Atos 17

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɛhɩ, Pɔlʋ nʋn Silasɩ kɔ kpɛ nun kɔ sɩn Anfipolisi nʋn Apolonin kulo nɩn asʋ. Bɛ kɔ hɔ kɔ ju Tesaloninki kulo nɩn asʋ. Tesaloninki ɛbɛlɛ, Zufʋ'n-mɔ le asɔnɩn sua kʋn.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Kɛ Pɔlʋ kpɩn yɔ yɩ́ daa'n, ɔ kɔ hɔ Zufʋ asɔnɩn sua nɩn anun. *Ɛnwʋnmɩan ele cɩan nsan solo sʋ, Pɔlʋ nʋn menian'n-mɔ mɔ anɩn bɛ wɔ asɔnɩn sua nɩn anun'n kɔ han Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun ɛjɔlɛ.
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 Pɔlʋ kɔ hehele Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun kɛ ɔ di kɛ *Kilisi'n nwun yɩ́ nyunnun ɔ wu ɔ fi ewue nun ɔ tinnge. Ɛsɛ ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Zozi sɔ'n mɔ mɩɩn kan yɩ́ ɛjɔlɛ mɩn kele ɛmɔ'n, yɩ́ dein yɛ̂ ɔ tɩ Kilisi nɩn ɔ.”
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Mɔ bɛ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, bɛ́ nun mmie-mɔ lelɩ tʋlɩ nun bɛ falɩ bɛ́ nwʋn bɛ bɔlɩ Pɔlʋ nʋn Silasɩ. Gɛlɛkɩ menian dɔʋn kpa mɔ bɛ sʋ Nyanmɩan'n, bɛ nʋn mmalasua'n-mɔ mɔ bɛ le dibɛlɛ kpa'n, bɛ́ kʋsʋ bɛ kɔ fa bɛ́ nwʋn bɛ kɔ bɔ Pɔlʋ nʋn Silasɩ.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 Mɔ Zufʋ'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ kɔ fa bɛ́ nwʋn ɛkpɔ. Bɛ kɔ nwun tomgban mmie-mɔ gua nɩn asʋ. Bɛ kɔ hohuan bɛ́ nʋan maan bɛ kɔ tɩ bɛ kɔ wʋlʋ menian'n-mɔ anun bɛ kɔ fannyan kulo'n. Bɛ kɔ hɔ bian kʋn awulo. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Zʋasʋn. Bɛ 'kɔ a kpʋnndɛ Pɔlʋ nʋn Silasɩ bɛ fa bɛ́ bɛ fite bagua nɩn anyunnun.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 Bɛ kɔ kpʋnndɛ Pɔlʋ nʋn Silasɩ dede bɛ ngɔ nwun man bɛ́. Ɛhɩ a, bɛ kɔ fa bɛ́ ɛjɔlɛ bɛ kɔ gua Zʋasʋn nʋn anianman'n mmie-mɔ anwʋn. Bɛ nʋn bɛ́ kɔ hɔ kulo nɩn asʋ mgbain'n-mɔ aja sʋ. Anɩn bɛ lɛ tɩan bɛ kan kɛ: “Menian ɛhɩ-mɔ a bɔ mân bɔndɩn'n. Sian'n, ɛwa yɛ̂ b'a ju ɔ!
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 Zʋasʋn a sike bɛ́ yɩ́ awulo! Amanmuo mɔ menian sɔ'n kʋalaa bu'n, ɔ nʋn belemgbin kpain'n mala dɩɛ'n-mɔ tɩ man kʋn. Afɩ bɛ lɛ kele kɛ belemgbin kʋn biekun wɔ ɛbɛlɛ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Zozi.”
