Atos 20

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ɛhɩ, ɔ yɔlɩ mɔ kulo nɩn anun gualɩ diin'n, Pɔlʋ kɔ yia yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ. Ɔ kɔ wowula bɛ́ anwʋnsɛlɛ, ɔ nʋn bɛ́, bɛ kɔ li ngalɩɛ, cuein yɛ̂ ɔ hɔlɩ Masedʋanɩn mân nun ɔ.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a Macedônia.
2 Ɔ kɔ nanndɩ ɛbɛlɛ mân sɔ nɩn anun ɔ kɔ han ɛjɔlɛ dɔʋn ɔ kɔ wowula yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ anwʋnsɛlɛ. Mɔ Pɔlʋ wowulalɩ bɛ́ anwʋnsɛlɛ yuelɩ'n, ɔ kɔ hɔ Gɛlɛsɩ mân nun
2 E, havendo andado por aquelas terras e exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 ɔ kɔ li ɛbɛlɛ sala nsan. Mɛlɛ mɔ ahan ɔ fi ɛbɛlɛ ɔ 'kɔ Sili mân nun'n, bɛ kɔ yɩ yɩ́ anzʋti kɛ Zufʋ'n-mɔ a hɔ yɩ́ ti ahuan. Ɛhɩ a, Pɔlʋ kɔ yɔ ajʋnlɩn kɛ ɔ di kɛ ɔ sa yɩ́ nzin ɔ sɩn Masedʋanɩn mân nun.
3 Passando ali três meses e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Mɔ ɔ 'ba'n, menian mɔ bɛ walɩ somanlɩn yɩ́ dede bɛ juli Azi mân nun'n y'ɔ le Sopatɛɛ m'ɔ fi Belee kulo nɩn asʋ mɔ yɩ́ sɩ y'ɔ le Pilusi'n, Alisitakɩ nʋn Segʋndusi mɔ bɛ fi Tesaloninki kulo nɩn asʋ'n, Gayiyusi m'ɔ fi Dɛlɩbʋ kulo nɩn asʋ'n nʋn Timote, Tisiki nʋn Tolofimʋn mɔ bɛ fi Azi mân nun'n.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópatro, de Bereia, e, dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo, e Gaio, de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Bɛ kɔ li mʋa yɛ́ nyunnun Tolowasɩ kulo nɩn asʋ bɛ lɛ nwʋnndɛ yɛ́ ɛbɛlɛ.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Mɔ bɛ lili *Pakɩ fɛtɩ'n yuelɩ'n, mɩ́n nʋn Pɔlʋ yɛ kɔ tu yɛ́ bʋ Filipʋ kulo nɩn asʋ. Yɛ la asue nyɩnsʋ dede cɩan nnun nán y'a ju Tolowasɩ y'a tʋ ɛhɩnlɩn-mɔ. Mɔ yɛ juli Tolowasɩ'n, yɛ lili ɛbɛlɛ mɔlɛ kʋn.
6 E, depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Ɛhɩ, mɔlɛ'n, yɛ yialɩ yɛ́ Mɩn alɩɛ nɩn anwʋn. Pɔlʋ kɔ han ɛjɔlɛ ɔ kɔ hele asɔnɩn mma'n-mɔ. Kɛmɔ alɩ́ɛ cɩn an, anɩn ɔ di kɛ Pɔlʋ kɔ'n, ɔ kɔ han ɛjɔlɛ dede bɛ kɔ bɔ kɔ yɔ alɩmunnun.
7 No primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e alargou a prática até à meia-noite.
8 Anɩn kanlannɩɛ dɔʋn kpa wɔ awaa nɩn asʋ sua'n mɔ y'a yia nun nɩn anun.
8 Havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Mɛlɛ mɔ Pɔlʋ 'kan ɛjɔlɛ'n, anɩn kpafɛlɛ kʋn tɩ mɛnzɛlɛ nɩn anʋan ɔ lɛ dafɩ kpa. Kpafɛlɛ sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Etisusi. Etisusi fi awaa'n m'ɔ wɔ sʋ ngʋkʋn ngʋkʋn nsan'n, ɔ kɔ tɔ asɩ. Bɛ 'kuku yɩ́ sʋ a, Etisusi a wu.
9 E, estando um certo jovem, por nome Êutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Ɛhɩ a, Pɔlʋ kɔ ju asɩ ɔ kɔ han yɩ́ nwʋn asɩ ɔ kɔ fa Etisusi yɩ́ sa sʋ, yɩ́ nwan: “Nán bɛ di yalɛ, ɔ sanlɩn kɛ ɔ wuli man!”
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Pɔlʋ salɩ fʋlɩ awaa nɩn asʋ. Ɔ kɔ bu kpaʋn'n ɔ kɔ li. Ɔ kɔ han ɛjɔlɛ dede alɩ́ɛ kɔ hɩn. Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n yɛ̂ ɔ hɔlɩ ɔ.
