Atos 19

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɛhɩ, mɛlɛ mɔ anɩn Apolɔsʋ wɔ Kolɩntɩ'n, Pɔlʋ nanndɩ Azi mân nɩn anun mmʋka'n-mɔ asʋ dede ɔ kɔ a kɔ ju Efɛzɩ kulo nɩn asʋ. M'ɔ juli ɛbɛlɛ'n, ɔ kɔ nwun anianman mmie-mɔ, b'a fa bɛ́ nwʋn b'a man yɛ́ Mɩn.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Pɔlʋ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Kɛ ɛmɔ falɩ bɛ́ nwʋn bɛ manlɩn yɛ́ Mɩn'n, asʋ ɛmɔ a nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan nɩn ɔ?”
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Ɛhɩ a, Pɔlʋ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Anɩn ɛsɔnɩan benin yɛ̂ bɛ sɔnɩnlɩn ɛmɔ ɔ?”
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Pɔlʋ nwan: “Bɛ́ mɔ bɛ kɔ kaci bɛ́ abalabɔ'n mɔ bɛ kɔ fa bɛ́ nwʋn bɛ kɔ man Nyanmɩan'n, bɛ́ yɛ̂ Zʋan sɔnɩn bɛ́ ɔ. Ɛsɛ anɩn ɔ lɛ kan kele Izalayɛ mân'n kɛ sʋanlan kʋn fi yɩ́ nzin ɔ lɛ ba. Sʋanlan sɔ'n m'ɔ di kɛ bɛ de yɩ́ bɛ di'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Zozi.”
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ mɔ bɛ tɩlɩ'n, bɛ kɔ man bɛ kɔ sɔnɩn bɛ́ wɔ yɛ́ Mɩn Zozi dunman nun.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Mɔ bɛ sɔnɩnlɩn bɛ́ yuelɩ'n, Pɔlʋ kɔ fa yɩ́ sa'n kɔ fua bɛ́ nwʋn bɛ kɔ nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n. Bɛ kɔ han anɩɛ ngacile ngacile ɛsɛ Nyanmɩan kɔ fa ɛjɔlɛ kɔ wula bɛ́ nʋan bɛ kɔ han.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Bɛ tɩ kɔ yɔ menian bulu nʋn nnyuan.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Ɛhɩ anzin, Pɔlʋ kɔ hɔ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun. Ɛbɛlɛ asʋ sala nsan, ɔ nzulo man nun, ɔ kan Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɔ kele bɛ́ maan bɛ́ kʋsʋ bɛ de bɛ di.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Ɛjɔlɛ'n mɔ Pɔlʋ kan'n nvalɩ man mmie-mɔ anwʋn ɛsɛ bɛ ngulo man kɛ bɛ de bɛ di. Bɛ kan yɛ́ Mɩn atɩn nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ ɛtɛ asɔnɩn sua nɩn anun. Ɛhɩ ati, Pɔlʋ kɔ yaci bɛ́. Ɔ nʋn bɛ́ mɔ b'a le yɛ́ Mɩn b'a li'n kɔ hɔ. Anɩn sukulu kʋn wɔ ɛbɛlɛ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Tilanunsi sukulu. Sukulu sɔ nɩn anun yɛ̂ cɩan daa Pɔlʋ kan Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ nɩn ɔ.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Ɔ helelɩ like ɛbɛlɛ dede afʋɛ nnyuan. Ɔ man bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ wɔ Azi mân nɩn anun'n, Zufʋ o, bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ o, bɛ tɩlɩ yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Ɛhɩ, anɩn Nyanmɩan nanndɩ Pɔlʋ sʋ ɔ yɔ asinbɛnwʋn ninnge mgbili mgbili kpa.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Ɔ man hanmɩntɩ duku anaan ɛtanlan m'ɔ kɔ han Pɔlʋ anwʋnnaan'n, sɛ bɛ fa bɛ kan nwuluwafʋɛ'n-mɔ a, nwuluwafʋɛ'n-mɔ anwʋn sa, ɛsɛ wawɛ ɛtɛ'n-mɔ fi bɛ́ nun tu.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Zufʋ mmie-mɔ kɔ kulo kulo'n-mɔ asʋ bɛ fʋan wawɛ ɛtɛ'n-mɔ fi nwuluwafʋɛ'n-mɔ anun. Zufʋ sɔ'n-mɔ kʋsʋ nwan bɛ 'fa yɛ́ Mɩn Zozi dunman'n bɛ fʋan wawɛ ɛtɛ'n-mɔ. Yɩ́ ti, bɛ kan bɛ kele wawɛ ɛtɛ'n-mɔ kɛ: “Zozi mɔ Pɔlʋ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n dunman nun, mɩ́n nwan ɛmɔ fíte!”
