Atos 16

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Pɔlʋ nʋn Silasɩ b'a hɔ Dɛlɩbʋ nʋn Lisitili. Anɩn yɛ́ Mɩn sʋanlan'n kʋn wɔ Lisitili ɛbɛlɛ. Bɛ fɛlɛ yɩ́ Timote. Yɩ́ nin'n tɩ Zufʋ, ɔ de Nyanmɩan di. Nan yɩ́ sɩ'n tɩ Gɛlɛkɩ.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Anianman'n-mɔ mɔ bɛ wɔ Lisitili ɛbɛlɛ nʋn bɛ́ mɔ bɛ wɔ Ikoninwɔmʋn'n, bɛ kan kɛ Timote tɩ sʋanlan kpa.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Ɛhɩ a, Pɔlʋ nwan ɔ 'fa Timote bɔ yɩ́ nwʋn. Ɔ kɔ fa yɩ́ kɔ bɔ yɩ́ nwʋn. Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ wɔ ɛbɛlɛ etin dɩɛ nɩn asʋ'n dunman nun, Pɔlʋ kɔ man bɛ kɔ kpɛ Timote mmian nun. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ kʋalaa bɛ sɩ kɛ Timote asɩ'n tɩ Gɛlɛkɩ.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Kulo mɔ bɛ kɔ sɩn sʋ'n, ninnge'n mɔ Zoluzalɛmʋn ɛlɔ asɔnɩn nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nʋn mmɔfʋɛ'n-mɔ helelɩ'n, ninnge sɔ'n yɛ̂ bɛ kan bɛ kele anianman'n-mɔ kɛ bɛ lí sʋ ɔ.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Anɩn asɔnɩn mma'n-mɔ dedi'n lɛ kɔ yɩ́ nyunnun, ɛsɛ anɩn bɛ́ nwʋn lɛ sʋn. Afɩ cɩan daa menian fa bɛ́ nwʋn bɛ man yɛ́ Mɩn.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Ɛhɩ anzin, Pɔlʋ nʋn Silasɩ nʋn Timote bɛ kɔ hɔ Azi mân nun. Ɛbɛlɛ, Wawɛ Nwannzan-nwannzan nɩn a mman man bɛ́ atɩn maan b'a ngan man Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n. Bɛ kɔ kpɛ nun Filizi nʋn Galasi mân nun.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Mɔ anɩn bɛ ka kaan bɛ ju Misi mân nun'n, bɛ́ nwan bɛ 'kɔ Bitinin mân nun. Nan kʋsʋ Zozi Wawɛ'n ngɔ man bɛ́ atɩn.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Ɛhɩ a, bɛ kɔ kpɛ nun Misi mân nɩn anun, bɛ kɔ hɔ Tolowasɩ kulo nɩn asʋ lɩka mɔ meli'n-mɔ jinlan'n.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Ɛbɛlɛ, kɔngɔɛ, yɛ́ Mɩn kɔ hɩn Pɔlʋ ɛlalɩɛ. Ɛlalɩɛ nɩn anun, Pɔlʋ 'nɩan an, anɩn Masedʋanɩn mân nɩn anun sʋanlan kʋn jin yɩ́ nyunnun ɛbɛlɛ, ɔ lɛ sɛlɛ yɩ́ kɛ: “Sɩn Masedʋanɩn mân nɩn anun ɛwa nán bala bʋka yɛ́!”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Mɔ Pɔlʋ hɩnlɩn ɛlalɩɛ sɔ'n yuelɩ'n, ɛbɛlɛ ala, yɛ kɔ bɔbʋa yɛ́ nwʋn mɔ yɛ 'kɔ Masedʋanɩn ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ, anɩn y'a nwun yɩ́ fɔ́ʋ́n kɛ yɛ́ Mɩn lɛ fɛlɛ yɛ́ kɛ yɛ hɔ́ bɔ́ Ɛjɔlɛkpa'n yɛ héle ɛlɔ mân nɩn anun menian'n-mɔ.