Atos 23
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA
1 Ɛhɩ, Pɔlʋ kɔ tʋ yɩ́ nyɩn ɔ kɔ nɛnɩan bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ di ɛjɔlɛ'n, yɩ́ nwan: “Anianman-mɔ, dede mɔ ɔ 'ju ɛnɛ'n, mɩn yɔ ajʋnlɩn kɛ mɩ́n ɛnanndɩɛ nɩn anwʋn buli man ɛbʋɩn wɔ Nyanmɩan anyunnun.”
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ'n, *tɛɛyɩfʋɛ kpain'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Ananiasɩ'n kɔ man atɩn kɛ bɛ́ mɔ bɛ mantan Pɔlʋ'n fín yɩ́ nʋan nɩn asʋ.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Ɛhɩ a, Pɔlʋ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Nyanmɩan muonun yɛ̂ ɔ 'fin wɔ́. Ɛ nwun wɔ́ a ɛ nwan talɛ mɔ b'a han yɩ́ ayile fufue ɔ! Ɛ tɩ ɛbɛlɛ ɛ lɛ nɩan mala nɩn anwʋn ɛ bua mɩ́n ndɛɛ, kʋsʋ ɛ san mala nɩn anwʋn ɛ man atɩn kɛ bɛ fín mɩ́n nʋan nɩn asʋ!”
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ'n, bɛ́ mɔ bɛ mantan yɩ́ ɛbɛlɛ'n nwan: “Ee! Ɛ lɛ bɔ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn amgba!”
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Mɔ Pɔlʋ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Anianman-mɔ, mɩn nzɩ man kɛ tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn ɔ. Afɩ ɔ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun kɛ: ‘Ɛ ngɔ han man wɔ́ mân kpain nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ.’”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Kɛmɔ Pɔlʋ sɩ kɛ bɛ́ mɔ bɛ lɛ di ɛjɔlɛ'n mmie-mɔ tɩ *Falisifʋɛ, mmie-mɔ kʋsʋ tɩ *Sadusifʋɛ'n, ɔ kɔ tɩan nun bɛ́ nyunnun ɛbɛlɛ. Yɩ́ nwan: “Anianman-mɔ, n dɩ Falisifʋɛ, mɩ́n sɩ-mɔ tɩ Falisifʋɛ. Nan kɛmɔ mɩn de mɩn di kɛ bɛ́ mɔ b'a wu'n 'ba tinnge'n, yɩ́ ti yɛ̂ bɛ lɛ bua mɩ́n ndɛɛ ɔ.”
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ'n, akpʋlʋwa kɔ tɔ Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn Sadusifʋɛ'n-mɔ afian, bɛ kɔ bu bɛ́ nwʋn nun.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Ɔ sanlɩn kɛ Sadusifʋɛ'n-mɔ lɛ kele kɛ ewuetinnge nnʋn man ɛbɛlɛ, ɛsɛ nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ nʋn wawɛ'n-mɔ kʋsʋ nnʋn man ɛbɛlɛ. Nan Falisifʋɛ'n-mɔ dɩɛ, bɛ de bɛ di kɛ ninnge sɔ'n-mɔ wɔ ɛbɛlɛ.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Bɛ kɔ fannyan ɛjɔlɛ nɩn anun. Mala nɩn asʋ mgbain'n mmie-mɔ mɔ bɛ wɔ Falisifʋɛ'n-mɔ anun'n kɔ jasʋ kɔ jinlan, bɛ́ nʋan kɔ kpi ɛjɔlɛ nɩn anun kpa. Bɛ́ nwan: “Yɛ nnwun man like ɛtɛ mɔ sʋanlan ɛhɩ a yɔ ɔ. Ɛ 'su yɩ́ akpʋlʋwa a, wawɛ bie anaan nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn a han ɛjɔlɛ a hele yɩ́!”