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Bɛ́ mɔ anɩn bɛ lɛ di junman sɔ'n, bɛ tɩ mma mmelenzua nsʋ. Bɛ́ sɩ'n li Seva, ɔ tɩ Zufʋ'n-mɔ anun tɛɛyɩfʋɛ kpain'n kʋn.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, wawɛ ɛtɛ'n nwan: “Mɩn sɩ Zozi ɛsɛ mɩn sɩ Pɔlʋ kʋsʋ. Nan ɛmɔ, nwan menian dɩɛ y'ɔ le ɛmɔ?”
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Ɛhɩ a, sʋanlan'n mɔ wawɛ ɛtɛ'n wɔ yɩ́ nun'n kɔ tɩ kɔ tɔ bɛ́ sʋ. Yɩ́ sa kɔ hʋala bɛ́ kʋalaatin, ɔ kɔ hele bɛ́ yalɛ kpa dede bɛ fi sua nɩn anun bɛ 'nwanndi a, anɩn bɛ́ nwʋn gua sʋ b'a bʋta bʋta.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Efɛzɩ amma, Zufʋ o, m'ɔ tɩ man Zufʋ o, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ tɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, esulo kɔ han bɛ́. Ɛsɛ bɛ kɔ man yɛ́ Mɩn Zozi anyɩnnzɔ kpa.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Bɛ́ dɔʋn mɔ bɛ falɩ bɛ́ nwʋn bɛ manlɩn yɛ́ Mɩn'n, bɛ ba bɛ kan bɛ́ nyɔlɩɛ ɛtɛ'n-mɔ bagua nɩn anun.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Menian'n-mɔ dɔʋn mɔ anɩn bɛ yɩ jiliwa'n nʋn bɛ́ jiliwa kalata'n-mɔ kɔ a. Bɛ kɔ yala yɩ́ menian'n-mɔ kʋalaa anyunnun ɛbɛlɛ. Bɛ kɔ sɩsɩn bɛ kɔ nwun kalata sɔ'n-mɔ gua, ɔ tɩ esika jɛtɛ mma akpɩɩ abulanun.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Anɩn kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ tunmin sʋ nʋn anwʋnsɛlɛ sʋ yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n tɛlɛlɩ nɩn anɩn.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Ɛhɩ anzin, Pɔlʋ kɔ fua kɛ ɔ 'kpɛ nun Masedʋanɩn nʋn Akayi mân nɩn anun ɔ kɔ Zoluzalɛmʋn. Ɛhɩka ati, yɩ́ nwan: “Sɛ mɩn kɔ mɩn ju ɛlɔ a, ɔ di kɛ mɩn kɔ Lɔmʋn kʋsʋ.”