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Yɛ kɔ fʋ meli nun Tolowasɩ ɛbɛlɛ yɛ̂ cuein, yɛ́ nʋan y'ɔ le asue afian kpɔlɛ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Samotalasɩ nɩn asʋ. Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, yɛ kɔ bɔ yɛ́ ti Neyapolisi kulo nɩn asʋ.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Yɛ fi Neyapolisi ɛbɛlɛ yɛ kɔ hɔ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Filipʋ nɩn asʋ. Filipʋ tɩ Masedʋanɩn alimʋa etin'n kulo, ɛsɛ Lɔmʋn menian wɔ ɛbɛlɛ. Yɛ lili kɔ yɔ ɛlɛsan kʋn kulo sɔ nɩn asʋ.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Mɔ *ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n juli'n, yɛ fi kulo nɩn asʋ yɛ kɔ jasʋ. Yɛ kɔ hɔ asue kʋn anʋan. Yɛ yɔlɩ ajʋnlɩn kɛ ɛbɛlɛ yɛ̂ Zufʋ'n-mɔ yia bɛ yɔ asɔnɩn ɔ. Yɛ kɔ tɛtanlan asɩ. Yɛ kɔ han ɛjɔlɛ'n yɛ kɔ hele mmalasua'n-mɔ mɔ anɩn b'a yia ɛbɛlɛ'n.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Mɔ yɛ 'kan ɛjɔlɛ'n, anɩn balasua kʋn lɛ tie. Balasua sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Lidi. Ɔ fi kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Tiatili nɩn asʋ. Ɔ tɔnɩn ɛtanlan kɔkɔlɛ mɔ yɩ́ nwʋn cian. Ɔ sʋ Nyanmɩan. Yɛ́ Mɩn kɔ buke yɩ́ ajʋnlɩn maan ɔ kɔ yɔ anzʋɛ ɔ kɔ tie ɛjɔlɛ'n mɔ anɩn Pɔlʋ lɛ kan'n.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Bɛ kɔ sɔnɩn yɩ́ nʋn yɩ́ sasʋ'n-mɔ. Mɔ bɛ sɔnɩnlɩn yɩ́ yuelɩ'n, ɔ kɔ fɛlɛ yɛ́, yɩ́ nwan: “Sɛ ɛmɔ de tʋ nun kɛ mɩn de yɛ́ Mɩn mɩn di sakpa a, anɩn ɛmɔ bála a tanlan mɩ́n awulo.” Ɔ si yɛ́ sʋ dede yɛ kɔ kpati yɛ kɔ tie.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Ɛhɩ, mɔ anɩn yɛ lɛ kɔ lɩka mɔ yɛ yɔ asɔnɩn ɛlɔ'n, afanɩan kʋn kɔ a kɔ tʋ yɛ́. Balasua sɔ'n, wawɛ ɛtɛ kʋn wɔ yɩ́ nun. Wawɛ ɛtɛ sɔ'n man ɔ yɩ munnzue ɔ nyan esika dɔʋn kpa man yɩ́ mɩn-mɔ.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Afanɩan'n kɔ si yɛ́ sʋ, yɛ nʋn Pɔlʋ, ɔ lɛ tɩan kan kɛ: “Nyanmɩan'n m'ɔ wɔ anwunno ɛlɔ'n, yɩ́ ngʋa y'ɔ le menian ɛhɩ-mɔ. Atɩn'n mɔ bɛ sɩn sʋ a bɛ nyan bɛ́ ti'n, yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ yɛ̂ bɛ lɛ kan bɛ kele ɛmɔ ɔ!”
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Afanɩan'n le yɩ́ sɔ dede kɔ yɔ cɩan nyɛ nyɛ. Yɩ́ bɛ-yue-asɩɛ, yɩ́ nyɔlɩɛ'n kɔ hun Pɔlʋ ɛya. Pɔlʋ kɔ bɩlɩ yɩ́ nyɩn ɔ kɔ han kɔ hele wawɛ ɛtɛ'n kɛ: “Zozi Kilisi dunman nun, mɩ́n nwan ɛ fi balasua nɩn anun ɛ fíte!” Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ'n, ɛbɛlɛ ala, wawɛ ɛtɛ'n fi balasua nɩn anun ɔ kɔ fite.
