Atos 19

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɛhɩ, mɛlɛ mɔ anɩn Apolɔsʋ wɔ Kolɩntɩ'n, Pɔlʋ nanndɩ Azi mân nɩn anun mmʋka'n-mɔ asʋ dede ɔ kɔ a kɔ ju Efɛzɩ kulo nɩn asʋ. M'ɔ juli ɛbɛlɛ'n, ɔ kɔ nwun anianman mmie-mɔ, b'a fa bɛ́ nwʋn b'a man yɛ́ Mɩn.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo tendo atravessado as regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Pɔlʋ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Kɛ ɛmɔ falɩ bɛ́ nwʋn bɛ manlɩn yɛ́ Mɩn'n, asʋ ɛmɔ a nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan nɩn ɔ?”
2 perguntou-lhes: Recebestes vós o Espírito Santo quando crestes? Responderam-lhe eles: Não, nem sequer ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Ɛhɩ a, Pɔlʋ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Anɩn ɛsɔnɩan benin yɛ̂ bɛ sɔnɩnlɩn ɛmɔ ɔ?”
3 Tornou-lhes ele: Em que fostes batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Pɔlʋ nwan: “Bɛ́ mɔ bɛ kɔ kaci bɛ́ abalabɔ'n mɔ bɛ kɔ fa bɛ́ nwʋn bɛ kɔ man Nyanmɩan'n, bɛ́ yɛ̂ Zʋan sɔnɩn bɛ́ ɔ. Ɛsɛ anɩn ɔ lɛ kan kele Izalayɛ mân'n kɛ sʋanlan kʋn fi yɩ́ nzin ɔ lɛ ba. Sʋanlan sɔ'n m'ɔ di kɛ bɛ de yɩ́ bɛ di'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Zozi.”
4 Mas Paulo respondeu: João administrou o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que após ele havia de vir, isto é, em Jesus.
5 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ mɔ bɛ tɩlɩ'n, bɛ kɔ man bɛ kɔ sɔnɩn bɛ́ wɔ yɛ́ Mɩn Zozi dunman nun.
5 Quando ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Mɔ bɛ sɔnɩnlɩn bɛ́ yuelɩ'n, Pɔlʋ kɔ fa yɩ́ sa'n kɔ fua bɛ́ nwʋn bɛ kɔ nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n. Bɛ kɔ han anɩɛ ngacile ngacile ɛsɛ Nyanmɩan kɔ fa ɛjɔlɛ kɔ wula bɛ́ nʋan bɛ kɔ han.
6 Havendo-lhes Paulo imposto as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e falavam em línguas e profetizavam.
7 Bɛ tɩ kɔ yɔ menian bulu nʋn nnyuan.
7 E eram ao todo uns doze homens.
8 Ɛhɩ anzin, Pɔlʋ kɔ hɔ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun. Ɛbɛlɛ asʋ sala nsan, ɔ nzulo man nun, ɔ kan Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɔ kele bɛ́ maan bɛ́ kʋsʋ bɛ de bɛ di.
8 Paulo, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, discutindo e persuadindo acerca do reino de Deus.
9 Ɛjɔlɛ'n mɔ Pɔlʋ kan'n nvalɩ man mmie-mɔ anwʋn ɛsɛ bɛ ngulo man kɛ bɛ de bɛ di. Bɛ kan yɛ́ Mɩn atɩn nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ ɛtɛ asɔnɩn sua nɩn anun. Ɛhɩ ati, Pɔlʋ kɔ yaci bɛ́. Ɔ nʋn bɛ́ mɔ b'a le yɛ́ Mɩn b'a li'n kɔ hɔ. Anɩn sukulu kʋn wɔ ɛbɛlɛ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Tilanunsi sukulu. Sukulu sɔ nɩn anun yɛ̂ cɩan daa Pɔlʋ kan Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ nɩn ɔ.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho diante da multidão, apartou-se deles e separou os discípulos, discutindo diariamente na escola de Tirano.
10 Ɔ helelɩ like ɛbɛlɛ dede afʋɛ nnyuan. Ɔ man bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ wɔ Azi mân nɩn anun'n, Zufʋ o, bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ o, bɛ tɩlɩ yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n.
10 Durou isto por dois anos; de maneira que todos os que habitavam na Ásia, tanto judeus como gregos, ouviram a palavra do Senhor.
11 Ɛhɩ, anɩn Nyanmɩan nanndɩ Pɔlʋ sʋ ɔ yɔ asinbɛnwʋn ninnge mgbili mgbili kpa.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia milagres extraordinários,
12 Ɔ man hanmɩntɩ duku anaan ɛtanlan m'ɔ kɔ han Pɔlʋ anwʋnnaan'n, sɛ bɛ fa bɛ kan nwuluwafʋɛ'n-mɔ a, nwuluwafʋɛ'n-mɔ anwʋn sa, ɛsɛ wawɛ ɛtɛ'n-mɔ fi bɛ́ nun tu.