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Kɛ ɛjɔlɛ'n sili yɔlɩ yɩ́'n, nzalafʋɛ'n-mɔ kpain'n sulolɩ yɩ́ nzin. Ɔ jʋnlɩnlɩn kɛ bɛ́ menian sɔ'n nyan Pɔlʋ a, bɛ 'tɩtɩ yɩ́ nun. Yɩ́ ti, ɔ kɔ man yɩ́ nzalafʋ'n-mɔ atɩn kɛ bɛ hɔ́ yɩ́ Pɔlʋ menian'n-mɔ afian ɛlɔ bɛ nʋn yɩ́ sá wʋ́lʋ sua nɩn anun.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Mɔ ɛjɔlɛ'n yɔlɩ sɔ'n, yɩ́ kɔngɔɛ m'ɔ tian yɩ́ nnyuan'n, yɛ́ Mɩn kɔ yɩ yɩ́ nwʋn kɔ hele Pɔlʋ. Yɩ́ nwan: “Pɔlʋ, bɔ mɔndɩnlɩn! A li mɩ́n nwʋn adanzɩɛ Zoluzalɛmʋn ɛwa, ɔ di kɛ ɛsɛ ɛ di mɩ́n nwʋn adanzɩɛ Lɔmʋn ɛlɔ.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Ɛhɩ, mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n ngɛlɛmɔ, Zufʋ'n-mɔ kɔ hɔ Pɔlʋ ati ahuan. Bɛ kɔ han ndâ kɛ sɛ b'a ngun man Pɔlʋ a, bɛ nni man like ɛsɛ bɛ nnʋn man nzue.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Bɛ́ mɔ bɛ hɔlɩ Pɔlʋ ati ahuan'n, bɛ tala menian abulanan.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Bɛ kɔ hɔ kɔ tʋ tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Izalayɛ mgbain'n-mɔ, bɛ́ nwan: “Y'a han ndâ kɛ ɔ di kɛ yɛ kun Pɔlʋ kʋalaaka nán y'a li like.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Yɩ́ ti, kɩkaala dɩɛ, ɛmɔ mgbain'n-mɔ kʋalaatin, ɛmɔ hɔ́ nwún nzalafʋ kpain nɩn anwʋn. Ɛmɔ hán héle yɩ́ kɛ ɔ mán Pɔlʋ bála ɛmɔ aja sʋ maan ɛmɔ nɩ́an yɩ́ ɛjɔlɛ nɩn anun yuein kpa. Yɩ́ dɩɛ, Pɔlʋ fi ɛlɔ dede mɔ ɔ 'ju ɛmɔ anyunnun ɛbɛlɛ'n, anɩn y'a sesie yɛ́ nwʋn y'a hun yɩ́.”
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Mɛlɛ mɔ bɛ 'kan Pɔlʋ ati ahuan ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nianman balasua nɩn awa belenzua kʋn kɔ tɩ. Ɔ kɔ hɔ sua nɩn anun ɛlɔ ɔ kɔ hɔ kɔ yɩ Pɔlʋ anzʋti.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Pɔlʋ kɔ fɛlɛ nzalafʋ'n-mɔ mɔ bɛ sie nzalafʋ ɛya kʋn nɩn asʋ kpain'n kʋn. Yɩ́ nwan: “Fa kpafɛlɛ ɛhɩ kɔ nzalafʋ kpain nɩn anwʋn ɛlɔ. Ɔ 'kan ɛjɔlɛ ɔ kele yɩ́.”
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Mɔ Pɔlʋ anʋan tɔlɩ'n, nzalafʋ'n m'ɔ sie nzalafʋ ɛya kʋn'n kɔ fa kpafɛlɛ'n ɔ nʋn yɩ́ kɔ hɔ bɛ́ kpain nɩn anwʋn ɛlɔ. Yɩ́ nwan: “Kpain, Pɔlʋ mɔ b'a tʋ yɩ́ fiadɩ nɩn a fɛlɛ mɩ́n ɔ a han ɔ'a hele mɩ́n kɛ n vá kpafɛlɛ ɛhɩ m mɛ́lɛ wɔ́, nán ɔ 'kan ɛjɔlɛ ɔ kele wɔ́.”
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Mɔ nzalafʋ'n hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bɛ́ kpain'n kɔ sɔ kpafɛlɛ nɩn asa ɔ nʋn yɩ́ bɛ kɔ tɩ bɛ́ nwʋn. Ɔ kɔ bisa kpafɛlɛ'n kɛ: “Nzʋ ɛjɔlɛ dɩɛ yɛ̂ ɛ kulo kɛ ɛ kan kele mɩ́n ɔ?”
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Ɛhɩ a, kpafɛlɛ'n kɔ sʋsɔ ɛjɔlɛ sʋ, yɩ́ nwan: “Zufʋ'n-mɔ anʋan a sɛ bɛ́ nwʋn. Bɛ 'ba a tʋ wɔ́ bɛ sɛlɛ wɔ́ kɛ ɛhɩnman ɛ fá Pɔlʋ ɛ fíte bɛ́ mgbain'n-mɔ anyunnun maan bɛ nɩ́an yɩ́ ɛjɔlɛ nɩn anun yuein kpa.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Sɛ bɛ ba a tʋ wɔ́ a, n'ɛ tɛ bɛ́ sʋ. Ɔ sanlɩn kɛ, bɛ́ nun abulanan nʋn yɩ́ nzin a hɔ Pɔlʋ ati ahuan b'a han ndâ kɛ sɛ bɛ hunlin man yɩ́ a, bɛ nni man like ɛsɛ bɛ nnʋn man nzue. Kɩkaala dɩɛ, b'a bɔbʋa bɛ́ nwʋn a yue, nan wɔ́ yɛ̂ bɛ lɛ nwʋnndɛ wɔ́ ɔ.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Mɔ nzalafʋ kpain'n tɩlɩ ɛjɔlɛ'n sʋa'n, ɔ kɔ han kɔ hele kpafɛlɛ'n kɛ n'ɔ kan ɛjɔlɛ sɔ'n kele sʋanlan fɩ́ɩ́, nan ɔ hɔ́ awulo.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, nzalafʋ kpain'n kɔ fɛlɛ yɩ́ nzalafʋ'n-mɔ anun nnyuan mɔ bɛ sie nzalafʋ ɛya ngʋkʋn ngʋkʋn'n. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ hóhuan nzalafʋ ɛya nnyuan anʋan, menian abulasʋ mɔ bɛ fʋ ɛkpanngɔ nʋn menian ɛya nnyuan mɔ bɛ tʋ acɔ. Ɛmɔ kokuan bɛ́ nʋan yue a, ɛmɔ kʋalaa sésie bɛ́ nwʋn nán bɛ hɔ́ Sazale ɛnɛ kɔngɔɛ dɔɛ ngʋanlan.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Ɛmɔ sésie ɛkpanngɔ kʋn bɛ mán Pɔlʋ, nán bɛ fá yɩ́ kʋnlʋn-ngʋnlʋn bɛ hɔ́ fá yɩ́ wúla kʋnmanna Felisi asa nun.”
