Atos 23
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC
1 Ɛhɩ, Pɔlʋ kɔ tʋ yɩ́ nyɩn ɔ kɔ nɛnɩan bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ di ɛjɔlɛ'n, yɩ́ nwan: “Anianman-mɔ, dede mɔ ɔ 'ju ɛnɛ'n, mɩn yɔ ajʋnlɩn kɛ mɩ́n ɛnanndɩɛ nɩn anwʋn buli man ɛbʋɩn wɔ Nyanmɩan anyunnun.”
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ'n, *tɛɛyɩfʋɛ kpain'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Ananiasɩ'n kɔ man atɩn kɛ bɛ́ mɔ bɛ mantan Pɔlʋ'n fín yɩ́ nʋan nɩn asʋ.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Ɛhɩ a, Pɔlʋ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Nyanmɩan muonun yɛ̂ ɔ 'fin wɔ́. Ɛ nwun wɔ́ a ɛ nwan talɛ mɔ b'a han yɩ́ ayile fufue ɔ! Ɛ tɩ ɛbɛlɛ ɛ lɛ nɩan mala nɩn anwʋn ɛ bua mɩ́n ndɛɛ, kʋsʋ ɛ san mala nɩn anwʋn ɛ man atɩn kɛ bɛ fín mɩ́n nʋan nɩn asʋ!”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ'n, bɛ́ mɔ bɛ mantan yɩ́ ɛbɛlɛ'n nwan: “Ee! Ɛ lɛ bɔ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn amgba!”
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Mɔ Pɔlʋ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Anianman-mɔ, mɩn nzɩ man kɛ tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn ɔ. Afɩ ɔ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun kɛ: ‘Ɛ ngɔ han man wɔ́ mân kpain nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ.’”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Kɛmɔ Pɔlʋ sɩ kɛ bɛ́ mɔ bɛ lɛ di ɛjɔlɛ'n mmie-mɔ tɩ *Falisifʋɛ, mmie-mɔ kʋsʋ tɩ *Sadusifʋɛ'n, ɔ kɔ tɩan nun bɛ́ nyunnun ɛbɛlɛ. Yɩ́ nwan: “Anianman-mɔ, n dɩ Falisifʋɛ, mɩ́n sɩ-mɔ tɩ Falisifʋɛ. Nan kɛmɔ mɩn de mɩn di kɛ bɛ́ mɔ b'a wu'n 'ba tinnge'n, yɩ́ ti yɛ̂ bɛ lɛ bua mɩ́n ndɛɛ ɔ.”
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ'n, akpʋlʋwa kɔ tɔ Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn Sadusifʋɛ'n-mɔ afian, bɛ kɔ bu bɛ́ nwʋn nun.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Ɔ sanlɩn kɛ Sadusifʋɛ'n-mɔ lɛ kele kɛ ewuetinnge nnʋn man ɛbɛlɛ, ɛsɛ nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ nʋn wawɛ'n-mɔ kʋsʋ nnʋn man ɛbɛlɛ. Nan Falisifʋɛ'n-mɔ dɩɛ, bɛ de bɛ di kɛ ninnge sɔ'n-mɔ wɔ ɛbɛlɛ.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Bɛ kɔ fannyan ɛjɔlɛ nɩn anun. Mala nɩn asʋ mgbain'n mmie-mɔ mɔ bɛ wɔ Falisifʋɛ'n-mɔ anun'n kɔ jasʋ kɔ jinlan, bɛ́ nʋan kɔ kpi ɛjɔlɛ nɩn anun kpa. Bɛ́ nwan: “Yɛ nnwun man like ɛtɛ mɔ sʋanlan ɛhɩ a yɔ ɔ. Ɛ 'su yɩ́ akpʋlʋwa a, wawɛ bie anaan nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn a han ɛjɔlɛ a hele yɩ́!”
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Kɛ ɛjɔlɛ'n sili yɔlɩ yɩ́'n, nzalafʋɛ'n-mɔ kpain'n sulolɩ yɩ́ nzin. Ɔ jʋnlɩnlɩn kɛ bɛ́ menian sɔ'n nyan Pɔlʋ a, bɛ 'tɩtɩ yɩ́ nun. Yɩ́ ti, ɔ kɔ man yɩ́ nzalafʋ'n-mɔ atɩn kɛ bɛ hɔ́ yɩ́ Pɔlʋ menian'n-mɔ afian ɛlɔ bɛ nʋn yɩ́ sá wʋ́lʋ sua nɩn anun.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Mɔ ɛjɔlɛ'n yɔlɩ sɔ'n, yɩ́ kɔngɔɛ m'ɔ tian yɩ́ nnyuan'n, yɛ́ Mɩn kɔ yɩ yɩ́ nwʋn kɔ hele Pɔlʋ. Yɩ́ nwan: “Pɔlʋ, bɔ mɔndɩnlɩn! A li mɩ́n nwʋn adanzɩɛ Zoluzalɛmʋn ɛwa, ɔ di kɛ ɛsɛ ɛ di mɩ́n nwʋn adanzɩɛ Lɔmʋn ɛlɔ.”
