Atos 18
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT
1 Ɛhɩ anzin, Pɔlʋ fi Atɛnɩn ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ Kolɩntɩ kulo nɩn asʋ.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 M'ɔ juli ɛlɔ'n, ɔ kɔ tʋ Zufʋ belenzua kʋn. Belenzua sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Akilasɩ. Ɔ fi Pʋn mân nun. Yɩ́ yɩ'n li Pilisili. Bɛlɛ mɔ bɛ fi Itali mân nun ba a ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ belemgbin kpain'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kulodʋ nɩn a han kɛ Zufʋ'n-mɔ kʋalaatin fi Lɔmʋn kulo nɩn asʋ bɛ tú. Pɔlʋ kɔ fa yɩ́ nwʋn kɔ bɔ bɛ́.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Kɛmɔ bɛ́ junman'n mɔ bɛ di'n nʋn Pɔlʋ dɩɛ'n tɩ kʋn'n, afɩ bɛ nwʋn tantɩ, Pɔlʋ nʋn bɛ́ bɛ kɔ tanlan bɛ kɔ li junman.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 *Ɛnwʋnmɩan ele cɩan daa, Pɔlʋ kan Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun. Ɔ kulo kɛ Zufʋ'n-mɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n de ɛjɔlɛ sɔ'n tʋ nun.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Nan mɔ Silasɩ nʋn Timote fi Masedʋanɩn mân nun bɛ walɩ tʋlɩ Pɔlʋ'n, Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ nɩn ala yɛ̂ anɩn Pɔlʋ kan ɔ. Ɔ kan yɩ́ yuein kele Zufʋ'n-mɔ kɛ Ngʋandefʋɛ'n y'ɔ le Zozi.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Ɛjɔlɛ'n mɔ Pɔlʋ kɔ han'n, Zufʋ'n-mɔ bɔ yɩ. Bɛ kpɛ Pɔlʋ nzʋba. Ɛhɩ a, Pɔlʋ kɔ wʋsʋ yɩ́ taladɩɛ'n-mɔ anun kɔ gua bɛ́ nwʋn, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Sɛ ɛmɔ minlin an, ɛmɔ muonun bɛ́ ɛjɔlɛ ɔ. Mɩn nzɩ man nun. Sian dɩɛ, bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ nɩn anwʋn yɛ̂ mɩɩn kɔ ɔ.”
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ fi ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ bian kʋn awulo. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Titiyusi Zusutusu. Ɔ sʋ Nyanmɩan. Yɩ́ awulo'n mantan Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua'n.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Nunhan kʋn, bɛ fɛlɛ yɩ́ Kilisipusi, ɔ tɩ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn asʋ kpain. Ɔ nʋn yɩ́ awulo nɩn anun menian'n-mɔ kʋalaatin bɛ kɔ fa bɛ́ nwʋn bɛ kɔ man yɛ́ Mɩn. Kolɩntɩ ɛbɛlɛ menian dɔʋn mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ'n mɔ Pɔlʋ hanlɩn'n, bɛ falɩ bɛ́ nwʋn bɛ manlɩn yɛ́ Mɩn ɛsɛ bɛ sɔnɩnlɩn bɛ́.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Ɛhɩ, kɔngɔɛ kʋn, yɛ́ Mɩn kɔ hɩn Pɔlʋ ɛlalɩɛ ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Pɔlʋ, n'ɛ sulo, nan wɔ́ lɩlɩ kan ɛjɔlɛ'n kɔ wɔ́ nyunnun, n'ɛ muan wɔ́ nʋan.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Ɔ sanlɩn kɛ mɩn nʋn wɔ́ yɛ̂ ɔ san ɔ. Sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man kɛ ɔ cɩ wɔ́ ɔ yɔ wɔ́ ɛtɛ. Afɩ mɩ́n menian dɔʋn kpa wɔ kulo ɛhɩka asʋ.”
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Mɔ yɛ́ Mɩn hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Pɔlʋ tanlanlɩn Kolɩntɩ ɛbɛlɛ afʋɛ kʋn sala nsian ɔ hehelelɩ menian'n-mɔ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Ɛhɩ, mɛlɛ mɔ anɩn Galiʋn tɩ Lɔmʋn kʋnmanna Akayi mân nun'n, Zufʋ'n-mɔ kɔ hɔ Pɔlʋ ati ahuan. Bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ awaa nun mgbain'n-mɔ aja sʋ.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Bɛ́ nwan: “Atɩn mɔ mala'n ngele man'n yɛ̂ sʋanlan ɛhɩ kele menian'n-mɔ maan bɛ sɩn sʋ bɛ sʋ Nyanmɩan ɔ.”
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Nan bɛ hanlɩn ɛhɩ mɔ ahan Pɔlʋ 'buke yɩ́ nʋan'n, Galiʋn kɔ han kɔ hele Zufʋ'n-mɔ kɛ: “Sɛ sʋanlan ehuan ɛjɔlɛ anaan nyɔlɩɛ ɛtɛ bie ɛjɔlɛ a, mɩn 'sie mɩ́n nzʋ mɩn tie ɛmɔ, ɛmɔ Zufʋ'n-mɔ.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Nan kɛmɔ ɔ'a yɔ dunman nʋn ɛmɔ muonun bɛ́ mala nɩn anwʋn akpʋlʋwa esúe ɛjɔlɛ'n, yɩ́ dɩɛ ɛmɔ ɛjɔlɛ ɔ. Mɩn ngulo man kɛ mɩn di ɛjɔlɛ sʋa-mɔ!”
