Atos 19

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɛhɩ, mɛlɛ mɔ anɩn Apolɔsʋ wɔ Kolɩntɩ'n, Pɔlʋ nanndɩ Azi mân nɩn anun mmʋka'n-mɔ asʋ dede ɔ kɔ a kɔ ju Efɛzɩ kulo nɩn asʋ. M'ɔ juli ɛbɛlɛ'n, ɔ kɔ nwun anianman mmie-mɔ, b'a fa bɛ́ nwʋn b'a man yɛ́ Mɩn.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 Pɔlʋ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Kɛ ɛmɔ falɩ bɛ́ nwʋn bɛ manlɩn yɛ́ Mɩn'n, asʋ ɛmɔ a nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan nɩn ɔ?”
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 Ɛhɩ a, Pɔlʋ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Anɩn ɛsɔnɩan benin yɛ̂ bɛ sɔnɩnlɩn ɛmɔ ɔ?”
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Pɔlʋ nwan: “Bɛ́ mɔ bɛ kɔ kaci bɛ́ abalabɔ'n mɔ bɛ kɔ fa bɛ́ nwʋn bɛ kɔ man Nyanmɩan'n, bɛ́ yɛ̂ Zʋan sɔnɩn bɛ́ ɔ. Ɛsɛ anɩn ɔ lɛ kan kele Izalayɛ mân'n kɛ sʋanlan kʋn fi yɩ́ nzin ɔ lɛ ba. Sʋanlan sɔ'n m'ɔ di kɛ bɛ de yɩ́ bɛ di'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Zozi.”
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ mɔ bɛ tɩlɩ'n, bɛ kɔ man bɛ kɔ sɔnɩn bɛ́ wɔ yɛ́ Mɩn Zozi dunman nun.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Mɔ bɛ sɔnɩnlɩn bɛ́ yuelɩ'n, Pɔlʋ kɔ fa yɩ́ sa'n kɔ fua bɛ́ nwʋn bɛ kɔ nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n. Bɛ kɔ han anɩɛ ngacile ngacile ɛsɛ Nyanmɩan kɔ fa ɛjɔlɛ kɔ wula bɛ́ nʋan bɛ kɔ han.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 Bɛ tɩ kɔ yɔ menian bulu nʋn nnyuan.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Ɛhɩ anzin, Pɔlʋ kɔ hɔ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun. Ɛbɛlɛ asʋ sala nsan, ɔ nzulo man nun, ɔ kan Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɔ kele bɛ́ maan bɛ́ kʋsʋ bɛ de bɛ di.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Ɛjɔlɛ'n mɔ Pɔlʋ kan'n nvalɩ man mmie-mɔ anwʋn ɛsɛ bɛ ngulo man kɛ bɛ de bɛ di. Bɛ kan yɛ́ Mɩn atɩn nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ ɛtɛ asɔnɩn sua nɩn anun. Ɛhɩ ati, Pɔlʋ kɔ yaci bɛ́. Ɔ nʋn bɛ́ mɔ b'a le yɛ́ Mɩn b'a li'n kɔ hɔ. Anɩn sukulu kʋn wɔ ɛbɛlɛ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Tilanunsi sukulu. Sukulu sɔ nɩn anun yɛ̂ cɩan daa Pɔlʋ kan Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ nɩn ɔ.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 Ɔ helelɩ like ɛbɛlɛ dede afʋɛ nnyuan. Ɔ man bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ wɔ Azi mân nɩn anun'n, Zufʋ o, bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ o, bɛ tɩlɩ yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Ɛhɩ, anɩn Nyanmɩan nanndɩ Pɔlʋ sʋ ɔ yɔ asinbɛnwʋn ninnge mgbili mgbili kpa.
