Atos 20
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARIB
1 Ɛhɩ, ɔ yɔlɩ mɔ kulo nɩn anun gualɩ diin'n, Pɔlʋ kɔ yia yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ. Ɔ kɔ wowula bɛ́ anwʋnsɛlɛ, ɔ nʋn bɛ́, bɛ kɔ li ngalɩɛ, cuein yɛ̂ ɔ hɔlɩ Masedʋanɩn mân nun ɔ.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Ɔ kɔ nanndɩ ɛbɛlɛ mân sɔ nɩn anun ɔ kɔ han ɛjɔlɛ dɔʋn ɔ kɔ wowula yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ anwʋnsɛlɛ. Mɔ Pɔlʋ wowulalɩ bɛ́ anwʋnsɛlɛ yuelɩ'n, ɔ kɔ hɔ Gɛlɛsɩ mân nun
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 ɔ kɔ li ɛbɛlɛ sala nsan. Mɛlɛ mɔ ahan ɔ fi ɛbɛlɛ ɔ 'kɔ Sili mân nun'n, bɛ kɔ yɩ yɩ́ anzʋti kɛ Zufʋ'n-mɔ a hɔ yɩ́ ti ahuan. Ɛhɩ a, Pɔlʋ kɔ yɔ ajʋnlɩn kɛ ɔ di kɛ ɔ sa yɩ́ nzin ɔ sɩn Masedʋanɩn mân nun.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Mɔ ɔ 'ba'n, menian mɔ bɛ walɩ somanlɩn yɩ́ dede bɛ juli Azi mân nun'n y'ɔ le Sopatɛɛ m'ɔ fi Belee kulo nɩn asʋ mɔ yɩ́ sɩ y'ɔ le Pilusi'n, Alisitakɩ nʋn Segʋndusi mɔ bɛ fi Tesaloninki kulo nɩn asʋ'n, Gayiyusi m'ɔ fi Dɛlɩbʋ kulo nɩn asʋ'n nʋn Timote, Tisiki nʋn Tolofimʋn mɔ bɛ fi Azi mân nun'n.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Bɛ kɔ li mʋa yɛ́ nyunnun Tolowasɩ kulo nɩn asʋ bɛ lɛ nwʋnndɛ yɛ́ ɛbɛlɛ.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Mɔ bɛ lili *Pakɩ fɛtɩ'n yuelɩ'n, mɩ́n nʋn Pɔlʋ yɛ kɔ tu yɛ́ bʋ Filipʋ kulo nɩn asʋ. Yɛ la asue nyɩnsʋ dede cɩan nnun nán y'a ju Tolowasɩ y'a tʋ ɛhɩnlɩn-mɔ. Mɔ yɛ juli Tolowasɩ'n, yɛ lili ɛbɛlɛ mɔlɛ kʋn.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Ɛhɩ, mɔlɛ'n, yɛ yialɩ yɛ́ Mɩn alɩɛ nɩn anwʋn. Pɔlʋ kɔ han ɛjɔlɛ ɔ kɔ hele asɔnɩn mma'n-mɔ. Kɛmɔ alɩ́ɛ cɩn an, anɩn ɔ di kɛ Pɔlʋ kɔ'n, ɔ kɔ han ɛjɔlɛ dede bɛ kɔ bɔ kɔ yɔ alɩmunnun.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Anɩn kanlannɩɛ dɔʋn kpa wɔ awaa nɩn asʋ sua'n mɔ y'a yia nun nɩn anun.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Mɛlɛ mɔ Pɔlʋ 'kan ɛjɔlɛ'n, anɩn kpafɛlɛ kʋn tɩ mɛnzɛlɛ nɩn anʋan ɔ lɛ dafɩ kpa. Kpafɛlɛ sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Etisusi. Etisusi fi awaa'n m'ɔ wɔ sʋ ngʋkʋn ngʋkʋn nsan'n, ɔ kɔ tɔ asɩ. Bɛ 'kuku yɩ́ sʋ a, Etisusi a wu.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Ɛhɩ a, Pɔlʋ kɔ ju asɩ ɔ kɔ han yɩ́ nwʋn asɩ ɔ kɔ fa Etisusi yɩ́ sa sʋ, yɩ́ nwan: “Nán bɛ di yalɛ, ɔ sanlɩn kɛ ɔ wuli man!”
