Atos 15
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ACF
1 Ɛhɩ, menian fi Zude mân nun bɛ kɔ a Antiɔsʋ. Bɛ juli ɛbɛlɛ mɔ bɛ 'kekele anianman'n-mɔ ninnge'n, bɛ́ nwan: “Sɛ b'a mgbɛ man ɛmɔ mmian nun kɛ *Moyizɩ mala'n kpɩn kele nɩn an, ɛmɔ ngʋala bɛ nnyan man ngʋan.”
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam assim os irmãos: Se não vos circuncidardes conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Mɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ nʋn menian sɔ'n-mɔ kɔ su yɩ́ bʋsʋ akpʋlʋwa kpa. Ɛhɩ a, ɔ kɔ yɔ mɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ nʋn anianman'n mmie-mɔ, bɛ hɔ́ Zoluzalɛmʋn bɛ hɔ́ tʋ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ nʋn mgbain'n-mɔ wɔ ɛjɔlɛ sɔ nɩn anwʋn.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo e Barnabé, e alguns dentre eles, subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, sobre aquela questão.
3 Mɔ bɛ 'kɔ'n, asɔnɩn mma'n-mɔ kɔ gua bɛ́ atɩn. Bɛ kɔ kpɛ nun Feninsi nʋn Samali mân nɩn anun. Lɩka mɔ bɛ kɔ ju'n, kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n falɩ bɛ́ nwʋn bɛ manlɩn Nyanmɩan'n, bɛ kan yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ a, anianman'n-mɔ di yɩ́ nwʋn fɛ kpili kpa.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passavam pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Mɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ nʋn ɛhɩnlɩn-mɔ juli Zoluzalɛmʋn'n, asɔnɩn mma'n-mɔ nʋn mmɔfʋɛ'n-mɔ nʋn mgbain'n-mɔ kɔ le bɛ́ atɩn. Junman mɔ Nyanmɩan nanndɩlɩ bɛ́ sʋ ɔ lili'n, Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ kɔ han yɩ́ kʋalaa bɛ kɔ hele bɛ́.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Falisifʋɛ mmie-mɔ mɔ bɛ falɩ bɛ́ nwʋn bɛ manlɩn yɛ́ Mɩn'n kɔ jasʋ, bɛ́ nwan: “Ɔ di kɛ bɛ kpɛ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n mmian nun, ɛsɛ ɔ di kɛ bɛ man bɛ di Moyizɩ mala nɩn asʋ.”
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus, que tinham crido, se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar-lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Ɛjɔlɛ sɔ nɩn anwʋn, mmɔfʋɛ'n-mɔ nʋn mgbain'n-mɔ kɔ hɔ anyia.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Bɛ basalɩ yɩ́ dede a, Pɩɛlɩ kɔ jasʋ, yɩ́ nwan: “Anianman-mɔ, ɛmɔ sɩ kɛ ɛmɔ afian ɛwa, Nyanmɩan yɩlɩ mɩ́n a hyɛ kɛ m mɔ́ Ɛjɔlɛkpa'n n géle bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n maan bɛ lé yɩ́ bɛ lí.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Homens irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre nós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho, e cressem.
8 Nyanmɩan m'ɔ sɩ menian'n-mɔ ahʋnlɩn nɩn anun ɛjɔlɛ'n, ɔ'a fa yɩ́ Wawɛ Nwannzan-nwannzan ɔ'a man bɛ́ kɛ ɔ'a fa ɔ'a man yɛ́'n. Nyanmɩan a yɔ sɔ ɔ'a hele kɛ ɔ'a sɔ bɛ́ nun.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Yɛ́ o, bɛ́ o, Nyanmɩan a mgba man nun. Ɔ sanlɩn kɛ b'a le Nyanmɩan b'a li, ɔ'a tɩ bɛ́ ahʋnlɩn nɩn anwʋn.
9 E não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Ɔ yɔ sɛ mɔ afɩ sian dɩɛ, ɛmɔ kulo kɛ bɛ sɔ Nyanmɩan bɛ nɩan'n? Bɔ́lɛ mɔ yɛ́ nan-mɔ nʋn yɛ́ y'a ngʋala man yɩ́ sʋa'n, bɛ́ kɔmɩn sʋ yɛ̂ ɔ yúe ɔ?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Nan yɛ̂ dɩɛ, yɛ de yɛ di kɛ yɛ́ ti enyan'n mɔ y'a nyan yɩ́ kɛ bɛ́ kʋsʋ b'a nyan yɩ́'n, yɛ́ Mɩn Zozi anwunnvoe'n dunman nun ɔ.”
