Atos 15
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVI
1 Ɛhɩ, menian fi Zude mân nun bɛ kɔ a Antiɔsʋ. Bɛ juli ɛbɛlɛ mɔ bɛ 'kekele anianman'n-mɔ ninnge'n, bɛ́ nwan: “Sɛ b'a mgbɛ man ɛmɔ mmian nun kɛ *Moyizɩ mala'n kpɩn kele nɩn an, ɛmɔ ngʋala bɛ nnyan man ngʋan.”
1 Alguns homens desceram da Judéia para Antioquia e passaram a ensinar aos irmãos: "Se vocês não forem circuncidados conforme o costume ensinado por Moisés, não poderão ser salvos".
2 Mɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ nʋn menian sɔ'n-mɔ kɔ su yɩ́ bʋsʋ akpʋlʋwa kpa. Ɛhɩ a, ɔ kɔ yɔ mɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ nʋn anianman'n mmie-mɔ, bɛ hɔ́ Zoluzalɛmʋn bɛ hɔ́ tʋ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ nʋn mgbain'n-mɔ wɔ ɛjɔlɛ sɔ nɩn anwʋn.
2 Isso levou Paulo e Barnabé a uma grande contenda e discussão com eles. Assim, Paulo e Barnabé foram designados, juntamente com outros, para irem a Jerusalém tratar dessa questão com os apóstolos e com os presbíteros.
3 Mɔ bɛ 'kɔ'n, asɔnɩn mma'n-mɔ kɔ gua bɛ́ atɩn. Bɛ kɔ kpɛ nun Feninsi nʋn Samali mân nɩn anun. Lɩka mɔ bɛ kɔ ju'n, kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n falɩ bɛ́ nwʋn bɛ manlɩn Nyanmɩan'n, bɛ kan yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ a, anianman'n-mɔ di yɩ́ nwʋn fɛ kpili kpa.
3 A igreja os enviou e, ao passarem pela Fenícia e por Samaria, contaram como os gentios tinham se convertido; essas notícias alegravam muito a todos os irmãos.
4 Mɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ nʋn ɛhɩnlɩn-mɔ juli Zoluzalɛmʋn'n, asɔnɩn mma'n-mɔ nʋn mmɔfʋɛ'n-mɔ nʋn mgbain'n-mɔ kɔ le bɛ́ atɩn. Junman mɔ Nyanmɩan nanndɩlɩ bɛ́ sʋ ɔ lili'n, Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ kɔ han yɩ́ kʋalaa bɛ kɔ hele bɛ́.
4 Chegando a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles.
5 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Falisifʋɛ mmie-mɔ mɔ bɛ falɩ bɛ́ nwʋn bɛ manlɩn yɛ́ Mɩn'n kɔ jasʋ, bɛ́ nwan: “Ɔ di kɛ bɛ kpɛ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n mmian nun, ɛsɛ ɔ di kɛ bɛ man bɛ di Moyizɩ mala nɩn asʋ.”
5 Então se levantaram alguns do partido religioso dos fariseus que haviam crido e disseram: "É necessário circuncidá-los e exigir deles que obedeçam à lei de Moisés".
6 Ɛjɔlɛ sɔ nɩn anwʋn, mmɔfʋɛ'n-mɔ nʋn mgbain'n-mɔ kɔ hɔ anyia.
6 Os apóstolos e os presbíteros se reuniram para considerar essa questão.
7 Bɛ basalɩ yɩ́ dede a, Pɩɛlɩ kɔ jasʋ, yɩ́ nwan: “Anianman-mɔ, ɛmɔ sɩ kɛ ɛmɔ afian ɛwa, Nyanmɩan yɩlɩ mɩ́n a hyɛ kɛ m mɔ́ Ɛjɔlɛkpa'n n géle bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n maan bɛ lé yɩ́ bɛ lí.
7 Depois de muita discussão, Pedro levantou-se e dirigiu-se a eles: "Irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu dentre vocês para que os gentios ouvissem de meus lábios a mensagem do evangelho e cressem.
8 Nyanmɩan m'ɔ sɩ menian'n-mɔ ahʋnlɩn nɩn anun ɛjɔlɛ'n, ɔ'a fa yɩ́ Wawɛ Nwannzan-nwannzan ɔ'a man bɛ́ kɛ ɔ'a fa ɔ'a man yɛ́'n. Nyanmɩan a yɔ sɔ ɔ'a hele kɛ ɔ'a sɔ bɛ́ nun.
