Atos 18
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA
1 Ɛhɩ anzin, Pɔlʋ fi Atɛnɩn ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ Kolɩntɩ kulo nɩn asʋ.
1 Depois disso, deixando Atenas, Paulo foi a Corinto.
2 M'ɔ juli ɛlɔ'n, ɔ kɔ tʋ Zufʋ belenzua kʋn. Belenzua sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Akilasɩ. Ɔ fi Pʋn mân nun. Yɩ́ yɩ'n li Pilisili. Bɛlɛ mɔ bɛ fi Itali mân nun ba a ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ belemgbin kpain'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kulodʋ nɩn a han kɛ Zufʋ'n-mɔ kʋalaatin fi Lɔmʋn kulo nɩn asʋ bɛ tú. Pɔlʋ kɔ fa yɩ́ nwʋn kɔ bɔ bɛ́.
2 Lá, encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, porque o imperador Cláudio havia decretado que todos os judeus deviam sair de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 Kɛmɔ bɛ́ junman'n mɔ bɛ di'n nʋn Pɔlʋ dɩɛ'n tɩ kʋn'n, afɩ bɛ nwʋn tantɩ, Pɔlʋ nʋn bɛ́ bɛ kɔ tanlan bɛ kɔ li junman.
3 E, como tinham o mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava. O ofício deles era fazer tendas.
4 *Ɛnwʋnmɩan ele cɩan daa, Pɔlʋ kan Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun. Ɔ kulo kɛ Zufʋ'n-mɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n de ɛjɔlɛ sɔ'n tʋ nun.
4 E todos os sábados Paulo falava na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Nan mɔ Silasɩ nʋn Timote fi Masedʋanɩn mân nun bɛ walɩ tʋlɩ Pɔlʋ'n, Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ nɩn ala yɛ̂ anɩn Pɔlʋ kan ɔ. Ɔ kan yɩ́ yuein kele Zufʋ'n-mɔ kɛ Ngʋandefʋɛ'n y'ɔ le Zozi.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que Jesus é o Cristo.
6 Ɛjɔlɛ'n mɔ Pɔlʋ kɔ han'n, Zufʋ'n-mɔ bɔ yɩ. Bɛ kpɛ Pɔlʋ nzʋba. Ɛhɩ a, Pɔlʋ kɔ wʋsʋ yɩ́ taladɩɛ'n-mɔ anun kɔ gua bɛ́ nwʋn, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Sɛ ɛmɔ minlin an, ɛmɔ muonun bɛ́ ɛjɔlɛ ɔ. Mɩn nzɩ man nun. Sian dɩɛ, bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ nɩn anwʋn yɛ̂ mɩɩn kɔ ɔ.”
6 Como eles se opuseram e blasfemaram, Paulo sacudiu as roupas e disse-lhes: — Que o sangue de vocês caia sobre a cabeça de vocês! Eu estou limpo dele e, a partir de agora, vou para os gentios.
7 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ fi ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ bian kʋn awulo. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Titiyusi Zusutusu. Ɔ sʋ Nyanmɩan. Yɩ́ awulo'n mantan Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua'n.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Nunhan kʋn, bɛ fɛlɛ yɩ́ Kilisipusi, ɔ tɩ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn asʋ kpain. Ɔ nʋn yɩ́ awulo nɩn anun menian'n-mɔ kʋalaatin bɛ kɔ fa bɛ́ nwʋn bɛ kɔ man yɛ́ Mɩn. Kolɩntɩ ɛbɛlɛ menian dɔʋn mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ'n mɔ Pɔlʋ hanlɩn'n, bɛ falɩ bɛ́ nwʋn bɛ manlɩn yɛ́ Mɩn ɛsɛ bɛ sɔnɩnlɩn bɛ́.
8 Crispo, o chefe da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, creram e foram batizados.
9 Ɛhɩ, kɔngɔɛ kʋn, yɛ́ Mɩn kɔ hɩn Pɔlʋ ɛlalɩɛ ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Pɔlʋ, n'ɛ sulo, nan wɔ́ lɩlɩ kan ɛjɔlɛ'n kɔ wɔ́ nyunnun, n'ɛ muan wɔ́ nʋan.