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Sian dɩɛ mɔ afanɩan nɩn amɩn-mɔ nɩan an, ɔ nyɩ man munnzue nán b'a nyan esika'n, bɛ kɔ hyʋɩn Pɔlʋ nʋn Silasɩ asɩ dede bɛ nʋn bɛ́ kɔ hɔ lɩka mɔ bɛ di ɛjɔlɛ'n mgbain'n-mɔ aja sʋ.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Bɛ kɔ fa bɛ́ bɛ kɔ hɔ kɔ wula *Lɔmʋn awaa menian'n-mɔ asa nun. Bɛ́ nwan: “Menian ɛhɩ-mɔ lɛ sɛcɩ yɛ́ kulo'n.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Bɛ tɩ Zufʋ, ninnge mɔ bɛ kekele'n, yɛ́ mɔ yɛ tɩ *Lɔmʋn menian'n, yɛ́ mala'n mman man yɛ́ atɩn kɛ yɛ tíe anaan yɛ yɔ́.”
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Bagua'n kʋsʋ kɔ jasʋ Pɔlʋ nʋn Silasɩ akɔmɩn anun. Awaa menian'n-mɔ man bɛ kɔ tʋa Pɔlʋ nʋn Silasɩ bɛ kɔ le bɛ́ taladɩɛ'n. Bɛ kɔ man atɩn kɛ bɛ fín bɛ́ mgbele.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Mɔ bɛ finlin bɛ́ mgbele yuelɩ'n, bɛ kɔ gua bɛ́ fiadɩ. Bɛ kɔ han bɛ kɔ hele nzalafʋ'n m'ɔ nɩan fiadɩ nɩn asʋ'n kɛ ɔ sísa bɛ́ kpa.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ bɛ helelɩ nzalafʋ'n, yɩ́ kʋsʋ ɔ kɔ gua bɛ́ fiadɩ sua nɩn akunnun ɛlɔ kpa. Ɔ kɔ fa tabʋa ɔ kɔ bɔ bɛ́ ja kpaun.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Kɔ yɔ alɩmunnun, anɩn Pɔlʋ nʋn Silasɩ lɛ yɔ asɔnɩn bɛ tʋ ejue bɛ yɩ Nyanmɩan ayɛ. Ɛhɩnlɩn-mɔ mɔ bɛ wɔ fiadɩ sua nɩn anun'n, anɩn bɛ lɛ tie.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Kʋnmgba ala, asɩɛ'n kɔ kpusu sɛlɛ kpa dede fiadɩ sua nɩn awulabɛbʋ nɩn anwʋn kɔ han. Ɛbɛlɛ ala, fiadɩ sua nɩn anʋan'n-mɔ kɔ tike tike. Bɛ́ mɔ b'a gua bɛ́ fiadɩ'n-mɔ ngɔnzɔngɔnzɔ'n-mɔ kɔ tɩtɩ tɩtɩ.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Nzalafʋ'n kɔ tinnge. M'ɔ nwunlin kɛ fiadɩ sua nɩn anʋan'n-mɔ gugua sʋ'n, ɔ kɔ hyʋɩn yɩ́ dadɩɛ'n, ɔ 'fa kun yɩ́ nwʋn. Afɩ ɔ jʋnlɩn kɛ anɩn bɛ́ mɔ bɛ wɔ fiadɩ sua nɩn anun nɩn a nwanndi nwanndi.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Mɔ Pɔlʋ nwunlin yɩ́'n, ɔ kɔ tɩan sɛlɛ kpa, yɩ́ nwan: “N'ɛ kun wɔ́ nwʋn! Yɛ́ kʋalaa yɛ wɔ ɛwa!”
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Ɛhɩ a, nzalafʋ'n kɔ bisa kɛ bɛ mán yɩ́ kanlannɩɛ. Ndɛ-ndɛ, ɔ kɔ wʋlʋ sua'n mɔ Pɔlʋ nʋn Silasɩ wɔ nun nɩn anun. Esulo kɔ han yɩ́, yɩ́ nwʋn lɛ wʋsʋ yɩ́ ɔ kɔ tu kɔ tɔ Pɔlʋ nʋn Silasɩ aja nun.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, ɔ kɔ man Pɔlʋ nʋn Silasɩ kɔ fite. Ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nja-mɔ, mɩn 'yɔ sɛ nán m'an nyan mɩ́n ti!”