8 Deus, que conhece os corações, demonstrou que os aceitou, dando-lhes o Espírito Santo, como antes nos tinha concedido.
9 Yɛ́ o, bɛ́ o, Nyanmɩan a mgba man nun. Ɔ sanlɩn kɛ b'a le Nyanmɩan b'a li, ɔ'a tɩ bɛ́ ahʋnlɩn nɩn anwʋn.
9 Ele não fez distinção alguma entre nós e eles, visto que purificou os seus corações pela fé.
10 Ɔ yɔ sɛ mɔ afɩ sian dɩɛ, ɛmɔ kulo kɛ bɛ sɔ Nyanmɩan bɛ nɩan'n? Bɔ́lɛ mɔ yɛ́ nan-mɔ nʋn yɛ́ y'a ngʋala man yɩ́ sʋa'n, bɛ́ kɔmɩn sʋ yɛ̂ ɔ yúe ɔ?
10 Então, por que agora vocês estão querendo tentar a Deus, impondo sobre os discípulos um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Nan yɛ̂ dɩɛ, yɛ de yɛ di kɛ yɛ́ ti enyan'n mɔ y'a nyan yɩ́ kɛ bɛ́ kʋsʋ b'a nyan yɩ́'n, yɛ́ Mɩn Zozi anwunnvoe'n dunman nun ɔ.”
11 De modo nenhum! Cremos que somos salvos pela graça de nosso Senhor Jesus, assim como eles também".
12 Mɔ Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ'n, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ gua didiin, bɛ kɔ tie Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ. Atɛlɛ nʋn asinbɛnwʋn ninnge mɔ Nyanmɩan nanndɩlɩ bɛ́ sʋ ɔ yɔlɩ wɔ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ nɩn afian'n, Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ kɔ han yɩ́ ɛjɔlɛ bɛ kɔ hele bɛ́.
12 Toda a assembléia ficou em silêncio, enquanto ouvia Barnabé e Paulo falando de todos os sinais e maravilhas que, por meio deles, Deus fizera entre os gentios.
13 Mɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ anʋan tɔlɩ'n, Zʋakɩ kɔ jasʋ, yɩ́ nwan: “Anianman mmelenzua-mɔ, ɛmɔ tíe mɩ́n!
13 Quando terminaram de falar, Tiago tomou a palavra e disse: "Irmãos, ouçam-me.
14 Kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ abʋbɔ nɩn anun Nyanmɩan falɩ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ nɩn anun mmie-mɔ ɔ'a kaci yɩ́ menian mɔ yɩ́ dunman la bɛ́ sʋ'n, Simʋn a han yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ.
14 Simão nos expôs como Deus, no princípio, voltou-se para os gentios a fim de reunir dentre as nações um povo para o seu nome.
15 Ɛjɔlɛ'n mɔ ɔ'a han'n, ɔ nʋn mɔ Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn'n tɩ kʋn. Ɔ sanlɩn kɛ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n le kele kɛ yɛ́ Mɩn nwan:
15 Concordam com isso as palavras dos profetas, conforme está escrito:
16 Ɛhɩ anzin, mɩn 'ba sa mɩn ba.
16 ‘Depois disso voltarei e reconstruirei a tenda caída de Davi. Reedificarei as suas ruínas, e a restaurarei,
17 Mɛlɛ sɔ'n, menian bʋ nga'n kʋalaatin,
17 para que o restante dos homens busque o Senhor, e todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome, diz o Senhor, que faz estas coisas’
18 Yɛ́ Mɩn m'ɔ yɩlɩ ninnge sɔ'n-mɔ
18 conhecidas desde os tempos antigos.
19 “Ɛhɩka ati, mɩn de mɩn tʋ nun kɛ ɔ tɩ man kpa kɛ bɛ kele bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ mɔ b'a fa bɛ́ nwʋn b'a wula Nyanmɩan asa nun'n yalɛ.
19 "Portanto, julgo que não devemos pôr dificuldades aos gentios que estão se convertendo a Deus.
20 Nan kʋsʋ, yɛ hɛ́lɛ bɛ́ kalata yɛ hán yɛ héle bɛ́ kɛ nán bɛ di amʋan sʋ naan, nán bɛ di naan bʋka yɩ́ moja'n, nán bɛ di cunmun, ɛsɛ nán bɛ yɔ satɩlɩfʋɛ nyɔlɩɛ.
