a, mɩn 'ba fɛlɛ wɔ́ biekun.”
25 Mas, quando Paulo começou a falar sobre uma vida correta, o domínio próprio e o Dia do Juízo Final, Félix ficou com medo e disse: — Agora pode ir. Quando eu puder, chamarei você de novo.
26 Ɔ yɔ dede a, anɩn Felisi a man b'a fɛlɛ Pɔlʋ ɔ nʋn yɩ́ bɛ jʋjɔ. Afɩ yɩ́ ajʋnlɩn nun an, ɔ bu yɩ́ kɛ Pɔlʋ b'a wula yɩ́ nvʋka maan ɔ yaci yɩ́ nun.
26 Além disso Félix esperava que Paulo lhe desse algum dinheiro. Por isso o chamava muitas vezes e conversava com ele.
27 Ɛhɩ, afʋɛ kɔkɔlɛ nnyuan kɔ sɩn, kʋnmanna fʋfɔlɛ kɔ a kɔ kaci Felisi. Kʋnmanna sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Pɔlʋsiyusi Fɛsɩtusi. Nan mɔ Felisi 'kɔ'n, ɔ kɔ yaci Pɔlʋ fiadɩ sua nɩn anun, afɩ ɔ ngulo man kɛ Zufʋ'n-mɔ bɔ yɩ́ dunman ɛtɛ.
27 Dois anos depois Pórcio Festo ficou no lugar de Félix como governador. Félix queria agradar os judeus; por isso, ao sair, deixou Paulo na prisão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.