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Pɔlʋ salɩ fʋlɩ awaa nɩn asʋ. Ɔ kɔ bu kpaʋn'n ɔ kɔ li. Ɔ kɔ han ɛjɔlɛ dede alɩ́ɛ kɔ hɩn. Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n yɛ̂ ɔ hɔlɩ ɔ.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Kpafɛlɛ'n dɩɛ, bɛ nʋn yɩ́ 'ba a, anɩn yɩ́ nyɩn wɔ sʋ. Ɔ man bɛ́ kʋalaa bɛ́ lʋa cɩcɩlɩ kpa.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Ɛhɩ, Pɔlʋ kɔ fa bɛ́ ja nun atɩn'n m'ɔ kɔ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Asɔsʋ nɩn asʋ. Yɛ́ dɩɛ, yɛ kɔ fʋ meli nun yɛ kɔ li mʋa yɩ́ nyunnun Asɔsʋ ɛlɔ. Afɩ Pɔlʋ helelɩ kɛ yɛ yía ɛbɛlɛ nán y'a fa yɩ́ meli nɩn anun.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Mɔ Pɔlʋ walɩ tʋlɩ yɛ́ Asɔsʋ ɛbɛlɛ'n nán y'a fa yɩ́ meli nɩn anun y'a hɔ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Mintilɛnɩn nɩn asʋ.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Yɛ juli Mintilɛnɩn mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, yɛ la sʋ dede yɛ kɔ ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kio nɩn anʋan nun. Alɩ́ɛ hɩnlɩn biekun, yɛ kɔ ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Samɔsʋ nɩn asʋ. Alɩ́ɛ hɩnlɩn biekun, yɛ kɔ ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Minle nɩn asʋ.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Afɩ Pɔlʋ fualɩ kɛ bɛ ju Efɛzɩ kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ a, bɛ njinlan man nán b'a nga man Azi mân nɩn anun ɛbɛlɛ. Kɛ ɔ kɔ yɔ nán ɔ'a ju Zoluzalɛmʋn kulo nɩn asʋ ndɛ *Pantekɔtʋ fɛtɩ cɩan'n, ɛhɩ yɛ̂ anɩn Pɔlʋ lɛ jʋnlɩn ɔ.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Mɔ yɛ juli Minle'n, Pɔlʋ kɔ tʋ Efɛzɩ asɔnɩn nɩn asʋ mgbain'n-mɔ ngalɩɛ kɛ bɛ bála a tʋ yɛ́ Minle ɛbɛlɛ.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Bɛ walɩ juli ɛbɛlɛ a, Pɔlʋ nwan: “Ɔ bɔ yɩ́ bʋ alimʋa cɩan mɔ n juli Azi mân nɩn anun'n, kɛ m gbɩnlɩn mɩn nʋn ɛmɔ yɛ nanndɩlɩ'n, ɛmɔ sɩ.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 M'an bɛbɛlɛ mɩn nwʋn yɛ́ Mɩn ɛsʋ́ɛ nɩn anun, mɩn tɩtɩ mɩ́n nyɩn ɛmʋɩn mɩ́n sa nun, ɛsɛ Zufʋ'n-mɔ man n nwunlin amannɩnhunlun. Ɔ sanlɩn kɛ anɩn bɛ kɔ mɩ́n ti ahuan.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Ɛmɔ sɩ kɛ like m'ɔ tɩ kpa man ɛmɔ'n, m'an va man fɩ́ɩ́ m'an vɩa man ɛmɔ. M'an han yɩ́ kʋalaa m'an hele ɛmɔ bagua nun ɔ nʋn ɛmɔ awulo'n-mɔ anun.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 M'an han m'an hele bɛ́ mɔ bɛ tɩ Zufʋ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ *Gɛlɛkɩ'n kɛ bɛ nún bɛ́ nwʋn bɛ káci bɛ́ abalabɔ'n wɔ Nyanmɩan anwʋn ɛsɛ bɛ lé yɛ́ Mɩn Zozi Kilisi bɛ lí.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Kɩkaala dɩɛ, n dɩ kɛ sʋanlan mɔ b'a cɩcɩ yɩ́ ɔ, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n lɛ cʋɩn mɩ́n kɔ Zoluzalɛmʋn, mɩn nzɩ man ɛjɔlɛ mɔ ɔ 'ba tʋ mɩ́n ɛlɔ ɔ.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Mɔ mɩn sɩ nɩn ala y'ɔ le kɛ, kulo biala mɔ n gɔ ju sʋ'n, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kan kele mɩ́n kɛ bɛ lɛ ba tʋ mɩ́n fiadɩ ɛsɛ mɩn 'ba nwun nyinlinlin.