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Mɔ Galiʋn hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ hɩhan bɛ́ nun.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Ɛhɩ a, Zufʋ'n-mɔ kʋalaatin kɔ sɔ Sɔsʋtɛnɩn m'ɔ tɩ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn asʋ kpain'n, bɛ kɔ bʋ yɩ́ awaa nun ɛbɛlɛ. Nan mɔ bɛ 'bʋ yɩ́'n, Galiʋn kɔ yɩ yɩ́ nyɩn sʋa tili.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Ɛhɩ anzin, Pɔlʋ hyɛlɩ Kolɩntɩ ɛbɛlɛ kpa. Ɛlɛhʋn kʋn, ɔ kɔ sɛlɛ anianman'n-mɔ atɩn. Mɔ bɛ manlɩn yɩ́ atɩn'n, ɔ nʋn Akilasɩ nʋn Pilisili bɛ kɔ fʋ meli kʋn anun bɛ kɔ hɔ Sili mân nun. Asannan nán b'a tu bɛ́ bʋ'n, Pɔlʋ man bɛ kpalɩ yɩ́ ti'n kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Sankele nɩn asʋ. Ɔ sanlɩn kɛ, ɔ bɔbʋalɩ Nyanmɩan.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Bɛ kɔ hɔ kɔ ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Efɛzɩ nɩn asʋ. Ɔ kɔ yaci Akilasɩ nʋn Pilisili ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ hɔ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun ɔ nʋn bɛ́ bɛ kɔ han Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Bɛ kɔ han bɛ kɔ hele Pɔlʋ kɛ ɔ hyɛ́ ɛbɛlɛ kaan. Pɔlʋ nwan cɛcɛ.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Mɔ Pɔlʋ fi bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ ɔ 'kɔ'n, yɩ́ nwan: “Sɛ Nyanmɩan bʋa a, mɩn 'ba sa mɩn ba fua ɛmɔ anwʋn.” Ɔ kɔ fʋ meli nun Efɛzɩ ɛbɛlɛ
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 ɔ kɔ hɔ Sezale. Ɔ fi Sezale ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ asɔnɩn mma nɩn ahɩn ebisa Zoluzalɛmʋn ɛlɔ. Ɔ fi Zoluzalɛmʋn ɔ kɔ hɔ Antiɔsʋ.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Ɔ lili tɛmʋn kaan ɛbɛlɛ. Ɛsɛ ɔ kɔ sa kɔ fa atɩn'n biekun. Ɔ kɔ sɩnsɩn Galasi nʋn Filizi mân nɩn anun kulo kulo'n-mɔ asʋ, ɔ kɔ fofua anianman'n-mɔ kʋalaatin abʋsʋ, ɔ kɔ wowula bɛ́ anwʋnsɛlɛ, ɔ kɔ man bɛ́ dedi'n kɔ hɔ yɩ́ nyunnun.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Ɛhɩ, Zufʋ belenzua kʋn kɔ a kɔ ju Efɛzɩ ɛbɛlɛ. Belenzua sɔ'n bɛ fɛlɛ yɩ́ Apolɔsʋ. Ɔ fi Ezipiti mân nɩn anun kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Alɛgɩzanndili nɩn asʋ. Apolɔsʋ tɩ sʋanlan m'ɔ sɩ jʋjɔ ɛsɛ ɔ sɩ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kpa bɔkɔɔ.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Bɛ hanlɩn yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ bɛ helelɩ yɩ́. Ɔ le anwʋnndɛlɛ ɔ kan ɛsɛ ɔ kekele menian'n-mɔ Zozi anwʋn ɛjɔlɛ'n fɔ́ʋ́n. Nan kʋsʋ, Zʋan ɛsɔnɩan dɩɛ nɩn ala y'ɔ sɩ yɩ́ ɔ.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Ɛlɛhʋn kʋn, Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn nɩn anun, Apolɔsʋ kɔ han ɛjɔlɛ dede yɩ́ nʋan kɔ tɔ. Mɔ Pilisili nʋn Akilasɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ'n mɔ Apolɔsʋ hanlɩn'n, bɛ kɔ fa yɩ́ bɛ kɔ bɔ bɛ́ nwʋn. Bɛ kɔ hehele yɩ́ Nyanmɩan atɩn'n yuein yuein kpa.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Apolɔsʋ yɔlɩ ajʋnlɩn kɛ ɔ 'kɔ Akayi mân nun. Anianman'n-mɔ kɔ wowula yɩ́ anwʋnsɛlɛ. Bɛ kɔ hɛlɛ kalata kɛ ɔ fá mán Kolɩntɩ asɔnɩn mma'n-mɔ. B'a hɛlɛ yɩ́ kalata nɩn anun kɛ bɛ sɔ́ Apolɔsʋ nun kanlanman. Mɔ Apolɔsʋ hɔlɩ juli ɛlɔ'n, bɛ́ mɔ Nyanmɩan a nwun bɛ́ nwʋn anwunnvoe maan b'a kaci yɩ́ menian'n, ɔ bʋkalɩ bɛ́ kpa.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Ɔ sanlɩn kɛ ɔ kan ɛjɔlɛ'n ɔ kekele nun Zufʋ'n-mɔ anyunnun kɛ b'a fʋn. Ɔ le Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n ɔ kele bɛ́ kɛ Zozi y'ɔ tɩ *Kilisi nɩn ɔ.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.