12 de sorte que lenços e aventais eram levados do seu corpo aos enfermos, e as doenças os deixavam e saíam deles os espíritos malignos.
13 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Zufʋ mmie-mɔ kɔ kulo kulo'n-mɔ asʋ bɛ fʋan wawɛ ɛtɛ'n-mɔ fi nwuluwafʋɛ'n-mɔ anun. Zufʋ sɔ'n-mɔ kʋsʋ nwan bɛ 'fa yɛ́ Mɩn Zozi dunman'n bɛ fʋan wawɛ ɛtɛ'n-mɔ. Yɩ́ ti, bɛ kan bɛ kele wawɛ ɛtɛ'n-mɔ kɛ: “Zozi mɔ Pɔlʋ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n dunman nun, mɩ́n nwan ɛmɔ fíte!”
13 Ora, também alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome de Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Bɛ́ mɔ anɩn bɛ lɛ di junman sɔ'n, bɛ tɩ mma mmelenzua nsʋ. Bɛ́ sɩ'n li Seva, ɔ tɩ Zufʋ'n-mɔ anun tɛɛyɩfʋɛ kpain'n kʋn.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, um dos principais sacerdotes.
15 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, wawɛ ɛtɛ'n nwan: “Mɩn sɩ Zozi ɛsɛ mɩn sɩ Pɔlʋ kʋsʋ. Nan ɛmɔ, nwan menian dɩɛ y'ɔ le ɛmɔ?”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: A Jesus conheço, e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Ɛhɩ a, sʋanlan'n mɔ wawɛ ɛtɛ'n wɔ yɩ́ nun'n kɔ tɩ kɔ tɔ bɛ́ sʋ. Yɩ́ sa kɔ hʋala bɛ́ kʋalaatin, ɔ kɔ hele bɛ́ yalɛ kpa dede bɛ fi sua nɩn anun bɛ 'nwanndi a, anɩn bɛ́ nwʋn gua sʋ b'a bʋta bʋta.
16 Então o homem, no qual estava o espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois e prevaleceu contra eles, de modo que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Efɛzɩ amma, Zufʋ o, m'ɔ tɩ man Zufʋ o, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ tɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, esulo kɔ han bɛ́. Ɛsɛ bɛ kɔ man yɛ́ Mɩn Zozi anyɩnnzɔ kpa.
17 E isto tornou-se conhecido de todos os que moravam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Bɛ́ dɔʋn mɔ bɛ falɩ bɛ́ nwʋn bɛ manlɩn yɛ́ Mɩn'n, bɛ ba bɛ kan bɛ́ nyɔlɩɛ ɛtɛ'n-mɔ bagua nɩn anun.
18 E muitos dos que haviam crido vinham, confessando e revelando os seus feitos.
19 Menian'n-mɔ dɔʋn mɔ anɩn bɛ yɩ jiliwa'n nʋn bɛ́ jiliwa kalata'n-mɔ kɔ a. Bɛ kɔ yala yɩ́ menian'n-mɔ kʋalaa anyunnun ɛbɛlɛ. Bɛ kɔ sɩsɩn bɛ kɔ nwun kalata sɔ'n-mɔ gua, ɔ tɩ esika jɛtɛ mma akpɩɩ abulanun.
19 Muitos também dos que tinham praticado artes mágicas ajuntaram os seus livros e os queimaram na presença de todos; e, calculando o valor deles, acharam que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Anɩn kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ tunmin sʋ nʋn anwʋnsɛlɛ sʋ yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n tɛlɛlɩ nɩn anɩn.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Ɛhɩ anzin, Pɔlʋ kɔ fua kɛ ɔ 'kpɛ nun Masedʋanɩn nʋn Akayi mân nɩn anun ɔ kɔ Zoluzalɛmʋn. Ɛhɩka ati, yɩ́ nwan: “Sɛ mɩn kɔ mɩn ju ɛlɔ a, ɔ di kɛ mɩn kɔ Lɔmʋn kʋsʋ.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, porque dizia: Depois de haver estado ali, é-me necessário ver também Roma.
22 Ɛhɩ a, ɔ kɔ sʋan yɩ́ mmʋkafʋɛ'n-mɔ anun nnyuan, Timote nʋn Elasɩtɩ. Nan yɩ́ muonun yɩ́ Pɔlʋ, ɔ kɔ ha Azi mân nɩn anun ɛbɛlɛ kaan biekun.
22 E, enviando à Macedônia dois dos que o auxiliavam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Mɛlɛ sɔ'n, yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n dunman nun, Efɛzɩ kulo'n kɔ fannyan.