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Nan mɩ́n dɩɛ, nán mɩ́n ngʋan'n y'ɔ tɩ mɩ́n cɩnnjɩn ɔ. Nyanmɩan anwunnvoe ɛsɩ́ɛ Ɛjɔlɛkpa'n mɔ yɛ́ Mɩn Zozi a fa a wula mɩ́n sa nun kɛ m mɔ́ n géle menian'n-mɔ'n, kɛ ɔ kɔ yɔ nán m'an li junman sɔ'n dede m'an gua yɩ́ bʋ'n, ɛhɩ y'ɔ tɩ mɩn cɩnnjɩn ɔ.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Sian dɩɛ, mɩn sɩ kɛ ɛmɔ mɔ m'an tanlan ɛmɔ afian m'an bɔ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn ɛjɔlɛ m'an hele ɛmɔ'n, ɛmɔ lɛ ngɔ nwun man mɩ́n nyunnun kʋ́n.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Yɩ́ ti, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ ɛnɛ kɛ ɛmɔ anun kʋn m'ɔ kɔ minlin'n, mɩn nzɩ man yɩ́ ɛjɔlɛ nun.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan afʋtu'n kʋalaatin, m'an tu ɛmɔ, m'an nva man fɩ́ɩ́ m'an nvɩa man ɛmɔ.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Yɩ́ ti, ɛmɔ nɩ́an bɛ́ nwʋn ye ɛsɛ bɛ nɩ́an menian'n-mɔ kʋalaatin mɔ Wawɛ Nwannzan-nwannzan nɩn a fa a wula ɛmɔ asa nun nɩn asʋ kpa. Ɛmɔ nɩ́an Asɔnɩn'n mɔ Nyanmɩan a man yɩ́ kunnun Baa nɩn a wu a to yɩ́ ti ngʋan nɩn asʋ kpa. Ɔ sanlɩn kɛ Asɔnɩn sɔ'n tɩ yɩ́ muonun yɩ́ dɩɛ.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 “Mɩn sɩ kɛ mɩn kɔ a, menian anwʋn esulo kɛ naan bedi 'ba wʋlʋ ɛmɔ afian bɛ fannyan asɔnɩn mma'n-mɔ anun.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Ɛmɔ muonun afian, menian 'ba jasʋ bɛ kan ato ɛjɔlɛ bɛ man dedi mma'n-mɔ si bɛ́ sʋ.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Yɩ́ ti, ɛmɔ kácɩ bɛ sísa bɛ́ nwʋn. Ɔ sanlɩn kɛ, kɔngɔɛ nʋn eyua dede afʋɛ nsan, mɩ́n nʋan wɔ sʋ m'an tu ɛmɔ anun kʋn biala fʋɔ. Mɩn 'tu ɛmɔ fʋɔ a, anɩn mɩɩn sun.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Afɩ sian dɩɛ, mɩɩn fa ɛmɔ mɩn wula Nyanmɩan asa nun. Ɔ kʋala kɛ ɔ man yɩ́ anwunnvoe ɛsɩ́ɛ ɛjɔlɛ'n bʋka ɛmɔ, ɛsɛ ɛmɔ asa kan ajâ'n mɔ ɔ'a fa ɔ'a sie bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ tɩ yɩ́ dɩɛ'n.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Mɩ́n nyɩn a mmʋlʋ man sʋanlan fɩ́ɩ́ esika, anaan taladɩɛ.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ɛmɔ muonun sɩ kɛ n ne mɩ́n sa n nili junman n nyanlɩn like mɔ anɩn mɩn nʋn mɩ́n manngʋn'n-mɔ y'a mian yɩ́ nwʋn'n.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 M'an yɔ yɩ́ sɔ m'an man ɛmɔ a nwun yɩ́ nyunnun nʋn yɩ́ nzin'n kʋalaatin kɛ ɔ fata kɛ yɛ di junman sʋa yɛ bʋka ehianfʋɛ'n-mɔ. Anɩn yɛ́ ti kacɩ ɛjɔlɛ'n mɔ yɛ́ Mɩn Zozi hanlɩn'n. Yɩ́ nwan: ‘Sɛ ɛ fa man an, salɩɛ wɔ nun tala mɔ bɛ lɛ fa bɛ man wɔ́'n.’”
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ nʋn bɛ́ bɛ kɔ gua bɛ́ nanngʋnlʋnman asɩ ɔ kɔ yɔ asɔnɩn.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Bɛ́ kʋalaa bɛ le esuan bɛ kɔ tɔ Pɔlʋ nun bɛ kɔ li ngalɩɛ.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Alʋabɔ'n m'ɔ hanlɩn bɛ́'n y'ɔ le mɔ Pɔlʋ hanlɩn hele bɛ́ kɛ bɛ lɛ ngɔ nwun man yɩ́ nwʋn kʋ́n'n. Ɛhɩ anzin, bɛ hɔlɩ gualɩ yɩ́ atɩn dede ɔ fʋlɩ meli nɩn anun.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.