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Ɛhɩ a, ɔ kɔ sʋan yɩ́ mmʋkafʋɛ'n-mɔ anun nnyuan, Timote nʋn Elasɩtɩ. Nan yɩ́ muonun yɩ́ Pɔlʋ, ɔ kɔ ha Azi mân nɩn anun ɛbɛlɛ kaan biekun.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Mɛlɛ sɔ'n, yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n dunman nun, Efɛzɩ kulo'n kɔ fannyan.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Anɩn bian kʋn wɔ ɛbɛlɛ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Demetiliyusi. Ɔ tɩ junnvʋɛ. Ɔ fa jɛtɛ ɔ bɔ bʋsʋɩn balasua'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Aateminsi'n sua mma mma. Ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ di junman sɔ'n nyan nun esika kpili kpa.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Ɛlɛhʋn kʋn, Demetiliyusi kɔ yia yɩ́ menian'n-mɔ nʋn junnvʋɛ ɛhɩnlɩn-mɔ. Ɔ kɔ fa kɔ tʋ bɛ́ nyunnun kɛ: “Ebia-mɔ, ɛmɔ sɩ kɛ yɛ́ ɛkpasie'n fi junman ɛhɩ.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Nan kʋsʋ, like mɔ bian'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Pɔlʋ yɔ'n, ɛmɔ tɩ ɛsɛ ɛmɔ nwun yɩ́. Nán kɛ Efɛzɩ ɛwa angʋnmɩn ɔ, nan Azi mân'n kʋalaa anun, Pɔlʋ sɔ'n nanndɩ nun ɔ kan kɛ amʋan'n mɔ menian'n-mɔ sɔ'n, ɔ tɩ mgban. Menian dɔʋn a le yɩ́ ɛjɔlɛ nɩn a tʋ nun.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Ɛjɔlɛ sɔ'n kʋala kɛ ɔ man yɛ́ junman'n tɔ, ɛsɛ ɔ kʋala kɛ ɔ man bʋsʋɩn kpili Aateminsi sua'n m'ɔ le dunman'n minlin. Bʋsʋɩn Aateminsi mɔ Azi mân nɩn anun nʋn eyuadɩ nɩn anun bɛ́ kʋalaa bɛ sɔ'n, sʋanlan fɩ́ɩ́ lɛ ngɔ bɔ yɩ́ dunman kʋ́n!”
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Mɔ Demetiliyusi hanlɩn sɔ mɔ bɛ tɩlɩ'n, ɛya kɔ a, anɩn bɛ lɛ tɛtɩan bɛ kan kɛ: “Efɛzɩ amma, yɛ́ bʋsʋɩn Aateminsi'n tɩ kpili o! Efɛzɩ amma yɛ́ bʋsʋɩn Aateminsi'n tɩ kpili o!”
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Ɛjɔlɛ sɔ'n kɔ fannyan kulo bɔndɩn nɩn anun. Bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ tu woo bɛ kɔ hyʋɩn Gayiyusi nʋn Alisitakɩ, bɛ́ nʋan y'ɔ le lɩka mɔ bɛ yia bɛ kan bɛ́ ngɔhʋa'n. Gayiyusi nʋn Alisitakɩ fi Masedʋanɩn mân nun. Bɛ tɩ Pɔlʋ amanngʋn. Bɛ nʋn yɩ́ yɛ̂ ɔ kɔ yɩ́ atɩn'n-mɔ.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Pɔlʋ kulo kɛ ahan ɔ fite bagua nɩn anyunnun, nan yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ a mman man yɩ́ atɩn.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Yɩ́ manngʋn mmie-mɔ kɔ bɛlɛ yɩ́ ngalɩɛ kɛ n'ɔ kɔ lɩka mɔ menian'n-mɔ a yia'n. Yɩ́ manngʋn sɔ'n-mɔ fi Azi mân nɩn anun, bɛ di awaa junman.