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 Ɔ man hanmɩntɩ duku anaan ɛtanlan m'ɔ kɔ han Pɔlʋ anwʋnnaan'n, sɛ bɛ fa bɛ kan nwuluwafʋɛ'n-mɔ a, nwuluwafʋɛ'n-mɔ anwʋn sa, ɛsɛ wawɛ ɛtɛ'n-mɔ fi bɛ́ nun tu.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Zufʋ mmie-mɔ kɔ kulo kulo'n-mɔ asʋ bɛ fʋan wawɛ ɛtɛ'n-mɔ fi nwuluwafʋɛ'n-mɔ anun. Zufʋ sɔ'n-mɔ kʋsʋ nwan bɛ 'fa yɛ́ Mɩn Zozi dunman'n bɛ fʋan wawɛ ɛtɛ'n-mɔ. Yɩ́ ti, bɛ kan bɛ kele wawɛ ɛtɛ'n-mɔ kɛ: “Zozi mɔ Pɔlʋ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n dunman nun, mɩ́n nwan ɛmɔ fíte!”
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Bɛ́ mɔ anɩn bɛ lɛ di junman sɔ'n, bɛ tɩ mma mmelenzua nsʋ. Bɛ́ sɩ'n li Seva, ɔ tɩ Zufʋ'n-mɔ anun tɛɛyɩfʋɛ kpain'n kʋn.
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, wawɛ ɛtɛ'n nwan: “Mɩn sɩ Zozi ɛsɛ mɩn sɩ Pɔlʋ kʋsʋ. Nan ɛmɔ, nwan menian dɩɛ y'ɔ le ɛmɔ?”
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 Ɛhɩ a, sʋanlan'n mɔ wawɛ ɛtɛ'n wɔ yɩ́ nun'n kɔ tɩ kɔ tɔ bɛ́ sʋ. Yɩ́ sa kɔ hʋala bɛ́ kʋalaatin, ɔ kɔ hele bɛ́ yalɛ kpa dede bɛ fi sua nɩn anun bɛ 'nwanndi a, anɩn bɛ́ nwʋn gua sʋ b'a bʋta bʋta.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 Efɛzɩ amma, Zufʋ o, m'ɔ tɩ man Zufʋ o, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ tɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, esulo kɔ han bɛ́. Ɛsɛ bɛ kɔ man yɛ́ Mɩn Zozi anyɩnnzɔ kpa.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 Bɛ́ dɔʋn mɔ bɛ falɩ bɛ́ nwʋn bɛ manlɩn yɛ́ Mɩn'n, bɛ ba bɛ kan bɛ́ nyɔlɩɛ ɛtɛ'n-mɔ bagua nɩn anun.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 Menian'n-mɔ dɔʋn mɔ anɩn bɛ yɩ jiliwa'n nʋn bɛ́ jiliwa kalata'n-mɔ kɔ a. Bɛ kɔ yala yɩ́ menian'n-mɔ kʋalaa anyunnun ɛbɛlɛ. Bɛ kɔ sɩsɩn bɛ kɔ nwun kalata sɔ'n-mɔ gua, ɔ tɩ esika jɛtɛ mma akpɩɩ abulanun.
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Anɩn kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ tunmin sʋ nʋn anwʋnsɛlɛ sʋ yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n tɛlɛlɩ nɩn anɩn.
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 Ɛhɩ anzin, Pɔlʋ kɔ fua kɛ ɔ 'kpɛ nun Masedʋanɩn nʋn Akayi mân nɩn anun ɔ kɔ Zoluzalɛmʋn. Ɛhɩka ati, yɩ́ nwan: “Sɛ mɩn kɔ mɩn ju ɛlɔ a, ɔ di kɛ mɩn kɔ Lɔmʋn kʋsʋ.”