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Mɔ kulo nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nʋn bagua'n tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ́ nwʋn kɔ jue bɛ́.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 Mgbain'n-mɔ kɔ bɔ Zʋasʋn nʋn ɛhɩnlɩn-mɔ kalɛ kʋalaaka nán b'a yaci bɛ́ nun.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 Mɔ alɩ́ɛ sanlɩn'n, anianman'n-mɔ kɔ man Pɔlʋ nʋn Silasɩ bɛ kɔ hɔ Belee kulo nɩn asʋ. Mɔ bɛ juli ɛlɔ'n, Pɔlʋ nʋn Silasɩ kɔ hɔ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Belee ɛbɛlɛ Zufʋ'n-mɔ ati anun tɩ kpa tala Tesaloninki dɩɛ'n-mɔ. Bɛ kɔ yɔ anzʋɛ bɛ kɔ tie Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n kpa. Cɩan daa bɛ nɩan Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun bɛ nɩan sɛ ɛjɔlɛ'n mɔ Pɔlʋ kan'n nʋn yɩ́ tɩ kʋn an.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 Bɛ́ nun dɔʋn kpa kɔ le Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n kɔ li. Gɛlɛkɩ'n-mɔ anun, mmalasua mɔ bɛ le dibɛlɛ mgbili mgbili'n, bɛ́ nʋn mmelenzua dɔʋn kpa kʋsʋ kɔ fa bɛ́ nwʋn bɛ kɔ man yɛ́ Mɩn.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 Nan mɔ Tesaloninki Zufʋ'n-mɔ tɩlɩ kɛ Pɔlʋ lɛ kan Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n Belee ɛlɔ'n, bɛ kɔ a bɛ kɔ wowula menian'n-mɔ abʋ bɛ kɔ fannyan kulo'n.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 Ɛbɛlɛ ala, anianman'n-mɔ kɔ man Pɔlʋ kɔ bɔ yɩ́ ti asue jenvie nɩn anʋan ɛlɔ. Nan kʋsʋ Silasɩ nʋn Timote halɩ Belee ɛbɛlɛ.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Bɛ́ mɔ anɩn bɛ nʋn Pɔlʋ lɛ kɔ'n, bɛ nʋn yɩ́ hɔlɩ dede bɛ juli Atɛnɩn kulo nɩn asʋ. Mɔ bɛ sielɩ yɩ́ Atɛnɩn ɛbɛlɛ'n yɛ̂ bɛ salɩ hɔlɩ Belee ɔ. Mɔ bɛ 'sa bɛ kɔ'n, Pɔlʋ manlɩn bɛ́ ngalɩɛ kɛ Silasɩ nʋn Timote bála ndɛ-ndɛ ba a tʋ yɩ́ Atɛnɩn ɛbɛlɛ.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 Mɔ anɩn Pɔlʋ wɔ Atɛnɩn ɛbɛlɛ ɔ lɛ nwʋnndɛ Silasɩ nʋn Timote'n, kulo nɩn asʋ amʋan nwala nwala nɩn anwʋn ɛya kɔ hun yɩ́ kpa.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 Pɔlʋ nʋn Zufʋ'n-mɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ mɔ bɛ sʋ Nyanmɩan'n, ɔ nʋn bɛ́ bɛ kan Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun ɛjɔlɛ bɛ́ asɔnɩn sua nɩn anun. Cɩan daa gua nɩn asʋ, bɛ́ mɔ Pɔlʋ nʋn bɛ́ kɔ yia'n, ɔ kan Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n ɔ kele bɛ́.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 Epikuli nʋn Ɛsɩtoyiki fâ'n-mɔ asʋ mgbain mmie-mɔ kʋsʋ nʋn Pɔlʋ kɔ jʋjɔ. Anɩn mmie-mɔ lɛ bisa kɛ: “Atɩba ɛhɩ nwan nzɛ?” Anɩn mmie-mɔ a sɔ sʋ kɛ: “Ɔ lɛ kan mmʋsʋɩn ngacile-mɔ anwʋn ɛjɔlɛ”. Bɛ lɛ kan sɔ, afɩ anɩn Pɔlʋ lɛ kan Zozi nʋn yɩ́ ewuetinnge nɩn anwʋn ɛjɔlɛ.
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 Ɛhɩ a, bɛ kɔ fɛlɛ Pɔlʋ bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ mgbain'n-mɔ mɔ bɛ sie kulo nɩn anyunnun. Mgbain sɔ'n-mɔ, bɛ fɛlɛ bɛ́ “Ayelopazʋ mma”. Bɛ kɔ bisa Pɔlʋ kɛ: “Asʋ, ɛ kʋala kɛ ɛ kan ngehele fʋfɔlɛ sɔ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ kaan kele yɛ́ ɔ?
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 Ɔ sanlɩn kɛ, ninnge ngacile ngacile'n mɔ ɔ lɛ kan yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ ɛ kele yɛ́'n, yɛ kulo kɛ ɛ tu yɩ́ bʋ.”
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Atɛnɩn ɛbɛlɛ, kulomannin nʋn nyɔfʋɛ amannɩɛ ɛbɔ, ɔ nʋn amannɩɛ fʋfɔlɛ etie ala y'ɔ tɩ bɛ́ like mɔ bɛ yɔ ɔ.
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 Ɛhɩ, Pɔlʋ kɔ jinlan Ayelopazʋ mma'n-mɔ afian, yɩ́ nwan: “Atɛnɩn amma, m'an tʋ mɩ́n nyɩn m'an nɛnɩan dede a, anɩn ɛmɔ tɩ menian mɔ bɛ lɛ kpʋnndɛ Nyanmɩan sakpa.