20 Pelo contrário, devemos escrever a eles, dizendo-lhes que se abstenham de comida contaminada pelos ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Afɩ, ɔ fi tɩtɩ, kulo kʋn biala asʋ, menian kan Moyizɩ mala nɩn anun ɛjɔlɛ. Bɛ kɩnnga yɩ́ *ɛnwʋnmɩan ele cɩan daa Zufʋ-mɔ asɔnɩn sua'n-mɔ anun.”
21 Pois, desde os tempos antigos, Moisés é pregado em todas as cidades, sendo lido nas sinagogas todos os sábados".
22 Mɔ Zʋakɩ anʋan tɔlɩ'n, mmɔfʋɛ'n-mɔ nʋn mgbain-mɔ nʋn asɔnɩn mma'n-mɔ kʋalaa anʋan kɔ sɛ bɛ́ nwʋn. Bɛ kɔ yɩ anianman mmie-mɔ bɛ́ afian ɛbɛlɛ mɔ bɛ nʋn Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ 'kɔ Antiɔsʋ ɔ. Bɛ́ mɔ bɛ yɩlɩ bɛ́'n-mɔ y'ɔ le Zudɩ mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Baasabasɩ'n, ɔ nʋn Silasɩ. Zudɩ nʋn Silasɩ tɩ asɔnɩn nɩn anun menian mɔ anianman'n-mɔ fɛlɩ bɛ́ kpa ɔ.
22 Então os apóstolos e os presbíteros, com toda a igreja, decidiram escolher alguns dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé. Escolheram Judas, chamado Barsabás, e Silas, dois líderes entre os irmãos.
23 Kalata'n mɔ bɛ falɩ wulalɩ bɛ́ sa nun'n, ɛ 'nwun ɛjɔlɛ m'ɔ wɔ nun'n:
23 Com eles enviaram a seguinte carta: Os irmãos apóstolos e presbíteros, aos cristãos gentios que estão em Antioquia, na Síria e na Cilícia: Saudações.
24 Y'a tɩ yɩ́ kɛ menian fi yɛ́ afian ɛwa b'a hɔ a hehele ninnge b'a sɛcɩ ɛmɔ ati anun, ɛsɛ b'a man ɛmɔ lʋa a bɔ bɛ́ nwʋn. Menian sɔ'n-mɔ, nán yɛ́ yɛ̂ yɛ sʋanlɩn bɛ́ ɔ.
24 Soubemos que alguns saíram de nosso meio, sem nossa autorização, e os perturbaram, transtornando suas mentes com o que disseram.
25 Ɛhɩka ati, yɛ́ nʋan a sɛ yɛ́ nwʋn ɛwa, y'a yɩ menian kɛ bɛ hɔ́ tʋ́ ɛmɔ. Bɛ nʋn yɛ́ nianman Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ mɔ bɛ́ nwʋn cian yɛ́'n yɛ̂ bɛ lɛ ba ɔ.
25 Assim, concordamos todos em escolher alguns homens e enviá-los a vocês com nossos amados irmãos Paulo e Barnabé,
26 Yɛ́ Mɩn Zozi Kilisi dunman nun, ahan menian'n-mɔ 'kun Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ɛjɔlɛ mɔ y'a hɛlɛ yɩ́ ɛwa'n, Zudɩ nʋn Silasɩ muonun, bɛ 'ba han nun ɛjɔlɛ bɛ kele ɛmɔ.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas para confirmarem verbalmente o que estamos escrevendo.
28 Ɔ sanlɩn kɛ yɛ nʋn Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n, yɛ ngulo man kɛ ɛmɔ nwun ɛfɛ kʋ́n. Nan m'ɔ tɩ cɩnnjɩn'n yɛ̂ yɛ lɛ fa yɛ tʋ ɛmɔ anyunnun ɔ.
28 Pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nada além das seguintes exigências necessárias:
29 Ɛhɩka ati, nán bɛ di amʋan sʋ naan, nán bɛ di naan bʋka yɩ́ moja'n, nán bɛ di cunmun. Ɛsɛ nán bɛ yɔ satɩlɩfʋɛ nyɔlɩɛ. Sɛ ɛmɔ yaci nyɔlɩɛ sɔ'n-mɔ gua a, ɔ tɩ kpa.
29 Abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual. Vocês farão bem em evitar essas coisas. Que tudo lhes vá bem.
30 Ɛhɩ, bɛ kɔ man bɛ́ mɔ bɛ yɩlɩ bɛ́ nɩn atɩn kɛ bɛ hɔ́ Antiɔsʋ. Mɔ bɛ juli ɛlɔ'n, bɛ kɔ yia yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ kʋalaatin bɛ kɔ fa kalata'n bɛ kɔ wula bɛ́ sa nun.
