Atos 24
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA
1 Ɛhɩ, cɩan nnun kɔ sɩn, *tɛɛyɩfʋɛ kpain'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Ananiasɩ'n muonun kɔ a Sezale. Ɔ 'ba a, ɔ nʋn Izalayɛ mân nɩn asʋ mgbain'n mmie-mɔ ɔ nʋn bian kʋn. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Tɛɛtulusi. Tɛɛtulusi tɩ avoka. Bɛ kɔ hɔ bɛ kɔ tʋ kʋnmanna Felisi bɛ kɔ sanman Pɔlʋ.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns anciãos e com certo orador, chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador a sua acusação contra Paulo.
2 Bɛ kɔ fɛlɛ Pɔlʋ nán Tɛɛtulusi a tʋn yɩ́ ɛsʋan. Tɛɛtulusi kɔ han kɔ hele kʋnmanna Felisi kɛ: “Kpain, sɛ yɛ le anzʋnunjɔ kpa bɔkɔɔ a, ɔ fi wɔ́. Ɔ sanlɩn kɛ a li ngɛlɛ junman a sesie yɛ̂ mân'n kpa a man yɛ́.
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo passou a acusá-lo, dizendo: — Excelentíssimo Félix, tendo nós desfrutado de paz perene por meio do senhor e tendo sido feitas, por seu providente cuidado, notáveis reformas em benefício deste povo,
3 Lɩka biala mɔ cɩan daa yɛ kɔ sɩn'n, yɛ bɔ wɔ́ dunman kpa wɔ junman'n mɔ a li nɩn anwʋn.
3 sempre e em todos os lugares, reconhecemos isto com profunda gratidão.
4 Yɩ́ ti, mɩn ndʋa man yɩ́ tɩndɩɩn mɩn nzɛcɩ wɔ́ alaje. Nan kʋsʋ, mɩn 'sɛlɛ wɔ́ kɛ ɛ mán yɛ́ tɛmʋn kaan, wɔ́ ti anun kpa'n dunman nun nán ɛ tíe yɛ́ ɛjɔlɛ'n.
4 Entretanto, para não deter o senhor por muito tempo, peço que, de acordo com a sua clemência, nos ouça por alguns instantes.
5 “Ɛjɔlɛ sɔ'n y'ɔ le kɛ sʋanlan ɛhɩ, y'a nwun yɩ́ kɛ ɔ tɩ man sʋanlan kpa fɩ́ɩ́ sʋa. Ɔ a fa Zufʋ'n-mɔ kʋalaa mɔ bɛ wɔ asɩɛ nɩn asʋ nɩn ati'n-mɔ ɔ'a kpokpula sʋ. Ɛsɛ ɔ tɩ Nazalɛtɩ amma fâ nɩn asʋ kpain.
5 Porque, tendo nós verificado que este homem é uma peste e promove desordens entre os judeus do mundo inteiro, sendo também o principal agitador da seita dos nazarenos,
6 Tɛmʋn mɔ ahan ɔ 'gua Nyanmɩan awulo nɩn efian'n yɛ̂ yɛ hyɩlɩ yɩ́ ɔ. [Yɛ́ nwan yɛ 'nɩan yɛ́ mala nɩn anwʋn yɛ bua yɩ́ ndɛɛ.
6 o qual também tentou profanar o templo, nós o prendemos com o intuito de julgá-lo segundo a nossa Lei.
7 Nan nzalafʋ kpain Liziasɩ kɔ a anwʋnsɛlɛ sʋ kpa kɔ le yɩ́ fi yɛ̂ sa nun.
7 Mas, sobrevindo o comandante Lísias, o arrebatou das nossas mãos com grande violência,
8 M'ɔ lelɩ yɩ́ yuelɩ'n, yɩ́ nwan bɛ́ mɔ bɛ nʋn Pɔlʋ le bie'n, bɛ bála wɔ́ ja sʋ.] Sɛ wɔ́ muonun ɛ bisa yɩ́ a, ɛ 'ba nwun yɩ́ kɛ yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ yɛ lɛ kan'n kʋalaa tɩ ananhɔlɛ.”
8 ordenando que os seus acusadores viessem à presença do senhor. Se o interrogar, o senhor mesmo poderá tomar conhecimento de todas as coisas de que nós o acusamos.
9 Mɔ Tɛɛtulusi anʋan tɔlɩ'n, Zufʋ'n-mɔ kʋalaa anʋan kɔ yɔ kʋn. Bɛ́ nwan: “Mɔ Tɛɛtulusi a han'n tɩ ananhɔlɛ.”
9 Os judeus também concordaram na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Ɛhɩ, kʋnmanna Felisi kɔ man Pɔlʋ atɩn kɛ ɔ jʋ́jɔ. Pɔlʋ jasʋlɩ a, yɩ́ nwan: “Kpain Felisi, mɩn sɩ kɛ nán ɛnɛ bie ɔ, ɛjɔlɛ m'ɔ kɔ tɔ mân ɛhɩ anun'n, ɛ di. Yɩ́ ti, sɛ mɩɩn fite wɔ́ nyunnun mɩn sa mɩ́n nɩan an, mɩ́n kunnun ndɩ man mɩ́n.