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 Afɩ mɛlɛ mɔ mɩn 'kpannza ɛmɔ kulo nɩn asʋ mɩn nɛnɩan ɛmɔ amʋan'n-mɔ ninnge'n, m'an nwun kɛ b'a hɛlɛ b'a gua amʋan sua kʋn anwʋn kɛ: ‘Ɛhɩ tɩ bʋsʋɩn bie mɔ yɛ nzɩ man yɩ́'n dɩɛ.’ Ɩnhɩn! Like sɔ'n mɔ ɛmɔ sʋ yɩ́ nan kʋsʋ ɛmɔ nzɩ man yɩ́'n, yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ yɛ̂ mɩn 'ba han mɩn kele ɛmɔ nɩn ɔ.
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 “Nyanmɩan Kpili m'ɔ bɔlɩ mân'n nʋn nun ninnge'n-mɔ kʋalaatin'n, ɔ tɩ anwunno nʋn asɩ'n mɩnlɩan. Sua mɔ sʋanlan kɔ si kɔ man yɩ́'n, nán nun y'ɔ da ɔ.
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 Ɛsɛ kʋsʋ ɔ'a nze man kɛ sʋanlan gúa yɩ́ nʋan alɩɛ. Ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ lɩlɩ yɛ̂ ɔ man kulo menian'n-mɔ kʋalaa ngʋan, ɔ man bɛ de ɛnwʋnmɩan ɔ man bɛ́ ninnge kʋalaatin ɔ.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 Ɔ nanndɩ kulo sʋanlan kʋnmgba cein asʋ yɛ̂ ɔ'a bɔ menian'n-mɔ kʋalaa mɔ bɛ wɔ asɩɛ nɩn asʋ nɩn ɔ. Ɛlʋlɔɛ nʋn lɩka mɔ bɛ 'tɛtanlan nɩn ɛyɛɛ ɛyɛɛ, ɔ'a hele yɩ́ kʋalaatin.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 Ɔ a yɔ yɩ́ sɔ maan menian'n-mɔ kpʋnndɛ yɩ́, bɛ tʋtʋ bɛ́ sa dede bɛ nwun yɩ́. Afɩ Nyanmɩan wɔ yɛ́ nun kʋn biala anwʋn kʋkʋ.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 Ɔ sanlɩn kɛ ‘sɛ yɛ tɩ menian an, ɔ fi yɩ́.’ Ɛjɔlɛ kʋnmgba sɔ'n yɛ̂ ɛmɔ menian'n-mɔ mɔ bɛ kele kalata'n hɛlɛlɩ ɔ. Bɛ́ nwan: ‘Yɛ́ kʋsʋ, yɛ di yɩ́ afilie'n bie.’
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 “Kɛmɔ afɩ yɛ di yɩ́ afilie'n bie'n, nán man yɛ jʋnlɩn kɛ Nyanmɩan tɩ esika ɛmanlan amʋan, jɛtɛ anaan ɛbʋɛ mɔ kulo sʋanlan a bɔ yɩ́ ti anun ɔ'a yɔ ɔ.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 Nyanmɩan mmu man mɛlɛ'n mɔ anɩn menian'n-mɔ nzɩ man ɛjɔlɛ fɩ́ɩ́'n kʋ́n. Nan sian dɩɛ, ɔ lɛ fɛlɛ menian'n-mɔ mɔ bɛ wɔ lɩka kʋalaatin'n kɛ bɛ káci bɛ́ abalabɔ'n.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 Afɩ, ɔ'a hele cɩan kʋn mɔ ɔ 'ba bua mân bɔndɩn'n ndɛɛ sɛsɛ sʋ ɔ. Yɩ́ ti, ɔ'a yɩ yɩ́ nwʋn sʋanlan. Sʋanlan sɔ'n, ɔ man ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge maan menian'n-mɔ kʋalaa a nwun yɩ́!”
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn ewuetinnge ɛjɔlɛ mɔ bɛ tɩlɩ'n, mmie-mɔ kɔ gʋlʋ yɩ́ nwʋn, mmie-mɔ kʋsʋ nwan: “Cɩan fʋfɔlɛ yɛ kɔ tie wɔ́ ɛjɔlɛ sɔ'n.”
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 Anɩn kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ Pɔlʋ fi bɛ́ nun ɛbɛlɛ ɔ jasʋlɩ nɩn anɩn.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 Nan kʋsʋ, bɛ́ nun mmie-mɔ falɩ bɛ́ nwʋn bɛ bɔlɩ Pɔlʋ ɛsɛ bɛ lelɩ yɛ́ Mɩn bɛ lili. Bɛ́ mɔ bɛ lelɩ yɛ́ Mɩn bɛ lili'n mmie-mɔ y'ɔ le Deninsi m'ɔ wɔ Ayelopazʋ nɩn anun bie'n. Balasua kʋn, bɛ fɛlɛ yɩ́ Damali nʋn mmiekun-mɔ.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.