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Ɛhɩ, mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n ngɛlɛmɔ, Zufʋ'n-mɔ kɔ hɔ Pɔlʋ ati ahuan. Bɛ kɔ han ndâ kɛ sɛ b'a ngun man Pɔlʋ a, bɛ nni man like ɛsɛ bɛ nnʋn man nzue.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Bɛ́ mɔ bɛ hɔlɩ Pɔlʋ ati ahuan'n, bɛ tala menian abulanan.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Bɛ kɔ hɔ kɔ tʋ tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Izalayɛ mgbain'n-mɔ, bɛ́ nwan: “Y'a han ndâ kɛ ɔ di kɛ yɛ kun Pɔlʋ kʋalaaka nán y'a li like.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Yɩ́ ti, kɩkaala dɩɛ, ɛmɔ mgbain'n-mɔ kʋalaatin, ɛmɔ hɔ́ nwún nzalafʋ kpain nɩn anwʋn. Ɛmɔ hán héle yɩ́ kɛ ɔ mán Pɔlʋ bála ɛmɔ aja sʋ maan ɛmɔ nɩ́an yɩ́ ɛjɔlɛ nɩn anun yuein kpa. Yɩ́ dɩɛ, Pɔlʋ fi ɛlɔ dede mɔ ɔ 'ju ɛmɔ anyunnun ɛbɛlɛ'n, anɩn y'a sesie yɛ́ nwʋn y'a hun yɩ́.”
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Mɛlɛ mɔ bɛ 'kan Pɔlʋ ati ahuan ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nianman balasua nɩn awa belenzua kʋn kɔ tɩ. Ɔ kɔ hɔ sua nɩn anun ɛlɔ ɔ kɔ hɔ kɔ yɩ Pɔlʋ anzʋti.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Pɔlʋ kɔ fɛlɛ nzalafʋ'n-mɔ mɔ bɛ sie nzalafʋ ɛya kʋn nɩn asʋ kpain'n kʋn. Yɩ́ nwan: “Fa kpafɛlɛ ɛhɩ kɔ nzalafʋ kpain nɩn anwʋn ɛlɔ. Ɔ 'kan ɛjɔlɛ ɔ kele yɩ́.”
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Mɔ Pɔlʋ anʋan tɔlɩ'n, nzalafʋ'n m'ɔ sie nzalafʋ ɛya kʋn'n kɔ fa kpafɛlɛ'n ɔ nʋn yɩ́ kɔ hɔ bɛ́ kpain nɩn anwʋn ɛlɔ. Yɩ́ nwan: “Kpain, Pɔlʋ mɔ b'a tʋ yɩ́ fiadɩ nɩn a fɛlɛ mɩ́n ɔ a han ɔ'a hele mɩ́n kɛ n vá kpafɛlɛ ɛhɩ m mɛ́lɛ wɔ́, nán ɔ 'kan ɛjɔlɛ ɔ kele wɔ́.”
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Mɔ nzalafʋ'n hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bɛ́ kpain'n kɔ sɔ kpafɛlɛ nɩn asa ɔ nʋn yɩ́ bɛ kɔ tɩ bɛ́ nwʋn. Ɔ kɔ bisa kpafɛlɛ'n kɛ: “Nzʋ ɛjɔlɛ dɩɛ yɛ̂ ɛ kulo kɛ ɛ kan kele mɩ́n ɔ?”
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Ɛhɩ a, kpafɛlɛ'n kɔ sʋsɔ ɛjɔlɛ sʋ, yɩ́ nwan: “Zufʋ'n-mɔ anʋan a sɛ bɛ́ nwʋn. Bɛ 'ba a tʋ wɔ́ bɛ sɛlɛ wɔ́ kɛ ɛhɩnman ɛ fá Pɔlʋ ɛ fíte bɛ́ mgbain'n-mɔ anyunnun maan bɛ nɩ́an yɩ́ ɛjɔlɛ nɩn anun yuein kpa.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Sɛ bɛ ba a tʋ wɔ́ a, n'ɛ tɛ bɛ́ sʋ. Ɔ sanlɩn kɛ, bɛ́ nun abulanan nʋn yɩ́ nzin a hɔ Pɔlʋ ati ahuan b'a han ndâ kɛ sɛ bɛ hunlin man yɩ́ a, bɛ nni man like ɛsɛ bɛ nnʋn man nzue. Kɩkaala dɩɛ, b'a bɔbʋa bɛ́ nwʋn a yue, nan wɔ́ yɛ̂ bɛ lɛ nwʋnndɛ wɔ́ ɔ.”