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Mɔ Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ'n, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ gua didiin, bɛ kɔ tie Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ. Atɛlɛ nʋn asinbɛnwʋn ninnge mɔ Nyanmɩan nanndɩlɩ bɛ́ sʋ ɔ yɔlɩ wɔ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ nɩn afian'n, Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ kɔ han yɩ́ ɛjɔlɛ bɛ kɔ hele bɛ́.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Mɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ anʋan tɔlɩ'n, Zʋakɩ kɔ jasʋ, yɩ́ nwan: “Anianman mmelenzua-mɔ, ɛmɔ tíe mɩ́n!
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Homens irmãos, ouvi-me:
14 Kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ abʋbɔ nɩn anun Nyanmɩan falɩ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ nɩn anun mmie-mɔ ɔ'a kaci yɩ́ menian mɔ yɩ́ dunman la bɛ́ sʋ'n, Simʋn a han yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Ɛjɔlɛ'n mɔ ɔ'a han'n, ɔ nʋn mɔ Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn'n tɩ kʋn. Ɔ sanlɩn kɛ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n le kele kɛ yɛ́ Mɩn nwan:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 Ɛhɩ anzin, mɩn 'ba sa mɩn ba.
16 Depois disto voltarei,e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído, levantá-lo-ei das suas ruínas, e tornarei a edificá-lo.
17 Mɛlɛ sɔ'n, menian bʋ nga'n kʋalaatin,
17 Para que o restante dos homens busque ao Senhor,e todos os gentios, sobre os quais o meu nome é invocado,diz o Senhor, que faz todas estas coisas,
18 Yɛ́ Mɩn m'ɔ yɩlɩ ninnge sɔ'n-mɔ
18 Conhecidas sào a Deus, desde o princípio do mundo, todas as suas obras.
19 “Ɛhɩka ati, mɩn de mɩn tʋ nun kɛ ɔ tɩ man kpa kɛ bɛ kele bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ mɔ b'a fa bɛ́ nwʋn b'a wula Nyanmɩan asa nun'n yalɛ.
19 Por isso julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus.
20 Nan kʋsʋ, yɛ hɛ́lɛ bɛ́ kalata yɛ hán yɛ héle bɛ́ kɛ nán bɛ di amʋan sʋ naan, nán bɛ di naan bʋka yɩ́ moja'n, nán bɛ di cunmun, ɛsɛ nán bɛ yɔ satɩlɩfʋɛ nyɔlɩɛ.
20 Mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da fornicação, do que é sufocado e do sangue.
21 Afɩ, ɔ fi tɩtɩ, kulo kʋn biala asʋ, menian kan Moyizɩ mala nɩn anun ɛjɔlɛ. Bɛ kɩnnga yɩ́ *ɛnwʋnmɩan ele cɩan daa Zufʋ-mɔ asɔnɩn sua'n-mɔ anun.”
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Mɔ Zʋakɩ anʋan tɔlɩ'n, mmɔfʋɛ'n-mɔ nʋn mgbain-mɔ nʋn asɔnɩn mma'n-mɔ kʋalaa anʋan kɔ sɛ bɛ́ nwʋn. Bɛ kɔ yɩ anianman mmie-mɔ bɛ́ afian ɛbɛlɛ mɔ bɛ nʋn Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ 'kɔ Antiɔsʋ ɔ. Bɛ́ mɔ bɛ yɩlɩ bɛ́'n-mɔ y'ɔ le Zudɩ mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Baasabasɩ'n, ɔ nʋn Silasɩ. Zudɩ nʋn Silasɩ tɩ asɔnɩn nɩn anun menian mɔ anianman'n-mɔ fɛlɩ bɛ́ kpa ɔ.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger homens dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens distintos entre os irmãos.
23 Kalata'n mɔ bɛ falɩ wulalɩ bɛ́ sa nun'n, ɛ 'nwun ɛjɔlɛ m'ɔ wɔ nun'n:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, e Síria e Cilícia, saúde.
24 Y'a tɩ yɩ́ kɛ menian fi yɛ́ afian ɛwa b'a hɔ a hehele ninnge b'a sɛcɩ ɛmɔ ati anun, ɛsɛ b'a man ɛmɔ lʋa a bɔ bɛ́ nwʋn. Menian sɔ'n-mɔ, nán yɛ́ yɛ̂ yɛ sʋanlɩn bɛ́ ɔ.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras, e transtornaram as vossas almas, dizendo que deveis circuncidar-vos e guardar a lei, não lhes tendo nós dado mandamento,
25 Ɛhɩka ati, yɛ́ nʋan a sɛ yɛ́ nwʋn ɛwa, y'a yɩ menian kɛ bɛ hɔ́ tʋ́ ɛmɔ. Bɛ nʋn yɛ́ nianman Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ mɔ bɛ́ nwʋn cian yɛ́'n yɛ̂ bɛ lɛ ba ɔ.
25 Pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Yɛ́ Mɩn Zozi Kilisi dunman nun, ahan menian'n-mɔ 'kun Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ.