9 Certa noite Paulo teve uma visão em que o Senhor lhe disse:
10 Ɔ sanlɩn kɛ mɩn nʋn wɔ́ yɛ̂ ɔ san ɔ. Sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man kɛ ɔ cɩ wɔ́ ɔ yɔ wɔ́ ɛtɛ. Afɩ mɩ́n menian dɔʋn kpa wɔ kulo ɛhɩka asʋ.”
10 porque eu estou com você, e ninguém ousará lhe fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Mɔ yɛ́ Mɩn hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Pɔlʋ tanlanlɩn Kolɩntɩ ɛbɛlɛ afʋɛ kʋn sala nsian ɔ hehelelɩ menian'n-mɔ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n.
11 Assim, Paulo permaneceu em Corinto um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Ɛhɩ, mɛlɛ mɔ anɩn Galiʋn tɩ Lɔmʋn kʋnmanna Akayi mân nun'n, Zufʋ'n-mɔ kɔ hɔ Pɔlʋ ati ahuan. Bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ awaa nun mgbain'n-mɔ aja sʋ.
12 Quando Gálio era procônsul da Acaia, os judeus, de comum acordo, se levantaram contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 Bɛ́ nwan: “Atɩn mɔ mala'n ngele man'n yɛ̂ sʋanlan ɛhɩ kele menian'n-mɔ maan bɛ sɩn sʋ bɛ sʋ Nyanmɩan ɔ.”
13 dizendo: — Este homem quer persuadir as pessoas a adorar a Deus de um modo contrário à lei.
14 Nan bɛ hanlɩn ɛhɩ mɔ ahan Pɔlʋ 'buke yɩ́ nʋan'n, Galiʋn kɔ han kɔ hele Zufʋ'n-mɔ kɛ: “Sɛ sʋanlan ehuan ɛjɔlɛ anaan nyɔlɩɛ ɛtɛ bie ɛjɔlɛ a, mɩn 'sie mɩ́n nzʋ mɩn tie ɛmɔ, ɛmɔ Zufʋ'n-mɔ.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Se fosse, de fato, alguma injustiça ou crime de maior gravidade, ó judeus, eu teria motivo para acolher a queixa que vocês estão trazendo.
15 Nan kɛmɔ ɔ'a yɔ dunman nʋn ɛmɔ muonun bɛ́ mala nɩn anwʋn akpʋlʋwa esúe ɛjɔlɛ'n, yɩ́ dɩɛ ɛmɔ ɛjɔlɛ ɔ. Mɩn ngulo man kɛ mɩn di ɛjɔlɛ sʋa-mɔ!”
15 Mas como é uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam isso vocês mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Mɔ Galiʋn hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ hɩhan bɛ́ nun.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Ɛhɩ a, Zufʋ'n-mɔ kʋalaatin kɔ sɔ Sɔsʋtɛnɩn m'ɔ tɩ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn asʋ kpain'n, bɛ kɔ bʋ yɩ́ awaa nun ɛbɛlɛ. Nan mɔ bɛ 'bʋ yɩ́'n, Galiʋn kɔ yɩ yɩ́ nyɩn sʋa tili.
17 Então todos agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e começaram a espancá-lo diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Ɛhɩ anzin, Pɔlʋ hyɛlɩ Kolɩntɩ ɛbɛlɛ kpa. Ɛlɛhʋn kʋn, ɔ kɔ sɛlɛ anianman'n-mɔ atɩn. Mɔ bɛ manlɩn yɩ́ atɩn'n, ɔ nʋn Akilasɩ nʋn Pilisili bɛ kɔ fʋ meli kʋn anun bɛ kɔ hɔ Sili mân nun. Asannan nán b'a tu bɛ́ bʋ'n, Pɔlʋ man bɛ kpalɩ yɩ́ ti'n kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Sankele nɩn asʋ. Ɔ sanlɩn kɛ, ɔ bɔbʋalɩ Nyanmɩan.
18 Paulo ficou ainda muitos dias em Corinto. Por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencreia, porque tinha feito um voto.
19 Bɛ kɔ hɔ kɔ ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Efɛzɩ nɩn asʋ. Ɔ kɔ yaci Akilasɩ nʋn Pilisili ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ hɔ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun ɔ nʋn bɛ́ bɛ kɔ han Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n.
19 Quando chegaram a Éfeso, Paulo deixou ali Priscila e Áquila. Ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Bɛ kɔ han bɛ kɔ hele Pɔlʋ kɛ ɔ hyɛ́ ɛbɛlɛ kaan. Pɔlʋ nwan cɛcɛ.