30 Uma vez despedidos, os homens desceram para Antioquia, onde reuniram a igreja e entregaram a carta.
31 Bɛ kɔ kɩnnga kalata'n. Mɔ bɛ tɩlɩ nun ɛjɔlɛ nʋn anwʋnsɛlɛ'n m'ɔ wowulalɩ bɛ́'n, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ li yɩ́ nwʋn fɛ.
31 Os irmãos a leram e se alegraram com a sua animadora mensagem.
32 Kɛmɔ anɩn Zudɩ nʋn Silasɩ muonun, bɛ tɩ mgbɔmanfʋɛ'n, bɛ kɔ han ɛjɔlɛ dɔʋn bɛ kɔ hele anianman'n-mɔ bɛ kɔ wowula bɛ́ anwʋnsɛlɛ bɛ kɔ cɩcɩ bɛ́ lʋa.
32 Judas e Silas, que eram profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Zudɩ nʋn Silasɩ kɔ li kɔ yɔ ɛlɛnyuan kʋn ɛbɛlɛ. Mɔ bɛ́ ɛhɔlɛ tɛmʋn juli'n, anianman'n-mɔ nʋn bɛ́ bɛ kɔ li ngalɩɛ bɛ kɔ man bɛ́ atɩn bɛ kɔ sa bɔ kɔ hɔ bɛ́ mɔ bɛ sʋanlɩn bɛ́ nɩn anwʋn ɛlɔ. [
33 Tendo passado algum tempo ali, foram despedidos pelos irmãos com a bênção da paz para voltarem aos que os tinham enviado.
34 Nan Silasɩ dɩɛ, ɔ kɔ ha Antiɔsʋ ɛbɛlɛ.]
34 Mas Silas decidiu ficar ali.
35 Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ, bɛ́ kʋsʋ bɛ kɔ ha Antiɔsʋ ɛbɛlɛ. Bɛ nʋn mmie-mɔ dɔʋn kpa bɛ kekele menian'n-mɔ ninnge ɛsɛ bɛ kan yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n.
35 Mas Paulo e Barnabé permaneceram em Antioquia, onde, com muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor.
36 M'ɔ lili kɔ yɔ ɛlɛnyuan kʋn'n, Pɔlʋ kɔ han kɔ hele Baanabasɩ kɛ: “Kulo'n-mɔ kʋalaatin mɔ yɛ sɩnlɩn sʋ yɛ hanlɩn yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n, yɛ hɔ́ sʋ yɛ fófua anianman'n-mɔ anwʋn.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: "Voltemos para visitar os irmãos em todas as cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como estão indo".
37 Ɛhɔlɛ nɩn anun an, anɩn Baanabasɩ kulo kɛ Zʋan mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Maakɩ'n nʋn bɛ́ kɔ.
37 Barnabé queria levar João, também chamado Marcos.
38 Pɔlʋ nɩanlɩn an, anɩn ɔ nvata man kɛ Zʋan Maakɩ kɔ bie. Ɔ sanlɩn kɛ, ɔ yacili Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ Panfili mân nun, ɔ a mmʋka man bɛ́ junman nɩn anun fɩ́ɩ́ kʋ́n.
38 Mas Paulo não achava prudente levá-lo, pois ele, abandonando-os na Panfília, não permanecera com eles no trabalho.
39 Ɛhɩ a, akpʋlʋwa kɔ tɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ afian dede bɛ kɔ tɩtɩ bɛ́ nwʋn nun. Baanabasɩ kɔ fa Zʋan Maakɩ bɛ kɔ fʋ meli nun bɛ kɔ hɔ Sipʋlʋ mân nun.
39 Tiveram um desentendimento tão sério que se separaram. Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre,
40 Pɔlʋ kʋsʋ kɔ fa Silasɩ. Mɔ anianman'n-mɔ falɩ bɛ́ wulalɩ yɛ́ Mɩn asa nun yuelɩ'n, cuein, yɛ̂ Pɔlʋ nʋn yɩ́, bɛ hɔlɩ ɔ.
40 mas Paulo escolheu Silas e partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Bɛ kɔ nanndɩ Sili nʋn Silisi mân nɩn anun. Bɛ kɔ wowula asɔnɩn mma'n-mɔ anwʋnsɛlɛ.
41 Passou, então, pela Síria e pela Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.