23 Por esse tempo houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Anɩn bian kʋn wɔ ɛbɛlɛ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Demetiliyusi. Ɔ tɩ junnvʋɛ. Ɔ fa jɛtɛ ɔ bɔ bʋsʋɩn balasua'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Aateminsi'n sua mma mma. Ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ di junman sɔ'n nyan nun esika kpili kpa.
24 Porque certo ourives, por nome Demétrio, que fazia da prata miniaturas do templo de Diana, proporcionava não pequeno negócio aos artífices,
25 Ɛlɛhʋn kʋn, Demetiliyusi kɔ yia yɩ́ menian'n-mɔ nʋn junnvʋɛ ɛhɩnlɩn-mɔ. Ɔ kɔ fa kɔ tʋ bɛ́ nyunnun kɛ: “Ebia-mɔ, ɛmɔ sɩ kɛ yɛ́ ɛkpasie'n fi junman ɛhɩ.
25 os quais ele ajuntou, bem como os oficiais de obras semelhantes, e disse: Senhores, vós bem sabeis que desta indústria nos vem a prosperidade,
26 Nan kʋsʋ, like mɔ bian'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Pɔlʋ yɔ'n, ɛmɔ tɩ ɛsɛ ɛmɔ nwun yɩ́. Nán kɛ Efɛzɩ ɛwa angʋnmɩn ɔ, nan Azi mân'n kʋalaa anun, Pɔlʋ sɔ'n nanndɩ nun ɔ kan kɛ amʋan'n mɔ menian'n-mɔ sɔ'n, ɔ tɩ mgban. Menian dɔʋn a le yɩ́ ɛjɔlɛ nɩn a tʋ nun.
26 e estais vendo e ouvindo que não é só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desviado muita gente, dizendo não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Ɛjɔlɛ sɔ'n kʋala kɛ ɔ man yɛ́ junman'n tɔ, ɛsɛ ɔ kʋala kɛ ɔ man bʋsʋɩn kpili Aateminsi sua'n m'ɔ le dunman'n minlin. Bʋsʋɩn Aateminsi mɔ Azi mân nɩn anun nʋn eyuadɩ nɩn anun bɛ́ kʋalaa bɛ sɔ'n, sʋanlan fɩ́ɩ́ lɛ ngɔ bɔ yɩ́ dunman kʋ́n!”
27 E não somente há perigo de que esta nossa profissão caia em descrédito, mas também que o templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo mesmo a ser destituída da sua majestade aquela a quem toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Mɔ Demetiliyusi hanlɩn sɔ mɔ bɛ tɩlɩ'n, ɛya kɔ a, anɩn bɛ lɛ tɛtɩan bɛ kan kɛ: “Efɛzɩ amma, yɛ́ bʋsʋɩn Aateminsi'n tɩ kpili o! Efɛzɩ amma yɛ́ bʋsʋɩn Aateminsi'n tɩ kpili o!”
28 Ao ouvirem isso, encheram-se de ira, e clamavam, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Ɛjɔlɛ sɔ'n kɔ fannyan kulo bɔndɩn nɩn anun. Bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ tu woo bɛ kɔ hyʋɩn Gayiyusi nʋn Alisitakɩ, bɛ́ nʋan y'ɔ le lɩka mɔ bɛ yia bɛ kan bɛ́ ngɔhʋa'n. Gayiyusi nʋn Alisitakɩ fi Masedʋanɩn mân nun. Bɛ tɩ Pɔlʋ amanngʋn. Bɛ nʋn yɩ́ yɛ̂ ɔ kɔ yɩ́ atɩn'n-mɔ.
29 A cidade encheu-se de confusão, e todos à uma correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Pɔlʋ kulo kɛ ahan ɔ fite bagua nɩn anyunnun, nan yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ a mman man yɩ́ atɩn.
30 Querendo Paulo apresentar-se ao povo, os discípulos não lho permitiram.
31 Yɩ́ manngʋn mmie-mɔ kɔ bɛlɛ yɩ́ ngalɩɛ kɛ n'ɔ kɔ lɩka mɔ menian'n-mɔ a yia'n. Yɩ́ manngʋn sɔ'n-mɔ fi Azi mân nɩn anun, bɛ di awaa junman.
31 Também alguns dos asiarcas, sendo amigos dele, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Tɛmʋn sɔ'n, anɩn lɩka mɔ b'a yia ɛlɔ a yɔ beje beje kpa. Menian mmie-mɔ lɛ tɩan bɛ kan ɛjɔlɛ kʋn, anɩn mmie-mɔ kʋsʋ lɛ tɩan bɛ kan ɛjɔlɛ fʋfɔlɛ. Bɛ́ nun mmie-mɔ dɔʋn nzɩ man like mɔ yɩ́ ti yɛ̂ b'a yia'n bɔbɔ.