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Mɔ nzalafʋ kpain'n hanlɩn ɛhɩ helelɩ bɛ́'n, ɛsɛ ɔ kɔ hɛlɛ kalata kɔ tʋ sʋ. Yɩ́ nwan:
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 Kʋnmanna Felisi,
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Like ati m'ɔ man mɩɩn kɛlɛ wɔ́'n y'ɔ le kɛ Zufʋ'n-mɔ a hyɩ sʋanlan ɛhɩ mɔ m'an fa yɩ́ m'an bɛlɛ wɔ́'n. Tɛmʋn mɔ ahan bɛ 'kun yɩ́'n yɛ̂ mɩn nʋn mɩ́n menian'n-mɔ hɔlɩ lelɩ yɩ́ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ m'an tɩ kɛ ɔ tɩ Lɔmʋn sʋanlan.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Kɛmɔ afɩ mɩn kulo kɛ mɩn nwun like ati mɔ Zufʋ'n-mɔ lɛ tʋn yɩ́ ɛsʋan'n, mɩn nʋn yɩ́ kɔ hɔ bɛ́ mgbain'n-mɔ aja sʋ.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Mɔ m'an nwun yɩ́ nun'n y'ɔ le kɛ bɛ́ mala nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ati yɛ̂ b'a tʋn yɩ́ ɛsʋan ɔ. Ɔ yɔlɩ man like ɛtɛ mɔ yɩ́ ti ɔ di kɛ bɛ tʋ yɩ́ fiadɩ anaan bɛ kun yɩ́ ɔ.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Nan mɔ bɛ yɩlɩ mɩ́n anzʋti kɛ Zufʋ'n-mɔ a hɔ yɩ́ ti ahuan bɛ kulo kɛ bɛ kun yɩ́'n, ɛbɛlɛ ala, n gɔ fa ajʋnlɩn kɛ mɩn 'fa yɩ́ mɩn bɛlɛ wɔ́. M'an bɔ bɛ́ mɔ b'a tʋn yɩ́ ɛsʋán nɩn amannɩɛ kɛ sɛ bɛ nʋn yɩ́ le ɛjɔlɛ a, anɩn bɛ tʋ́ wɔ́ ɛlɔ.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Ɛhɩ, kɛ bɛ́ kpain'n kpɩnlɩn helelɩ bɛ́'n, nzalafʋ'n-mɔ kɔ fa Pɔlʋ kɔngɔɛ bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Antipatilisi nɩn asʋ.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, nzalafʋ'n-mɔ mɔ bɛ nanndɩ asɩ'n kɔ sa kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn. Bɛ́ mɔ bɛ fʋ mgbanngɔ'n nʋn Pɔlʋ kɔ hɔ.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Mɔ bɛ juli Sezale ɛbɛlɛ'n, bɛ́ mɔ bɛ fʋ mgbanngɔ'n kɔ fa kalata'n nʋn Pɔlʋ kɔ wula Kʋnmanna Felisi asa nun.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Kʋnmanna Felisi kɔ kɩnnga kalata'n. M'ɔ kɩnngalɩ yuelɩ'n, ɔ kɔ bisa Pɔlʋ lɩka mɔ bɛ wʋlɩ yɩ́'n. Mɔ Pɔlʋ hanlɩn helelɩ yɩ́ kɛ ɔ fi Silisi mân nun'n,
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 Felisi nwan: “Bɛ́ mɔ bɛ nʋn wɔ́ le ɛjɔlɛ'n 'ba a, n gɔ bisa wɔ́ kosuan.” Ɛhɩ a, Felisi kɔ man atɩn kɛ bɛ fá Pɔlʋ bɛ síe belemgbin Elɔdɩ sua nɩn anun ɛlɔ.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.