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 Ɛhɩ a, ɔ kɔ sʋan yɩ́ mmʋkafʋɛ'n-mɔ anun nnyuan, Timote nʋn Elasɩtɩ. Nan yɩ́ muonun yɩ́ Pɔlʋ, ɔ kɔ ha Azi mân nɩn anun ɛbɛlɛ kaan biekun.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 Mɛlɛ sɔ'n, yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n dunman nun, Efɛzɩ kulo'n kɔ fannyan.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 Anɩn bian kʋn wɔ ɛbɛlɛ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Demetiliyusi. Ɔ tɩ junnvʋɛ. Ɔ fa jɛtɛ ɔ bɔ bʋsʋɩn balasua'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Aateminsi'n sua mma mma. Ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ di junman sɔ'n nyan nun esika kpili kpa.
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 Ɛlɛhʋn kʋn, Demetiliyusi kɔ yia yɩ́ menian'n-mɔ nʋn junnvʋɛ ɛhɩnlɩn-mɔ. Ɔ kɔ fa kɔ tʋ bɛ́ nyunnun kɛ: “Ebia-mɔ, ɛmɔ sɩ kɛ yɛ́ ɛkpasie'n fi junman ɛhɩ.
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 Nan kʋsʋ, like mɔ bian'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Pɔlʋ yɔ'n, ɛmɔ tɩ ɛsɛ ɛmɔ nwun yɩ́. Nán kɛ Efɛzɩ ɛwa angʋnmɩn ɔ, nan Azi mân'n kʋalaa anun, Pɔlʋ sɔ'n nanndɩ nun ɔ kan kɛ amʋan'n mɔ menian'n-mɔ sɔ'n, ɔ tɩ mgban. Menian dɔʋn a le yɩ́ ɛjɔlɛ nɩn a tʋ nun.
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 Ɛjɔlɛ sɔ'n kʋala kɛ ɔ man yɛ́ junman'n tɔ, ɛsɛ ɔ kʋala kɛ ɔ man bʋsʋɩn kpili Aateminsi sua'n m'ɔ le dunman'n minlin. Bʋsʋɩn Aateminsi mɔ Azi mân nɩn anun nʋn eyuadɩ nɩn anun bɛ́ kʋalaa bɛ sɔ'n, sʋanlan fɩ́ɩ́ lɛ ngɔ bɔ yɩ́ dunman kʋ́n!”
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 Mɔ Demetiliyusi hanlɩn sɔ mɔ bɛ tɩlɩ'n, ɛya kɔ a, anɩn bɛ lɛ tɛtɩan bɛ kan kɛ: “Efɛzɩ amma, yɛ́ bʋsʋɩn Aateminsi'n tɩ kpili o! Efɛzɩ amma yɛ́ bʋsʋɩn Aateminsi'n tɩ kpili o!”
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 Ɛjɔlɛ sɔ'n kɔ fannyan kulo bɔndɩn nɩn anun. Bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ tu woo bɛ kɔ hyʋɩn Gayiyusi nʋn Alisitakɩ, bɛ́ nʋan y'ɔ le lɩka mɔ bɛ yia bɛ kan bɛ́ ngɔhʋa'n. Gayiyusi nʋn Alisitakɩ fi Masedʋanɩn mân nun. Bɛ tɩ Pɔlʋ amanngʋn. Bɛ nʋn yɩ́ yɛ̂ ɔ kɔ yɩ́ atɩn'n-mɔ.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 Pɔlʋ kulo kɛ ahan ɔ fite bagua nɩn anyunnun, nan yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ a mman man yɩ́ atɩn.
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 Yɩ́ manngʋn mmie-mɔ kɔ bɛlɛ yɩ́ ngalɩɛ kɛ n'ɔ kɔ lɩka mɔ menian'n-mɔ a yia'n. Yɩ́ manngʋn sɔ'n-mɔ fi Azi mân nɩn anun, bɛ di awaa junman.