32 Uns, pois, gritavam de um modo, outros de outro; porque a assembléia estava em confusão, e a maior parte deles nem sabia por que causa se tinham ajuntado.
33 Ɛhɩ a, bɛ kɔ sʋsɔ ɛjɔlɛ nɩn asʋ bɛ kɔ han bɛ kɔ hele Zufʋ bian kʋn. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Alɛgɩzanndɩlɩ. Anɩn Zufʋ'n-mɔ lɛ wowula yɩ́ bʋ kɛ ɔ fíte bagua nɩn anyunnun. Mɔ Alɛgɩzanndɩlɩ fitelɩ bagua nɩn anyunnun'n, ɔ kɔ tʋ yɩ́ sa kɛ bɛ gúa diin nán ɔ 'kan ɛjɔlɛ ɔ kele bɛ́.
33 Então tiraram dentre a turba a Alexandre, a quem os judeus impeliram para a frente; e Alexandre, acenando com a mão, queria apresentar uma defesa ao povo.
34 Mɔ menian'n-mɔ nwunlin kɛ ɔ tɩ Zufʋ'n, bɛ́ kʋalaa bɛ́ bʋ kɔ yɔ kʋn bɛ lɛ tɩan bɛ kan kɛ: “Efɛzɩ amma, yɛ́ bʋsʋɩn Aateminsi'n tɩ kpili o! Efɛzɩ amma, yɛ́ bʋsʋɩn Aateminsi'n tɩ kpili o!” Bɛ le ɛtɩan sʋa dede kɔ yɔ dɔhyʋɩlɩ nnyuan.
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram por quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Yɩ́ bɛ-yue-asɩɛ, kulo nɩn asʋ kpɔmanfʋɛ'n kɔ yɔ kɔ man bɛ kɔ gua bɛ́ ahʋnlɩn asɩ. Yɩ́ nwan: “Efɛzɩ amma, sʋanlan benin y'ɔ nzɩ man kɛ Efɛzɩ kulo'n yɛ̂ ɔ sisa bʋsʋɩn kpili Aateminsi sua'n nʋn yɩ́ abaaba'n m'ɔ fi nyanmɩansʋ ɔ'a ju nɩn ɔ?
35 Havendo o escrivão conseguido apaziguar a turba, disse: Varões efésios, que homem há que não saiba que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala ɔ nzu man yɩ́ nwʋn akpʋlʋwa. Yɩ́ ti, ɛmɔ gúa bɛ́ ahʋnlɩn asɩ nán b'a nzɛcɩ man like.
36 Ora, visto que estas coisas não podem ser contestadas, convém que vos aquieteis e nada façais precipitadamente.
37 Ɔ sanlɩn kɛ menian'n-mɔ mɔ ɛmɔ nʋn bɛ́ a a ɛwa'n, b'a nwua man amʋan sua'n-mɔ anun ninnge, ɛsɛ b'a ngan man bʋsʋɩn Aateminsi kʋsʋ anwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes, nem são sacrílegos nem blasfemadores da nossa deusa.
38 Sɛ Demetiliyusi nʋn yɩ́ junnvʋɛ'n-mɔ kulo kɛ bɛ sanman sʋanlan an, ɔ le cɩan mɔ mgbain'n-mɔ tanlan asɩ bɛ di ɛjɔlɛ ɔ. Anɩn lɩka mɔ bɛ kʋala kɛ bɛ nʋn bɛ́ ɛjɔlɛ'n kɔ nɩn anɩn!
38 Todavia, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e há procônsules: que se acusem uns aos outros.
39 Sɛ Ɛjɔlɛ biekun wɔ ɛbɛlɛ a, anɩn mgbain'n-mɔ yia a, ɛmɔ kɔ fa kɔ tʋ bɛ́ nyunnun.
39 E se demandais alguma outra coisa, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Afɩ like mɔ y'a yɔ yɩ́ ɛnɛ'n, bɛ kʋala kɛ bɛ tʋn yɛ́ ɛsʋan kɛ y'a jasʋ awaa akɔmɩn anun. Ɔ sanlɩn kɛ, sɛ bɛ bisa yɛ́ like mɔ yɩ́ ti yɛ̂ y'a yia nɩn an, yɛ ngɔ hʋala man yɩ́ nʋan tu nán y'a sa yɛ́ nɩn.”
40 Pois até corremos perigo de sermos acusados de sedição pelos acontecimentos de hoje, não havendo motivo algum com que possamos justificar este ajuntamento.
41 Mɔ kpɔmanfʋɛ'n hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ man bɛ kɔ sanndɩ.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.