10 Quando o governador fez sinal para que Paulo falasse, ele disse: — Sabendo que há muitos anos o senhor é juiz desta nação, sinto-me à vontade para me defender.
11 Wɔ́ muonun ɛ kʋala ɛ fɩnfɩn nun ɛ nɩan, n vi atɩn m malɩ n juli Zoluzalɛmʋn kɛ mɩn 'ba a sʋ Nyanmɩan'n, ɔ ndala man cɩan bulu ɔ nʋn nnyuan.
11 O senhor mesmo pode verificar que não se passaram mais de doze dias desde que fui a Jerusalém para adorar a Deus;
12 B'a mma a ndʋ man mɩ́n kɛ anɩn mɩn nʋn sʋanlan lɛ su akpʋlʋwa Nyanmɩan awulo nɩn anun, anaan kɛ m'an man menian a jomgbo asɔnɩn sua'n-mɔ anun, anaan kulo nɩn anun.
12 e que não me acharam no templo discutindo com ninguém, nem agitando o povo, fosse nas sinagogas ou na cidade;
13 Like mɔ yɩ́ ti yɛ̂ menian ɛhɩ-mɔ lɛ tʋn mɩ́n ɛsʋan'n, sɛ bɛ bisa bɛ́ a, bɛ ngʋala bɛ ngele man.
13 nem podem provar diante do senhor as acusações que agora fazem contra mim.
14 Nan mɔ mɩn sɩ'n y'ɔ le kɛ yɛ́ nan-mɔ Nyanmɩan'n yɛ̂ mɩn sʋ yɩ́ ɔ. Atɩn'n mɔ mɩn nanndɩ sʋ mɩn sʋ yɩ́'n yɛ̂ bɛ́ mɔ bɛ lɛ tʋn mɩ́n ɛsʋan'n fɛlɛ yɩ́ Nazalɛtɩ amma fâ nɩn ɔ. Ɛjɔlɛ'n kʋalaa mɔ b'a hɛlɛ wɔ *Moyizɩ mala kalata'n nʋn *mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ dɩɛ nɩn anun'n, mɩn de mɩn di.
14 Porém confesso ao senhor que, segundo o Caminho, a que chamam seita, assim eu sirvo ao Deus de nossos pais, acreditando em todas as coisas que concordam com a lei e os escritos dos profetas,
15 N ne anyɩndasʋɛ Nyanmɩan anwʋn kɛ bɛ́ muonun bɛ le yɩ́'n. Anyɩndasʋɛ sɔ'n y'ɔ le kɛ Nyanmɩan 'ba man bɛ́ mɔ bɛ́ ti anun tɩ kpa'n, ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ́ ti anun tɩ man kpa'n, bɛ́ kʋalaa bɛ fi ewue nun bɛ 'tinnge.
15 tendo esperança em Deus, como também estes a têm, de que haverá ressurreição, tanto de justos como de injustos.
16 Yɩ́ ti yɛ̂ Nyanmɩan nʋn menian'n-mɔ anyunnun, mɩn sie tile nán b'a ndu man mɩ́n nyunnun.
16 Por isso, também me esforço por ter sempre uma consciência pura diante de Deus e dos homens.
17 “Ɔ man n gɔlɩ n nili afʋɛ kɔ yɔ nyɛ nyɛ mɔ mɩn 'sa mɩn ba Zoluzalɛmʋn'n, mɩn nʋn esika walɩ mɔ mɩn 'fa mɩn bʋka mɩ́n mân nɩn anun menian'n-mɔ, ɛsɛ mɩn yɩ tɛɛ mɩn man Nyanmɩan.
17 — Depois de anos, vim trazer donativos para o meu povo e também fazer oferendas,
18 Tɛmʋn mɔ anɩn n wɔ Nyanmɩan awulo nɩn anun mɔ Zufʋ'n-mɔ walɩ'n, bɛ walɩ tʋlɩ mɩ́n kɛ anɩn mɩɩn tu mɩ́n nwʋn efian. Nan b'a mma a ndʋ man mɩ́n kɛ anɩn mɩɩn jomgbo.
18 e foi nesta prática que alguns judeus da província da Ásia me encontraram já purificado no templo, sem ajuntamento de povo e sem tumulto,
19 Tɛmʋn sɔ'n, anɩn Azi Zufʋ mmie-mɔ wɔ ɛbɛlɛ. Sɛ bɛ nʋn mɩ́n le ɛjɔlɛ a, ahan Azi Zufʋ sɔ'n-mɔ yɛ̂ ɔ di kɛ bɛ ba wɔ́ ja sʋ bɛ 'ba a sanman mɩ́n ɔ.
19 os quais deviam comparecer diante do senhor e fazer as acusações, se tivessem alguma coisa contra mim.