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Mɔ nzalafʋ kpain'n tɩlɩ ɛjɔlɛ'n sʋa'n, ɔ kɔ han kɔ hele kpafɛlɛ'n kɛ n'ɔ kan ɛjɔlɛ sɔ'n kele sʋanlan fɩ́ɩ́, nan ɔ hɔ́ awulo.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, nzalafʋ kpain'n kɔ fɛlɛ yɩ́ nzalafʋ'n-mɔ anun nnyuan mɔ bɛ sie nzalafʋ ɛya ngʋkʋn ngʋkʋn'n. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ hóhuan nzalafʋ ɛya nnyuan anʋan, menian abulasʋ mɔ bɛ fʋ ɛkpanngɔ nʋn menian ɛya nnyuan mɔ bɛ tʋ acɔ. Ɛmɔ kokuan bɛ́ nʋan yue a, ɛmɔ kʋalaa sésie bɛ́ nwʋn nán bɛ hɔ́ Sazale ɛnɛ kɔngɔɛ dɔɛ ngʋanlan.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Ɛmɔ sésie ɛkpanngɔ kʋn bɛ mán Pɔlʋ, nán bɛ fá yɩ́ kʋnlʋn-ngʋnlʋn bɛ hɔ́ fá yɩ́ wúla kʋnmanna Felisi asa nun.”
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Mɔ nzalafʋ kpain'n hanlɩn ɛhɩ helelɩ bɛ́'n, ɛsɛ ɔ kɔ hɛlɛ kalata kɔ tʋ sʋ. Yɩ́ nwan:
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 Kʋnmanna Felisi,
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Like ati m'ɔ man mɩɩn kɛlɛ wɔ́'n y'ɔ le kɛ Zufʋ'n-mɔ a hyɩ sʋanlan ɛhɩ mɔ m'an fa yɩ́ m'an bɛlɛ wɔ́'n. Tɛmʋn mɔ ahan bɛ 'kun yɩ́'n yɛ̂ mɩn nʋn mɩ́n menian'n-mɔ hɔlɩ lelɩ yɩ́ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ m'an tɩ kɛ ɔ tɩ Lɔmʋn sʋanlan.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Kɛmɔ afɩ mɩn kulo kɛ mɩn nwun like ati mɔ Zufʋ'n-mɔ lɛ tʋn yɩ́ ɛsʋan'n, mɩn nʋn yɩ́ kɔ hɔ bɛ́ mgbain'n-mɔ aja sʋ.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Mɔ m'an nwun yɩ́ nun'n y'ɔ le kɛ bɛ́ mala nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ati yɛ̂ b'a tʋn yɩ́ ɛsʋan ɔ. Ɔ yɔlɩ man like ɛtɛ mɔ yɩ́ ti ɔ di kɛ bɛ tʋ yɩ́ fiadɩ anaan bɛ kun yɩ́ ɔ.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Nan mɔ bɛ yɩlɩ mɩ́n anzʋti kɛ Zufʋ'n-mɔ a hɔ yɩ́ ti ahuan bɛ kulo kɛ bɛ kun yɩ́'n, ɛbɛlɛ ala, n gɔ fa ajʋnlɩn kɛ mɩn 'fa yɩ́ mɩn bɛlɛ wɔ́. M'an bɔ bɛ́ mɔ b'a tʋn yɩ́ ɛsʋán nɩn amannɩɛ kɛ sɛ bɛ nʋn yɩ́ le ɛjɔlɛ a, anɩn bɛ tʋ́ wɔ́ ɛlɔ.
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Ɛhɩ, kɛ bɛ́ kpain'n kpɩnlɩn helelɩ bɛ́'n, nzalafʋ'n-mɔ kɔ fa Pɔlʋ kɔngɔɛ bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Antipatilisi nɩn asʋ.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, nzalafʋ'n-mɔ mɔ bɛ nanndɩ asɩ'n kɔ sa kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn. Bɛ́ mɔ bɛ fʋ mgbanngɔ'n nʋn Pɔlʋ kɔ hɔ.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Mɔ bɛ juli Sezale ɛbɛlɛ'n, bɛ́ mɔ bɛ fʋ mgbanngɔ'n kɔ fa kalata'n nʋn Pɔlʋ kɔ wula Kʋnmanna Felisi asa nun.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Kʋnmanna Felisi kɔ kɩnnga kalata'n. M'ɔ kɩnngalɩ yuelɩ'n, ɔ kɔ bisa Pɔlʋ lɩka mɔ bɛ wʋlɩ yɩ́'n. Mɔ Pɔlʋ hanlɩn helelɩ yɩ́ kɛ ɔ fi Silisi mân nun'n,
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Felisi nwan: “Bɛ́ mɔ bɛ nʋn wɔ́ le ɛjɔlɛ'n 'ba a, n gɔ bisa wɔ́ kosuan.” Ɛhɩ a, Felisi kɔ man atɩn kɛ bɛ fá Pɔlʋ bɛ síe belemgbin Elɔdɩ sua nɩn anun ɛlɔ.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.