20 Pediram-lhe que ficasse mais algum tempo, mas Paulo não quis.
21 Mɔ Pɔlʋ fi bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ ɔ 'kɔ'n, yɩ́ nwan: “Sɛ Nyanmɩan bʋa a, mɩn 'ba sa mɩn ba fua ɛmɔ anwʋn.” Ɔ kɔ fʋ meli nun Efɛzɩ ɛbɛlɛ
21 Ao se despedir, disse: — Se Deus quiser, virei visitá-los outra vez. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 ɔ kɔ hɔ Sezale. Ɔ fi Sezale ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ asɔnɩn mma nɩn ahɩn ebisa Zoluzalɛmʋn ɛlɔ. Ɔ fi Zoluzalɛmʋn ɔ kɔ hɔ Antiɔsʋ.
22 Chegando a Cesareia, foi logo para Jerusalém. E, tendo saudado a igreja, seguiu para Antioquia.
23 Ɔ lili tɛmʋn kaan ɛbɛlɛ. Ɛsɛ ɔ kɔ sa kɔ fa atɩn'n biekun. Ɔ kɔ sɩnsɩn Galasi nʋn Filizi mân nɩn anun kulo kulo'n-mɔ asʋ, ɔ kɔ fofua anianman'n-mɔ kʋalaatin abʋsʋ, ɔ kɔ wowula bɛ́ anwʋnsɛlɛ, ɔ kɔ man bɛ́ dedi'n kɔ hɔ yɩ́ nyunnun.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Ɛhɩ, Zufʋ belenzua kʋn kɔ a kɔ ju Efɛzɩ ɛbɛlɛ. Belenzua sɔ'n bɛ fɛlɛ yɩ́ Apolɔsʋ. Ɔ fi Ezipiti mân nɩn anun kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Alɛgɩzanndili nɩn asʋ. Apolɔsʋ tɩ sʋanlan m'ɔ sɩ jʋjɔ ɛsɛ ɔ sɩ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kpa bɔkɔɔ.
24 Nesse meio-tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Bɛ hanlɩn yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ bɛ helelɩ yɩ́. Ɔ le anwʋnndɛlɛ ɔ kan ɛsɛ ɔ kekele menian'n-mɔ Zozi anwʋn ɛjɔlɛ'n fɔ́ʋ́n. Nan kʋsʋ, Zʋan ɛsɔnɩan dɩɛ nɩn ala y'ɔ sɩ yɩ́ ɔ.
25 Ele era instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Ɛlɛhʋn kʋn, Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn nɩn anun, Apolɔsʋ kɔ han ɛjɔlɛ dede yɩ́ nʋan kɔ tɔ. Mɔ Pilisili nʋn Akilasɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ'n mɔ Apolɔsʋ hanlɩn'n, bɛ kɔ fa yɩ́ bɛ kɔ bɔ bɛ́ nwʋn. Bɛ kɔ hehele yɩ́ Nyanmɩan atɩn'n yuein yuein kpa.
26 Apolo começou a falar ousadamente na sinagoga. Quando Priscila e Áquila o ouviram falar, levaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Apolɔsʋ yɔlɩ ajʋnlɩn kɛ ɔ 'kɔ Akayi mân nun. Anianman'n-mɔ kɔ wowula yɩ́ anwʋnsɛlɛ. Bɛ kɔ hɛlɛ kalata kɛ ɔ fá mán Kolɩntɩ asɔnɩn mma'n-mɔ. B'a hɛlɛ yɩ́ kalata nɩn anun kɛ bɛ sɔ́ Apolɔsʋ nun kanlanman. Mɔ Apolɔsʋ hɔlɩ juli ɛlɔ'n, bɛ́ mɔ Nyanmɩan a nwun bɛ́ nwʋn anwunnvoe maan b'a kaci yɩ́ menian'n, ɔ bʋkalɩ bɛ́ kpa.
27 Quando ele resolveu percorrer a Acaia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos para que o recebessem bem. Tendo chegado, Apolo auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 Ɔ sanlɩn kɛ ɔ kan ɛjɔlɛ'n ɔ kekele nun Zufʋ'n-mɔ anyunnun kɛ b'a fʋn. Ɔ le Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n ɔ kele bɛ́ kɛ Zozi y'ɔ tɩ *Kilisi nɩn ɔ.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.