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 Tɛmʋn sɔ'n, anɩn lɩka mɔ b'a yia ɛlɔ a yɔ beje beje kpa. Menian mmie-mɔ lɛ tɩan bɛ kan ɛjɔlɛ kʋn, anɩn mmie-mɔ kʋsʋ lɛ tɩan bɛ kan ɛjɔlɛ fʋfɔlɛ. Bɛ́ nun mmie-mɔ dɔʋn nzɩ man like mɔ yɩ́ ti yɛ̂ b'a yia'n bɔbɔ.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Ɛhɩ a, bɛ kɔ sʋsɔ ɛjɔlɛ nɩn asʋ bɛ kɔ han bɛ kɔ hele Zufʋ bian kʋn. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Alɛgɩzanndɩlɩ. Anɩn Zufʋ'n-mɔ lɛ wowula yɩ́ bʋ kɛ ɔ fíte bagua nɩn anyunnun. Mɔ Alɛgɩzanndɩlɩ fitelɩ bagua nɩn anyunnun'n, ɔ kɔ tʋ yɩ́ sa kɛ bɛ gúa diin nán ɔ 'kan ɛjɔlɛ ɔ kele bɛ́.
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 Mɔ menian'n-mɔ nwunlin kɛ ɔ tɩ Zufʋ'n, bɛ́ kʋalaa bɛ́ bʋ kɔ yɔ kʋn bɛ lɛ tɩan bɛ kan kɛ: “Efɛzɩ amma, yɛ́ bʋsʋɩn Aateminsi'n tɩ kpili o! Efɛzɩ amma, yɛ́ bʋsʋɩn Aateminsi'n tɩ kpili o!” Bɛ le ɛtɩan sʋa dede kɔ yɔ dɔhyʋɩlɩ nnyuan.
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 Yɩ́ bɛ-yue-asɩɛ, kulo nɩn asʋ kpɔmanfʋɛ'n kɔ yɔ kɔ man bɛ kɔ gua bɛ́ ahʋnlɩn asɩ. Yɩ́ nwan: “Efɛzɩ amma, sʋanlan benin y'ɔ nzɩ man kɛ Efɛzɩ kulo'n yɛ̂ ɔ sisa bʋsʋɩn kpili Aateminsi sua'n nʋn yɩ́ abaaba'n m'ɔ fi nyanmɩansʋ ɔ'a ju nɩn ɔ?
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 Sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala ɔ nzu man yɩ́ nwʋn akpʋlʋwa. Yɩ́ ti, ɛmɔ gúa bɛ́ ahʋnlɩn asɩ nán b'a nzɛcɩ man like.
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 Ɔ sanlɩn kɛ menian'n-mɔ mɔ ɛmɔ nʋn bɛ́ a a ɛwa'n, b'a nwua man amʋan sua'n-mɔ anun ninnge, ɛsɛ b'a ngan man bʋsʋɩn Aateminsi kʋsʋ anwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ.
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 Sɛ Demetiliyusi nʋn yɩ́ junnvʋɛ'n-mɔ kulo kɛ bɛ sanman sʋanlan an, ɔ le cɩan mɔ mgbain'n-mɔ tanlan asɩ bɛ di ɛjɔlɛ ɔ. Anɩn lɩka mɔ bɛ kʋala kɛ bɛ nʋn bɛ́ ɛjɔlɛ'n kɔ nɩn anɩn!
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 Sɛ Ɛjɔlɛ biekun wɔ ɛbɛlɛ a, anɩn mgbain'n-mɔ yia a, ɛmɔ kɔ fa kɔ tʋ bɛ́ nyunnun.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 Afɩ like mɔ y'a yɔ yɩ́ ɛnɛ'n, bɛ kʋala kɛ bɛ tʋn yɛ́ ɛsʋan kɛ y'a jasʋ awaa akɔmɩn anun. Ɔ sanlɩn kɛ, sɛ bɛ bisa yɛ́ like mɔ yɩ́ ti yɛ̂ y'a yia nɩn an, yɛ ngɔ hʋala man yɩ́ nʋan tu nán y'a sa yɛ́ nɩn.”
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 Mɔ kpɔmanfʋɛ'n hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ man bɛ kɔ sanndɩ.
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.