20 Sɛ kʋsʋ tɛmʋn mɔ bɛ fɛlɛlɩ mɩ́n mgbain'n-mɔ aja sʋ'n, bɛ́ nwan m'an yɔ like ɛtɛ, yɩ́ ti y'ɔ man m'an nyan amannɩɛ a, anɩn ɛmɔ mɔ bɛ gua ɛwa'n, bɛ hán.
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam que crime acharam em mim, por ocasião do meu comparecimento diante do Sinédrio,
21 Ɛjɔlɛ kpɔlɛ kʋn yɛ̂ n dɩanlɩn nun n ganlɩn yɩ́ bɛ́ afian ɛbɛlɛ ɔ. Mɩ́n nwan: ‘Ewuetinnge nɩn ati yɛ̂ ɔ man ɛnɛ ɛmɔ lɛ bua mɩ́n ndɛɛ ɔ!’”
21 salvo estas palavras que clamei, estando entre eles: “Hoje estou sendo julgado por vocês por causa da ressurreição dos mortos.”
22 Ɛhɩ, mɔ Pɔlʋ anʋan tɔlɩ'n, kɛmɔ kʋnmanna Felisi sɩ yɛ́ Mɩn Ɛjɔlɛkpa nɩn anun ɛjɔlɛ yuein yuein'n, ɔ kɔ tu ɛjɔlɛ'n ɔ kɔ sie ɔ kɔ man bɛ kɔ sanndɩ. Yɩ́ nwan: “Sɛ kpain Liziasɩ ba a, n gɔ bua ɛmɔ bie.”
22 Então Félix, conhecendo mais acuradamente as coisas relacionadas com o Caminho, adiou a causa, dizendo: — Quando chegar o comandante Lísias, tomarei uma decisão a respeito do caso de vocês.
23 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Felisi kɔ han kɔ hele nzalafʋ kpain'n m'ɔ nɩan Pɔlʋ sʋ'n kɛ ɔ tʋ́ yɩ́ fiadɩ. Nan kʋsʋ ɔ mán Pɔlʋ atɩn maan yɩ́ manngʋn'n-mɔ bála a fua yɩ́ nwʋn ɛsɛ bɛ nɩ́an yɩ́ lɩka.
23 E ordenou ao centurião que conservasse Paulo na prisão, tratando-o com tolerância e não impedindo que os seus próprios o servissem.
24 Ɛhɩ anzin, cɩan kɔ yɔ nsan kʋn kɔ sɩn, kʋnmanna Felisi 'ba a, ɔ nʋn yɩ́ yɩ Dulusili. Dulusili tɩ Zufʋ balasua. Felisi kɔ man bɛ kɔ fɛlɛ Pɔlʋ, ɔ kɔ tie dedi'n m'ɔ di kɛ bɛ nyan yɩ́ wɔ yɛ́ Mɩn Zozi Kilisi anun nɩn anwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ anɩn ɔ lɛ kan'n.
24 Passados alguns dias, Félix veio com Drusila, sua mulher, que era judia. Mandou chamar Paulo e passou a ouvi-lo a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Nan kɛmɔ anɩn Pɔlʋ lɛ kan amanmuo sɛsɛ, bɛ́ nwʋn ye esíe nʋn ndɛɛ ebua'n m'ɔ lɛ ba nɩn anwʋn ɛjɔlɛ'n, esulo kɔ han Felisi, yɩ́ nwan: “Pɔlʋ, ɛnɛ dɩɛ'n tɩ kpa sɔ. Yɩ́ ti, cʋɩn wɔ́ nzin. Mɩn nyan alaje a, mɩn 'ba fɛlɛ wɔ́ biekun.”
25 Quando Paulo começou a falar sobre a justiça, o domínio próprio e o Juízo vindouro, Félix ficou amedrontado e disse: — Por agora, você pode retirar-se, e, quando eu tiver oportunidade, mandarei chamá-lo.
26 Ɔ yɔ dede a, anɩn Felisi a man b'a fɛlɛ Pɔlʋ ɔ nʋn yɩ́ bɛ jʋjɔ. Afɩ yɩ́ ajʋnlɩn nun an, ɔ bu yɩ́ kɛ Pɔlʋ b'a wula yɩ́ nvʋka maan ɔ yaci yɩ́ nun.
26 Ao mesmo tempo, esperava que Paulo lhe desse dinheiro. Por isso, chamando-o mais frequentemente, conversava com ele.
27 Ɛhɩ, afʋɛ kɔkɔlɛ nnyuan kɔ sɩn, kʋnmanna fʋfɔlɛ kɔ a kɔ kaci Felisi. Kʋnmanna sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Pɔlʋsiyusi Fɛsɩtusi. Nan mɔ Felisi 'kɔ'n, ɔ kɔ yaci Pɔlʋ fiadɩ sua nɩn anun, afɩ ɔ ngulo man kɛ Zufʋ'n-mɔ bɔ yɩ́ dunman ɛtɛ.
27 Dois anos mais tarde, Félix teve por sucessor Pórcio Festo. E, como Félix queria assegurar o apoio dos judeus, manteve Paulo encarcerado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.