11 E, subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e, assim, partiu.
12 Kpafɛlɛ'n dɩɛ, bɛ nʋn yɩ́ 'ba a, anɩn yɩ́ nyɩn wɔ sʋ. Ɔ man bɛ́ kʋalaa bɛ́ lʋa cɩcɩlɩ kpa.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Ɛhɩ, Pɔlʋ kɔ fa bɛ́ ja nun atɩn'n m'ɔ kɔ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Asɔsʋ nɩn asʋ. Yɛ́ dɩɛ, yɛ kɔ fʋ meli nun yɛ kɔ li mʋa yɩ́ nyunnun Asɔsʋ ɛlɔ. Afɩ Pɔlʋ helelɩ kɛ yɛ yía ɛbɛlɛ nán y'a fa yɩ́ meli nɩn anun.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Mɔ Pɔlʋ walɩ tʋlɩ yɛ́ Asɔsʋ ɛbɛlɛ'n nán y'a fa yɩ́ meli nɩn anun y'a hɔ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Mintilɛnɩn nɩn asʋ.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos e fomos a Mitilene.
15 Yɛ juli Mintilɛnɩn mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, yɛ la sʋ dede yɛ kɔ ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kio nɩn anʋan nun. Alɩ́ɛ hɩnlɩn biekun, yɛ kɔ ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Samɔsʋ nɩn asʋ. Alɩ́ɛ hɩnlɩn biekun, yɛ kɔ ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Minle nɩn asʋ.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, no outro, aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Afɩ Pɔlʋ fualɩ kɛ bɛ ju Efɛzɩ kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ a, bɛ njinlan man nán b'a nga man Azi mân nɩn anun ɛbɛlɛ. Kɛ ɔ kɔ yɔ nán ɔ'a ju Zoluzalɛmʋn kulo nɩn asʋ ndɛ *Pantekɔtʋ fɛtɩ cɩan'n, ɛhɩ yɛ̂ anɩn Pɔlʋ lɛ jʋnlɩn ɔ.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar adiante de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Mɔ yɛ juli Minle'n, Pɔlʋ kɔ tʋ Efɛzɩ asɔnɩn nɩn asʋ mgbain'n-mɔ ngalɩɛ kɛ bɛ bála a tʋ yɛ́ Minle ɛbɛlɛ.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Bɛ walɩ juli ɛbɛlɛ a, Pɔlʋ nwan: “Ɔ bɔ yɩ́ bʋ alimʋa cɩan mɔ n juli Azi mân nɩn anun'n, kɛ m gbɩnlɩn mɩn nʋn ɛmɔ yɛ nanndɩlɩ'n, ɛmɔ sɩ.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 M'an bɛbɛlɛ mɩn nwʋn yɛ́ Mɩn ɛsʋ́ɛ nɩn anun, mɩn tɩtɩ mɩ́n nyɩn ɛmʋɩn mɩ́n sa nun, ɛsɛ Zufʋ'n-mɔ man n nwunlin amannɩnhunlun. Ɔ sanlɩn kɛ anɩn bɛ kɔ mɩ́n ti ahuan.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade e com muitas lágrimas e tentações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram;
20 Ɛmɔ sɩ kɛ like m'ɔ tɩ kpa man ɛmɔ'n, m'an va man fɩ́ɩ́ m'an vɩa man ɛmɔ. M'an han yɩ́ kʋalaa m'an hele ɛmɔ bagua nun ɔ nʋn ɛmɔ awulo'n-mɔ anun.
20 como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar e ensinar publicamente e pelas casas,
21 M'an han m'an hele bɛ́ mɔ bɛ tɩ Zufʋ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ *Gɛlɛkɩ'n kɛ bɛ nún bɛ́ nwʋn bɛ káci bɛ́ abalabɔ'n wɔ Nyanmɩan anwʋn ɛsɛ bɛ lé yɛ́ Mɩn Zozi Kilisi bɛ lí.
21 testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “Kɩkaala dɩɛ, n dɩ kɛ sʋanlan mɔ b'a cɩcɩ yɩ́ ɔ, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n lɛ cʋɩn mɩ́n kɔ Zoluzalɛmʋn, mɩn nzɩ man ɛjɔlɛ mɔ ɔ 'ba tʋ mɩ́n ɛlɔ ɔ.
22 E, agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Mɔ mɩn sɩ nɩn ala y'ɔ le kɛ, kulo biala mɔ n gɔ ju sʋ'n, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kan kele mɩ́n kɛ bɛ lɛ ba tʋ mɩ́n fiadɩ ɛsɛ mɩn 'ba nwun nyinlinlin.
23 senão o que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Nan mɩ́n dɩɛ, nán mɩ́n ngʋan'n y'ɔ tɩ mɩ́n cɩnnjɩn ɔ. Nyanmɩan anwunnvoe ɛsɩ́ɛ Ɛjɔlɛkpa'n mɔ yɛ́ Mɩn Zozi a fa a wula mɩ́n sa nun kɛ m mɔ́ n géle menian'n-mɔ'n, kɛ ɔ kɔ yɔ nán m'an li junman sɔ'n dede m'an gua yɩ́ bʋ'n, ɛhɩ y'ɔ tɩ mɩn cɩnnjɩn ɔ.