26 Homens que já expuseram as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ɛjɔlɛ mɔ y'a hɛlɛ yɩ́ ɛwa'n, Zudɩ nʋn Silasɩ muonun, bɛ 'ba han nun ɛjɔlɛ bɛ kele ɛmɔ.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais por palavra vos anunciarão também as mesmas coisas.
28 Ɔ sanlɩn kɛ yɛ nʋn Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n, yɛ ngulo man kɛ ɛmɔ nwun ɛfɛ kʋ́n. Nan m'ɔ tɩ cɩnnjɩn'n yɛ̂ yɛ lɛ fa yɛ tʋ ɛmɔ anyunnun ɔ.
28 Na verdade pareceu bem ao Espírito Santo e a nós, não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 Ɛhɩka ati, nán bɛ di amʋan sʋ naan, nán bɛ di naan bʋka yɩ́ moja'n, nán bɛ di cunmun. Ɛsɛ nán bɛ yɔ satɩlɩfʋɛ nyɔlɩɛ. Sɛ ɛmɔ yaci nyɔlɩɛ sɔ'n-mɔ gua a, ɔ tɩ kpa.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação, das quais coisas bem fazeis se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Ɛhɩ, bɛ kɔ man bɛ́ mɔ bɛ yɩlɩ bɛ́ nɩn atɩn kɛ bɛ hɔ́ Antiɔsʋ. Mɔ bɛ juli ɛlɔ'n, bɛ kɔ yia yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ kʋalaatin bɛ kɔ fa kalata'n bɛ kɔ wula bɛ́ sa nun.
30 Tendo eles então se despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Bɛ kɔ kɩnnga kalata'n. Mɔ bɛ tɩlɩ nun ɛjɔlɛ nʋn anwʋnsɛlɛ'n m'ɔ wowulalɩ bɛ́'n, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ li yɩ́ nwʋn fɛ.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Kɛmɔ anɩn Zudɩ nʋn Silasɩ muonun, bɛ tɩ mgbɔmanfʋɛ'n, bɛ kɔ han ɛjɔlɛ dɔʋn bɛ kɔ hele anianman'n-mɔ bɛ kɔ wowula bɛ́ anwʋnsɛlɛ bɛ kɔ cɩcɩ bɛ́ lʋa.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Zudɩ nʋn Silasɩ kɔ li kɔ yɔ ɛlɛnyuan kʋn ɛbɛlɛ. Mɔ bɛ́ ɛhɔlɛ tɛmʋn juli'n, anianman'n-mɔ nʋn bɛ́ bɛ kɔ li ngalɩɛ bɛ kɔ man bɛ́ atɩn bɛ kɔ sa bɔ kɔ hɔ bɛ́ mɔ bɛ sʋanlɩn bɛ́ nɩn anwʋn ɛlɔ. [
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos;
34 Nan Silasɩ dɩɛ, ɔ kɔ ha Antiɔsʋ ɛbɛlɛ.]
34 Mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ, bɛ́ kʋsʋ bɛ kɔ ha Antiɔsʋ ɛbɛlɛ. Bɛ nʋn mmie-mɔ dɔʋn kpa bɛ kekele menian'n-mɔ ninnge ɛsɛ bɛ kan yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 M'ɔ lili kɔ yɔ ɛlɛnyuan kʋn'n, Pɔlʋ kɔ han kɔ hele Baanabasɩ kɛ: “Kulo'n-mɔ kʋalaatin mɔ yɛ sɩnlɩn sʋ yɛ hanlɩn yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n, yɛ hɔ́ sʋ yɛ fófua anianman'n-mɔ anwʋn.”
36 E alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Ɛhɔlɛ nɩn anun an, anɩn Baanabasɩ kulo kɛ Zʋan mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Maakɩ'n nʋn bɛ́ kɔ.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Pɔlʋ nɩanlɩn an, anɩn ɔ nvata man kɛ Zʋan Maakɩ kɔ bie. Ɔ sanlɩn kɛ, ɔ yacili Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ Panfili mân nun, ɔ a mmʋka man bɛ́ junman nɩn anun fɩ́ɩ́ kʋ́n.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Ɛhɩ a, akpʋlʋwa kɔ tɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ afian dede bɛ kɔ tɩtɩ bɛ́ nwʋn nun. Baanabasɩ kɔ fa Zʋan Maakɩ bɛ kɔ fʋ meli nun bɛ kɔ hɔ Sipʋlʋ mân nun.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Pɔlʋ kʋsʋ kɔ fa Silasɩ. Mɔ anianman'n-mɔ falɩ bɛ́ wulalɩ yɛ́ Mɩn asa nun yuelɩ'n, cuein, yɛ̂ Pɔlʋ nʋn yɩ́, bɛ hɔlɩ ɔ.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Bɛ kɔ nanndɩ Sili nʋn Silisi mân nɩn anun. Bɛ kɔ wowula asɔnɩn mma'n-mɔ anwʋnsɛlɛ.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.