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Tɛmʋn sɔ'n, anɩn lɩka mɔ b'a yia ɛlɔ a yɔ beje beje kpa. Menian mmie-mɔ lɛ tɩan bɛ kan ɛjɔlɛ kʋn, anɩn mmie-mɔ kʋsʋ lɛ tɩan bɛ kan ɛjɔlɛ fʋfɔlɛ. Bɛ́ nun mmie-mɔ dɔʋn nzɩ man like mɔ yɩ́ ti yɛ̂ b'a yia'n bɔbɔ.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Ɛhɩ a, bɛ kɔ sʋsɔ ɛjɔlɛ nɩn asʋ bɛ kɔ han bɛ kɔ hele Zufʋ bian kʋn. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Alɛgɩzanndɩlɩ. Anɩn Zufʋ'n-mɔ lɛ wowula yɩ́ bʋ kɛ ɔ fíte bagua nɩn anyunnun. Mɔ Alɛgɩzanndɩlɩ fitelɩ bagua nɩn anyunnun'n, ɔ kɔ tʋ yɩ́ sa kɛ bɛ gúa diin nán ɔ 'kan ɛjɔlɛ ɔ kele bɛ́.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Mɔ menian'n-mɔ nwunlin kɛ ɔ tɩ Zufʋ'n, bɛ́ kʋalaa bɛ́ bʋ kɔ yɔ kʋn bɛ lɛ tɩan bɛ kan kɛ: “Efɛzɩ amma, yɛ́ bʋsʋɩn Aateminsi'n tɩ kpili o! Efɛzɩ amma, yɛ́ bʋsʋɩn Aateminsi'n tɩ kpili o!” Bɛ le ɛtɩan sʋa dede kɔ yɔ dɔhyʋɩlɩ nnyuan.
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Yɩ́ bɛ-yue-asɩɛ, kulo nɩn asʋ kpɔmanfʋɛ'n kɔ yɔ kɔ man bɛ kɔ gua bɛ́ ahʋnlɩn asɩ. Yɩ́ nwan: “Efɛzɩ amma, sʋanlan benin y'ɔ nzɩ man kɛ Efɛzɩ kulo'n yɛ̂ ɔ sisa bʋsʋɩn kpili Aateminsi sua'n nʋn yɩ́ abaaba'n m'ɔ fi nyanmɩansʋ ɔ'a ju nɩn ɔ?
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala ɔ nzu man yɩ́ nwʋn akpʋlʋwa. Yɩ́ ti, ɛmɔ gúa bɛ́ ahʋnlɩn asɩ nán b'a nzɛcɩ man like.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Ɔ sanlɩn kɛ menian'n-mɔ mɔ ɛmɔ nʋn bɛ́ a a ɛwa'n, b'a nwua man amʋan sua'n-mɔ anun ninnge, ɛsɛ b'a ngan man bʋsʋɩn Aateminsi kʋsʋ anwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Sɛ Demetiliyusi nʋn yɩ́ junnvʋɛ'n-mɔ kulo kɛ bɛ sanman sʋanlan an, ɔ le cɩan mɔ mgbain'n-mɔ tanlan asɩ bɛ di ɛjɔlɛ ɔ. Anɩn lɩka mɔ bɛ kʋala kɛ bɛ nʋn bɛ́ ɛjɔlɛ'n kɔ nɩn anɩn!
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Sɛ Ɛjɔlɛ biekun wɔ ɛbɛlɛ a, anɩn mgbain'n-mɔ yia a, ɛmɔ kɔ fa kɔ tʋ bɛ́ nyunnun.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Afɩ like mɔ y'a yɔ yɩ́ ɛnɛ'n, bɛ kʋala kɛ bɛ tʋn yɛ́ ɛsʋan kɛ y'a jasʋ awaa akɔmɩn anun. Ɔ sanlɩn kɛ, sɛ bɛ bisa yɛ́ like mɔ yɩ́ ti yɛ̂ y'a yia nɩn an, yɛ ngɔ hʋala man yɩ́ nʋan tu nán y'a sa yɛ́ nɩn.”
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Mɔ kpɔmanfʋɛ'n hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ man bɛ kɔ sanndɩ.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.