24 Mas em nada tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Sian dɩɛ, mɩn sɩ kɛ ɛmɔ mɔ m'an tanlan ɛmɔ afian m'an bɔ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn ɛjɔlɛ m'an hele ɛmɔ'n, ɛmɔ lɛ ngɔ nwun man mɩ́n nyunnun kʋ́n.
25 E, agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o Reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Yɩ́ ti, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ ɛnɛ kɛ ɛmɔ anun kʋn m'ɔ kɔ minlin'n, mɩn nzɩ man yɩ́ ɛjɔlɛ nun.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos;
27 Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan afʋtu'n kʋalaatin, m'an tu ɛmɔ, m'an nva man fɩ́ɩ́ m'an nvɩa man ɛmɔ.
27 porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Yɩ́ ti, ɛmɔ nɩ́an bɛ́ nwʋn ye ɛsɛ bɛ nɩ́an menian'n-mɔ kʋalaatin mɔ Wawɛ Nwannzan-nwannzan nɩn a fa a wula ɛmɔ asa nun nɩn asʋ kpa. Ɛmɔ nɩ́an Asɔnɩn'n mɔ Nyanmɩan a man yɩ́ kunnun Baa nɩn a wu a to yɩ́ ti ngʋan nɩn asʋ kpa. Ɔ sanlɩn kɛ Asɔnɩn sɔ'n tɩ yɩ́ muonun yɩ́ dɩɛ.
28 Olhai, pois, por vós e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 “Mɩn sɩ kɛ mɩn kɔ a, menian anwʋn esulo kɛ naan bedi 'ba wʋlʋ ɛmɔ afian bɛ fannyan asɔnɩn mma'n-mɔ anun.
29 Porque eu sei isto: que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não perdoarão o rebanho.
30 Ɛmɔ muonun afian, menian 'ba jasʋ bɛ kan ato ɛjɔlɛ bɛ man dedi mma'n-mɔ si bɛ́ sʋ.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Yɩ́ ti, ɛmɔ kácɩ bɛ sísa bɛ́ nwʋn. Ɔ sanlɩn kɛ, kɔngɔɛ nʋn eyua dede afʋɛ nsan, mɩ́n nʋan wɔ sʋ m'an tu ɛmɔ anun kʋn biala fʋɔ. Mɩn 'tu ɛmɔ fʋɔ a, anɩn mɩɩn sun.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Afɩ sian dɩɛ, mɩɩn fa ɛmɔ mɩn wula Nyanmɩan asa nun. Ɔ kʋala kɛ ɔ man yɩ́ anwunnvoe ɛsɩ́ɛ ɛjɔlɛ'n bʋka ɛmɔ, ɛsɛ ɛmɔ asa kan ajâ'n mɔ ɔ'a fa ɔ'a sie bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ tɩ yɩ́ dɩɛ'n.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele, que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Mɩ́n nyɩn a mmʋlʋ man sʋanlan fɩ́ɩ́ esika, anaan taladɩɛ.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem a veste.
34 Ɛmɔ muonun sɩ kɛ n ne mɩ́n sa n nili junman n nyanlɩn like mɔ anɩn mɩn nʋn mɩ́n manngʋn'n-mɔ y'a mian yɩ́ nwʋn'n.
34 Vós mesmos sabeis que, para o que me era necessário, a mim e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 M'an yɔ yɩ́ sɔ m'an man ɛmɔ a nwun yɩ́ nyunnun nʋn yɩ́ nzin'n kʋalaatin kɛ ɔ fata kɛ yɛ di junman sʋa yɛ bʋka ehianfʋɛ'n-mɔ. Anɩn yɛ́ ti kacɩ ɛjɔlɛ'n mɔ yɛ́ Mɩn Zozi hanlɩn'n. Yɩ́ nwan: ‘Sɛ ɛ fa man an, salɩɛ wɔ nun tala mɔ bɛ lɛ fa bɛ man wɔ́'n.’”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ nʋn bɛ́ bɛ kɔ gua bɛ́ nanngʋnlʋnman asɩ ɔ kɔ yɔ asɔnɩn.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos e orou com todos eles.
37 Bɛ́ kʋalaa bɛ le esuan bɛ kɔ tɔ Pɔlʋ nun bɛ kɔ li ngalɩɛ.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Alʋabɔ'n m'ɔ hanlɩn bɛ́'n y'ɔ le mɔ Pɔlʋ hanlɩn hele bɛ́ kɛ bɛ lɛ ngɔ nwun man yɩ́ nwʋn kʋ́n'n. Ɛhɩ anzin, bɛ hɔlɩ gualɩ yɩ́ atɩn dede ɔ fʋlɩ meli nɩn anun.
38 entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.