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Pɔlʋ nʋn Silasɩ nwan: “De yɛ́ Mɩn Zozi di, ɛ nʋn wɔ́ nwʋn amma'n-mɔ 'ba nyan bɛ́ ti.”
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Pɔlʋ nʋn Silasɩ kɔ han yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n bɛ kɔ hele yɩ́ nʋn yɩ́ awulo nɩn anun menian'n-mɔ kʋalaatin.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Kɔngɔɛ kpa, dɔɛ sɔ nɩn asʋ, nzalafʋ'n nʋn Pɔlʋ nʋn Silasɩ bɛ kɔ hɔ, ɔ kɔ nwunnzin bɛ́ nwʋn nganlan'n-mɔ anun. Ɔ kɔ man bɛ kɔ sɔnɩn yɩ́ nʋn yɩ́ awulo nɩn anun menian'n-mɔ kʋalaatin.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ɔ nʋn Pɔlʋ nʋn Silasɩ kɔ hɔ awulo ɔ kɔ man bɛ́ like bɛ kɔ li. Bian sɔ'n nʋn yɩ́ nwʋn amma'n-mɔ kʋalaatin kɔ li fɛ kpa. Ɔ sanlɩn kɛ b'a le Nyanmɩan b'a li.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, Lɔmʋn awaa menian'n-mɔ kɔ yɩ menian kɛ bɛ hɔ́ hán héle nzalafʋ'n kɛ: “Yaci menian sɔ'n-mɔ nun.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Nzalafʋ'n kɔ a kɔ han kɔ hele Pɔlʋ kɛ: “Mgbain'n-mɔ a man atɩn kɛ bɛ yáci ɛmɔ nun. Yɩ́ ti, ɛmɔ kʋala kɛ bɛ fite bɛ kɔ anzʋnunjɔ nun.”
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Ɛhɩ a, Pɔlʋ kɔ han kɔ hele bɛ́ mɔ mgbain'n-mɔ yɩlɩ bɛ́'n kɛ: “Yɛ́ mɔ yɛ tɩ *Lɔmʋn menian'n, b'a mmua man yɛ́ ndɛɛ, b'a bʋ yɛ́ bagua nun ɛsɛ b'a hyɩ yɛ́ b'a gua fiadɩ! Sian anɩn afɩ bɛ kulo kɛ bɛ fɩa bɛ yɩ yɛ́ ɔ? Cɛcɛ! Ɛmɔ hɔ́ hán héle bɛ́ kɛ bɛ́ bɔbɔ muonun bɛ bála a yɩ yɛ́!”
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ'n, menian'n-mɔ kɔ sa kɔ hɔ kɔ tʋ mgbain'n-mɔ bɛ kɔ han ɛjɔlɛ'n sʋa. Mɔ mgbain'n-mɔ tɩlɩ kɛ Pɔlʋ nʋn Silasɩ tɩ Lɔmʋn menian'n, bɛ́ nwʋn kɔ wʋsʋ bɛ́.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Bɛ́ muonun bɛ kɔ a kɔ tʋ Pɔlʋ nʋn Silasɩ. Bɛ kɔ li bɛ́ mgbata. M'ɔ yuelɩ'n, bɛ kɔ yɩ bɛ́ fi fiadɩ sua nɩn anun bɛ kɔ bʋtʋ bɛ́ kɛ bɛ fi kulo nɩn asʋ bɛ tú.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Mɔ Pɔlʋ nʋn Silasɩ fi fiadɩ sua nɩn anun fitelɩ'n, bɛ hɔlɩ Lidi awulo ɛlɔ. Mɔ bɛ nwunlin anianman'n-mɔ anwʋn bɛ wowulalɩ bɛ́ anwʋnsɛlɛ yuelɩ'n, cuein yɛ̂ bɛ hɔlɩ ɔ.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.